Η Energica γράφει ιστορία στο Πρωτάθλημα Super Hooligan του MotoAmerica

Ηλεκτρική μοτοσυκλέτα ενάντια σε βενζινοκίνητες, με πολύ καλά πρώτα αποτελέσματα
Energica and Stefano Mesa at Super Hooligan 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/3/2023

Ο Stefano Mesa καβάλα στην Energica EVA Ribelle RS κατάφερε όχι μόνο να… τερματίσει με την ηλεκτρική του μοτοσυκλέτα και στους δύο πρώτους αγώνες του Super Hooligan Πρωταθλήματος στις Η.ΠΑ. για το 2023, αλλά να βρεθεί και σε αξιόλογη θέση στην κατάταξη.

Ο Κολομβιανός αναβάτης της Tytlers Cycle Racing με το νούμερο #137 οδήγησε στη Daytona International Speedway την Eva Ribelle RS, παλεύοντας με βενζινοκίνητα naked χιλιάρια και καταφέρνοντας να τερματίσει 7ος και 5ος στους δυο πρώτους αγώνες της σεζόν!

Στον πρώτο αγώνα η νίκη πήγε στον Πρωταθλητή του 2022 Tyler O’Hara, με Indian FTR και ταχύτερο γύρο 1:53.945. Πίσω του είχαμε δυο ακόμα Indian (Boby Fong & Jeremy McWilliams), ένα Harley-Davidson (Cory West), ένα Indian (Kyle Ohnsorg) και ένα KTM (Andy DiBrino), με τον Stefano Mesa και την Energica στην 7η θέση με ταχύτερο γύρο 1:59.218.

Super Hooligan Daytona

Στον δεύτερο αγώνα, ο Tyler O’Hara έκανε το 2 στα 2, με ταχύτερο γύρο 1:55.447, ενώ πίσω του βρέθηκε ο Jeremy McWilliams επίσης με Indian, τρίτος ήταν ο Mark Price με ΚΤΜ, τέταρτος ο Nate Kern με BMW και πέμπτος ο Stefano Mesa με την Energica με ταχύτερο γύρο 1:59.757.

Έτσι, στη γενική βαθμολογία προηγείται ο O’Hara με 50 βαθμούς, ενώ ο Mesa βρίσκεται στην 6η θέση με 20 βαθμούς, ισοβαθμώντας με τον 5ο Nate Kern και τον 4ο Bobby Fong!

Σημειώστε πως στους πρώτους δυο αγώνες είχαμε 33 συμμετέχοντες αγωνιζόμενους.

Το αποτέλεσμα για την ώρα κρίνεται εξαιρετικό για την Energica, που κάνει μια πολύ καλή αρχή στην “εισβολή” της σε ένα βενζινοκίνητο Πρωτάθλημα, δείχνοντας με το καλημέρα πως μπορεί να είναι ανταγωνιστική, αν και όχι ακόμα ικανή για την κορυφή. Σημειώστε πάντως πως το συγκεκριμένο Super Hooligan Πρωτάθλημα έχει φτιαχτεί "φωτογραφικά" για να βοηθήσει κυρίως το image των Indian & Harley, ενώ αν αναρωτιέστε γιατί δεν "πατάει" τους πάντες ο DiBrino με το KTM Duke, μάθετε πως για κάποιο λόγο εκείνος οδηγεί το 890R και όχι το 1290R όπου τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.

Η πρώτη νίκη της Honda στο ΙοΜ ΤΤ – 1961 [video]

60 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας στο "Νησί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2019

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επέτειο των 60 χρόνων παρουσίας της Honda στο Isle of Man, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το εργοστάσιο με τις περισσότερες επιτυχίες στο "Νησί". Συνολικά, έχει "μαζέψει" 183 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, ένα νούμερο δυσθεώρητο για οποιονδήποτε άλλο ανταγωνιστή. Και αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την ικανότητα της Honda να παίρνει νίκες και πρωταθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, πίσω στο 1959 –όταν έκανε την πρώτη εμφάνισή της και… έχασε στο Isle of Man- τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Ο Soichiro Honda ήταν ένας οραματιστής που πίστευε ότι οι αποτυχίες είχαν εξίσου μεγάλη διδακτική αξία, όσο και οι επιτυχίες. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα άφηνε μια αποτυχία να σταθεί εμπόδιο στην πορεία της Honda για παγκόσμια κυριαρχία. Η φιλοσοφία του επιβεβαιώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο, καθώς μετά από τις δυο πρώτες αποτυχίες του στους αγώνες του IοM TT, η Honda σάρωσε στις πέντε πρώτες θέσεις σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες που έλαβε μέρος, το 1961. Η ιδιαίτερη σχέση του Soichiro με το IoM TT είχε φανεί από την πρώτη του επίσκεψη στο Νησί το 1954, κατά την διάρκεια των επισκέψεών του σε μεγάλα αγωνιστικά events, όπου παρακολουθούσε και μελετούσε τις προσπάθειες των αντιπάλων της Honda στους αγώνες. Μάλιστα, έχει μείνει στην Ιστορία η περίφημη φράση του ότι "μόνο κερδίζοντας στο Isle of Man μπορούμε να χαράξουμε το μονοπάτι μας για να γίνουμε μια παγκόσμια εταιρεία και να πουλάμε τα προϊόντα μας σε όλο τον κόσμο". Εκείνη την επιτυχημένη χρονιά μάλιστα, η εταιρεία είχε φέρει μαζί της κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο, το οποίο κατέγραψε την προσπάθεια και μέρος του υλικού από την πρώτη νικηφόρα χρονιά της Big-H μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:

Οι αναβάτες της Honda, Sadao Shimazaki, Jim Redman, Tom Phillis, Luigi Taveri και ο θρυλικός Mike Hailwood, κυριάρχησαν στην πρώτη πεντάδα της κατηγορίας Lightweight TT 125cc. Οι Naomi Taniguchi, Kunimitsu Takahashi, Jim Redman, Tom Phillis, και Mike Hailwood έκαναν ακριβώς το ίδιο στην κατηγορία των 250cc. Μάλιστα, για τον Taniguchi ήταν ιδιαίτερης σημασίας αυτή η επιτυχία, καθώς ήταν το μοναδικό μέλος της αρχικής ομάδα του 1959 που είχε τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες.
Όλη αυτή όμως η αλματώδης εξέλιξη και οι επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά αποτέλεσμα πολλών ετών αθόρυβης προετοιμασίας. Ο Soichiro Honda είχε εργαστεί πολύ σκληρά και ο ίδιος, πολύ καιρό πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας του. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, για τον άνθρωπο που όταν έπρεπε να αποφασίσει ποια βαλίτσα θα άφηνε έξω από το αεροπλάνο πριν την πτήση από τη Ρώμη για την Ιαπωνία, προτίμησε να παρατήσει τη βαλίτσα με τα ρούχα του και να πάρει μαζί του την βαλίτσα που ήταν γεμάτη με αγωνιστικά ανταλλακτικά που είχε μαζέψει για το τμήμα R&D της εταιρείας. Ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος απόλυτα ταγμένος στον σκοπό του, που του αξίζει ένα μεγάλος φόρος τιμής από όλη την μοτοσυκλετιστική κοινωνία, 60 χρόνια μετά την πρώτη του επιτυχία.