Η Yoshimura Suzuki Endurance Racing Team Motul στο EWC 2023!

Με τη στήριξη του εργοστασίου και “πάμε για τίτλο” δηλώσεις
Suzuki EWC 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/12/2022

Παρά την απόσυρση της Suzuki από τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας, τελικά η Yoshimura Suzuki Endurance Racing Team Motul θα συμμετάσχει στο EWC 2023, και μάλιστα με εργοστασιακή υποστήριξη!

Αυτά είναι καλά νέα, ενώ απ’ ότι φαίνεται η ομάδα -που διευθύνεται από τη Suzuki Γαλλίας- “έπεισε” το εργοστάσιο για τη συνέχιση της υποστήριξης της, δηλώνοντας πως σχεδιάζουν να κερδίσουν όλους τους αγώνες του Πρωταθλήματος και να πάρουν πίσω τον τίτλο του 2021, που έχασαν για ελάχιστους βαθμούς το 2022.

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023 αποτελείται από τέσσερις γύρους, με τρεις 24ωρους αγώνες σε Le Mans, Spa και Bol d’Or, και με τον 8ωρο αγώνα της Suzuka. Η Γαλλό-Ιαπωνική ομάδα αναφέρει πως “χάρη στην κατανόηση της Suzuki Motor Corporation, και χάρη στην απόφαση του εργοστασίου να μας υποστηρίξει, θα συνεχίσουμε να εκπροσωπούμε το Hamamatsu στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο. Θέλουμε να πάρουμε πίσω τον τίτλο το 2023. Με την ευκαιρία, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους χορηγούς μας, συμπεριλαμβανομένων των Motul & Denso, αλλά και τους οπαδούς που μας στηρίζουν τόσα χρόνια. Ήταν οι φωνές τους, μαζί με τις φωνές της ομάδας που έφεραν το θετικό αποτέλεσμα της συνέχισης της προσπάθειας μας και το 2023. Το 2022 προηγούμασταν στη βαθμολογία μέχρι τον τελευταίο αγώνα της σεζόν. Όμως κάποια απρόοπτα μας εμπόδισαν από το να υπερασπιστούμε τον τίτλο μας. Θα συνεχίσουμε να προχωράμε προς τα μπροστά. Στόχος μας το 2023 είναι να κερδίσουμε όλους τους αγώνες, και θέλουμε ιδιαίτερα να κερδίσουμε τις 24 ώρες του Le Mans για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.”

Κάπως έτσι, θα δούμε ξανά το κόκκινο-μπλε GSX-R1000 με τον αριθμό #12 στο EWC του 2023, με τους φαν της Suzuki να παίρνουν μια βαθιά ανάσα. Τελικά υπάρχει ακόμα ελπίδα, για συνέχιση κάποιων εργοστασιακών αγωνιστικών δραστηριοτήτων της ιαπωνικής φίρμας.

Ετικέτες

Daytona 200: Ιστορικό ρεκόρ για τον Josh Herrin, χαμηλή πτήση με highside ο Peter Hickman [VIDEO]

Η 84η διοργάνωση του αγώνα Daytona 200 σήμανε δύο ρεκόρ για τον Αμερικανό αναβάτη
Josh Herrin
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/3/2026

O αγώνας Daytona 200 δεν είναι απλά ο εναρκτήριος αγώνας του αμερικανικού πρωταθλήματος ταχύτητας MotoAmerica. Είναι μια ετήσια γιορτή του μηχανοκίνητου αθλητισμού των ΗΠΑ, ένας αγώνας με ξεχωριστή προβολή που όλοι θέλουν να κερδίσουν και ο οποίος φέτος διεξήχθη για 84η φορά.

Ενταγμένος στην κατηγορία Supersport του MotoAmerica, έχει διάρκεια 200 μιλίων (εξ ου και το όνομά του) και απόσταση που αναλογεί σε 57 γύρους στη διαδρομή της πίστας Daytona International Speedway.

Ο φετινός αγώνας ξεκίνησε με δράμα, καθώς στον δεύτερο γύρο η πτώση ενός αναβάτη οδήγησε σε κόκκινες σημαίες και επανεκκίνηση για τους υπόλοιπους 56 γύρους, για να τερματίσει μετά από τρία πιτ-στοπ με τον μεγάλο πρωταγωνιστή, Josh Herrin (Panigale V2) στην πρώτη θέση.

daytona 200 podium
Από αριστερά: Tyler Scott, Josh Herrin, Kayla Yaakov

Για τον Herrin αυτή ήταν μια ιστορική στιγμή καθώς έγινε ο πρώτος που κερδίζει τον Daytona 200 για τέσσερις συνεχόμενες χρονιές στην ιστορία του θεσμού. Ο Αμερικανός μάλιστα μετρά πέντε νίκες στον συγκεκριμένο αγώνα, αν προσθέσουμε και αυτή του 2010 με τη Yamaha, γεγονός που τον βάζει σε ένα πολύ κλειστό κλαμπ πεντάκις νικητών μαζί με τους Scott Russell και Miguel Duhamel.

Αφότου γλίτωσε από ένα απρόοπτο στη διάρκεια πιτ-στοπ του, ο Herrin κατάφερε να πάρει τη νίκη για 38 δευτερόλεπτα από τον κάτοχο της pole position, Tyler Scott (Suzuki GSX-R750).

Τρίτη τερμάτισε η 18χρονη Kayla Yaakov (Ducati Panigale V2), γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γυναίκα στο βάθρο στα 84 χρόνια του Daytona 200.

Στον αγώνα συμμετείχε για τρίτη φορά στην καριέρα του ο Άγγλος θρύλος του Isle of Man TT, Peter Hickman με Triumph Street Triple 765 RS, ωστόσο είχε δύο πτώσεις που τον επηρέασαν δραστικά.

Η πρώτη ήρθε στη διαδικασία Time Attack και ήταν ένα μεγάλο highside απ’ το οποίο ευτυχώς ο Hickman βγήκε σχετικά αλώβητος, ενώ ακολούθησε ένα lowside στις χρονομετρημένες δοκιμές. Το αποτέλεσμα ήταν πως ο Άγγλος έπρεπε να παλέψει τόσο με το πονεμένο του κορμί όσο και με την εκκίνηση από πολύ πίσω, γεγονός που στο τέλος τον περιόρισε στην 29η θέση στον τερματισμό, πολύ πίσω από την τέταρτη που είχε καταφέρει πέρυσι στον ίδιο αγώνα.\