IoMTT: Στις 30 νίκες έφτασε ο ρέκορντμαν Michael Dunlop

Κέρδισε και στην κατηγορία SS με την Milwaukee MD Racing Ducati
IoMTT Dunlop 30th Win
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/6/2025

Ο Michael Dunlop επέκτεινε το ρεκόρ που του "κληροδοτήθηκε" από τον θείο του, ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης όλων των εποχών στους αγώνες Isle of Man TT, με νίκη στον πρώτο αγώνα Monster Energy Supersport TT, οδηγώντας τη Milwaukee MD Racing Ducati Panigale V2. Ξεπέρασε τον Dean Harrison (Honda Racing) στον τελευταίο γύρο για να κατακτήσει τη νίκη.

Ήταν η έβδομη νίκη του Dunlop με διαφορετικό κατασκευαστή και η πρώτη νίκη της Ducati στο TT από το 1995, όταν ο Νεοζηλανδός Robert Holden κέρδισε τον αγώνα Singles. Η νίκη αυτή αποτέλεσε επίσης την 14η νίκη του Dunlop σε αγώνα Supersport TT. Ο Harrison περιορίστηκε στη δεύτερη θέση, ενώ ο James Hillier (Bournemouth Kawasaki) κατέκτησε την τρίτη θέση.

Ο αγώνας, που μειώθηκε από τρεις σε δύο γύρους, ξεκίνησε στις 3:15 μ.μ. Στο Glen Helen για πρώτη φορά, ο Harrison προηγείτο, διατηρώντας ένα υγιές προβάδισμα 3,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop, με τον Hillier στην τρίτη θέση, 1 δευτερόλεπτο πιο πίσω. Ο Davey Todd (myCOOLMAN by Padgetts Honda) ήταν τέταρτος, μόλις 0,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Hillier, ενώ ο Michael Evans (Smith Racing Triumph) είχε μια δυνατή πέμπτη θέση. Ο Paul Jordan (Jackson Racing Honda powered by Prosper2) έκλεινε την εξάδα.

Μέχρι το Ballaugh, ο Harrison είχε αυξήσει το προβάδισμά του σε 4,6 δευτερόλεπτα. Ο Hillier έχασε ακόμα ένα δευτερόλεπτο από τον Dunlop αλλά διατηρούσε την τρίτη θέση, μόλις 0,033 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd. Ο Evans ήταν 1,6 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Jordan.

Ο Harrison πρόσθεσε ακόμα μισό δευτερόλεπτο στο Ramsey Hairpin, και η μάχη για την τρίτη θέση συνέχιζε με διαφορά 0,416 δευτερολέπτων υπέρ του Hillier από τον Todd. Ωστόσο, ο Jordan εγκατέλειψε στο Glentramman, προωθώντας τον Mike Browne (Boyce Precision by Russell Racing Yamaha) στην έκτη θέση, ενώ ο Evans κρατούσε ακόμα την πέμπτη.

Ένας πρώτος γύρος με μέση ταχύτητα 127.888 mph  (205,815 χλμ./ώρα) έδωσε στον Harrison προβάδισμα 7,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop (126.993 mph) κατά την είσοδο στα υποχρεωτικά pit stop. Ο Hillier (125.773 mph) είχε προβάδισμα 1,1 δευτερολέπτου από τον Todd (125.634 mph). Οι Evans (124.610 mph) και Browne (124.571 mph) έκλειναν την εξάδα, με μόλις 0,3 δευτερόλεπτα διαφορά, μπροστά από τους Josh Brookes (Jackson Racing Honda), Rob Hodson (SMT Racing Yamaha), James Hind (North Lincs Components Suzuki), και Ian Hutchinson (moolab/UGP/MLav Racing Yamaha).

Στο Glen Helen του δεύτερου γύρου, ο Harrison συνέχιζε να προηγείται, αλλά το προβάδισμά του μειώθηκε ελαφρώς στα 6,4 δευτερόλεπτα. Ο Hillier ήταν πλέον 13,2 δευτερόλεπτα πίσω στην τρίτη θέση, με πιο άνετο προβάδισμα 5,1 δευτερολέπτων από τον Todd. Ο Dunlop πίεζε δυναμικά, καταγράφοντας τον ταχύτερο χρόνο σε τομέα Supersport από το Glen Helen έως το Ballaugh.

Ο Dunlop επανέλαβε το κατόρθωμα από το Ballaugh έως το Ramsey και η διαφορά μειώθηκε στα 4 δευτερόλεπτα στο hairpin. Ο Hillier συνέχισε να απομακρύνεται από τον Todd, ο οποίος είχε πλέον κοντά του τον Brookes. Ο Αυστραλός ανέβασε ρυθμό, ξεπερνώντας τους Evans και Browne για να ανέβει πέμπτος. Ωστόσο, και οι δύο Evans και Browne εγκατέλειψαν - ο Evans στο Stella Maris, ενώ ο Browne έπεσε στη Sulby Bridge, χωρίς να τραυματιστεί.

Η μάχη για την πρωτοπορία είχε ανάψει, με τον Dunlop να μειώνει το προβάδισμα του Harrison στα 2,9 δευτερόλεπτα στην εκκίνηση του τρίτου και τελευταίου γύρου. Ο Hillier εδραίωνε την τρίτη θέση, 11,4 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd, ο οποίος είχε ακόμα κοντά του τον Brookes. Οι εγκαταλείψεις των Evans και Browne ανέβασαν τον Hodson στην έκτη θέση.

Στο Glen Helen για τελευταία φορά, το προβάδισμα του Harrison είχε μειωθεί σε μόλις 0,8 δευτερόλεπτα, και στο Ballaugh Bridge, ο Dunlop πέρασε πρώτος - με διαφορά μόλις 0,104 δευτερολέπτων. Ο Βορειοϊρλανδός ήταν σε ρυθμό ρεκόρ γύρου καθώς κυνηγούσε άλλη μία νίκη στο TT.

Με ακόμα έναν τομέα σε χρόνο ρεκόρ, ο Dunlop αύξησε το προβάδισμά του στα 3,4 δευτερόλεπτα στο Ramsey, σχεδόν διπλασιάζοντάς το στο Bungalow. Με τελικό γύρο ταχύτητας 130.313mph, πανηγύρισε την 30ή νίκη του στο TT, τερματίζοντας 10,2 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Harrison.

Ο Hillier εξασφάλισε μια εξαιρετική τρίτη θέση – την 15η του στο βάθρο του TT και πρώτη από το 2019. Οι Todd και Brookes, που κινήθηκαν μαζί στο δεύτερο μισό του αγώνα, πήραν την τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα. Ο Hodson εξασφάλισε την έκτη, με τη δεκάδα να ολοκληρώνεται από τους Hind, Dominic Herbertson (HRRC/Gilbert Brown & Son Ltd Ducati), Hutchinson, και Conor Cummins (Burrows Engineering/RK Racing Ducati).

Με την 2η θέση στον αγώνα RST x D3O Superbike και την νίκη στο Monster Energy Supersport TT, ο Michael Dunlop Dunlop πλησιάζει με 46 αναβάσεις, το ρεκόρ βάθρων που τώρα διατηρεί ο John McGuiness με 47 βάθρα.

Κατάταξη Monster Energy Supersport TT

1. Michael Dunlop, MD Racing Ducati
2. Dean Harrison, Honda Racing UK
3. James Hillier, Bournemouth Kawasaki Racing
4. Davey Todd, myCOOLMAN by Padgett’s Motorcycles Honda
5. Joshua Brookes, Jackson Racing powered by Prosper2 Honda
6. Rob Hodson, SMT/VRS Recovery Yamaha
7. James Hind, North Lincs Components Suzuki
8. Dominic Herbertson, HRRC / Gilbert Brown & Son Ltd Ducati
9. Ian Hutchinson, moobob / UGP Yamaha MLav Racing Yamaha
10. Conor Cummins, Burrows Engineering / RK Racing Ducati

 

Eli Tomac: Tέλος σε μια τεράστια καριέρα σε Supercross και Motocross - Στο τέλος της σεζόν

Κρεμάει το κράνος του ο Αμερικανός στα 34 - 2ος σε νίκες στην ιστορία του AMA SX
TOMAC
Από τον

Παύλο Καρατζά

1/9/2026

Ο Αμερικανός θρύλος του motocross και του supercross , Eli Tomac, ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί από τον επαγγελματικό αθλητισμό στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος SMX 2026, κλείνοντας έτσι μια από τις πιο επιτυχημένες καριέρες στην ιστορία του αθλήματος.

Ο Tomac θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους αναβάτες  Supercross και Motocross όλων των εποχών, με την καριέρα του να εκτείνεται σε 17 επαγγελματικές σεζόν μεταξύ 2010 και 2026. Ο Αμερικανός αθλητής κατατάσσεται δεύτερος στη λίστα με τις περισσότερες νίκες στην ιστορία της κατηγορίας 450SX με 57 σε Main Event, και τέταρτος στη λίστα των περισσότερων νικών στο AMA Pro Motocross 450MX με 32 νίκες.

Ως δύο φορές πρωταθλητής του AMA Supercross 450SX (2020, 2022) και τέσσερις φορές πρωταθλητής του 450MX (2017, 2018, 2019, 2022), ο Tomac έχει εκπροσωπήσει την Ομάδα των ΗΠΑ στο διάσημο FIM Motocross of Nations (MXoN) έξι φορές, ενώ ήταν μάλιστα αρχηγός την ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο RedBud το 2022.

Πιο πρόσφατα, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Supercross της FIM για το 2024 στην κατηγορία SX1, ενώ το 2022 τιμήθηκε με το βραβείο ESPY στην περίφημη κατηγορία Καλύτερος Αθλητής στα Ανδρικά Αθλήματα Δράσης.

Eli Tomac: “Θα αποσυρθώ από τους αγώνες Supercross και Motocross στα τέλη Σεπτεμβρίου, μετά τους τρεις τελευταίους γύρους του SMX. Αυτή ήταν η πιο δύσκολη απόφαση που έχω πάρει ποτέ στην επαγγελματική μου καριέρα, αλλά ξέρω βαθιά μέσα μου ότι ήρθε η ώρα και ότι είναι η κατάλληλη στιγμή. Έχω κερδίσει αγώνες και πρωταθλήματα πέρα από κάθε φαντασία. Οι αγώνες ήταν το μόνο πράγμα για το οποίο ξυπνούσα και το μόνο που γνώριζα τα τελευταία 25 χρόνια, αλλά δεν θα το αντάλλαζα με τίποτα.”

Σημαντικά επιτεύγματα στην καριέρα του Eli Tomac

  • Δύο φορές πρωταθλητής AMA Supercross 450SX (2020, 2022)
  • 57 νίκες σε Main Event της κατηγορίας 450SX στην καριέρα του (δεύτερος όλων των εποχών)
  • Τέσσερις φορές πρωταθλητής AMA Pro Motocross 450MX (2017, 2018, 2019, 2022)
  • 32 συνολικές νίκες στην κατηγορία 450MX (τέταρτος όλων των εποχών)
  • Πρωταθλητής AMA Pro Motocross 250MX το 2013
  • Πρωταθλητής AMA Supercross 250SX West το 2012
  • Πρωταθλητής FIM World Supercross SX1 το 2024
  • Κατέχει το ρεκόρ των οκτώ νικών στο Daytona Supercross (2016, 2017, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2026)
  • Βραβευμένος με το βραβείο ESPY το 2022