Isle of Man: Νικητής στα Superbike ο Davey Todd με BMW

Δεύτερος ο Michael Dunlop και τρίτος ο Dean Harrison
tt
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/6/2025

Σε έναν συναρπαστικό αγώνα τεσσάρων γύρων ο Davey Todd αναδείχθηκε νικητής στα Superbike - τρίτη του νίκη στο TT συνολικά - με τον αναβάτη της Monster Energy by 8TEN Racing BMW Motorrad να κερδίζει τον Michael Dunlop (MD Racing BMW Motorrad) για μόλις 1,296 δευτερόλεπτα. Ο Dean Harrison (Honda Racing) συμπλήρωσε το βάθρο των νικητών στην τρίτη θέση.

Ο Davey Todd οδήγησε μέσα στο Glen Helen στον πρώτο γύρο, έχοντας μια μικρή διαφορά μόλις 0,044 δευτερολέπτων από τον Dean Harrison. Ο Dunlop βρισκόταν 2,8 δευτερόλεπτα πιο πίσω στην τρίτη θέση, με την πρώτη εξάδα να συμπληρώνουν οι Nathan Harrison (H&H Motorcycles Honda), Mike Browne (KTS Racing by Stanley Stewart BMW) και James Hind (North Lincs Components Honda), ενώ έκπληξη προκάλεσε το γεγονός ότι οι John McGuinness, Conor Cummins και Josh Brookes βρέθηκαν εκτός της πρώτης δεκάδας.

Ο πρώτος γύρος των 216,09 χλμ/ώρα έδωσε στον Todd πλεονέκτημα 7,8 δευτερολέπτων έναντι του νέου δεύτερου αναβάτη Dunlop (214,42 χλμ/ώρα), ενώ ο Dean Harrison (214,12 χλμ/ώρα) ήταν μόλις ένα δευτερόλεπτο πιο πίσω στην τρίτη θέση. Ο Nathan Harrison μπήκε επίσημα στο «κλαμπ των 210 χιλιομέτρων/ώρα» αφού έκανε τον γύρο στα 211,25 χλμ/ώρα, με τους Browne (210,41 χλμ/ώρα) και Herbertson (209,94 χλμ/ώρα) να παραμένουν στην πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα. 

Ο δεύτερος γύρος του Todd με 215,44 χλμ/ώρα είδε το προβάδισμά του να μειώνεται στα 7,1 δευτερόλεπτα, καθώς ο Dunlop ήταν ελαφρώς ταχύτερος με 215,59 χλμ/ώρα. Ο Dean Harrison φάνηκε να βγαίνει εκτός της μάχης για την πρώτη θέση, καθώς ήταν πίσω από τον Dunlop κατά 11,2 με μέση ταχύτητα 213,53 χλμ/ώρα. Οι Nathan Harrison (210,54 χλμ/ώρα), Johnson (210,18 χλμ/ώρα) και Brookes (209,03 χλμ/ώρα) κατέλαβαν τις θέσεις τέσσερα έως έξι.

Ξεκινώντας τον τέταρτο και τελευταίο γύρο, το προβάδισμά του Todd ήταν 1,9 δευτερόλεπτα, με τον Harrison να βρίσκεται πλέον 25 δευτερόλεπτα πίσω και να είναι άνετα τρίτος. Ο Nathan Harrison ήταν επίσης σταθερός στην τέταρτη θέση, ενώ ο Johnson κρατούσε την πέμπτη θέση μόλις τέσσερα δευτερόλεπτα μπροστά από τον Hillier. Ο Brookes, που βρισκόταν πλέον στην έβδομη θέση, ήταν μόλις 1,3 δευτερόλεπτα μακριά από τον McGuinness (Honda Racing), ενώ ο Hutchinson εγκατέλειψε στα pits.

Στο Glen Helen, για τελευταία φορά, ο Todd εξακολουθούσε να προηγείται, αλλά το πλεονέκτημά του είχε μειωθεί σε μόλις δύο δέκατα του δευτερολέπτου. Λίγα χιλιόμετρα αργότερα, ο Dunlop προσπέρασε τον Harrison στο Rhencullen για να πάρει το προβάδισμα στο δρόμο. Ωστόσο, ο Todd διεύρυνε το προβάδισμά του έναντι του Dunlop σε 2,2 δευτερόλεπτα στο Ballaugh.

Με έναν τελικό γύρο 217,78 χλμ/ώρα, ο Todd εξασφάλισε τη νίκη με διαφορά μόλις 1,296 δευτερολέπτων από τον Dunlop, ο οποίος στην πραγματικότητα σημείωσε έναν ελαφρώς ταχύτερο τελικό γύρο στα 217.93 χλμ/ώρα. Ο Harrison συμπλήρωσε το βάθρο στην τρίτη θέση - το 31ο βάθρο του στο ΤΤ.

Ο Nathan Harrison πήρε την τέταρτη θέση, με πέμπτο τον Johnson και έκτο τον Hillier. Πίσω τους βρέθηκαν οι McGuinness, Brookes, Michael Evans - ο οποίος σημείωσε νέο προσωπικό ρεκόρ με 208,56 χλμ/ώρα με τη Honda της Dafabet Racing - και ο Paul Jordan με τη δεύτερη μηχανή της Jackson Racing, συμπλήρωσε την πρώτη δεκάδα.

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες