Isle of Man TT: Ο McGuinness σκέφτεται να αποσυρθεί!

Απόρροια της ακύρωσης του αγώνα για το 2021
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/12/2020

Όταν έσκασε η "βόμβα" στα τέλη του περασμένου μήνα, σχετικά με την ακύρωση του Isle of Man TT και για το 2021, δεν έπεσε κανείς από τα σύννεφα… Μπορεί τα νέα από την άφιξη των εμβολίων κατά της πανδημίας του κορωνοϊού να έχουν φέρει μια νότα αισιοδοξίας, αλλά τα υφιστάμενα στοιχεία και η κατάσταση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, δεν αφήνει περιθώρια για ευοίωνες σκέψεις. Ακόμη και στο πιο αισιόδοξο σενάριο με την μαζικό εμβολιασμό του πληθυσμού, θα ήταν αδύνατο να προλάβει να διοργανωθεί ο αγώνας του 2021.

Σαφώς αυτό είναι λυπηρό για όλους εμάς που αγαπάμε τους αγώνες, αλλά δεν έχει καμία σχέση με την απογοήτευση που νιώθουν οι ίδιοι οι αγωνιζόμενοι, οι οποίοι ρισκάρουν τα πάντα προκειμένου να αγωνιστούν στο ΤΤ, κάθε χρόνο. Αυτή η ανακοίνωση για την ακύρωση του αγώνα το 2021 οδήγησε τον 23 φορές νικητή του ΤΤ, John McGuinness, να δηλώσει στο "Manx Radio" ότι σκέφτεται σοβαρά να αποσυρθεί από τους αγώνες.

"Θα είμαι 50 ετών όταν θα έχω ξανά την δυνατότητα να δω τη θέα στο Bray Jill πάνω από τη σέλα ενός αγωνιστικού superbike και δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να συμβεί", είπε ο θρύλος του ΤΤ. "Μας επηρεάζει όλους, είναι ο τρόπος ζωής μου και το μόνο που θέλω να κάνω. Το περιβάλλον γύρω μου, η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, οι χορηγοί, ακόμη και η μοτοσυκλέτα μου, θα είναι εκεί αν θελήσω να τρέξω. Αλλά μια διετία είναι πολύς χρόνος…"

 Ο McGuinness έσπευσε να διευκρινίσει όμως ότι δεν έχει πάρει καμία οριστική απόφαση, λέγοντας ότι όλοι οι αναβάτες θα είναι βαθιά απογοητευμένοι και θα τους λείψει υπερβολικά το ΤΤ, ενώ εξέφρασε την ελπίδα ότι ο αγώνας θα επιστρέψει πιο δυναμικός το 2022. Είπε επίσης ότι το 2021 θα ήταν η 100η του εκκίνηση στον θρυλικό αγώνα και θα ήθελε πολύ να φτάσει αυτό το ορόσημο, έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένει μέχρι το 2022.

Στην ίδια συνέντευξη ρωτήθηκε και για το μέλλον του ΙΟΜΤΤ γενικότερα, λέγοντας ότι τον ανησυχεί ιδιαίτερα το τι πρόκειται να συμβεί. Όπως είπε χαρακτηριστικά "αν το Isle of Man δεν χρειαστεί το ΤΤ μετά από μια διετία, υπάρχει πιθανότητα να μην το ξαναχρειαστεί ποτέ; Δεν ξέρω, αλλά ειλικρινά ελπίζω ότι αυτό το διάλλειμα θα μεγαλώσει την προσμονή".

Μέχρι στιγμής πάντως, το καθεστώς στο Isle of Man των απαγορεύσεων σε ό,τι αφορά τα ταξίδια βρίσκεται στο επίπεδο "4", με το ανώτατο όριο να είναι το "5" (ταξίδι μόνο για πολύ σημαντικούς λόγους). Όπως συμβαίνει παντού με τα μέτρα κατά της πανδημίας, όλοι αυτοί οι περιορισμοί αναθεωρούνται διαρκώς και προσαρμόζονται ανάλογα με τα επιδημιολογικά στοιχεία.

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες