Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O “JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Trial των Εθνών: Ισπανία και Μεγάλη Βρετανία οι μεγάλοι νικητές

Η Ισπανία κυριάρχησε στους άνδρες, η Μεγάλη Βρετανία επέστρεψε στην κορυφή των γυναικών
FIM TdN
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/9/2026

Η Ισπανία κατέκτησε για 22η συνεχόμενη φορά (!) το FIM Trial des Nations, επιβεβαιώνοντας το “μονοπώλιο” της, ενώ η Μεγάλη Βρετανία πήρε ξανά τον τίτλο στις γυναίκες, με Νορβηγία και Γερμανία να επικρατούν στις κατηγορίες International Trophy και την μικτή Challenge des Nations αντίστοιχα.

Εξαρχής φαβορί, η πανίσχυρη ανδρική ομάδα της Ισπανίας επιβεβαίωσε τα προγνωστικά και κατέκτησε την πρώτη θέση στο FIM Trial des Nations (TdN) 2026 για 22η συνεχόμενη φορά. Παράλληλα, η Μεγάλη Βρετανία επέστρεψε στην κορυφή της γυναικείας κατηγορίας, η Νορβηγία επικράτησε στο International Trophy και η Γερμανία πήρε τον τίτλο στην μικτή κατηγορία (ένας άντρας και μια γυναίκα αναβάτης) Challenge des Nations.

Η Ισπανία πανηγύρισε μπροστά στο κοινό της στην Arteixo, όμως το πλεονέκτημα της έδρας είχε μικρή σημασία για την πανίσχυρη τριάδα των Toni Bou (Montesa), Gabriel Marcelli (Montesa) και Jaime Busto (Beta), που χάρισε στη χώρα την 32η νίκη της στο TdN. Η μάχη για τη δεύτερη θέση, ωστόσο, ήταν πιο αμφίρροπη, με τους Harry και George Hemingway (Beta) και Harry Turner (Sherco) από τη Μεγάλη Βρετανία να αντέχουν στις έντονες πιέσεις της Ιταλίας και της Γαλλίας και να κατακτούν το ασημένιο μετάλλιο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Η διοργάνωση επέστρεψε στην Arteixo για πρώτη φορά από το 2023, όταν η περιοχή είχε φιλοξενήσει τον πρώτο αγώνα του Παγκόσμιου Trial της FIM. Τα περισσότερα τμήματα της διαδρομής ήταν φυσικά και είχαν χαραχθεί σε μεγάλη, δασώδη κοιλάδα, με επιβλητικούς γρανιτένιους βράχους να δοκιμάζουν τις ικανότητες των κορυφαίων εθνικών ομάδων του Trial.

Μετρώντας τις δύο καλύτερες επιδόσεις κάθε ομάδας σε καθένα από τα δεκαπέντε τμήματα, η Ισπανία και η γαλλική τριάδα των Benoit Bincaz (Electric Motion), Alex Ferrer (Montesa) και Pablo Echene (Sherco) μοιράζονταν την κορυφή μετά τα δύο πρώτα τμήματα, έχοντας ολοκληρώσει τη διαδρομή χωρίς βαθμούς ποινής. Όλα άλλαξαν όμως στο τρίτο τμήμα, όπου η γηπεδούχος ομάδα πρόσθεσε πέντε βαθμούς, επίδοση που σημείωσε και η Μεγάλη Βρετανία, ανεβαίνοντας στη δεύτερη θέση με συνολικά έξι.

Η δυνατή ιταλική ομάδα των Matteo Grattarola (Beta), Francesco Titli (Montesa) και Gianluca Tournour πρόσθεσε επτά βαθμούς στο συγκεκριμένο τμήμα, φτάνοντας τους οκτώ συνολικά και ισοφαρίζοντας τη Γαλλία.

Τα δύο επόμενα τμήματα ολοκληρώθηκαν από όλες τις ομάδες χωρίς επιπλέον βαθμούς ποινής, όμως όσο τα εμπόδια γίνονταν δυσκολότερα και πιο τεχνικά, η Ισπανία άρχισε να ανοίγει γρήγορα τη διαφορά. Ιδιαίτερα στο απαιτητικό δέκατο τμήμα, η εντός έδρας ομάδα των Ισπανών πέρασε καθαρά, ενώ η Γαλλία πήρε τρεις βαθμούς, η Μεγάλη Βρετανία έξι και η Ιταλία δέκα.

FIM TdN

Με τα δυσκολότερα τμήματα να βρίσκονται προς το τέλος του γύρου και τη βροχή να δυσχεραίνει την διατήρηση της πρόσφυσης, η Ισπανία έφτασε στα μισά της διοργάνωσης με μόλις οκτώ βαθμούς. Η διαφορά από τη Μεγάλη Βρετανία είχε φτάσει τους δεκαεννέα βαθμούς, ενώ η Γαλλία βρισκόταν ακόμη δώδεκα βαθμούς πίσω από τους Βρετανούς. Η Ιταλία ήταν τελευταία με 45 βαθμούς, στους οποίους περιλαμβανόταν και μία ποινή χρόνου.

Καθώς η βροχή δυνάμωνε και η πρόσφυση γινόταν όλο και πιο δύσκολη πάνω στους λείους βράχους, η ισπανική ομάδα, που αποτελούνταν από τους τρεις κορυφαίους αναβάτες της παγκόσμιας κατάταξης, έσφιξε ακόμη περισσότερο τον κλοιό γύρω από τον τίτλο. Η επίδοση των 19 βαθμών στον δεύτερο γύρο ήταν σημαντικά χειρότερη από εκείνη του πρώτου, όμως ήταν υπεραρκετή για να εξασφαλίσει ότι ο τίτλος του TdN θα παρέμενε στην Ισπανία για ακόμη μία χρονιά.

"Ήταν πολύ ξεχωριστό για μένα να κερδίζω εδώ στην Arteixo, κοντά στο σπίτι μου στη Γαλικία", δήλωσε ο Marcelli. "Όλη η ομάδα δούλεψε πολύ σκληρά και έδωσε το εκατό τοις εκατό και είμαστε όλοι πολύ χαρούμενοι."

Με μέσο όρο ηλικίας μικρότερο των 20 ετών, οι νεαροί αναβάτες της Μεγάλης Βρετανίας έδειξαν μεγάλη ωριμότητα και διατήρησαν τη δεύτερη θέση. Η ομάδα ολοκλήρωσε τον δεύτερο γύρο με 38 βαθμούς, φτάνοντας τους 65 συνολικά και διατηρώντας διαφορά 29 βαθμών από την Ιταλία. Οι Ιταλοί πραγματοποίησαν δυναμική αντεπίθεση και κατάφεραν να νικήσουν τη Γαλλία για την τρίτη θέση με μόλις έναν βαθμό διαφορά.

Η Μεγάλη Βρετανία ξανά πρωταθλήτρια στις γυναίκες

Χάλκινη στο περσινό TdN Women, η Μεγάλη Βρετανία επανέφερε στην αγωνιστική δράση τη δέκα φορές πρωταθλήτρια TrialGP Γυναικών, Emma Bristow (Sherco), προκειμένου να ηγηθεί της ομάδας μαζί με τις Alice Minta (Beta) και Kaytlyn Adshead. Η Bristow αποδείχθηκε καθοριστική, καθώς η βρετανική ομάδα κατέκτησε τον ενδέκατο τίτλο.

Η Ιταλία παρέταξε την ίδια ομάδα των Andrea Sofia Rabino (Beta), Alessia Bacchetta και Martina Gallieni (Sherco), η οποία είχε χαρίσει στη χώρα τον πρώτο της τίτλο στην ιστορία της κατηγορίας μόλις δώδεκα μήνες νωρίτερα. Οι δύο ομάδες έδωσαν μια πραγματική μάχη τακτικής και νεύρων στον πρώτο γύρο, με την Ιταλία να βρίσκεται στην κορυφή στα μισά της διαδρομής με μόλις δύο βαθμούς, δύο μπροστά από τη Μεγάλη Βρετανία.

FIM TdN

Η ισπανική ομάδα της δύο φορές πρωταθλήτριας και νυν Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας Trial γυναικών, Berta Abellan (Scorpa), και των Abril Montserrat (Beta) και Daniela Hernando (Beta) βρισκόταν αρκετά πιο πίσω μετά τον πρώτο γύρο, στην τρίτη θέση με 21 βαθμούς, ενώ ακολουθούσε με διαφορά 13 βαθμών η γαλλική ομάδα των Alicia Soyer και Margaux Pena (Electric Motion), η οποία αποτελούνταν από δύο αναβάτριες.

Ο δεύτερος γύρος ήταν εξαιρετικά αμφίρροπος, με τη Μεγάλη Βρετανία να μειώνει τη διαφορά στον έναν βαθμό. Όλα όμως άλλαξαν στα τμήματα 12 και 13, όπου η Ιταλία πρόσθεσε εννέα βαθμούς, ενώ η Μεγάλη Βρετανία χρειάστηκε μόλις έναν για να περάσει σε ξεκάθαρη θέση ισχύος, με συνολική επίδοση επτά βαθμών.

Ωστόσο, η ένταση κορυφώθηκε στο τελευταίο εμπόδιο, ένα τεχνητό τμήμα αποτελούμενο από πλάκες τσιμέντου και μεγάλα τμήματα τσιμεντοσωλήνων, μαζί με βράχους και κορμούς δέντρων. Το συγκεκριμένο τμήμα βρισκόταν κάτω από κάλυψη και παρέμενε στεγνό, κάτι που σήμαινε ότι το προβάδισμα των επτά βαθμών της Μεγάλης Βρετανίας μπορούσε εύκολα να εξαφανιστεί. Τελικά, όμως, και οι δύο ομάδες πέρασαν καθαρά και ο τίτλος πήγε στις Βρετανίδες για τρίτη φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια.

"Σήμερα ήταν εκπληκτικά", δήλωσε η Adshead. "Όλες κάναμε λάθη, αλλά δουλέψαμε σκληρά ως ομάδα. Όλα κρίθηκαν στο τελευταίο τμήμα και τα καταφέραμε."

Η Ισπανία πρόσθεσε 29 βαθμούς στον δεύτερο γύρο και ολοκλήρωσε τον αγώνα με 50, διαφορά 31 βαθμών από τη Γαλλία. Η γερμανική ομάδα των Hannah Schneider (Beta), Sophia Reumschussel-Ter Jung (Montesa) και Jule Steinert συμπλήρωσε την πρώτη πεντάδα με 111 βαθμούς.

Η Νορβηγία πήρε το International Trophy

Η μάχη στη δεύτερη κατηγορία του International Trophy ήταν εξαιρετικά αμφίρροπη καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η γερμανική ομάδα των Paul Reumschussel (Montesa), Jonathan Heidel (Beta) και Rodney Bereiter (Beta) ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο με μόλις έναν βαθμό ποινής και βρισκόταν τέσσερις βαθμούς μπροστά από τη νορβηγική τριάδα των Sondre Haga, Jarand-matias vold Gunvaldsen και Jone Sandvik (Sherco) στα μισά της διοργάνωσης.

FIM TdN

Στον δεύτερο γύρο οι επιδόσεις αντιστράφηκαν και η Νορβηγία πήρε τον τίτλο για τέταρτη φορά, κερδίζοντας με ισοπαλία.

"Ήταν μια εξαιρετική ημέρα, αν και έγινε πολύ πιο συναρπαστική απ' όσο περιμέναμε", δήλωσε ο Haga. "Είχαμε ένα πεντάρι στον πρώτο γύρο που μας πήγε πίσω και σταθήκαμε τυχεροί που άρχισε να βρέχει, καθώς αυτό έκανε πιο εύκολο να γίνουν λάθη και μπορέσαμε να επιστρέψουμε στη μάχη."

Την τρίτη θέση στο βάθρο πήρε η Ιαπωνία με τους Shinya Hirohata (Montesa), Jin Kuroyama (Sherco) και Yohito Takeda (Honda), με συνολικά 14 βαθμούς, επτά μπροστά από τις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί αγωνίστηκαν με τους Alex Myers (Scorpa), Alex Niederer (Beta) και Ryon Land (Sherco), υπερασπιζόμενοι τον περσινό τους τίτλο.

Η Γερμανία νικήτρια στο Challenge des Nations

Στην πέμπτη πλέον σεζόν του, το Challenge des Nations, η κατηγορία για ομάδες δύο αναβατών διαφορετικού φύλου, κρίθηκε υπέρ της Γερμανίας. Οι Marco Laure (Beta) και Magdalena Hubner (Sherco) ολοκλήρωσαν τον αγώνα με 21 βαθμούς, κατακτώντας τον τίτλο με διαφορά επτά βαθμών από τους Ισπανούς Oriol Garcia (Sherco) και Queralt Fontdevila (Beta).

FIM TdN

Την τρίτη θέση πήρε το δίδυμο της Τσεχίας, Tadeas Mikunda (Electric Motion) και Petra Budinova, με 42 βαθμούς.

"Ήταν δύσκολη δουλειά για τη Magdalena και για μένα", δήλωσε ο Laure, "αλλά ως ομάδα συνεργαστήκαμε πολύ καλά και είμαι ενθουσιασμένος με το αποτέλεσμα."