Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

FIM EWC, 24h Le Mans – Θρίαμβος Yamaha μετά την κατάρρευση της BMW

Για 16 ώρες η ομάδα της BMW οδηγούσε τη μάχη, μα στο τέλος μια σειρά από ατυχίες και προβλήματα της κόστισαν τη νίκη
le mans
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/4/2026

Η 49η διοργάνωση του περίφημου 24ωρου αγώνα Αντοχής 24 Heures Motos στη πίστα Bugatti Circuit στη γαλλική πόλη Le Mans σήμανε την έναρξη του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Αντοχής Μοτοσυκλετών, FIM EWC, ως ο πρώτος εκ των τεσσάρων αγώνων που απαρτίζουν το καλεντάρι του 2026.

 

le mans

Ο αγώνας είχε εξαρχής ως πρωταγωνιστές την τριάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, δηλαδή του Markus Reiterberger, Steven Odendaal και Michael Van der Mark οι οποίοι οδηγούσαν τη μάχη για τις πρώτες 16 ώρες της. Τα δύσκολα για τη γερμανική ομάδα ήρθαν το ξημέρωμα, με τη θερμοκρασία στους χαμηλότατους 4 βαθμούς και μια σειρά από ατυχίες να χτυπά την πόρτα της.

Πρώτα ήταν η πτώση του Van der Mark, στη συνέχεια ήρθε μια ποινή εξαιτίας σύγκρουσης με αντίπαλο και στο τέλος μια τεχνική βλάβη για να ολοκληρώσει την οπισθοχώρηση της ομάδας της BMW που δεν κατάφερε τίποτε περισσότερο από τερματισμό στην 23η θέση του αγώνα.

le mans

Η ομάδα που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την οπισθοχώρηση της BMW ήταν η YART Yamaha Official EWC Team των Karel Hanika, Marvin Fritz και Tati Mercado, η οποία είχε ένα δύσκολο ξεκίνημα στον αγώνα χάρη στην κακή της εκκίνηση, ωστόσο στις τελευταίες ώρες είχε πιο σχετικά εύκολο έργο στο να διαχειριστεί το προβάδισμα που είχε ως τότε και να τερματίσει πρώτη στον εναρκτήριο αγώνα του 2026.

Παραδόξως αυτός ήταν ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο η Yamaha είχε κατακτήσει τον τίτλο στο περσινό πρωτάθλημα: δραματικός τελευταίος αγώνας (Bol d' Or), προβάδισμα BMW, τεχνικό πρόβλημα για τους Γερμανούς, νίκη και τίτλος για Yamaha.

Δεύτερη πίσω από τη Yamaha τερμάτισε η Yoshimura SERT Motul με αναβάτες τους Gregg Black, Etienne Masson και Dan Linfoot, παρότι αντιμετώπισε μικρά προβλήματα με τα ηλεκτρικά της GSX-R1000R στην αρχή του αγώνα και μια δυσλειτουργία του quickshifter στο τέλος.

le mans

Το βάθρο συμπλήρωσε η Kawasaki Webike Trickstar με τους Cristian Gamarino, Roman Ramos και Gregory Leblanc.

Στη Superstock κατηγορία η νίκη πήγε στην ουγγρική ομάδα Champion-Hert MRP με μοτοσυκλέτα BMW, η οποία πανηγύρισε την πρώτη της νίκη στην ιστορία της στο EWC, τερματίζοντας μπροστά από τη No Limits Honda και την TRT27 AZ Moto (επίσης με Honda).

le mans

Τέλος, στην κατηγορία Production η νίκη πήγε στην ομάδα Legacy Competition (Yamaha), με δεύτερη τη GreenTeam 42 Lycée Saint Claire (Kawasaki) και τρίτη τη Mana-au Competition (Honda) στην παρθενική της εμφάνιση στο EWC.

Επόμενος σταθμός στη πρόγραμμα του FIM EWC 2026 είναι ο αγώνας 8 Hours of Spa Motos στη βελγική πίστα Spa-Francorchamps στις 5-6 Ιουνίου.

Ετικέτες