Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

IoMTT: O Nathan Harrison με την ομάδα H&H Motorcycles και το 2026

Ο Βρετανός αναβάτης επιστρέφει με Honda στοχεύοντας το βάθρο
Nathan Harrison
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/4/2026

Μετά από μια πολύ θετική σεζόν το 2025, ο Nathan Harrison παραμένει στην H&H Motorcycles με την υποστήριξη της Honda, βάζοντας ψηλά τον πήχη για το 2026.

Ο Nathan Harrison θα συνεχίσει να αγωνίζεται με τα χρώματα της ομάδας H&H Motorcycles και το 2026, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή του πρόοδο στον πιο απαιτητικό αγώνα δρόμου του κόσμου, το Isle of Man TT. Ο 27χρονος από το Douglas θα συμμετάσχει με μοτοσυκλέτες της Honda σε όλες τις μεγάλες κατηγορίες, οδηγώντας τη CBR1000RR Fireblade στους αγώνες Superbike, Superstock και Senior TT, ενώ στους αγώνες Supersport θα χρησιμοποιήσει τη CBR600RR.

Nathan Harrison

Η πορεία του Harrison στους αγώνες δρόμου υπήρξε εντυπωσιακή από την αρχή. Το 2019, σε ηλικία μόλις 21 ετών, κατέκτησε τόσο τον Junior όσο και τον Senior αγώνα στο Manx Grand Prix, θέτοντας τις βάσεις για μια πολλά υποσχόμενη καριέρα. Έκτοτε, έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο δυνατούς αναβάτες της διαδρομής των 37,73 μιλίων, βελτιώνοντας συνεχώς τις επιδόσεις του.

Παρά τις ατυχίες που έχει συναντήσει, με σημαντικότερη τον τραυματισμό του στο North West 200 που τον κράτησε εκτός TT το 2023, η αποφασιστικότητά του τον βοήθησε να επιστρέψει. Το ντεμπούτο του στο TT το 2022 έκλεισε με μια εξαιρετική 10η θέση στο Senior TT, ενώ το 2024, ως μέλος της εργοστασιακής Honda, ανέβασε ακόμη περισσότερο τον πήχη, τερματίζοντας 7ος και σημειώνοντας ταχύτητα γύρου άνω των 207 χιλιομέτρων ανά ώρα.

Nathan Harrison

Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή του έπαιξε και η συνεργασία του με τον John McGuinness, θρύλο του TT, με τον οποίο συνυπήρξαν στην ίδια ομάδα τη διετία 2023-2024, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία στο κορυφαίο επίπεδο.

Nathan Harrison

Το 2025 αποτέλεσε χρονιά-ορόσημο. Δημιουργώντας την ομάδα, H&H Motorcycles, με επικεφαλής τον πατέρα του Dean Harrison (πρόκειται απλά για συνωνυμία με τον Άγγλο αναβάτη, Dean Harrison, με 5 νίκες σε ΤΤ, με τον οποίο ο Νathan έχει υπάρξει επίσης στην ίδια ομάδα) έχοντας τη στήριξη της Honda UK, ο Harrison πραγματοποίησε τις καλύτερες εμφανίσεις της καριέρας του. Κατέκτησε την 4η θέση στο Superbike TT, πετυχαίνοντας παράλληλα τον ταχύτερο γύρο της καριέρας του με μέση ταχύτητα πάνω από 211 χλμ/ώρα. Ακολούθησαν δύο 7ες θέσεις στους αγώνες Superstock, με σταθερά περάσματα άνω των 209 χιλιομέτρων ανά ώρα, ενώ στα Supersport πέτυχε την καλύτερη επίδοσή του με 12η θέση.

Ο ίδιος δηλώνει ξεκάθαρα τους στόχους του για το 2026: να συνεχίσει τη σταθερή βελτίωση και να κυνηγήσει το πρώτο του βάθρο. “Θέλω απλά να συνεχίσω να εξελίσσομαι. Αν μπορέσω να κερδίσω ένα ή δύο μίλια ακόμη, θα δούμε πού μπορούμε να φτάσουμε. Το βάθρο είναι το όνειρό μου και δουλεύω κάθε μέρα για αυτό,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Nathan Harrison

Παράλληλα, εκτός TT, είχε αξιόλογη παρουσία στο Pirelli National Superstock Championship το 2025, πριν ένας ακόμη τραυματισμός στο Donington Park διακόψει την πορεία του. Ωστόσο, έχει πλέον επανέλθει πλήρως σε αγωνιστική κατάσταση.

Με την εμπειρία, την ταχύτητα και την ομάδα γύρω του, ο Harrison δείχνει έτοιμος να κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα στο TT 2026 και γιατί όχι, να διεκδικήσει την πρώτη του θέση στο βάθρο.