Ο Βασίλης Κορωνάκης έδωσε άλλη μια μάχη για το βάρθρο στην πίστα της Αυστρίας κατά την διάρκεια του 6ου αγώνα του θεσμού ADAC Junior CUP. Παρά το γεγονός ότι η μοτοσυκλέτα του είχε μειωμένη απόδοση κινητήρα και συμπλέκτη στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, κατάφερε να επιτύχει τον 8ο ταχύτερο χρόνο.
Αυτό βέβαια τον ανάγκασε να δώσει μάχες σώμα με σώμα στον αγώνα και ο τερματισμός του στην 5η θέση είναι σίγουρα ένα πολύ καλό αποτέλεσμα που τον τοποθετεί αυτή τη στιγμή 4ο στη βαθμολογία του θεσμού. Ακολουθεί το δελτίο τύπου της ομάδας Skourtas Racing Team με την βοήθεια της οποίας εκπροσωπεί τα ελληνικά χρώματα στις πίστες της Ευρώπης ο Βασίλης:
5ος ο Κορωνάκης στην Αυστρία. Στην τέταρτη θέση της γενικής βαθμολογίας με μεγάλες ελπίδες για τίτλο. Μία μεγαλειώδη και σκληρή μάχη έδωσε σήμερα ο Βασίλης Κορωνάκης, στον 6ο αγώνα του ADAC Junior Cup Powered by KTM, στην Αυστρία. Από την πρώτη στροφή βρέθηκε στην 3η θέση έχοντας ξεκινήσει 8ος. Στο γκρουπ που βρέθηκε μάχονταν 8-9 οδηγοί οι οποίοι άλλαζαν συνεχώς θέση μεταξύ τους. Μέχρι και τον τελευταίο γύρο ο Βασίλης φαινόταν ότι θα μπορούσε να διεκδικήσει μία θέση στο βάθρο. Δύο στροφές πριν τον τερματισμό και ενώ βρισκόταν στην 4η θέση, χτύπησε το γκρουπ που ακολουθούσε τον Βασίλη και βρέθηκε πίσω 6 θέσεις. Δεν τα παράτησε όμως και την τελευταία στιγμή πέρασε στην 5η θέση στην οποία και τερμάτισε χιλιοστά από τον 4ο. Ο ίδιος ο Βασίλης είναι πολύ ικανοποιημένος γιατί μπόρεσε να κρατηθεί όρθιος σε μια ξεχωριστή για αυτόν μάχη. Όπως είπε ο ίδιος “φυσικά ο σκοπός μου ήταν το βάθρο, ο ρυθμός ήταν πολύ δυνατός από την αρχή κ πήρα μια καλή εμπειρία από την πίστα αυτή που έχει ένα χαρακτηριστικό εντελώς διαφορετικό από όσα γνώριζα μέχρι σήμερα, την ταχύτητα κ το απόλυτο κοντρόλ στο κορύφωμα των στροφών βγαίνοντας για την έξοδο”. Με αυτή του την θέση ο Βασίλης βρίσκεται στην 4η θέση της κατάταξης και έχει πολλές ελπίδες για το πρωτάθλημα καθώς ακολουθεί το Assen τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Οι βαθμοί που τον χωρίζουν από τον 3ο στην Γενική είναι μόλις 6. Μέχρι και την τελευταία στιγμή θα μας κρατήσει σε αγωνία. Συγχαρητήρια στον Βασίλη Κορωνάκη!
Ευχαριστώ τους χορηγούς μου ΚΤΜ S.E.E., και την Papastavroushop..
Επίσης θέλω ευχαριστήσω την ΑΜΟΤΟΕ για την χορηγία του starting permission
Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα
Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
Από τον
Κώστα Γκαζή
26/3/2024
Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.
O “JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.
Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.
Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τα Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”
Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.
