MiniGP Cup 2017

4ος γύρος, 8 Οκτωβρίου 2017, Αφίδνες, Kartodromo
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/10/2017

Επιταχυνόμενο φινάλε!!

 

Με τους αθλητές να ξεκινούν τις προσπάθειες τους σε ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς στις δοκιμές, λόγω μειωμένης πρόσφυσης (βλ. βραδινή βροχή), και να ολοκληρώνουν την ημέρα (και την χρονιά} με κλασσικά γρήγορους αγώνες και ασφυκτικό συναγωνισμό, έκλεισε  το φετινό, 5ο, MiniGP Cup.

Εντυπωσιάζοντας στις δοκιμές, ανέβασε το θερμόμετρο και στον αγώνα ο «πρωτάρης» Ρόδιος Κωνσταντίνος Τσουρουνάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) οδηγώντας επικεφαλής στους πρώτους γύρους στα Open PitBikes, μην όμως αντέχοντας στην πίεση του καταξιωμένου Αλέξανδρου Παπαγεωργίου (ΛΕΜΟΤ, Honda) τον οποίο όμως ακολούθησε κατά πόδας μην αφήνοντάς τον να ησυχάσει ούτε δευτερόλεπτο μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Λίγο πιο πίσω, ο έτερος πρωτάρης Ροδίτης, ο Αλέξανδρος Αρναουτάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) «διάβασε» καλά τον Νίκο Λιόλιο (Ο65, IMR) και τον κυρίαρχο του IMR Cup, τον Γιάννη Λογοθέτη (Ο65) και τους πέρασε πριν την λήξη του αγώνα ενώ οι Νίκος Ζαμπετάκης (Ο65) και Σωτήρης Πράσινος έκαναν ήρεμο αγώνα , ειδικά ο Πράσινος που δεν ήθελα να ξαναεπισκεφτεί  οριζοντίως μια χωμάτινη διαφυγή…. Οι νικητές Παπαγεωργίου και Λογοθέτης είναι και οι πανευτυχείς τροπαιούχοι των Open PitBikes και IMR Cup για το 2017.

Αποφασισμένος να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις στην παιδική κατηγορία (KidGP), ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) πήρε την εκκίνηση, βελτίωσε και τον ταχύτερό του γύρο και «απέκρουσε» όλες τις επιθέσεις του έτερου Δωδεκανήσιου (Κως) Σπύρου Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, IMR) κερδίζοντας μια πειστική αλλά αγωνιώδη νίκη, σφραγίζοντας φυσικά και τον αντίστοιχο τίτλο.

Διατηρώντας την παράδοση, ο αγώνας της ημέρας έγινε στις κατηγορίες των μεγάλων παιδιών (MiniGP, MiniGP1), με τον ταχύτατο Γιάννη Περιστερά (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) να πετάγεται μπροστά και να δίνει ρυθμό, πίσω να γίνεται ένας μικρός χαμός με τον σταθερά ανερχόμενο Γιώργο Γερακιανάκη (ΑΡΗΣ, Honda) να υπερσκελίζει τον πάντα πεισματάρη Νίκος Ελευθεριάδη (Ο65, IMR) και να μπαίνει στο κυνήγι του Περιστερά καταφέρνοντας να τον περάσει (εκμεταλλευόμενος και την ταχύτητα που έχει η μοτοσυκλέτα του – βλ. μεγαλύτερη κατηγορία) και να φτάνει στην πρώτη νίκη στην «γενική» (φυσικά και στην MiniGP) σφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο τον αντίστοιχο τίτλο. Στον τροχό του ο Περιστεράς νικήτης και κυπελλούχος για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην MiniGP1 ενώ λίγο πιο πίσω, ο νεοφερμένος στη μεγαλύτερη κατηγορία Βασίλης Παντελεάκης (ΑΡΗΣ, Honda) προσαρμόστηκε ακόμα περισσότερο στην μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα του και πέρασε τους Ελευθεριάδη και Σπύρο Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) τερματίζοντας 2ος στην MiniGP1 μετά από μια συγκλονιστική τριπλή μονομαχία. Παρά τις 2 πρωινές πτώσεις της, η Μαρία Φιλιππίδη τερμάτισε χαμογελαστή τον αγώνα με το εντυπωσιακό της στυλ.

 

Μέσα σε μια ενθουσιώδη ατμόσφαιρα στις απονομές, όλοι συμφώνησαν στο ραντεβού το 2018!!

 

Πλήρη αποτελέσματα στο www.chronotech.gr, βαθμολογία στο www.minigp.gr

 

 

Dakar 2019: Η τραγική πορεία του 53χρονου αναβάτη!

Κυνηγώντας τ' όνειρό του
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/1/2019

Ο Richard Main έχοντας χρόνια εμπειρίας στους χωμάτινους αγώνες, μέσα απ’ τους τίτλους που κατέκτησε τόσο στο αγγλικά όσο και στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα motocross στα νιάτα του καθώς και απ’ την συμμετοχή του στο Red Bull Romaniacs, αποφάσισε φέτος να λάβει μέρος για πρώτη φορά στο Rally Dakar. Ο 53χρονος αναβάτης μπορεί να μην ιδιαίτερα γνωστός στο Rally με τις επιδόσεις του, καθώς ο στόχος του ήταν κυρίως ο τερματισμός του αγώνα και όχι το να βρεθεί ψηλά στην κατάταξη. Παρ’ όλα αυτά οι κίνδυνοι όσο μετριασμένοι κι αν είναι απ’ τους πιο ήπιους ρυθμούς δεν παύουν να καραδοκούν με αποτέλεσμα ακόμη κι έμπειροι αναβάτες όπως αυτός να ρισκάρουν πολλές φορές τη ζωή τους με διάφορους τρόπους.
Τα πρώτα προβλήματα στην πορεία του εμφανίστηκαν απ’ το 5ο κιόλας σκέλος του αγώνα, που εκτός απ’ τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ενάντια στο αφιλόξενο περιβάλλον του Περού με τους αμμόλοφους αλλά και την ομίχλη, ήρθε αντιμέτωπος και με ένα σοβαρότερο. Κατά τη διάρκεια της ειδικής διαδρομής αφυδατώθηκε με αποτέλεσμα να χάσει την συγκέντρωσή του και να αποπροσανατολιστεί –λόγω της διαταραχής της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών- καθιστώντας πιο δύσκολο τον τερματισμό του, ενώ παρέλειψε κι ένα WP με αποτέλεσμα να του τεθεί και η ανάλογη ποινή. Η μοτοσυκλέτα του (KTM 450RR) απ’ την πλευρά της είχε πρόβλημα με τον άξονα του μπροστινού τροχού το οποίο αποκαταστάθηκε όπως και η ισορροπία των ηλεκτρολυτών έτσι και οι δύο τους ήταν έτοιμοι να αγωνιστούν την επόμενη μέρα.

Οι δυσκολίες συνεχίστηκαν στο 6ο σκέλος καθώς στο τελευταίο κομμάτι της ειδικής που ήταν γεμάτο αμμόλοφους και κατά το σούρουπο ο Βρετανός αναβάτης σημείωσε την πρώτη μεγάλη του πτώση. Προς καλή του τύχη ο Main βγήκε “ατσαλάκωτος”  χάρη στον εξοπλισμό και κυρίως το κράνος που απόσβεσε αποτελεσματικά την κρούση απ’ την πέτρα. Ένα χτύπημα τόσο δυνατό που είχε ως αποτέλεσμα να σπάσει το κράνος. Τερματίζοντας επιτυχώς το 6ο σκέλος επισκέφτηκε τον γιατρό αφού βεβαιώθηκε πως είναι καλά αποφάσισε να προχωρήσει στην ολοκλήρωση του στόχο του με τη φλόγα να καίει δυνατά μέσα του.

Οι ατυχίες όμως δεν έμελλαν να σταματήσουν και στο 7ο σκέλος τα προβλήματα με την άμμο που εισχωρούσε στην μοτοσυκλέτα του, τον ανάγκασαν να σταματήσει –εκτός της διαδρομής- ώστε να την καθαρίσει. Η μοίρα, του επιφύλασσε άλλο ένα σκληρό παιχνίδι –όμως δεν ήταν το τελευταίο της-, καθώς με το που ξεκίνησε για να ξαναμπεί μέσα στην διαδρομή τον χτύπησε ένα φορτηγό πετώντας τον στον αέρα. Ο ατσάλινος αναβάτης κατάφερε να βγει αλώβητος για άλλη μια φορά –καθώς το χτύπημα δεν έγινε με μεγάλη ταχύτητα- όμως η μοτοσυκλέτα του είχε υποστεί ζημιά, με τους λαιμούς των εξατμίσεων να έχουν στραβώσει κι ως εκ τούτου άργησε να ολοκληρώσει το σκέλος. Παρά το ατυχές γεγονός, η θέλησή του για την ολοκλήρωση –ίσως- του πιο δύσκολου Rally παρέμεινε ακλόνητη.
Το τελειωτικό χτύπημα της μοίρας ήρθε στο 8ο σκέλος του αγώνα και ήταν αρκετά βαρύγδουπο καθώς εκτός ότι αποσύρθηκε απ’ τον αγώνα –όντας 74ος στη γενική κατάταξη- η ζωή του τέθηκε σε κίνδυνο. Σημείωσε μία άσχημη πτώση κατά την οποία έσπασε την λεκάνη και τραυματίστηκε στο πρόσωπο, ενώ είχε και εσωτερική αιμορραγία. Ευτυχώς η έγκαιρη διακομιδή του και το άμεσο χειρουργείο, που στέφθηκε με επιτυχία σταμάτησε την εσωτερική αιμορραγία. Στο πρόσωπο χρειάστηκε να κάνει 18 ράμματα, ενώ πλέον η κατάστασή του παρακολουθείται απ’ τους γιατρούς κάθε ώρα.

Πολλοί μπορεί να αναρωτηθούν τι είναι αυτό που μας ωθεί να φτάνουμε στα άκρα και να παίζουμε κορόνα γράμματα τη ζωή μας. Για κάποιους μπορεί να είναι η άσβεστη δίψα για αδρεναλίνη, για άλλους μπορεί να είναι η επιθυμία το όνομά τους να γραφτεί στην ιστορία. Στην περίπτωση του Main ήταν να γευτεί την εμπειρία του Dakar και να το ολοκληρώσει, έχοντας παράλληλα την πλήρη υποστήριξη απ’ την οικογένεια του παρά τις όσες διαφωνίες. Μπορεί να του στοίχησε κυρίως μακροπρόθεσμα -καθώς η αποκατάσταση του κατάγματος ποτέ δεν είναι πλήρης- όμως δεν παύει να είναι άξιος θαυμασμού που κυνήγησε τ' όνειρό του αψηφώντας τους κίνδυνους.

Ευχόμαστε στον Richard Main ταχεία ανάρρωση και καλή αποκατάσταση.

Ετικέτες