MiniGP Cup 2017

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

MiniGP Cup 2017

4ος γύρος, 8 Οκτωβρίου 2017, Αφίδνες, Kartodromo

Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/10/2017

Επιταχυνόμενο φινάλε!!

Με τους αθλητές να ξεκινούν τις προσπάθειες τους σε ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς στις δοκιμές, λόγω μειωμένης πρόσφυσης (βλ. βραδινή βροχή), και να ολοκληρώνουν την ημέρα (και την χρονιά} με κλασσικά γρήγορους αγώνες και ασφυκτικό συναγωνισμό, έκλεισε το φετινό, 5ο, MiniGP Cup.

Εντυπωσιάζοντας στις δοκιμές, ανέβασε το θερμόμετρο και στον αγώνα ο «πρωτάρης» Ρόδιος Κωνσταντίνος Τσουρουνάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) οδηγώντας επικεφαλής στους πρώτους γύρους στα Open PitBikes, μην όμως αντέχοντας στην πίεση του καταξιωμένου Αλέξανδρου Παπαγεωργίου (ΛΕΜΟΤ, Honda) τον οποίο όμως ακολούθησε κατά πόδας μην αφήνοντάς τον να ησυχάσει ούτε δευτερόλεπτο μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Λίγο πιο πίσω, ο έτερος πρωτάρης Ροδίτης, ο Αλέξανδρος Αρναουτάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) «διάβασε» καλά τον Νίκο Λιόλιο (Ο65, IMR) και τον κυρίαρχο του IMR Cup, τον Γιάννη Λογοθέτη (Ο65) και τους πέρασε πριν την λήξη του αγώνα ενώ οι Νίκος Ζαμπετάκης (Ο65) και Σωτήρης Πράσινος έκαναν ήρεμο αγώνα , ειδικά ο Πράσινος που δεν ήθελα να ξαναεπισκεφτεί οριζοντίως μια χωμάτινη διαφυγή…. Οι νικητές Παπαγεωργίου και Λογοθέτης είναι και οι πανευτυχείς τροπαιούχοι των Open PitBikes και IMR Cup για το 2017.

Αποφασισμένος να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις στην παιδική κατηγορία (KidGP), ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) πήρε την εκκίνηση, βελτίωσε και τον ταχύτερό του γύρο και «απέκρουσε» όλες τις επιθέσεις του έτερου Δωδεκανήσιου (Κως) Σπύρου Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, IMR) κερδίζοντας μια πειστική αλλά αγωνιώδη νίκη, σφραγίζοντας φυσικά και τον αντίστοιχο τίτλο.

Διατηρώντας την παράδοση, ο αγώνας της ημέρας έγινε στις κατηγορίες των μεγάλων παιδιών (MiniGP, MiniGP1), με τον ταχύτατο Γιάννη Περιστερά (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) να πετάγεται μπροστά και να δίνει ρυθμό, πίσω να γίνεται ένας μικρός χαμός με τον σταθερά ανερχόμενο Γιώργο Γερακιανάκη (ΑΡΗΣ, Honda) να υπερσκελίζει τον πάντα πεισματάρη Νίκος Ελευθεριάδη (Ο65, IMR) και να μπαίνει στο κυνήγι του Περιστερά καταφέρνοντας να τον περάσει (εκμεταλλευόμενος και την ταχύτητα που έχει η μοτοσυκλέτα του – βλ. μεγαλύτερη κατηγορία) και να φτάνει στην πρώτη νίκη στην «γενική» (φυσικά και στην MiniGP) σφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο τον αντίστοιχο τίτλο. Στον τροχό του ο Περιστεράς νικήτης και κυπελλούχος για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην MiniGP1 ενώ λίγο πιο πίσω, ο νεοφερμένος στη μεγαλύτερη κατηγορία Βασίλης Παντελεάκης (ΑΡΗΣ, Honda) προσαρμόστηκε ακόμα περισσότερο στην μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα του και πέρασε τους Ελευθεριάδη και Σπύρο Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) τερματίζοντας 2^ος στην MiniGP1 μετά από μια συγκλονιστική τριπλή μονομαχία. Παρά τις 2 πρωινές πτώσεις της, η Μαρία Φιλιππίδη τερμάτισε χαμογελαστή τον αγώνα με το εντυπωσιακό της στυλ.

Μέσα σε μια ενθουσιώδη ατμόσφαιρα στις απονομές, όλοι συμφώνησαν στο ραντεβού το 2018!!

Πλήρη αποτελέσματα στο www.chronotech.gr, βαθμολογία στο www.minigp.gr

https://bit.ly/MOTO_683

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

FIM EWC, Bol d’Or: Νίκη και πρωτάθλημα η BMW, πρώτη Ευρωπαία που το καταφέρνει! [Βίντεο]

Στην 89η διοργάνωση του Bol d’Or η BMW Motorrad World Endurance Team ξόρκισε το παρελθόν της και έγραψε ιστορία

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/9/2026

Ο 24ωρος αγώνας στην πίστα Circuit Paul Ricard της Γαλλίας έριξε την αυλαία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurace, EWC, για το 2026 με ένα δραματικό φινάλε στη φετινή σεζόν. Η νίκη της BMW Motorrad World Endurance Team της χάρισε τον τίτλο για μόλις 4 βαθμούς από την περσινή πρωταθλήτρια YART Yamaha Official EWC Team και την έχρισε ως την πρώτη ευρωπαϊκή εταιρεία που κατακτά την κορυφή σε αυτό το πρωτάθλημα, το οποίο ήταν παραδοσιακά αντικείμενο των ιαπωνικών εργοστασίων.

H BMW M 1000 RR με τον αριθμό #37 και τους Markus Reiterberger, Steven Odendaal και Michael van der Mark στη σέλα της ξεκίνησε από την pole position και κάλυψε απόσταση-ρεκόρ για το Bol d’Or με 742 γύρους, τερματίζοντας πρώτη με έναν γύρο μπροστά από τη Suzuki GSX-R1000R της Yoshimura SERT Motul #12 (Gregg Black, Etienne Mason, Dan Linfoot) και δύο από την τρίτη YART Yamaha Official EWC Team #1 (Karel Hanika, Marvin Fritz, Leandro Mercado).

Για την πρώτη τη τάξει ομάδα της BMW, αυτή η νίκη δεν ήταν σημαντική μόνο επειδή ήταν η πρώτη Ευρωπαίου κατασκευαστή, αλλά επίσης γιατί ξόρκισε το τραγικό για τους Γερμανούς φινάλε της περσινής χρονιάς, όταν στην ίδια πίστα και τον ίδιο 24ωρο αγώνα έφτασε μισή ώρα από την κατάκτηση του τίτλου, για να μείνει στα κρύα του λουτρού εξαιτίας μηχανικής βλάβης την ύστατη στιγμή.

Στα πρώτα στάδια του αγώνα η BMW έδωσε μάχη με την F.C.C. TSR Honda France (Alan Techer, Corentin Perolari, John McPhee) με τους Γερμανούς να ξεχωρίζουν χάρη στα ταχύτερα και αραιότερα πιτ στοπ, ενώ η ομάδα της Honda έχασε περαιτέρω χρόνο μετά από μια μικρή πτώση, ενόσω μαχόταν με τη YART Yamaha.

Παρόλα αυτά ο ταχύτερος γύρος του αγώνα γράφτηκε από μια Fireblade και συγκεκριμένα αυτή του Perolari με χρόνο 1'52.320 και μέση ταχύτητα 181.8 km/h.

Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος φέρνει τη BMW πρώτη και παγκόσμια πρωταθλήτρια με 158 βαθμούς, τη YART Yamaha δεύτερη με 154 και τη Yoshimura SERT τρίτη με 137.

Η Yamaha ωστόσο κατέκτησε τον τίτλο Κατασκευαστών του EWC με 179 βαθμούς, αφήνοντας τη BMW δεύτερη με 167 και τη Honda τρίτη με 141, ενώ ακολουθούν κατά σειρά οι Kawasaki (117 β.) και Suzuki (111 β.).

Στην κατηγορία FIM Endurance World Cup είχε μια μεγάλη νικήτρια, τη Wójcik Racing Team #77 SST με μοτοσυκλέτα Honda και αναβάτες τους Jordi Torres Fernandez, Milan Pawelec, Mateusz Molik και Hector Garzo Vicent, η οποία κυριάρχησε στη Superstock κατηγορία και αναδείχθηκε Παγκόσμια Κυπελλούχος του EWC.

Τέλος, στην κατηγορία που βρίσκεται πιο κοντά στα μοντέλα παραγωγής, FIM Endurance World Trophy, η ομάδα γαλλική Legacy Competition με Yamaha και τους Bastien Vigne, Arnaud Dejean, Quentin Benslimane και Tony Guerrero συμπλήρωσε 666 γύρους, τερμάτισε δεύτερη στον αγώνα και πανηγύρισε το Τρόπαιο της Production κατηγορίας.

Νικήτρια ομάδα ήταν η ARTEC #199 με Kawasaki (Paul Barre, Julien Mathon, Lacky DeJoye και Renaud Bertrand), ωστόσο στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος έμεινε δεύτερη με 19 βαθμούς διαφορά από την πρώτη.