MiniGP Cup 2018: 2ος γύρος, 23 Σεπτεμβρίου, Μέγαρα

Αγώνας γεμάτος θέαμα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2018

Mε τις καλύτερες συνθήκες έγινε ο 2^ος αγώνας της χρονιάς για το MiniGP Cup αφού, τόσο οι σημαντικά αυξημένες συμμετοχές ακόμα και από την μακρινή Ρόδο, όσο ο τέλειος καιρός και η πεντακάθαρη πίστα, φρόντισαν να ξεσηκώσουν του αθλητές οι οποίοι με την σειρά τους φρόντισαν να «ξεσηκώσουν» με την πανγρήγορη οδήγησή τους τους αρκετούς θεατές που συγκεντρώθηκαν στην πίστα καρτ του Αυτοκινητοδρομίου Μεγάρων. Αξίζει σημειωθεί το γεγονός ότι την προηγούμενη ημέρα του αγώνα υπήρξε προπόνηση αθλητών με κάρτ και έτσι η πίστα απέκτησε την μέγιστη πρόσφυση ενώ οι περισσότεροι αθλητές του MiniGP Cup μπόρεσαν και αυτοί να κάνουν ελεύθερες δοκιμές και να προετοιμαστούν καλύτερα για τον Κυριακάτικο αγώνα. Όπως ξεκίνησε η χρονιά, έτσι και στα Μέγαρα υπήρξαν 2 αγωνιστικά σκέλη σε κάθε κατηγορία με ξεχωριστή βαθμολογία το καθένα, στοιχείο που ήρθε για να μείνει αφού συμβάλει στην αύξηση του αγωνιστικού θεάματος και στην ανάπτυξη της εμπειρίας των αθλητών.

Με τα δεδομένα αυτά, ήδη από τις πρώτες πρωινές δοκιμές έγινε φανερή η ταχύτητα των αθλητών με τον 10χρονο Βασίλη Παντελεάκη

(ΑΡΗΣ, RMU) να αποδεικνύει έμπρακτα την στοχευμένη συνολική προετοιμασία του και, ξεκινώντας από την pole position με την καθαρόαιμη αγωνιστική μοτοσυκλέτα του, να φτάνει σε δύο αναμφισβήτητες νίκες στην κατηγορία MiniGP1 σημειώνοντας μάλιστα το απόλυτο ρεκόρ ταχ. Γύρου της πίστας καρτ των Μεγάρων όλων των κατηγοριών!! Ο μεγάλος του αντίπαλος, ο λίγο νεαρότερος πεισματάρης Δωδεκανήσιος (Κως) Σπύρος Φουρθιώτης (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) έκανε ότι μπορούσε, βελτίωσε κατά πολύ το προσωπικό του ρεκόρ, αλλά περιορίστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις με την μοτοσυκλέτα του να μην «βολεύεται» στις απαιτήσεις τις «ανοικτής» πίστας. Αρκετά πιο πίσω ο Κορίνθιος rookie Γιάννης Παλιογιάννης (ΜΟΛΠ, Kayo) τα πήγε περίφημα στον 2^ο του μόλις αγώνα. Μοναχικά ο, γνωστός και καταξιωμένος λάτρης του MiniGP Cup, Νίκος Ελευθεριάδης (Ο65, IMR) αφού ο προσωπικός του αντίπαλος Γιώργος Γερακιανάκης (ΑΡΗΣ) απουσίαζε πήρε 2 ακόμα νίκες στην κατηγορία MiniGP.

Βελτιώνοντας κατά 1,5 και πλέον δευτερόλεπτα το προσωπικό του ρεκόρ γύρου, ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) έκανε το 4 στα 4 στις νίκες φέτος στην KidGP, με τον Γιώργο Μαυρόπουλο (Ο65, IMR) να βελτιώνει πάρα πολύ το ρεκόρ του (4+ δευτ) και να φτάνει άνετα στις δευτεριές χωρίς να απειληθεί από τον «όλο και μαθαίνω» Σπύρο Αντωνίου (ΦΙΑΜ, IMR) ενώ ο μικρότερος όλων Σαράντης Γεωργιάδης (ΟΔΜΑΑ, IMR) κατάφερε να περάσει τις δυσκολίες μιας πτώσης σε προπόνηση και να χαρεί την δεύτερη αγωνιστική συμμετοχή του.

Σίγουυρα η έκπληξη του αγώνα ακούει στο όνομα Αλέξανδρος Αρναουτάκης (Ικαρος, IMR) ο οποίος, στην πρώτη του συμμετοχή στο MiniGP Cup και στην κατηγορία Open PitBikes, τα «πήρε όλα και έφυγε» (και στο όλα συμπεριλαμβάνεται και ένα σασμάν που παρέδωσε πνεύμα ανάμεσα στα σκέλη αλλά η ομάδα του το άλλαξε τάχιστα) αποδεικνύοντας ότι στην Ρόδο το «μικρόβιο» του MiniGP έχει «πιάσει» για τα καλά και ήδη εδραιώνεται «σχολή-παραγωγή» αθλητών εκεί.

Ο γνωστός Σωτήρης Στυλιάδης (ΑΡΗΣ, IMR) έκανε ότι μπορούσε για να αντιμετωπίσει τον Αρναουτάκη αλλά, έχοντας τον νου του και στην βαθμολογία όπου προηγείται με άνεση πλέον, αρκέστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις. Εκμεταλλευόμενος την ταχύτατη μοτοσυκλέτα του, ο «παλιός» Νίκος Λιόλιος (Ο65, IMR) πήρε τις 2 τρίτες θέσεις. Λίγο πιο πίσω, στο α’ σκέλος, ο Νίκος Γεωργόπουλος (Ο65, Kayo) επανέκαμψε ανανεωμένος μετά τον τραυματισμό του σε οδικό ατύχημα και επικράτησε του καταξιωμένου Αντώνη Καλέμη (Ο65, IMR) ο οποίος δεν απειλήθηκε από τον Χρήστο Φωτιάδη. Στο β’ σκέλος ήταν ο Ηλίας Δίπλας (Αρτεμις, IMR) αυτός που τα ‘βαλε με τον Α. Καλέμη σε μια μονομαχία που παρακολούθησε από κοντά ο πρώην κυπελλούχος MiniGP Δημήτρης Καρακώστας (ΑΡΗΣ, Honda – έπεσε στο α’σκέλος) ο οποίος συμμετείχε με μια υποτονική μοτοσυκλέτα για να στηρίξει τον θεσμό αλλά και να κάνει μια καλή προπόνηση εν όψει του τελευταίοθ αγώνα για το ΠΠΤαχύτητας

Αυξημένες συμμετοχές και στο «ξανανανεωμένο» IMR Cup όπου ο Μανώλης Τανής (Ο65) και πολυνίκης Γιάννης Λογοθέτης (Ο65) μοιράστηκαν τις νίκες αλλά και από μία πτώση (ο Λογοθέτης συνέχισε και τερμάτισε 4^ος) και ήταν ο Γιώργος Μπερτσάτος (Ο65) αυτός που με 2 δευτεριές πήρε την νίκη, συνολικά, της ημέρας, σταθερός ο Γιώργος Φράγκος (Ο65) αλλά και ο Καλαματιανός (!) Βασίλης Κουδούνης (ΛΕΜΟΚΑ), δεν μπόρεσε να αποφύγει το λάθος ο Κώστας Τσικρικάς (ΦΙΑΜ).

Λόγω των σχολικών υποχρεώσεων για τις παρελάσεις, ο επόμενος και τελευταίος αγώνας μεταφέρεται από την 28η για την 14η Οκτωβρίου.

Ευχαριστούμε τον Θ.Ερμήλιο για τις φωτό.

https://bit.ly/MOTO_679

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

John McGuinness: Στα 54 του γράφει ακόμη γύρους 130mph στο Isle of Man TT και το γιορτάζει με επετειακή εμφάνιση

Ο John Warren McGuinness MBE συμμετείχε φέτος για 30ή χρονιά στο Tourist Trophy του Isle of Man με μια Fireblade βαμμένη στα χρώματα της πρώτης του RS250

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/6/2026

"Ταξιδεύω νοητικώς σε εκείνη την πρώτη μου επίσκεψη με το φέρι, για έναν αγώνα που άλλαξε τη ζωή μου," θυμάται ο McGuinness. "Την πρώτη φορά που έτρεξα εδώ ήρθα με το δικό μου φορτηγάκι, το RS250R δεμένο πίσω δίπλα σε μια φορητή κουζίνα και μερικά κάνιστρα με ντίζελ που είχα δανειστεί από τη βάρκα του πατέρα της Becky [σ.σ. η σύζυγός του]."

Η στιγμή που θυμάται ο Άγγλος θρύλος του ΤΤ είναι το 1996, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 24 ετών και έφτανε στο λιμάνι της πόλης Douglas για το πρώτο του TT με μια δίχρονη Honda RS250 και χορηγό έναν προσωπικό του φίλο, τον αείμνηστο Paul Bird.

Προερχόμενος από έξι χρονιές αγώνων σε ερασιτεχνικό επίπεδο και μερικές συμμετοχές στον αγώνα North West 200 (απαιτούμενη προϋπηρεσία για να γίνει κανείς δεκτός στο ΤΤ), ο McGuinness εκκίνησε την καριέρα του με τον αγώνα της κατηγορίας Lightweight το 1996, στον οποίο τερμάτισε 15ος με ταχύτερο γύρο λίγο πάνω από τα 109 μίλια ανά ώρα, ή 175,4 χιλιόμετρα ανά ώρα, κατακτώντας τον τίτλο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου (Best Newcomer).

Η συνέχεια έχει γραφτεί με ανεξίτηλα γράμματα στα βιβλία της Ιστορίας: 23 νίκες σε ΤΤ από το 1999 ως σήμερα και σε διάφορες κατηγορίες (βασικά σε όλες, ακόμη και στην, καταργημένη πλέον, ηλεκτρική TT Zero με μοτοσυκλέτες της Mugen), ο πρώτος γύρος στην ιστορία του ΤΤ άνω των 130 mph (209,2 km/h) το 2007 και μια ιστορική νίκη στο Senior TT του 2015 κατά την οποία έγραψε τον πιο γρήγορο γύρο της προσωπικής του καριέρας με 132.701 mph (213,6 km/h).

Η ειδική βαφή στη φετινή του Fireblade ανατρέχει σε εκείνη την πρώτη εμφάνιση με την RS250 και αποτελεί έναν φόρο τιμής που του έγινε από τη Honda Racing UK.

"Η απόδοση του John φέτος είναι αντάξια του παλιού καλού McGuinness," είπε ο Nick Fletcher της Honda Racing Team. "Πάντα χαμογελαστός, πάντα με χρόνο για τις τεράστιες ουρές οπαδών του που στήνονται κάθε φορά που μένει για λίγη ώρα ακίνητος και πάντα το ίδιο γρήγορος και απαλός ως μετάξι στην άσφαλτο."

Τα τελευταία χρόνια ο McGuinness έχει χάσει επαφή με τις νίκες, το άθλημα έχει προχωρήσει λίγο πιο μπροστά. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως ο φετινός νικητής του αγώνα Superbike TT, Dean Harrison, έγραψε στις δοκιμές της κατηγορίας οκτώ γύρους πάνω από τα 133 mph (214 km/h), δηλαδή πάνω από την ταχύτερη επίδοση στην καριέρα του Mc Guinness, ενώ στον αγώνα κέρδισε γράφοντας ταχύτερο γύρο άνω των 135 mph (217,3 km/h). Το δε απόλυτο ρεκόρ γύρου έχει γραφτεί το 2023 από τον Peter Hickman στο Superstock TT με 136,358 mph (219.447 km/h).

Παρόλα αυτά ο John McGuinness παραμένει ένα είδωλο, ένας από τους πιο αγαπητούς αναβάτες στην ιστορία του ΤΤ και φυσικά ένας από τους πολυνίκες του με 23 επισκέψεις το ψηλότερο σκαλί του βάθρου, κάτι που πολύ λίγοι έχουν καταφέρει.

Στα 54 του χρόνια μάλιστα, ο Άγγλος συνεχίζει να είναι πολύ γρήγορος και σταθερός, τερματίζοντας φέτος τον αγώνα των Superbikes στην τιμητικότατη πέμπτη θέση.