MiniGP Cup 2018: 2ος γύρος, 23 Σεπτεμβρίου, Μέγαρα

Αγώνας γεμάτος θέαμα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2018

Mε τις καλύτερες συνθήκες έγινε ο 2ος αγώνας της χρονιάς για το MiniGP Cup αφού, τόσο οι σημαντικά αυξημένες συμμετοχές ακόμα και από την μακρινή Ρόδο, όσο ο τέλειος καιρός και η πεντακάθαρη πίστα, φρόντισαν να ξεσηκώσουν του αθλητές οι οποίοι με την σειρά τους φρόντισαν να «ξεσηκώσουν» με την πανγρήγορη οδήγησή τους τους αρκετούς θεατές που συγκεντρώθηκαν στην πίστα καρτ του Αυτοκινητοδρομίου Μεγάρων. Αξίζει σημειωθεί το γεγονός ότι την προηγούμενη ημέρα του αγώνα υπήρξε προπόνηση αθλητών με κάρτ και έτσι η πίστα απέκτησε την μέγιστη πρόσφυση ενώ οι περισσότεροι αθλητές του MiniGP Cup μπόρεσαν και αυτοί να κάνουν ελεύθερες δοκιμές και να προετοιμαστούν καλύτερα για τον Κυριακάτικο αγώνα. Όπως ξεκίνησε η χρονιά, έτσι και στα Μέγαρα υπήρξαν 2 αγωνιστικά σκέλη σε κάθε κατηγορία με ξεχωριστή βαθμολογία το καθένα, στοιχείο που ήρθε για να μείνει αφού συμβάλει στην αύξηση του αγωνιστικού θεάματος και στην ανάπτυξη της εμπειρίας των αθλητών.

Με τα δεδομένα αυτά, ήδη από τις πρώτες πρωινές δοκιμές έγινε φανερή η ταχύτητα των αθλητών με τον 10χρονο Βασίλη Παντελεάκη

 (ΑΡΗΣ, RMU) να αποδεικνύει έμπρακτα την στοχευμένη συνολική προετοιμασία του και, ξεκινώντας από την pole position με την καθαρόαιμη αγωνιστική μοτοσυκλέτα του, να φτάνει σε δύο αναμφισβήτητες νίκες στην κατηγορία MiniGP1 σημειώνοντας μάλιστα το απόλυτο ρεκόρ ταχ. Γύρου της πίστας καρτ των Μεγάρων όλων των κατηγοριών!! Ο μεγάλος του αντίπαλος, ο λίγο νεαρότερος πεισματάρης Δωδεκανήσιος (Κως) Σπύρος Φουρθιώτης (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) έκανε ότι μπορούσε, βελτίωσε κατά πολύ το προσωπικό του ρεκόρ, αλλά περιορίστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις με την μοτοσυκλέτα του να μην «βολεύεται» στις απαιτήσεις τις «ανοικτής» πίστας. Αρκετά πιο πίσω ο Κορίνθιος rookie Γιάννης Παλιογιάννης (ΜΟΛΠ, Kayo) τα πήγε περίφημα στον 2ο του μόλις αγώνα. Μοναχικά ο, γνωστός και καταξιωμένος λάτρης του MiniGP Cup, Νίκος Ελευθεριάδης (Ο65, IMR) αφού ο προσωπικός του αντίπαλος Γιώργος Γερακιανάκης (ΑΡΗΣ) απουσίαζε πήρε 2 ακόμα νίκες στην κατηγορία MiniGP.

Βελτιώνοντας κατά 1,5 και πλέον δευτερόλεπτα το προσωπικό του ρεκόρ γύρου, ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) έκανε το 4 στα 4 στις νίκες φέτος στην KidGP, με τον Γιώργο Μαυρόπουλο (Ο65, IMR) να βελτιώνει πάρα πολύ το ρεκόρ του (4+ δευτ) και να φτάνει άνετα στις δευτεριές χωρίς να απειληθεί από τον «όλο και μαθαίνω» Σπύρο Αντωνίου (ΦΙΑΜ, IMR) ενώ ο μικρότερος όλων Σαράντης Γεωργιάδης (ΟΔΜΑΑ, IMR) κατάφερε να περάσει τις δυσκολίες μιας πτώσης σε προπόνηση και να χαρεί την δεύτερη αγωνιστική  συμμετοχή του.

Σίγουυρα η έκπληξη του αγώνα ακούει στο όνομα Αλέξανδρος Αρναουτάκης (Ικαρος, IMR) ο οποίος, στην πρώτη του συμμετοχή στο MiniGP Cup και στην κατηγορία Open PitBikes, τα «πήρε όλα και έφυγε» (και στο όλα συμπεριλαμβάνεται και ένα σασμάν που παρέδωσε πνεύμα ανάμεσα στα σκέλη αλλά η ομάδα του το άλλαξε τάχιστα) αποδεικνύοντας ότι στην Ρόδο το «μικρόβιο» του MiniGP έχει «πιάσει» για τα καλά και ήδη εδραιώνεται «σχολή-παραγωγή» αθλητών εκεί.

Ο γνωστός Σωτήρης Στυλιάδης (ΑΡΗΣ, IMR) έκανε ότι μπορούσε για να αντιμετωπίσει τον Αρναουτάκη αλλά, έχοντας τον νου του και στην βαθμολογία όπου προηγείται με άνεση πλέον, αρκέστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις. Εκμεταλλευόμενος την ταχύτατη μοτοσυκλέτα του, ο «παλιός» Νίκος Λιόλιος (Ο65, IMR) πήρε τις 2 τρίτες θέσεις. Λίγο πιο πίσω, στο α’ σκέλος, ο Νίκος Γεωργόπουλος (Ο65, Kayo) επανέκαμψε ανανεωμένος μετά τον τραυματισμό του σε οδικό ατύχημα και επικράτησε του καταξιωμένου Αντώνη Καλέμη (Ο65, IMR) ο οποίος δεν απειλήθηκε από τον Χρήστο Φωτιάδη. Στο β’ σκέλος ήταν ο Ηλίας Δίπλας (Αρτεμις, IMR) αυτός που τα ‘βαλε με τον Α. Καλέμη σε μια μονομαχία που παρακολούθησε από κοντά ο πρώην κυπελλούχος MiniGP Δημήτρης Καρακώστας (ΑΡΗΣ, Honda – έπεσε στο α’σκέλος) ο οποίος συμμετείχε με μια υποτονική μοτοσυκλέτα για να στηρίξει τον θεσμό αλλά και να κάνει μια καλή προπόνηση εν όψει του τελευταίοθ αγώνα για το ΠΠΤαχύτητας

Αυξημένες συμμετοχές και στο «ξανανανεωμένο» IMR Cup όπου ο Μανώλης Τανής (Ο65) και πολυνίκης Γιάννης Λογοθέτης (Ο65) μοιράστηκαν τις νίκες αλλά και από μία πτώση (ο Λογοθέτης συνέχισε και τερμάτισε 4ος) και ήταν ο Γιώργος Μπερτσάτος (Ο65) αυτός που με 2 δευτεριές πήρε την νίκη, συνολικά, της ημέρας, σταθερός ο Γιώργος Φράγκος (Ο65) αλλά και ο Καλαματιανός (!) Βασίλης Κουδούνης (ΛΕΜΟΚΑ), δεν μπόρεσε να αποφύγει το λάθος ο Κώστας Τσικρικάς (ΦΙΑΜ).

Λόγω των σχολικών υποχρεώσεων για τις παρελάσεις, ο επόμενος και τελευταίος αγώνας μεταφέρεται από την 28η για την 14η Οκτωβρίου.

Ευχαριστούμε τον Θ.Ερμήλιο για τις φωτό.

 

Harley-Davidson Bagger World Cup: Τροπαιούχος ο Archie McDonald – 4ος ο Andrea Iannone

Ο Αυστραλός αφιέρωσε το τρόπαιο στον αδερφό του
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/9/2026

Στην Αυστρία διεξήχθη ο έκτος και τελευταίος γύρος του Harley-Davidson Bagger World Cup με τον Archie McDonald να κατακτά το τρόπαιο στην πρώτη χρονιά του θεσμού.

Έλαβε τέλος λοιπόν το Bagger World Cup και ο θεσμός στην πρώτη του χρονιά έλαβε μικρή αναγνωσιμότητα, όπως αναμενόταν εξάλλου. Η πρώτη σεζόν βρήκε νικητή τον Αυστραλό Archie McDonald.

Ο αναβάτης της Joe Rascal Racing ηγούταν της βαθμολογίας πριν από τον τελικό γύρο της σεζόν στο Red Bull Ring και ο Andrea Iannone βοήθησε τον Αυστραλό στο έργο του, καθώς στον πρώτο αγώνα του Aυστριακού GP, άνοιξε την γραμμή του και έριξε τον Eric Granado, που ήταν στη δεύτερη θέση της γενικής κατάταξης και ήταν η μεγάλη απειλή του McDonald στον δρόμο για τον τίτλο.

Ο Oscar Gutierrez κατέκτησε τη νίκη στον πρώτο αγώνα, με τον McDonald να τερματίζει πίσω του, ενώ στον δεύτερο αγώνα ο McDonald αρκέστηκε στην 8η θέση, που του έδωσε και τον τίτλο.

Bagger

Μιλώντας μετά την κατάκτηση του τίτλου, ο McDonald δήλωσε: “Ήταν μια πολύ συγκινητική σεζόν. Αφού κέρδισα τον πρώτο αγώνα και, λίγες εβδομάδες αργότερα, είδα τον αδελφό μου να φεύγει από τη ζωή, δεν περίμενα ποτέ ότι θα βιώσω κάτι τέτοιο.

"Να τον αποχαιρετήσω, να αποχαιρετήσω την οικογένειά μου και να πάω στο εξωτερικό για να συνεχίσω την προπόνηση και να ακολουθήσω αυτό το όνειρο... είναι μεγάλη ανακούφιση τώρα που απέδωσε καρπούς.

"Λυπάμαι πάρα πολύ για την οικογένειά μου και τους φίλους μου που άφησα πίσω στην Αυστραλία για να επικεντρωθώ σε αυτόν τον στόχο. Τώρα θα το γιορτάσω μαζί τους και θα συνεχίσω να πενθώ, καθώς όλο αυτό το διάστημα το είχα κρύψει σε μια γωνιά του μυαλού μου.

"Αφιερώνω αυτό το επίτευγμα εξ ολοκλήρου στον Toby. Σ’ αγαπώ και μου λείπεις πάρα πολύ και κρατάω τα χέρια μου ανοιχτά για όποιον το χρειάζεται. Αυτό που πέρασε η οικογένειά μου δεν είναι μια συνηθισμένη εμπειρία, αλλά το να τον έχω μαζί μου στην πλάτη της μοτοσυκλέτας μου σε εκείνους τους τελευταίους γύρους ήταν το καλύτερο επιπλέον βάρος που θα μπορούσα να ζητήσω σε οποιονδήποτε αγώνα.

"Είχα το προβάδισμα στους βαθμούς από χθες και, όπως είπα, αυτό είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Αυτός είναι ένας στόχος που πραγματοποιήθηκε. Είναι χρόνια και χρόνια αποτυχιών, αίματος, ιδρώτα και δακρύων που επενδύθηκαν σε κάτι.”