MiniGP Cup 2018: 2ος γύρος, 23 Σεπτεμβρίου, Μέγαρα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2018

Mε τις καλύτερες συνθήκες έγινε ο 2^ος αγώνας της χρονιάς για το MiniGP Cup αφού, τόσο οι σημαντικά αυξημένες συμμετοχές ακόμα και από την μακρινή Ρόδο, όσο ο τέλειος καιρός και η πεντακάθαρη πίστα, φρόντισαν να ξεσηκώσουν του αθλητές οι οποίοι με την σειρά τους φρόντισαν να «ξεσηκώσουν» με την πανγρήγορη οδήγησή τους τους αρκετούς θεατές που συγκεντρώθηκαν στην πίστα καρτ του Αυτοκινητοδρομίου Μεγάρων. Αξίζει σημειωθεί το γεγονός ότι την προηγούμενη ημέρα του αγώνα υπήρξε προπόνηση αθλητών με κάρτ και έτσι η πίστα απέκτησε την μέγιστη πρόσφυση ενώ οι περισσότεροι αθλητές του MiniGP Cup μπόρεσαν και αυτοί να κάνουν ελεύθερες δοκιμές και να προετοιμαστούν καλύτερα για τον Κυριακάτικο αγώνα. Όπως ξεκίνησε η χρονιά, έτσι και στα Μέγαρα υπήρξαν 2 αγωνιστικά σκέλη σε κάθε κατηγορία με ξεχωριστή βαθμολογία το καθένα, στοιχείο που ήρθε για να μείνει αφού συμβάλει στην αύξηση του αγωνιστικού θεάματος και στην ανάπτυξη της εμπειρίας των αθλητών.

Με τα δεδομένα αυτά, ήδη από τις πρώτες πρωινές δοκιμές έγινε φανερή η ταχύτητα των αθλητών με τον 10χρονο Βασίλη Παντελεάκη

(ΑΡΗΣ, RMU) να αποδεικνύει έμπρακτα την στοχευμένη συνολική προετοιμασία του και, ξεκινώντας από την pole position με την καθαρόαιμη αγωνιστική μοτοσυκλέτα του, να φτάνει σε δύο αναμφισβήτητες νίκες στην κατηγορία MiniGP1 σημειώνοντας μάλιστα το απόλυτο ρεκόρ ταχ. Γύρου της πίστας καρτ των Μεγάρων όλων των κατηγοριών!! Ο μεγάλος του αντίπαλος, ο λίγο νεαρότερος πεισματάρης Δωδεκανήσιος (Κως) Σπύρος Φουρθιώτης (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) έκανε ότι μπορούσε, βελτίωσε κατά πολύ το προσωπικό του ρεκόρ, αλλά περιορίστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις με την μοτοσυκλέτα του να μην «βολεύεται» στις απαιτήσεις τις «ανοικτής» πίστας. Αρκετά πιο πίσω ο Κορίνθιος rookie Γιάννης Παλιογιάννης (ΜΟΛΠ, Kayo) τα πήγε περίφημα στον 2^ο του μόλις αγώνα. Μοναχικά ο, γνωστός και καταξιωμένος λάτρης του MiniGP Cup, Νίκος Ελευθεριάδης (Ο65, IMR) αφού ο προσωπικός του αντίπαλος Γιώργος Γερακιανάκης (ΑΡΗΣ) απουσίαζε πήρε 2 ακόμα νίκες στην κατηγορία MiniGP.

Βελτιώνοντας κατά 1,5 και πλέον δευτερόλεπτα το προσωπικό του ρεκόρ γύρου, ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) έκανε το 4 στα 4 στις νίκες φέτος στην KidGP, με τον Γιώργο Μαυρόπουλο (Ο65, IMR) να βελτιώνει πάρα πολύ το ρεκόρ του (4+ δευτ) και να φτάνει άνετα στις δευτεριές χωρίς να απειληθεί από τον «όλο και μαθαίνω» Σπύρο Αντωνίου (ΦΙΑΜ, IMR) ενώ ο μικρότερος όλων Σαράντης Γεωργιάδης (ΟΔΜΑΑ, IMR) κατάφερε να περάσει τις δυσκολίες μιας πτώσης σε προπόνηση και να χαρεί την δεύτερη αγωνιστική συμμετοχή του.

Σίγουυρα η έκπληξη του αγώνα ακούει στο όνομα Αλέξανδρος Αρναουτάκης (Ικαρος, IMR) ο οποίος, στην πρώτη του συμμετοχή στο MiniGP Cup και στην κατηγορία Open PitBikes, τα «πήρε όλα και έφυγε» (και στο όλα συμπεριλαμβάνεται και ένα σασμάν που παρέδωσε πνεύμα ανάμεσα στα σκέλη αλλά η ομάδα του το άλλαξε τάχιστα) αποδεικνύοντας ότι στην Ρόδο το «μικρόβιο» του MiniGP έχει «πιάσει» για τα καλά και ήδη εδραιώνεται «σχολή-παραγωγή» αθλητών εκεί.

Ο γνωστός Σωτήρης Στυλιάδης (ΑΡΗΣ, IMR) έκανε ότι μπορούσε για να αντιμετωπίσει τον Αρναουτάκη αλλά, έχοντας τον νου του και στην βαθμολογία όπου προηγείται με άνεση πλέον, αρκέστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις. Εκμεταλλευόμενος την ταχύτατη μοτοσυκλέτα του, ο «παλιός» Νίκος Λιόλιος (Ο65, IMR) πήρε τις 2 τρίτες θέσεις. Λίγο πιο πίσω, στο α’ σκέλος, ο Νίκος Γεωργόπουλος (Ο65, Kayo) επανέκαμψε ανανεωμένος μετά τον τραυματισμό του σε οδικό ατύχημα και επικράτησε του καταξιωμένου Αντώνη Καλέμη (Ο65, IMR) ο οποίος δεν απειλήθηκε από τον Χρήστο Φωτιάδη. Στο β’ σκέλος ήταν ο Ηλίας Δίπλας (Αρτεμις, IMR) αυτός που τα ‘βαλε με τον Α. Καλέμη σε μια μονομαχία που παρακολούθησε από κοντά ο πρώην κυπελλούχος MiniGP Δημήτρης Καρακώστας (ΑΡΗΣ, Honda – έπεσε στο α’σκέλος) ο οποίος συμμετείχε με μια υποτονική μοτοσυκλέτα για να στηρίξει τον θεσμό αλλά και να κάνει μια καλή προπόνηση εν όψει του τελευταίοθ αγώνα για το ΠΠΤαχύτητας

Αυξημένες συμμετοχές και στο «ξανανανεωμένο» IMR Cup όπου ο Μανώλης Τανής (Ο65) και πολυνίκης Γιάννης Λογοθέτης (Ο65) μοιράστηκαν τις νίκες αλλά και από μία πτώση (ο Λογοθέτης συνέχισε και τερμάτισε 4^ος) και ήταν ο Γιώργος Μπερτσάτος (Ο65) αυτός που με 2 δευτεριές πήρε την νίκη, συνολικά, της ημέρας, σταθερός ο Γιώργος Φράγκος (Ο65) αλλά και ο Καλαματιανός (!) Βασίλης Κουδούνης (ΛΕΜΟΚΑ), δεν μπόρεσε να αποφύγει το λάθος ο Κώστας Τσικρικάς (ΦΙΑΜ).

Λόγω των σχολικών υποχρεώσεων για τις παρελάσεις, ο επόμενος και τελευταίος αγώνας μεταφέρεται από την 28η για την 14η Οκτωβρίου.

Ευχαριστούμε τον Θ.Ερμήλιο για τις φωτό.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

11/4/2024

Ο 25 φορές νικητής του TT, Michael Dunlop, θα αγωνιστεί μετά από 11 χρόνια στον θρυλικό 24ωρο αγώνα του Le Mans στις 18-21 Απριλίου, που αποτελεί μέρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance, με στόχο να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα καλό αποτέλεσμα της ομάδας του TRT27.

Μαζί με τους τρεις ομόσταυλούς τους Βρετανούς αναβάτες, Ben Luxton, Tom Ward και Tom Oliver, o Dunlop θα βρεθεί πάνω στην σέλα μίας Honda CBR1000RR-R Fireblade για τη κατηγορία Superstock του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance της FIM. Μία σε γενικές γραμμές γνώριμη για τον ίδιο μοτοσυκλέτα, με την οποία αγωνίστηκε πέρυσι στο Isle of Man TT, παίρνοντας την νίκη στην κατηγορία Superbike με μέση ωριαία ταχύτητα 216 χ.α.ω., πλησιάζοντας τον θείο του, Joey Dunlop, ο οποίος βρίσκεται στην κορυφή των αναβατών με τις περισσότερες νίκες στο “Νησί”.

Michael Dunlop – Έντεκα χρόνια μετά θα συμμετάσχει ξανά στις 24 ώρες του Le Mans με Honda Fireblade

Την τελευταία φορά που ο Dunlop αγωνίστηκε στον θρυλικό αγώνα της γαλλικής πίστας ήταν το 2013, ξανά με μία μοτοσυκλέτα του Big H, με την ομάδα Honda TT Legends. Όπως ανέφερε ο ίδιος, τότε ήταν ο ταχύτερος της ομάδας του πάνω στην μοτοσυκλέτα. Μία άτυχη στιγμή όμως ενός εκ των αναβατών, ανάγκασε την ομάδα του να εγκαταλείψει, καθώς η πτώση του είχε σαν αποτέλεσμα την ολική καταστροφή της μοτοσυκλέτας.

Το γυρολόγιό που είχε τότε, σε συνδυασμό με τις δοκιμές που έκανε με την τωρινή του ομάδα, TRT27, τον κάνουν να έχει ανεβασμένη αυτοπεποίθηση, βάζοντας ως στόχο να πρωταγωνιστήσει στον αγώνα. Όπως είπε, η φετινή μοτοσυκλέτα είναι λίγο διαφορετική από αυτή που είχε πέρυσι στο TT, όμως διατηρεί αρκετά από τα γνώριμα σε εκείνον χαρακτηριστικά.

Από την μία ο Dunlop έχει να διαχειριστεί την οδήγηση σε πίστα, κάτι εντελώς διαφορετικό από το IOMTT και τους στενούς δημόσιους δρόμους του, αλλά και την νυχτερινή οδήγηση. Ο ίδιος βέβαια, θεωρεί ότι η θητεία του στους αγώνες δρόμου, και ιδιαίτερα στο TT, θα τον βοηθήσουν σε αυτό το δύσκολο εγχείρημα, καθώς ο γύρος του νησιού απαιτεί περισσότερο από μιάμιση ώρα με ταχύτητες που σε πολλά σημεία ξεπερνάνε τα 300 χ.α.ω. Ο αναβάτης από την Βόρεια Ιρλανδία μάλιστα δεν απέρριψε το ενδεχόμενο να βρεθεί και σε άλλους αγώνες του EWC, με την Suzuka της Ιαπωνίας να είναι μία από τις πίστες που θέλει πολύ να προσθέσει στο αγωνιστικό του βιογραφικό.

Σε κάθε περίπτωση, η συμμετοχή του στον 24ωρο αγώνα του Le Mans αποτελεί πολύτιμο χρόνο πάνω σε μοτοσυκλέτα σε ανταγωνιστικές συνθήκες, στον δρόμο για τον North West 200, αλλά και το Isle of Man TT του 2024. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι και σήμερα δεν έχει ανακοινώσει τα σχέδιά του για τους επερχόμενους αγώνες δρόμου.

https://bit.ly/MOTO_675