MiniGP Cup: 3ος γύρος Μέγαρα

Η ολοκλήρωση της τριλογίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/10/2019

Ο θεσμός του MiniGP Cup ολοκληρώθηκε για το 2019 στην πίστα καρτ των Μεγάρων όπου διεξάχθηκε ο τρίτος και τελευταίος γύρος. Στο δελτίο τύπου της διοργανώτριας λέσχης ΑΡΗΣ που ακολουθεί, περιγράφονται όλα όσα έγιναν σε αυτόν τον αγώνα και συνοδεύεται από ένα video που αποτυπώνει την ατμόσφαιρα και τις προσπάθειες των μικρών και μεγάλων αναβατών:

 

 

3ος γύρος, 22 Σεπτεμβρίου, Μέγαρα

 

Δυναμικό φινάλε !

 

Με ένα ακόμα δυνατό αγώνα από, τον 3ο μέσα σε 2 μήνες, έπεσε η αυλαία του 7ου MiniGP Cup. Την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου, σε πείσμα των ειωθότων, ελαφρά περισσότεροι συμμετέχοντες από κάθε άλλο αγώνα φέτος ανέβασαν την θερμοκρασία στην ατμόσφαιρα παρά το έντονο αεράκι που δρόσιζε παρά τον φωτεινό ήλιο. Ικανοποιητική και η παρουσία των θεατών στον «παιδαγωγικό» αγωνιστικό μοτοθεσμό, όλα τα παραπάνω στοιχεία που δείχνουν ότι δίκαια περιμένουν όλοι το 2020 με ελπίδα.

Στην κατηγορία KidGP1, o σχεδόν 8χρονος Νίκος Πιρπιλίδης (ΠΗΓΑΣΟΣ, IMR) οδήγησε τόσο γρήγορα όσο αλάνθαστα κέρδισε και τα 2 σκέλη του αγώνα και έφτασε στην κορυφή της βαθμολογίας βάζοντας άλλη μια σφραγίδα στο «πιστοποιητικό» ότι η περιοχή πέριξ της Χαλκίδας βγάζει καλούς μοτοαθλητές. Ο Σαράντης Γεωργιάδης (ΟΔΜΑ, IMR) δεν  βρέθηκε σε καλή μέρα, είχε όμως την ευκαιρία μιας γόνιμης μάχης με τον Κωνσταντίνο Καπούνταλη (ΑΡΗΣ, IMR) με τον οποίο εναλλάχθηκε στην 2η και 3η θέση ενώ ο μόλις 6χρονος Περικλής Καλμπένης (ΑΡΗΣ) ενθουσίασε παρουσιάζοντας όλο και περισσότερα “MotoGP show tricks” με το Blataκι του.

Ένα αναπάντεχο τεχνικό πρόβλημα (πίσω ανάρτηση) έθεσε εκτός μάχης τον πολυνίκη Κωνσταντίνο Μαυρόπουλο (Πήγασος, IMR) στο α’ σκέλος της MiniGP1 και άνοιξε διάπλατο δρόμο για την 1η του νίκη στον σταθερά ανερχόμενο Γιώργο Φασουλάκη (Ομάδα 65, IMR). Ο Μαύροπουλος χωρίς λάθη κέρδισε στο β’ σκέλος και κατέκτησε το κύπελλο της κατηγορίας με τον Φασουλάκη όμως να οδηγεί αρκετά κοντά του δείχνοντας ότι έχει «άγριες διαθέσεις» για το 2020. Λίγο πιο πίσω από τους 2 πρώτους, ο Κορίνθιος, Γιάννης Παλιογιάννης (ΜΟΛΠ, Kayo) και ο rookie Πάνος Κολλάρος (ΑΡΗΣ, Honda) μας έδωσαν ωραίες εικόνες άμιλλας τερματίζοντας με αυτή την σειρά ενώ η Τριπολιτσιώτισσα Κωνσταντίνα Κοράκη πιστοποίησε την αφοσίωσή της στον θεσμό.

Αναμφισβήτητα οι αγώνες της ημέρας έγιναν στα μεγάλα παιδιά, στο IMR Cup, όπου οι, Γιώργος Φράγκος (Ο65) και ο επανακάμψας Μανώλης Τάνης (Ο65), πήραν από μια καρώ σημαία, αλλά η νίκη της ημέρας πήγε στον κεφάτο «βετεράνο» Νίκο Λιόλιο (Ο65) που πίεσε τους 2 νικητές, πιεζόμενος και αυτός από τον καιροφυλακτούντα Γιάννη Λογοθέτη (Ο65)!! Και πιο πίσω όμως, οι Χρ. Καλατζής, Χρ. Φωτιάδης, ο rookie Δημήτρης Μέρμηγκας και ο Νίκος Ζαμπετάκης φρόντισαν να ανεβάσουν ευχάριστα την ένταση του αγώνα.

Ωραία η ατμόσφαιρα στις απονομές όπου στα παιδιά μοιράστηκαν αναμνηστικά της Παγκ. Ομοσπονδίας (FIM) τα οποία έφερε η Γ.Γ. ΑΜΟΤΟΕ Μ.Τσεσμελή. Αντίστοιχα αναμνηστικά εθελοντών FIM δόθηκαν στους κριτές και εφόρους του αγώνα οι οποίοι, από τον 1ο αγώνα το θεσμού, προσφέρουν τελείως εθελοντικά της υπηρεσίες τους!!

Ευχαριστούμε την ΛΕΜΜεγάρων για την συνεργασία, την Κέλλυ Μουστάκα για τις φωτό και τους Δ.Παπαδήμα, Δ &  Α. Γεράρδη για το όμορφο βίντεο!

Αποτελέσματα στο chronotech.gr, βαθμολογία στο minigp.gr

Takahiro “Tiger” Sohwa - Σκοτώθηκε πέφτοντας από ψηλό κτήριο

Αγωνιζόμενος με βάθρα στο AMA Superbike τη δεκαετία του 1990 - Τα στοιχεία δείχνουν αυτοκτονία
Takahiro Sohwa
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/10/2024

Ο 59χρονος Takahiro Sohwa είχε το παρατσούκλι "Tiger" και ήταν πρώην αναβάτης αγώνων ταχύτητας, αφήνοντας το στίγμα του στο πρωτάθλημα AMA Superbike κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ενώ πριν τον θάνατό του ήταν Team Manager σε ομάδα του Ιαπωνικού Πρωταθλήματος Superbike.

Ο Sohwa έγινε γνωστός αρχικά από τους αγώνες μοτοσυκλέτας του Ιαπωνικού Πρωταθλήματος στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όπου καθιερώθηκε ως ένας από τους ταχύτερους αναβάτες της χώρας μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Το 1991 πήρε την τρίτη θέση στο Ιαπωνικό Πρωτάθλημα Superbike, κάτι που του άνοιξε τον δρόμο για να αγωνιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο πρωτάθλημα AMA Superbike ο Takahiro Sohwa συμμετείχε για τρεις σεζόν, όπου στις πρώτες δύο ήταν αναβάτης της Muzzy Kawasaki. Το 1993 τερμάτισε 5ος, με Πρωταθλητή τον Doug Polen, ενώ το 1994 τερμάτισε 3ος γενικής, με Πρωταθλητή τον Troy Corser.

Takahiro Sohwa

Το 1995, όπου το Πρωτάθλημα πήγε στον Miguel DuHamel, ο “Tiger” μεταπήδησε στην ομάδα Ducati Fast by Ferraci, τερματίζοντας πολύ πίσω, μόλις στην 22η θέση, κάτι που σήμανε και το τέλος της καριέρας του στο AMA Superbike. Ο Ιάπωνας είχε καταφέρει να ανέβει στο βάθρο αρκετές φορές, με καλύτερο αποτέλεσμα τη δεύτερη θέση στον αγώνα της Pomona το 1994, πίσω από τον Troy Corser.

Takahiro Sohwa

Στη συνέχεια ο Sohwa επέστρεψε στην Ιαπωνία όπου συνέχισε να ασχολείται με τους αγώνες, αρχικά ως αγωνιζόμενος και κατόπιν από τη θέση του Team Manager αγωνιστικών ομάδων.

Takahiro Sohwa

Ο Τίγρης ήταν ευχάριστος χαρακτήρας, αλλά μιλούσε πολύ λίγα αγγλικά, οπότε οι περισσότεροι δημοσιογράφοι συχνά δεν έκαναν τον κόπο να του πάρουν συνέντευξη, με αποτέλεσμα να μην πάρει ποτέ την αναγνώριση και τη δημοσιότητα που του άξιζε. Μια χιουμοριστική ιστορία για τον Tiger έχει να κάνει με μια ερώτηση δημοσιογράφου στην Daytona. Ο Sohwa είχε μόλις υποστεί ένα ατύχημα και ο δημοσιογράφος τον ρώτησε αν αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει την απόδοσή του στον αγώνα. Κι εκείνος απάντησε: “πέφτω συχνά και παρόλα αυτά συνεχίζω να είμαι γρήγορος.” End of story.

Takahiro Sohwa

Οι πληροφορίες για τον θάνατό του δείχνουν ότι αυτοκτόνησε πηδώντας από ένα κτήριο στην Kamakura της Ιαπωνίας στις 6 Οκτωβρίου, γύρω στις 10:00 μ.μ.

Εκεί, ένας παρευρισκόμενος είδε τον Sohwa να πέφτει στο έδαφος από ψηλά, και ειδοποίησε την αστυνομία. Παρά τις προσπάθειες όσων έσπευσαν να βοηθήσουν, ο Sohwa πέθανε 40 λεπτά αργότερα. Οι αστυνομικοί αναφέρουν πως πριν πηδήξει στο κενό ο Sohwa είχε αφήσει στην οροφή του κτηρίου το κινητό, το πορτοφόλι και το μπουφάν του.

Σε δηλώσεις τους, φίλοι και συγγενείς του Sohwa εξέφρασαν αντιρρήσεις για τον χαρακτηρισμό του θανάτου του Ιάπωνα ως αυτοκτονία, καθώς ήταν επιτυχημένος στη δουλειά του και δεν έδειχνε να τον απασχολεί κάτι.

Όμως όπως έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν, η κατάθλιψη πολλές φορές δεν ανιχνεύεται από τον περίγυρο του ατόμου, με την αντρική ψυχική υγεία να παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, στο περιθώριο μέχρι και σήμερα.

Ετικέτες