Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Motul WSBK: Εξαγριωμένοι οι αναβάτες της BMW με τον Garrett Gerloff

Για απερισκεψία κατηγορούν τον αναβάτη της Yamaha
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2020

Μέχρι την πρώτη στροφή τα πράγματα ήταν ονειρικά για την ομάδα της BMW στον πρώτο γύρο του αγώνα στο Magny-Cours, καθώς οι δύο αναβάτες της ήταν στην πρώτη σειρά της εκκίνησης, έχοντας κάνει το 1-2. Όμως μετά την εκκίνηση ο Garrett Gerloff της GRT Yamaha WorldSBK Junior Team αποφάσισε να κάνει ένα μεγαλοπρεπές dive bomb στην είσοδο της στροφής, παρά το γεγονός πως η πίστα ήταν βρεγμένη και το ρίσκο τεράστιο. Το αποτέλεσμα της επιθετικής οδήγησης του αναβάτη της Yamaha ήταν φυσικά να στείλει αδιάβαστους τους δύο αναβάτες της BMW, στερώντας τους κάθε ελπίδα για να πάρουν βαθμούς σε αυτόν τον βρεγμένο αγώνα που είχαν δείξει από τα δοκιμαστικά πως ήταν πολύ δυνατοί.

Οι δηλώσεις των δύο αναβατών της BMW αντανακλούν τα σύναισθήματά τους για το συμβάν. Είμαι πραγματικά θυμωμένος από αυτή την σύγκρουση.” είπε ο Laverty και συνέχισε “Είναι ασυγχώρητο για τον Gerloff να έρχεται έτσι σε βρεγμένη πίστα και με τέτοια κλίση στην πρώτη στροφή. Θα μπορούσε να μας είχε τραυματίσει πολύ άσχημα και ακόμα δεν έχει έρθει να ζητήσει συγνώμη”. Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Sykes “Δεν ξέρω τι να πω. Ήταν μια απερίσκεπτη και επικίνδυνη κίνηση. Η γραμμή ήταν κλειστή και εγώ αμυνόμουν στον Rea. Είμαι ενοχλημένος και θυμωμένος που ένας άλλος αναβάτης με έριξε κάτω σε βρεγμένη πίστα τη στιγμή που ήμουν μπροστά από 15-20 άλλες μοτοσυκλέτες. Ακόμα χρειάζομαι χρόνο για να ηρεμίσω…”

Η απάντηση από τη μεριά του Gerloff δεν μοιάζει να συμφωνεί με την άποψη των δύο αναβατών της BMW “Ξεκίνησα πολύ καλά και μάζευα τους άλλους αναβάτες. Φρέναραν πολύ πιο νωρίς από εκεί που σκόπευα να φρενάρω εγώ. Κατάφερα να φρενάρω εκεί που ήθελα και βρήκα ανοιχτή τη γραμμή. Εγώ εκείνη τη στιγμή έβλεπα μόνο το Jonathan Rea και τον εαυτό μου – κανέναν άλλον”. Ο Gerloff κατάφερε να συνεχίσει το σκέλος αλλά έπεσε και αυτός αργότερα στο εσάκι αναμεσά των Κ6 και Κ7.
Όπως είπαμε και στο ρεπορτάζ του αγώνα, το ταυτόχρονο πέσιμο του Sykes και του Laverty δείχνει άσχημο, αλλά και αυτό που έκανε ο Gerloff ήταν εντός περιθωρίου για ένα καθαρό αγωνιστικό συμβάν...