Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

WESS 2019: Νικτής στο Erzbergrodeo ο Jarvis

Μια σημαντική επιτυχία!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/6/2019

Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη αλλά η πέμπτη φορά που ο Graham Jarvis κατακτά έναν απ’ τους δυσκολότερους αγώνες Enduro. Αναφερόμαστε στον αναβάτη που το περασμένο Μάρτιο είχε επισκεφτεί τη χώρα μας και συγκεκριμένα τη Θήβα για να παραδώσει μαθήματα, χάρη στην διοεγάνωση του Enduro Club Thivas. Έχοντας νικήσει και πέρσι, ο Jarvis ήρθε στον φετινό αγώνα του Erzbergrodeo με πολύ αυτοπεποίθηση, γνωρίζοντας όμως πως με την διαδρομή να είναι ασφυκτικά γεμάτη από αναβάτες, η νίκη δεν θα ερχόταν εύκολα. Παρ’ όλα αυτά, με την εμπειρία του και τη στρατηγική που ακολούθησε κατάφερε να κυριαρχήσει για πέμπτη φορά.

Όπως έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, έτσι κι τώρα, ο Graham Jarvis ξεκίνησε ήπια και άρχισε αργά αλλά σταθερά να κινείται προς την κορυφή. Πέρασε με ασφάλεια το πρώτο check point του αγώνα 14ος και από κει κι έπειτα ξεκίνησε να προσπερνά τον έναν μετά τον άλλον αναβάτη. Μετά από μία ώρα αγώνα ήταν ήδη στη τρίτη θέση και με μικρή διαφορά απ’ τον πρώτο, έχοντας τη δυνατότητα να τον απειλήσει. Μετά τον πρώτο ανεφοδιασμό, όταν έφτασε στο Carl’s Dinner (σημείο της διαδρομής) έκανε την κίνηση ματ για να σφραγίσει τη νίκη του.

Απομακρύνθηκε απ’ τον Manni Lettenbichler και βρέθηκε στο Green Hell (άλλο ένα σημείο της διαδρομής) έχοντας τα ηνία του αγώνα. Παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να ανέβει τον σχεδόν κάθετο λόφο με την πρώτη προσπάθεια, ο Jarvis παρέμεινε ψύχραιμος και δεν έχασε την αυτοσυγκέντρωσή του όταν είδε τον Lettenbichler να βρίσκεται πίσω του. Έπειτα, αφού ήταν στη κορυφή, με τη μεθοδικότητά του κατάφερε να παραμείνει μπροστά για το υπόλοιπο της διαδρομής, μήκους 35,2 χιλιομέτρων,η οποία περιελάμβανε επίσης το Dynamite και Lazy Noon, δύο αρκετά τεχνικά σημεία. Ο Graham Jarvis ολοκλήρωσε πρώτος τον αγώνα μέσα σε  2 ώρες και 27 λεπτά.

Σε δηλώσεις του, ο Jarvis ανέφερε: “Αισθάνομαι υπέροχα. Πιστεύω πως είναι η πιο σημαντική νίκη της καριέρας μου στο Erzberg. Πολλοί άνθρωποι σχολίαζαν την ηλικία μου και στα 44 μου έχω ορισμένες αμφιβολίες σχετικά με την αντοχή μου κατά τη διάρκεια του αγώνα. Όμως διατήρησα την αυτοσυγκέντρωσή μου και συνέχισα να πιέζω. Ήξερα πως είχα πολλή δουλειά να κάνω απ’ την εκκίνηση, αλλά τα γρήγορα κομμάτια του αγώνα που ήταν στην αρχή ποτέ δεν μου ταίριαζαν. Μόλις έφτασα στο Carls Dinner ξεκίνησα να ανακάμπτω. Ήταν διαφορετικό απ’ όταν το περπάτησα, όμως τα πήγα πολύ καλά. Κατάφερα να βρεθώ πρώτος πηγαίνοντας στο Green Hell.

Ο Alfredo Gomez έδωσε επίσης έναν εξαιρετικό αγώνα και κατάφερε να τερματίσει τέταρτος, ενώ ξεκίνησε απ’ τη τρίτη θέση. Στην εκκίνηση χρειάστηκε να δώσει μια σκληρή μάχη με τους υπόλοιπους αναβάτες στην πρώτη ανάβαση της διαδρομής. Έκτοτε προσπάθησε να πλησιάσει τους τρεις πρώτους, μπαίνοντας με γρήγορους ρυθμούς μέσα στο Carl’s Dinner και πλησίασε τον συμπατριώτη του Mario Roman. Στο 23ο check point είχε βρεθεί μπροστά απ’ τον Wade Young στην τέταρτη θέση, όπου και ολοκλήρωσε τον αγώνα με τέσσερα λεπτά διαφορά απ’ τον τρίτο.

Πρώτος αυτή τη στιγμή στη βαθμολογία βρίσκεται ο Manuel Lettenbichler (KTM) με 1.960 βαθμούς, δεύτερος ο Mario Roman (Sherco) με 1.770 και μετά τη νίκη του στο Erzbergrodeo, ο Graham Jarvis (Husquvarna) ακολουθεί κατά πόδας στη τρίτη θέση με 1.690.

Ετικέτες