Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Dakar 2019: Η κατάσταση πριν την εκκίνηση, τα προβλήματα και η ετοιμότητα των ομάδων

Όλοι εναντίων KTM!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/1/2019

Σε λιγότερο από τέσσερις ώρες, το Dakar 2019 ξεκινά στο Περού όπου και θα ολοκληρωθεί κι αυτή είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του που παραμένει σε ένα και μόνο κράτος. Για την ιστορία, το 1997 είχε ξεκινήσει από το Dakar καταλήγοντας εκεί αν και στο ενδιάμεσο είχε περάσει και από σημεία της ερήμου που ανήκουν σε άλλα κράτη φτάνοντας μέχρι και την Νιγηρία διασχίζοντας αρκετά σύνορα. Ήταν η πρώτη φορά τότε, στην προηγούμενη ζωή του, που ξεκινούσε και σταματούσε στο ίδιο σημείο. Από το 2009 που μετακόμισε στην Λατινική Αμερική, έχοντας αφήσει πίσω του το 2008 το μοναδικό κενό της ιστορίας του, έχει ξεκινήσει και καταλήξει στο ίδιο σημείο άλλες τέσσερις φορές - στο Buenos Aires της Αργεντινής - πάντοτε όμως περνώντας από άλλες χώρες. Φέτος το Dakar παραμένει εξ ολοκλήρου στο Περού, μία χώρα που πρώτη φορά επισκέφτηκε το 2012 κάνοντας στο ενδιάμεσο ένα κενό μίας πενταετίας. Και φέτος, όπως πάντοτε άλλωστε, οι μοτοσυκλέτες είναι περισσότερες από τα αυτοκίνητα, με την ψαλίδα να έχει πλέον μεγαλώσει αρκετά. Το 2009 οι μοτοσυκλέτες και τα Quad ξεχώρισαν ως κατηγορίες αλλά η ψαλίδα με τα αυτοκίνητα ουδέποτε έκλεισε αρκετά, ενώ από το 2011 που επήλθε περιορισμός κυβικών, η ελαφρά πτωτική πορεία των συμμετοχών που ανέκαθεν υπήρχε στο Dakar, προχωρά με ακόμη μικρότερο ρυθμό για τις μοτοσυκλέτες.

Αυτό όμως το γεγονός δεν σταματά την οργάνωση να αναφέρεται στην κατηγορία των αυτοκινήτων ως την μεγαλύτερη, ακόμη και φέτος που παραμένουν περισσότερες οι μοτοσυκλέτες, ιδιαίτερα αν συνυπολογίσει κανείς πως η κατηγορία τους εμπεριέχει και τα φοβερά SxS. Φέτος ολοκληρώθηκαν 541 συμμετέχοντες με 334 οχήματα από τα οποία οι μοτοσυκλέτες είναι 137, τα quad 26, τα αυτοκίνητα 130 μαζί με 30 SxS και 41 φορτηγά.

Σε ότι αφορά τις μοτοσυκλέτες αλλά και τα quad, οι αριθμοί αυτοί θα μπορούσαν να είναι κατά μερικές μονάδες περισσότερες καθώς ακυρώθηκαν κάποιες συμμετοχές την τελευταία στιγμή κατά τον τεχνικό έλεγχο ξεσηκώνοντας –φυσικά- αντιδράσεις. Ιδιαίτερα στα quad, η ακύρωση συμμετοχής του Juan Carlos ‘Chavo’ Salvatierra, ήταν από τις πιο ηχηρές ξεσηκώνοντας αντιδράσεις και επαναφέροντας στο προσκήνιο την κυριαρχία της Yamaha σε όλη την κατηγορία, αλλά και τους ιστορικούς δεσμούς που έχει η εταιρία με το ίδιο το Dakar ακόμη και σε επίπεδο οργάνωσης κατά τα αρχικά του βήματα, σχεδόν σαράντα χρόνια πίσω.

Το quad με κινητήρα KTM 690 Enduro που κατασκευάζει η Barren Racing δεν είναι πρωτότυπο για να απαγορευτεί η συμμετοχή στον Salvatierra, αλλά η παραγωγή του είναι περιορισμένη κι άρα όχι απόλυτα ξεκάθαρο για την Barren αν απαγορεύεται να το χρησιμοποιήσει στον αγώνα, που στο παρελθόν έχουν υπάρξει συμμετοχές και με πρωτότυπα. Παράλληλα στις μοτοσυκλέτες υπήρξαν κάποιοι συμμετέχοντας που έφτασαν μέχρι εκεί για να κοπούν στον τεχνικό έλεγχο, κάτι που πάντα συνέβαινε και πάντα θα συμβαίνει, κι ας είναι το ταξίδι έως εκεί μία εξαιρετικά ακριβή διαδικασία για να μην είναι κάποιος ιδιαίτερα προσεκτικός στις κινήσεις του. Η διαφορά είναι πως φέτος οι καταγγελίες για αναίτια αυστηρότητα ακούστηκαν περισσότερο, που είναι κι αυτό εντός προγράμματος από την στιγμή που η μεταφορά μίας μοτοσυκλέτας εκεί, ακόμη και από τις γειτονικές χώρες που προέρχεται σχεδόν το σύνολο των απορριφθέντων, παραμένει μία ακριβή υπόθεση ξέχωρα της ίδιας της προετοιμασίας και της προσμονής για τον αγώνα.

Από εκεί και πέρα σημαντικά προβλήματα σε αυτό το πρώτο στάδιο, πριν την έναρξη, δεν υπήρχαν, ούτε κατά την προετοιμασία της πέντε χιλιάδων χιλιομέτρων διαδρομής. Η συνεργασία με τις αρχές του Περού είναι εξαιρετική, όπως και η αποδοχή του κόσμου, ενώ ανάμεσα στους συμμετέχοντες βρίσκεται και η αφρόκρεμα των αναβατών της χώρας, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο.

Η KTM δηλώνει έτοιμη να υπερασπιστεί το μεγαλύτερο σερί νικών στην ιστορία του αγώνα και ταυτόχρονα ένα από τα μεγαλύτερα που υπάρχουν γενικώς, -με 17 συνεχείς νίκες- την στιγμή που η Yamaha θεωρεί πως πέρσι ήταν θέμα ατυχίας που δεν κέρδισε, πράγμα που σκοπεύει να πράξει φέτος. Πράγματι ήταν μεγάλη ατυχία της Yamaha η πτώση του VAN BEVEREN που τώρα δηλώνει πως πρώτο μέλημά του, είναι να οδηγεί προσεκτικά.

Οι περισσότεροι πρωτοκλασάτοι αναβάτες ξεκινούν τον αγώνα τους τελευταίοι, αφήνοντας τον δρόμο και την διαδρομή να ανοίξει μπροστά τους, την στιγμή που δεν υπάρχει καμία σπουδαία δυσκολία προσανατολισμού σε αυτή την πρώτη ημέρα, ενώ αντίθετα οδηγώντας τελευταίος είναι οι γραμμές εκείνων που έχουν χαθεί, που μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα για όσους ακολουθούν.

Οι τρεις κορυφαίοι αναβάτες της KTM, οι ίδιοι ακριβώς που πέρσι της έδωσαν ακόμη μία νίκη, δεν έχουν φυσικά μονάχα την Yamaha στο κατόπι τους, αλλά και την Honda, που μάλιστα είναι η μόνη εταιρία που έχει ρίξει τόσο χρήμα στην προετοιμασία της, και όχι τώρα αλλά εδώ και πολλά χρόνια. Στην πράξη η Yamaha είναι στο τέλος των τριών κορυφαίων από πλευράς προϋπολογισμού, μία πληροφορία που προκύπτει μονάχα από εκτίμηση φυσικά καθώς κανείς δεν μπορεί να ξέρει τα ακριβή ποσά που δαπανούν οι ομάδες. Σχεδόν βέβαιο όμως πρέπει να θεωρείται πως η Honda είναι στην κορυφή των εξόδων, κάτι που αυτομάτως μεγαλώνει ακόμη περισσότερο την περηφάνια στο στρατόπεδο της KTM που δείχνουν πως κερδίζουν χωρίς την υπερβολή αλλά με την υπέρμετρη εμπειρία που έχουν στην διάθεσή τους. Είναι άλλωστε νωπή ακόμη η μνήμη, από τις κατηγορίες απέναντι στην Honda πως πέρσι πραγματοποιούσε κρυφές δοκιμές παραβιάζοντας τους κανονισμούς, κάτι που επίσημα δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ. Φέτος η προετοιμασία τους, τόσο σε μοτοσυκλέτα αλλά και σύνθεση ομάδας και εξοπλισμού, βρίσκεται στο απόγειό της έχοντας κι εκείνοι βλέψεις να σταματήσουν την «περιοδεία» της KTM!

Ετικέτες