Π.Π. Endurance 24h Le Mans: Νίκη για την Honda Γαλλίας

Μάχη μοτοσυκλετών και ελαστικών

Από τον

Μπάμπη Μέντη

31/8/2020

Από το 1969 που έγινε ο πρώτος αγώνα αντοχής των 1000km στην πίστα του Le Mans, μια νίκη στη γαλλική πίστα είναι πάντα κατόρθωμα, ειδικά όταν ο αγώνας έχει διάρκεια 24 ωρών. Φέτος, στα πλαίσια του EWC (Endurance World Championship) της FIM τέσσερεις διαφορετικές εταιρείες μοτοσυκλετών και τρεις ελαστικών έδωσαν μάχη σώμα με σώμα για την πολυπόθητη νίκη στη μεγάλη κατηγορία. Τελικός νικητής ήταν η ομάδα της Honda Γαλλίας (F.C.C. TSR Honda France) που κατάφερε να περάσει πρώτη τη γραμμή του τερματισμού αλώβητη. Η βροχή είναι πάντα μέσα στις πιθανότητες και σε αυτόν τον αγώνα και έκανε δύο φορές την εμφάνισή της. Θύμα και τις δύο φορές η εργοστασιακή ομάδα της BMW που είχε ξεκινήσει από τη δεύτερη θέση και μέχρι να αρχίσουν οι ψιχάλες ήταν μπροστά στον αγώνα. Όμως μόλις έπιασε βροχή η άσφαλτος έγινε πολύ γλιστερή και η S1000RR βρέθηκε στα χορτάρια, όμως κατάφερε να επιστρέψει στην πίστα στην 5^η θέση.

Το ίδιο έγινε κι όταν έπιασε για δεύτερη φορά βροχή στο τέλος του αγώνα, μόνο που αυτή την φορά οδήγησε στην εγκατάλειψη, μόλις 12 γύρους πριν πέσει η καρό σημαία. Παρηγοριά για την BMW ήταν η νίκη του ιδιώτη αυστριακού Stefan Kerschbaumer στην κατηγορία Superstock που τερμάτισε μάλιστα στην 8^η θέση της γενικής κατάταξης. Η μάχη για την νίκη παίχτηκε στους τελευταίους δύο ώρες, όπου η σποραδικές βροχές έβαλαν τις ομάδες να ρισκάρουν με την επιλογή ελαστικών. Κάπως έτσι η ομάδα της Suzuki έχασε την δεύτερη θέση από την Kawasaki, που φαινόταν πως την είχε σίγουρη με την διαφορά δύο ολόκληρων γύρων που είχε κάνει δύο ώρες πριν το τέλος, όμως μια πτώση άλλαξε τα δεδομένα. Έτσι η σταθερότητα της CBR 1000 RR έδωσε τη νίκη στην Honda Γαλλίας, που χρησιμοποιούσε ελαστικά της Bridgestone και την ανέβασε στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας στο πρωτάθλημα, πίσω από την πρωτοπόρο Suzuki.

Βαθμολογία Πρωταθλήματος

1	Suzuki Endurance Racing Team	Suzuki	FRA	127
2	F.C.C. TSR Honda France	Honda	JPN	87
3	Yamalube Yamaha EWC Official Team by YART	Yamaha	AUT	82
4	BMW MOTORRAD WORLD ENDURANCE TEAM	BMW	BEL	82
5	TEAM SRC KAWASAKI FRANCE	Kawasaki	FRA	80
6	Wójcik Racing Team	Yamaha	POL	70
7	VRD IGOL PIERRET EXPERIENCES	Yamaha	FRA	62
8	3ART BEST OF BIKE	Yamaha	FRA	62
9	MACO RACING Team	Yamaha	SVK	46
10	Tati Team Beaujolais Racing	Kawasaki	FRA	35
11	Team Bolliger Switzerland	Kawasaki	SUI	30
12	Honda Asia-Dream Racing with SHOWA	Honda	JPN	28
13	Team LRP Poland	BMW	POL	27
14	TECMAS BMW GMC	BMW	FRA	26
15	National Motos	Honda	FRA	22
16	Yamaha Sepang Racing	Yamaha	MAS	20
17	BMW Sepang Racing	BMW	MAS	14
18	ERC-Endurance	Ducati	GER	14
19	Motobox Kremer Racing #65	Yamaha	GER	13
20	SUZUKI JEG - KAGAYAMA	Suzuki	ESP	12
21	TEAM PLUSONE	BMW	JPN	11
22	MOTOTECH EWC TEAM	Yamaha	BEL	11
23	British Endurance Racing Team	Suzuki	GBR	11
24	Team R2CL	Suzuki	FRA	10
25	Zuff Racing Honda Swiss Team	Honda	SUI	8
26	Bertl K. Racing Team	BMW	AUT	8
27	FSB MATT RACING	Yamaha	POR	6
28	Team Kodama	Yamaha	JPN	5
29	KRP SANYOKOUGYOU & will raise RS-ITOH	Kawasaki	JPN	4
30	EMRT	Yamaha	FRA	4

https://bit.ly/MOTO_683

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

FIM EWC, Bol d’Or: Νίκη και πρωτάθλημα η BMW, πρώτη Ευρωπαία που το καταφέρνει! [Βίντεο]

Στην 89η διοργάνωση του Bol d’Or η BMW Motorrad World Endurance Team ξόρκισε το παρελθόν της και έγραψε ιστορία

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/9/2026

Ο 24ωρος αγώνας στην πίστα Circuit Paul Ricard της Γαλλίας έριξε την αυλαία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurace, EWC, για το 2026 με ένα δραματικό φινάλε στη φετινή σεζόν. Η νίκη της BMW Motorrad World Endurance Team της χάρισε τον τίτλο για μόλις 4 βαθμούς από την περσινή πρωταθλήτρια YART Yamaha Official EWC Team και την έχρισε ως την πρώτη ευρωπαϊκή εταιρεία που κατακτά την κορυφή σε αυτό το πρωτάθλημα, το οποίο ήταν παραδοσιακά αντικείμενο των ιαπωνικών εργοστασίων.

H BMW M 1000 RR με τον αριθμό #37 και τους Markus Reiterberger, Steven Odendaal και Michael van der Mark στη σέλα της ξεκίνησε από την pole position και κάλυψε απόσταση-ρεκόρ για το Bol d’Or με 742 γύρους, τερματίζοντας πρώτη με έναν γύρο μπροστά από τη Suzuki GSX-R1000R της Yoshimura SERT Motul #12 (Gregg Black, Etienne Mason, Dan Linfoot) και δύο από την τρίτη YART Yamaha Official EWC Team #1 (Karel Hanika, Marvin Fritz, Leandro Mercado).

Για την πρώτη τη τάξει ομάδα της BMW, αυτή η νίκη δεν ήταν σημαντική μόνο επειδή ήταν η πρώτη Ευρωπαίου κατασκευαστή, αλλά επίσης γιατί ξόρκισε το τραγικό για τους Γερμανούς φινάλε της περσινής χρονιάς, όταν στην ίδια πίστα και τον ίδιο 24ωρο αγώνα έφτασε μισή ώρα από την κατάκτηση του τίτλου, για να μείνει στα κρύα του λουτρού εξαιτίας μηχανικής βλάβης την ύστατη στιγμή.

Στα πρώτα στάδια του αγώνα η BMW έδωσε μάχη με την F.C.C. TSR Honda France (Alan Techer, Corentin Perolari, John McPhee) με τους Γερμανούς να ξεχωρίζουν χάρη στα ταχύτερα και αραιότερα πιτ στοπ, ενώ η ομάδα της Honda έχασε περαιτέρω χρόνο μετά από μια μικρή πτώση, ενόσω μαχόταν με τη YART Yamaha.

Παρόλα αυτά ο ταχύτερος γύρος του αγώνα γράφτηκε από μια Fireblade και συγκεκριμένα αυτή του Perolari με χρόνο 1'52.320 και μέση ταχύτητα 181.8 km/h.

Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος φέρνει τη BMW πρώτη και παγκόσμια πρωταθλήτρια με 158 βαθμούς, τη YART Yamaha δεύτερη με 154 και τη Yoshimura SERT τρίτη με 137.

Η Yamaha ωστόσο κατέκτησε τον τίτλο Κατασκευαστών του EWC με 179 βαθμούς, αφήνοντας τη BMW δεύτερη με 167 και τη Honda τρίτη με 141, ενώ ακολουθούν κατά σειρά οι Kawasaki (117 β.) και Suzuki (111 β.).

Στην κατηγορία FIM Endurance World Cup είχε μια μεγάλη νικήτρια, τη Wójcik Racing Team #77 SST με μοτοσυκλέτα Honda και αναβάτες τους Jordi Torres Fernandez, Milan Pawelec, Mateusz Molik και Hector Garzo Vicent, η οποία κυριάρχησε στη Superstock κατηγορία και αναδείχθηκε Παγκόσμια Κυπελλούχος του EWC.

Τέλος, στην κατηγορία που βρίσκεται πιο κοντά στα μοντέλα παραγωγής, FIM Endurance World Trophy, η ομάδα γαλλική Legacy Competition με Yamaha και τους Bastien Vigne, Arnaud Dejean, Quentin Benslimane και Tony Guerrero συμπλήρωσε 666 γύρους, τερμάτισε δεύτερη στον αγώνα και πανηγύρισε το Τρόπαιο της Production κατηγορίας.

Νικήτρια ομάδα ήταν η ARTEC #199 με Kawasaki (Paul Barre, Julien Mathon, Lacky DeJoye και Renaud Bertrand), ωστόσο στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος έμεινε δεύτερη με 19 βαθμούς διαφορά από την πρώτη.