Kurogane: Η πυροσβεστική μοτοσυκλέτα που έσωσε γειτονιές στο Τόκυο

Μία σπάνια αναπαλαίωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2021

Το Kurogane Model 1 Fire Trike γεννήθηκε σε μία ταραχώδη περίοδο για να αποτελέσει την πρώτη απάντηση στην εξάπλωση της φωτιάς και στην βοήθεια μετά από σεισμούς, όπως επίσης και στην κατάσβεση βομβαρδισμένων κτηρίων κατά τον Β’ΠΠ. Σήμερα ελάχιστα Kurogane απομένουν σε λειτουργία, καθώς οι πυροσβεστικές υπηρεσίες της Ιαπωνίας απολαμβάνουν την προσοχή της Πολιτείας έχοντας νέα οχήματα έτοιμα να δράσουν και δεν προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανά μερικά πυροσβεστικά που έχουν δει πολλούς πυροσβέστες να συνταξιοδοτούνται κι αυτά να παραμένουν στην ενεργό δράση. Αν στο παρελθόν είχαν έρθει στην Ελλάδα τα Kurogane, υπήρχε περίπτωση να παρέμεναν σε κάποιο σταθμό πυροσβεστικής και κάθε λίγα χρόνια να δηλωνόντουσαν ως λειτουργικά οχήματα, στην Ιαπωνία όμως έχουν περάσει δεκαετίες από τότε που εξαφανίστηκαν από τους δρόμους και η αποκατάσταση κάποιας από αυτές για ιστορικούς λόγους είναι ένας πραγματικός άθλος.

Η συμβολή των μοτοσυκλετών στην κατάσβεση πυρκαγιών είναι σημαντική, κυρίως σε περιπολίες και σε ταχύτητα παρέμβασης στα πρώτα στάδια, με ορισμένα τέτοια παραδείγματα όπως αυτή εδώ η ιστορία, να αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητά τους. Στην περίπτωση του Kurogane βέβαια, τα πράγματα είναι διαφορετικά και δημιουργήθηκε με στόχο να είναι όχημα επέμβασης στην κατάσβεση σε μία εποχή που τα τρίκυκλα στην Ιαπωνία ήταν εξαιρετικά δημοφιλή, από ποδήλατα και ζωηλατα, μέχρι μοτοσυκλέτες. Η Ιαπωνία πριν ακόμη μπει στον πόλεμο δεν είχε ξεχάσει την καταστροφή από τον εγκέλαδο Kanto και το τσουνάμι που ακολούθησε. Ήδη από τότε χρησιμοποιούνταν τρίκυκλα για την κατάσβεση πυρκαγιών στις πόλεις. Προς το τέλος του πολέμου αλλά κι αμέσως μετά, οι Ιάπωνες ανακατασκεύαζαν οτιδήποτε έβρισκαν για να συμπληρώσουν τα κρατικά οχήματα που είχαν καταστραφεί, στην προκειμένη περίπτωση και μερικές Harley Davidson 1.100 V-Twin που η ακριβής προέλευσή τους χάνεται στον χρόνο. Η συγκεκριμένη κατέληξε στην Μαλαισία και από εκεί σε ιδιωτική συλλογή και μουσείο, στην Ρωσία.

Είναι σημαντικό πως τα όργανα φέρουν αγγλικούς χαρακτήρες, κάτι που μπορεί να έγινε τις πρώτες δεκαετίες της ζωής της Kurogane, όταν κατέληξε στην Μαλαισία. Σε κάθε περίπτωση τα τρίκυκλα πυροσβεστικά οχήματα, μαζί με όλων των ειδών τα τρίκυκλα που χρησιμοποιήθηκαν στην ανοικοδόμηση της Ιαπωνίας, λένε μία μεγάλη ιστορία και δείχνουν την πορεία μίας χώρας που αμέσως μετά έγινε παγκόσμια υπερδύναμη στην κατασκευή μοτοσυκλετών.

Shuhei Nakamoto: Ιστορίες από το HRC

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/8/2015

 

Στην τελευταία του συνέντευξη, ο σημερινός πρόεδρος του HRC αποκαλύπτει στοιχεία και λέει ιστορίες που αποτυπώνουν την προσωπικότητα και την τεχνολογία του διάσημου αγωνιστικού τμήματος της Honda. Διαβάστε τι λέει για τον Shoichiro Honda, τον Stoner και το Marquez, τα seamless κιβώτια και τα ηλεκτρονικά

 

Η γνωριμία με τον Shoichiro Honda

Στο HRC έπιασα δουλειά το 1983 όταν ο Shoichiro είχε ήδη αποσυρθεί από την εταιρεία. Το 1984 ήμουν στα εργαστήρια και έλεγχα στη ζυγαριά ακριβείας το βάρος κάποιων εξαρτημάτων όταν ένοιωσα ένα χέρι να πιάνει ένα από αυτά και να το σηκώνει. "Άσ' το κάτω!'' Φώναξα με αυστηρό ύφος και γυρίζοντας το κεφάλι μου αντίκρισα τον Shoichiro, ο οποίος μου ζήτησε συγνώμη που διέκοψε την δουλειά μου πριν καν προλάβω να του απολογηθώ για την επιθετική συμπεριφορά μου.

Για την τεχνολογία των MotoGP

Αρχικά δούλεψα 17 χρόνια στο HRC, ως υπεύθυνος για το σχεδιασμό πλαισίων των RS 125/250, RVF 750 και VTR 1000. Από το 2002 μέχρι το 2008 πήγα ως τεχνικός διευθυντής στην Formula 1.

Επιστρέφοντας το 2009 ως πρόεδρος του HRC στα MotoGP, έφερα από την F1 νέες τεχνολογίες όπως το seamless κιβώτιο ταχυτήτων και την τεχνογνωσία στα ηλεκτρονικά. Είναι λάθος αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι ότι τα ηλεκτρονικά είναι περίπλοκα. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει με τα δικά μας, όπου είναι πολύ φιλικά για τους μηχανικούς να τα ρυθμίσουν. Γι΄αυτό ήμασταν αντίθετοι με τον κανονισμό μιας κοινής ECU που θέλει η Dorna.     

 

Stoner VS Marquez

Για μένα ανήκουν στην ίδια σπάνια ράτσα και μοιάζουν σαν λιοντάρια. Όταν βγαίνουν στην πίστα βρίσκουν τον στόχο και επιτίθενται. Σίγουρα έχουν διαφορετικό χαρακτήρα. Με τον Stoner παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο για να χτίσεις μια σχέση μαζί του. Όμως όταν τα καταφέρεις γίνεται μέρος της οικογένειας.

Αντίθετα ο Marquez είναι πιο ανοιχτός, κάνει αστεία και είναι πάντα πρόσχαρος, αλλά πολλές φορές δεν μπορείς να καταλάβεις τι ακριβώς σκέφτεται.

 

Η ζωή μακριά από τους αγώνες   

Τον ελεύθερό μου χρόνο τον περνάω στο εξοχικό μου στα βουνά της Ιαπωνίας. Στα βουνά βρίσκω την ηρεμία και κάνω βόλτες με το ποδήλατο. Ακόμα και στην δουλειά πάω καθημερινά με το ποδήλατο αφού το σπίτι μου απέχει περίπου δέκα χιλιόμετρα από το γραφείο

 

Ποια είναι η πιο σπουδαία νίκη;

Η σπουδαιότερη νίκη για μένα είναι πάντα η επόμενη!