Συγκριτικό: Aprilia RSV4 1100 Factory vs Ducati Panigale V4 στις Σέρρες με Σάκη Συνιώρη [VIDEO]

Τιτανομαχία για τον τίτλο της καλύτερης Hyperbike
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/9/2020

Κάθε χρονιά επιστρέφουμε από τις διεθνείς εκθέσεις και αμέσως το μυαλό μας ετοιμάζει τα μεγάλα συγκριτικά την χρονιάς. Στις συζητήσεις κυριαρχούν τα δύο παραδοσιακά συγκριτικά τεστ του περιοδικού σε χώμα και άσφαλτο και με μεγάλη ευχαρίστηση ονειρευόμαστε και "τσακωνόμαστε", ανταλλάσσοντας απόψεις για το πού θα πάμε για το MEGA TEST των νέων on-off και πότε θα πάμε στις Σέρρες για το συγκριτικό των superbikes. Ειδικά για φέτος είχαμε ετοιμάσει χολιγουντιανές παραγωγές! Πράγματι καταφέραμε να κάνουμε δύο μοναδικά MEGA TEST με on-off μοτοσυκλέτες, κόντρα σε κάθε εμπόδιο που μας έβαλαν τα περιοριστικά μέτρα για τον COVID-19 και οι επιπτώσεις τους στην οικονομία.

Με τα superbikes τα πράγματα είναι πάντα πιο δύσκολα τα τελευταία χρόνια, διότι η εμπορική τους δυναμική στην Ελλάδα έχει περιοριστεί, ασχέτως αν αποτελούν τους τεχνολογικούς σημαιοφόρους κάθε εταιρείας. Δεν θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβεις πως αυτού του είδους οι μοτοσυκλέτες διαφημίζουν τις εταιρείες που τις κατασκευάζουν, προσδίδοντας κύρος σε όλα τα υπόλοιπα μοντέλα τους. Επίσης δεν θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβεις πως αν πουλήσεις 10 superbike των 20.000€ βγάζεις περισσότερα λεφτά από το να πουλήσεις 80 παπιά των 2.000€. Πέρα όμως από το εμπορικό ενδιαφέρον, τα superbikes είναι η βιτρίνα της εφαρμοσμένης τεχνολογίας στις μοτοσυκλέτες και γι' αυτό πάντα θα τραβούν το ενδιαφέρον μας, ακόμα κι αν κανείς δεν σκοπεύει ποτέ να αγοράσει μια τόσο εξειδικευμένη και ακριβή μοτοσυκλέτα.

Μετά απ’ όσα είπαμε, νομίζουμε πως γίνεται αντιληπτό γιατί πήγαμε φέτος δύο φορές στις Σέρρες και μία στα Μέγαρα για να δοκιμάζουμε τα νέα superbikes του 2020. Προφανώς και το αρχικό πλάνο ήταν να τα έχουμε όλα μαζί στις Σέρρες. Θα ήταν πολύ φτηνότερο και πολύ πιο ξεκούραστο για εμάς. Όμως το Honda CBR1000RR-R καθυστέρησε υπερβολικά να έρθει λόγω ανάκλησης και αντίστοιχα μεγάλη καθυστέρηση για τον ίδιo ακριβώς λόγο είχε το BMW S1000RR. Τα ανανεωμένα Yamaha R1 και R1-M ήταν στην ώρα τους, αλλά το επίσης ανανεωμένο Ducati Panigale V4 ήταν sold out λόγω περιορισμένης παραγωγής από το παρατεταμένο lockdown στην Ιταλία και το Aprilia RSV4 1100 Factory είχε ασφυκτικό πρόγραμμα και δεν μπορούσαμε να το έχουμε όποτε θέλαμε εμείς. Σχεδόν ευθυγραμμίσαμε τους πλανήτες για να γίνουν αυτά τα δύο συγκριτικά τεστ στις Σέρρες (R1-M vs S1000RR και RSV4 1100 Factory vs Ducati Panigale V4) και με την ενεργή συμμετοχή του Σάκη Συνιώρη, του Λευτέρη Πίππου και της Dunlop, νοιώθουμε πως δημιουργήσαμε δίκαιες συνθήκες για να κρίνουμε τις γρηγορότερες μοτοσυκλέτες παραγωγής του κόσμου.

 

Δεν είναι superbike

Μετά την ολοκλήρωση αυτού του συγκριτικού, είναι πραγματικά δύσκολο να πούμε με σιγουριά αν το ζευγάρι των R1-M και S1000RR μπορεί να συγκριθεί άμεσα με το ζευγάρι των RSV4 1100 Factory και Panigale V4. Οι δύο ιταλικές υπερμοτοσυκλέτες έχουν σχεδιαστεί με την φιλοσοφία του πρώτου CBR900RR, όταν η Honda έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τους κανονισμούς του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbikes και σπάζοντας το φράγμα των 750 κυβικών, έφτιαξε ένα παντοδύναμο θηρίο για τους λάτρεις της ταχύτητας σε δρόμους με στροφές και σε πίστες. Το Yamaha και το BMW από την άλλη, έχουν πάνω από το κεφάλι τους το μαχαίρι των κανονισμών του WSBK, που βάζει όριο τα 1000 κυβικά, αλλά και ζητάει από τις μοτοσυκλέτες παραγωγής να έχουν εξεζητημένες τεχνολογίες αν θέλουν να βγάλουν άλογα όταν μπει το αγωνιστικό κιτ. Έτσι ο διαχωρισμός που κάναμε στα ζευγάρια εξ ανάγκης των συνθηκών και όχι από πρόθεση, τελικά αποδείχτηκε πολύ λογικός.

 

Το Aprilia RSV4 1100 Factory και το Panigale V4 δεν είναι πλέον superbikes, αλλά έχουν δημιουργήσει μια νέα κατηγορία, ένα σκαλί πιο πάνω. Αυτές οι μοτοσυκλέτες είναι ξεκάθαρα Hyperbikes

 

Για το 2020 οι Ιταλοί έκαναν σημαντικές αλλαγές στις κορυφαίες μοτοσυκλέτες τους. Σε αριθμό αλλαγών η Ducati έβαλε το νυστέρι πιο βαθιά, καθώς έχουμε εντελώς καινούριο πλαίσιο (το εμπρός τμήμα άλλαξαν, αλλά σε αυτή τη μοτοσυκλέτα αυτό το κομμάτι είναι ουσιαστικά ολόκληρο το πλαίσιο), νέο μοχλικό στην πίσω ανάρτηση, καινούριο φαίρινγκ με σαφώς βελτιωμένη αεροδυναμική (αυτούσιο το φαίρινγκ της έκδοσης R) και νέο λογισμικό για το traction control και τον ψεκασμό ride by wire. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ducati, οι αλλαγές αυτές θα κάνουν έναν έμπειρο αναβάτη να είναι 1,3 δευτερόλεπτα πιο γρήγορος στην πίστα της Vellelunga, έναν πολύ γρήγορο αναβάτη να είναι 0,8 του δευτερολέπτου ταχύτερος, ενώ ο Michele Pirro (δοκιμαστής της Ducati στα MotoGP) ήταν 0,4 του δευτερολέπτου ταχύτερος σε σχέση με το χρόνο που έκανε με το προηγούμενο μοντέλο! Από τα παραπάνω φαίνεται πως οι πιο κερδισμένοι από τις αλλαγές είμαστε εμείς οι ιδιώτες και λιγότερο οι επαγγελματίες αγωνιζόμενοι, αν και σε συνθήκες αγώνα τα 0,4” είναι χαοτικά μεγάλη. Αυτό σημαίνει ταυτόχρονα πως η νέα Panigale V4 είναι πιο φιλική μοτοσυκλέτα και προσφέρει απλόχερα σε όλους τις υπερεπιδόσεις της. Βέβαια δεν λένε αν οι βελτιωμένοι χρόνοι έγιναν με την βασική έκδοση ή την έκδοση S που έχει τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις.

Η προηγούμενη Panigale V4 που είχαμε οδηγήσεις εμείς στα Μέγαρα και τις Σέρρες ήταν η έκδοση S με τις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις και όπως θα θυμούνται οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ, η συμπεριφορά τους στα Μέγαρα δεν μας είχε αφήσει τις καλύτερες των εντυπώσεων, ενώ στις Σέρρες τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα.

Δείτε το Teaser VIDEO από το συγκριτικό στις Σέρρες!

Τώρα, η αντιπροσωπεία της Ducati στην Ελλάδα έβγαλε για δοκιμή τη βασική έκδοση με το “συμβατικό” upside-down πιρούνι BPF των 43mm της Showa εμπρός και ένα αμορτισέρ της Sachs πίσω. Η επιλογή αυτή αποδείχτηκε σοφή, όχι μόνο γιατί οι συμβατικές αναρτήσεις είναι ελαφρύτερες και έχουν πιο φυσική αίσθηση, αλλά και γιατί η τιμή των 26.800€ είναι πολύ κοντά στα 24.750€ της Aprilia 1100 Factory. Η έκδοση S της Panigale V4 εκτοξεύει την τιμή στα 32.800€ που είναι πέρα από κάθε σύγκριση με τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες της κατηγορίας. Όχι πως τα 24.000-26.000€ είναι λίγα λεφτά, αλλά τουλάχιστον δεν ακούγονται τόσο υπερβολικά σε σύγκριση με τα 18.000-22.000€ που κοστίζουν πλέον τα Mega οn-οff.

H Aprilia από τη μεριά της έκανε την μεγάλη έκπληξη πέρσι, παρουσιάζοντας την έκδοση των 1100 κυβικών της RSV4. Με αυτή την κίνηση κατάφερε να κάνει δύο πράγματα ταυτόχρονα. Κράτησε τη βασική έκδοση RR των 1000 κυβικών για όσους θέλουν να συμμετέχουν σε αγώνες και με την 1100 Factory πρόσφερε στον υπόλοιπο κόσμο την πρώτη RSV4 που είχε περισσότερη δύναμη από τους ανταγωνιστές της. Διότι αν υπήρχε κάτι που πάντα υστερούσε στα χαρτιά η RSV4 των 1000 κυβικών, ήταν εκείνα τα 5-10 άλογα που τις έλειπαν στις τελευταίες 1.000 στροφές πριν τον κόφτη. Σε όλα τα άλλα, η RSV4 ήταν επί έντενα χρόνια μια φανταστική superbike σε τιμή ευκαιρίας. (Μετρά 15 χρόνια ζωής, αν δεις πως πωλείται από το 2009, ξεκίνησε παραγωγή στα μέσα του 2008 και ετοιμάζεται για 4 χρόνια από την Aprilia). Φέτος αποφάσισαν να βάλουν ημί-ενεργητικές αναρτήσεις της Öhlins (πέρσι είχε “συμβατικές” Öhlins) αυξάνοντας την τιμή μόλις κατά 1.000€, κερδίζοντας άλλη μια μάχη στα χαρτιά. Οι ανταγωνιστές της με ημί-ενεργητικές Öhlins κοστίζουν ΠΟΛΥ παραπάνω (Yamaha R1-M 28.100€, Ducati V4S 32.800€ και κάπου εκεί θα είναι και η έκδοση SP της νέας CBR1000RR-R αν κρίνουμε από την τιμή των 28.000+ δολαρίων που ανακοινώθηκε στις ΗΠΑ και μάλιστα προ φόρων!).

Τη νέα RSV4 1100 Factory με τις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις την έχουμε δοκιμάσει ήδη στην πίστα των Μεγάρων και το αναλυτικό τεστ της υπάρχει στο τεύχος του ΜΟΤΟ που κυκλοφορεί αυτό το μήνα στα περίπτερα. Οπότε δεν θα ξαναμπούμε σε λεπτομέρειες εδώ, αλλά μπορούμε να πούμε πως κράτησε τον τίτλο της καλύτερης αγοράς σε αυτή την κατηγορία.

Έτσι σε αυτό το συγκριτικό εναντίον την νέας Panigale V4, η απάντηση στο ερώτημα ποια από τις δύο είναι καλύτερη, είναι ταυτόχρονα και η απάντηση στο ερώτημα ποια είναι η καλύτερη Superbike ή μάλλον για να είμαστε πιο σωστοί Hyperbike που έχουμε οδηγήσει έως σήμερα! Βαρύς τίτλος, γι΄αυτό σκεφτήκαμε να έχουμε μαζί μας κάποιον που ξέρει από τίτλους. Ο Σάκης Συνιώρης έχει 11 πρωταθλήματα και μάλιστα έχει κερδίσει τον τίτλο του πρωταθλητή superbike τόσο με την Aprilia όσο και με την Ducati. Δεν υπάρχει πιο κατάλληλος αναβάτης για αυτή τη δουλειά, αφού αν τον ρωτήσεις ποια από τις δύο αγαπάει περισσότερο είναι σαν να ζητάς σε έναν γονιό να σου πει ποιο από τα δύο παιδιά του αγαπά περισσότερο.

Η Dunlop για άλλη μια φορά μας πρόσφερε δύο ζευγάρια KR 106/KR108 και μάλιστα στη νέα διάσταση πίσω 200/70-17, ακριβώς την ίδια δηλαδή που χρησιμοποιήσαμε για τη χρονομέτρηση στο συγκριτικό τεστ των R1-M και S1000RR.

Πριν βάλουμε τα αγωνιστικά slick, τις δύο μοτοσυκλέτες τις είχαμε οδηγήσει με τα semi-slick ελαστικά Pirelli Supercorsa που φοράνε από το εργοστάσιο. Το υπογραμμίζουμε αυτό, διότι όπως θα διαβάσετε στο συγκριτικό που θα δημοσιεύσουμε στο προσεχές τεύχος του ΜΟΤΟ, υπάρχουν μεγάλες διαφορές στον τρόπο που λειτουργούν τα ηλεκτρονικά τους ανάλογα με τα λάστιχα που βάζεις πάνω τους, παρά το γεγονός πως βασίζονται στην τεχνολογία των IMU και μπορούν να αυτορυθμιστούν.

Οι εκπλήξεις και οι διαφορές συνεχίστηκαν σε όλους τους τομείς. Η νέα Panigale V4 είναι πολύ διαφορετική μοτοσυκλέτα από το προηγούμενο μοντέλο και ειδικά από την έκδοση S που είχαμε οδηγήσει. Το ίδιο ισχύει και για την Aprilia RSV4 1100 Factory του 2020 σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο, αλλά και το Factory των 1000 κυβικών που είχαμε κάνει συγκριτικό με το Panigale V4S το 2018 στα Μέγαρα και τις Σέρρες.

Όλες αυτές οι δεκάδες μικρές και μεγάλες αλλαγές στα μοντέλα του 2020, έκαναν πολύ ενδιαφέρουσα αυτή τη συγκριτική δοκιμή, ειδικά αν δεν σε ενδιαφέρει να μάθεις μόνο “Ποια είναι η καλύτερη” αλλά και “γιατί είναι η καλύτερη”.

Οι απαντήσεις έρχονται στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ

Ετικέτες

Δοκιμή Zontes T310 και X310: πρώτες εντυπώσεις

Το on-off και το touring των 3.995€
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/3/2019

Αυτό το Σαββατοκύριακο ταξιδέψαμε έως τα Τρίκαλα, όπου η Γκοργόλης ΑΕ (εισαγωγέας των SYM, Daytona, Zontes και όχι μόνο…) μας προσκάλεσε για την παρουσίαση των πιο φρέσκων μοντέλων της για το 2019. Πέρα από το εξατάχυτο Super-παπί VF 185, που ήδη σας έχουμε κάνει μια σύντομη παρουσίαση με μετρήσεις και δυναμομέτρηση (διαβάστε ΕΔΩ) και το εντυπωσιακό HD 300 της SYM, την παράσταση έκλεψαν οι τρεις μοτοσυκλέτες των 312cc της Zontes. Την γυμνή έκδοση την έχουμε κάνει ήδη τεστ στο ΜΟΤΟ και καθώς μας είχε αφήσει πάρα πολύ καλές εντυπώσεις συνολικά με την ποιότητα, τον εξοπλισμό και τον σχεδιασμό της, περιμέναμε με αγωνία να οδηγήσουμε την T310 και την X310, δηλαδή την on-off και την Touring έκδοση. Βέβαια τα ονόματα που έχει διαλέξει η Zontes για τα μοντέλα σε μπερδεύουν λιγουλάκι. Το X310 είναι το touring με το ολόσωμο φαίρινγκ και τα ελαστικά δρόμου, ενώ το Τ310 είναι το On-Off, που έχει λίγο μεγαλύτερες διαδρομές αναρτήσεων (διαφορετικό πίσω αμορτισέρ και άλλο setup στο πιρούνι) και πιο On-Off ελαστικά. Είχαμε τις μοτοσυκλέτες αρκετή ώρα στη διάθεσή μας και τις οδηγήσαμε σε πολύ ενδιαφέρουσες διαδρομές. Στα Τρίκαλα έχουν φτιαχτεί τελευταία μερικόι ολοκαίνουριοι δρόμοι με φανταστικής ποιότητας άσφαλτο και καθόλου τοπική κίνηση. Αν σκοπεύετε να κάνετε κάποια εκδρομή στα Μετέωρα, πάρτε μαζί σας κι ένα ζευγάρι καινούριες ξύστρες και οδηγήστε στο δρόμο που φεύγει από το Μεγαλοχώρι προς το διπλανό βουνό… τύφλα να’ χουν οι Κανάριοι Νήσοι!

Πάμε όμως πίσω στα Χ310 και Τ310 που τα πράγματα είναι ακόμα πιο ενδιαφέροντα.

Οι δύο μοτοσυκλέτες στα χαρτιά μοιράζονται σχεδόν όλα τα μηχανικά μέρη (εκτός των αναρτήσεων, όπως είπαμε) όμως στην πραγματικότητα έχουν τεράστια διαφορά στη συμπεριφορά και την προσωπικότητά τους. Στη γρήγορη οδήγηση στα στροφιλίκια, το τουριστικό Χ310 είναι ίσως το καλύτερο σε αυτή την κατηγορία κυβισμού. Όχι τιμής, αλλά κυβισμού! Αυτό σημαίνει ότι το συγκρίνουμε με το BMW G310 και το KTM 390 Duke! Έχει πάρα πολύ καλή εργονομία θέσης οδήγησης και μια ευρωπαϊκού τύπου σφιχτή αίσθηση, η οποία σε γεμίζει σιγουριά και εμπιστοσύνη να το πιέσεις! Ο κινητήρας είναι γραμμικός σε απόδοση, με άριστη ρύθμιση του ψεκασμού και έχει έναν προοδευτικό συμπλέκτη, που σου κάνει εύκολη τη ζωή όταν οδηγάς μέσα στην πόλη. Το κιβώτιο ταχυτήτων είναι ελαφρύ, αλλά κάπως χαλαρό σε αίσθηση. Παρ’ όλα αυτά δεν έχασε ποτέ ταχύτητα, όσο βιαστικά κι αν κάναμε τις αλλαγές. Σε επίπεδο δύναμης και επιδόσεων δεν έχει φυσικά την απόδοση του 390 Duke, ούτε την ροπή μεταξύ 6000-8000 στροφών που έχει το G310, όμως είναι ζωηρός και ανεβάζει πρόθυμα στροφές έως τον κόφτη. Επίσης αν ξεχάσεις να κατεβάσεις ταχύτητα σε κάποια απότομη ανηφορική φουρκέτα, δεν σκορτσάρει, ούτε μουλαρώνει.

Με αυτή την άκρως θετική εικόνα από το τουριστικό X310, καβαλήσαμε το On-Off T310.

Οι διαστάσεις των τροχών είναι ίδιες εμπρός και πίσω, οπότε και εδώ έχουμε 17” εμπρός τροχό. Το προφίλ του ελαστικού φαίνεται με το μάτι λίγο πιο παχύ, αλλά δεν παίρνουμε και όρκο… Το Τ310 είναι πραγματικά πολύ εντυπωσιακό σε εμφάνιση και έχει το σωστό μέγεθος για αυτή την κατηγορία. Δεν είναι υπερβολικά ογκώδες για να σε δυσκολεύει μέσα στην πόλη ή τις χαμηλές ταχύτητες, ούτε όμως είναι υπερβολικά χαμηλή και μικροσκοπική για να χάνει την πανοραμική αίσθηση οδήγησης μια on-off. Θυμίζει πάρα πολύ το CB500X της Honda σε μέγεθος. Σε επίπεδο εξοπλισμού όμως, το Τ310 δεν έχει καμία σχέση με την σπαρτιάτική λογική του Honda.

Το Zontes έχει ακτινικές ρυθμιζόμενες μανέτες, σύστημα keyless με ηλεκτρομαγνητική κλειδαριά, ηλεκτρικά(!!!!) ρυθμιζόμενη σε ύψος ζελατίνα σε δύο θέσεις, ABS της Bosch που απενεργοποιείται, ηλεκτρομαγνητική τάπα βενζίνης(!!!!), fat-bar τιμόνι, full-led φώτα εμπρός και πίσω, ψηφιακά όργανα LCD, upside-down πιρούνι και ηλεκτρομαγνητική κλειδαριά σέλας η οποία έχει αντιολισθητικό κάλυμμα, αλάρμ και ECO riding Mode! Ναι, όλα αυτά είναι στάνταρ εξοπλισμός σε μια μοτοσυκλετα με τιμή 3.995€!

Με όλα αυτά στο μυαλό και με δεδομένο πως η οδήγηση του Χ310 μας είχε πραγματικά εντυπωσιάσει, καβαλήσαμε το Τ310 με πάρα πολλές και υψηλές προσδοκίες. Τις περισσότερες από αυτές μας τις επιβεβαίωσε, όμως φαίνεται πως οι αλλαγές στις αναρτήσεις που επέλεξε να κάνει η Zontes για το Τ310, χάλασαν λίγο τη συνταγή. Το σαφώς πιο έντονο αρχικό βύθισμα που έχει το πιρούνι του Τ310 σε σχέση με του Χ310 και το απλούστερο πίσω αμορτισέρ (του Χ310 έχει ξεχωριστό ρεζερβουάρ αζώτου) έχουν δώσει μια μικρή αίσθηση ασάφειας όταν αρχίζεις και πιέζεις το Τ310 στις στροφές.

Υπάρχει ένα μικρό όφελος στην άνεση στις πολύ χαμηλές ταχύτητες της πόλης, όμως συνολικά η άνεση του πιο σφιχτού Χ310 είναι καλύτερη από του μαλακού Τ310, γιατί σε κρατά πιο ήρεμο όταν πέφτεις σε συνεχόμενες λακκούβες. Επίσης η θέση οδήγησης είναι λιγότερο σπορ σε σχέση με του Χ310. Μια άλλη διαφορά είναι στα μαρσπιέ, όπου το Χ310 έχει λεπτά αγωνιστικού τύπου και το πόδι σου χωράει άνετα κάτω από τον λεβιέ ταχυτήτων για να ανεβάσεις ταχύτητα αν φοράς μπότα, ενώ το Τ310 έχει πλατιά on-off μαρσπιέ με χοντρό λάστιχο πάνω τους, με αποτέλεσμα να το πέλμα του ποδιού σου να είναι λίγο πιο ψηλά σε σχέση με το λεβιέ ταχυτήτων και να πρέπει να λυγίσεις έντονα το κουτουπιέ του ποδιού σου για να το βάλεις κάτω από τον λεβιέ ώστε να ανεβάσεις ταχύτητα.

Ένα επίσης σημείο βελτίωσης αφορά την οθόνη των οργάνων, όπου στο τουριστικό Χ310 είναι πιο κάθετα τοποθετημένο και έχει λιγότερες αντανακλάσεις, ενώ στο on-off Τ310 το βαράει ο ήλιος και δεν βλέπεις σχεδόν τίποτα όταν έχεις τον ήλιο στην πλάτη.

Γενικά τα όργανα έχουν τα πάντα από ενδείξεις και είναι εντυπωσιακά σε σχεδίαση, αλλά δυσανάγνωστα όταν οδηγάς.

Προφανώς, αυτή η σύντομη διαδρομή που κάναμε δεν επαρκεί για να βγάλουμε τελικά συμπεράσματα. Η Γκοργόλης ΑΕ μας υποσχέθηκε πως θα διαθέσεις για πλήρες τεστ τις μοτοσυκλέτες της Zontes και δεν σας κρύβουμε πως ανυπομονούμε να τις έχουμε στα χέρια μας για μια πλήρη δοκιμή. Στα 3.995€ δεν βρίσκεις καινούριες μοτοσυκλέτες που να υπόσχονται τόσα πολλά στον ιδιοκτήτη τους.