Yamaha Crypton S: Προσαρμοσμένο στη νέα εποχή κρατώντας τις παραδόσεις

Με όνομα που έχει γράψει ιστορία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2020

Στην Ελλάδα αγαπάμε τα παπιά, αυτό είναι βέβαιο. Όμως ο λόγος που τα τελευταία είκοσι χρόνια είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα με τόσο μεγάλη ζήτηση παπιών, δεν είναι συναισθηματικός. Σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, όπου τα scooter κυριάρχησαν ολοκληρωτικά όταν απέκτησαν οικονομικούς τετράχρονους κινητήρες, στη δική μας χώρα τα παπιά κράτησαν με σθένος την θέση τους στην αγορά. Κι αυτό δεν έγινε χάρη σε κάποια μαγική τη στρατηγική προώθησης των αντιπροσωπειών ή σε κάποια ευνοϊκή μεταχείριση της νομοθεσίας ή χάρη σε κάποιον εξωτερικό παράγοντα. Τα παπιά απέδειξαν μέσα από την σκληρή, πραγματική ζωή ότι η απλότητα κατασκευής και η δοκιμασμένη επί πολλές δεκαετίες τεχνολογία τους, έχει την ίδια αξία με την πιο εντυπωσιακή σύγχρονη τεχνολογία όταν το ζητούμενο είναι η συνολική οικονομία μετακίνησης σε βάθος χρόνου. Τα όσα ζούμε τώρα με τα μέτρα για τον COVID-19 και τις ανάγκες που δημιούργησε για ατομική μετακίνηση με το ελάχιστο δυνατό κόστος, είναι άλλη μια έμπρακτη απόδειξη του σημαντικού ρόλου των παπιών στη ζωή και την οικονομία της Ελλάδας.

Τα παπιά στην Ελλάδα πωλούνται για τις ικανότητές τους και όχι επειδή είναι της μόδας. Οι μόδες δεν κρατάνε ολόκληρες δεκαετίες! Και αυτό ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση της Yamaha, όπου το όνομα Crypton έχει μακρά και βαριά ιστορία. Μέχρι την εμφάνιση του πρώτου Crypton 105, τα παπιά της Yamaha (T50/T80) ζούσαν στη σκιά των Honda C50/C90, παρά το γεγονός ότι είχαν άξονα για τελική μετάδοση που έκανε ακόμα πιο οικονομική τη συντήρησή τους. Όμως όπως είπαμε και πριν, η απλότητα είναι αυτό που αναζητούν οι πελάτες των παπιών και ο άξονας μετάδοσης έμοιαζε υπερβολικά περίπλοκος για ένα παπί.

Ο ερχομός του Crypton 105 έδωσε για πρώτη φορά το δικαίωμα στην Yamaha να χτυπήσει στα ίσια την Honda και την Kawasaki, που τότε έπαιζαν μπάλα μόνοι τους με τα Astrea 100 και Max 100. Το Crypton 105 είχε δισκόφρενο εμπρός αντί για τα ταμπούρα των άλλων, πιο δυνατό κινητήρα και μαζί με το δίχρονο αδερφάκι του Ζ 125, το Crypton 105 καθιέρωσε στη συνείδηση του κόσμου ότι η Yamaha έχει τα πιο γρήγορα και τα πιο σπορ παπιά της αγοράς. Κι αυτό συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια, όταν την σκυτάλη πήρε το Crypton X.

Όλα είχαν μπει σε τάξη και δούλευαν ρολόι, μέχρι τη στιγμή που η Ε.Ε. έβαλε σε εφαρμογή τις προδιαγραφές Euro4. Οι ελληνικές αντιπροσωπείες ζήτησαν από νωρίς να φτιάξουν τα εργοστάσια παπιά προδιαγραφών Euro4, αλλά οι Ιάπωνες θεώρησαν πως τα 2.000-3.000 παπιά τον χρόνο είναι πολύ μικρός αριθμός για να μπουν στον κόπο να ασχοληθούν με το θέμα. Βέβαια το κυριότερο πρόβλημα δεν ήταν μόνο ο κόπος, αλλά και η επιβάρυνση στην τιμή. Για να προσαρμοστεί ένα παπί στις προδιαγραφές Euro4 χρειάζεται αλλαγές στον κινητήρα του, στα φρένα και φυσικά να περάσει από την διαδικασία έγκρισης τύπου της Ε.Ε. που δεν είναι μια φτηνή υπόθεση. Η επάρκεια ανταλλακτικών της Yamaha και η εύκολη πρόσβαση σε αυτά, είναι υψίστης σημασίας και από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα όλων των Crypton.

Η Yamaha χρειαζόταν ένα φτηνότερο παπί από το Crypton X, του οποίου η τιμή είχε πλησιάσει πολύ κοντά στα scooter των 125 και 150 κυβικών. Η λύση στη συγκεκριμένη εξίσωση της Yamaha ακούσει στο όνομα Crypton S.

Στον τομέα των επιδόσεων, ο νέος αερόψυκτος κινητήρας των 114 κυβικών, κάθε άλλο παρά αργός είναι. Στο δυναμόμετρο έδειξε πάνω από 8 ίππους στον τροχό, που ως απόδοση είναι εφάμιλλη με τους περισσότερους αερόψυκτους κινητήρες των 125 κυβικών που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην αγορά. Στην πράξη, οι απώλειες στις επιδόσεις είναι ελάχιστες και σίγουρα υπερκαλύπτονται από το πλεονέκτημα της απλότητας του αερόψυκτου κινητήρα. Η εξωτερική εμφάνιση του Crypton S είναι σαφώς πιο κοντά στα ευρωπαϊκά γούστα. Ειδικά όταν το κοιτάς από εμπρός, θυμίζει περισσότερο τα καινούρια scooter με τους μεγάλους τροχούς, παρά παπί. Σε αυτή την οπτική εντύπωση βοηθάει και η ποδιά, που είναι ολόκληρη βαμμένη μέσα-έξω και κατασκευασμένη από σκληρό πλαστικό. Η ποδιά του Crypton S είναι πιο φαρδιά και πιο κοντά στα γόνατά σου σε σχέση με του X και αντίστοιχα βελτιωμένη είναι η προστασία που προσφέρει. Γενικά η Yamaha έχει δώσει μεγαλύτερο βάρος στην πρακτικότητα σε αυτό το νέο μοντέλο.

Ο αποθηκευτικός χώρος που έχει δημιουργηθεί τώρα κάτω από την σέλα του Crypton S δεν χωράει μεν ολόκληρο κράνος, αλλά σίγουρα έχει πρακτική αξία, αφού μπορείς να έχεις μόνιμα εκεί το αδιάβροχό σου και κάποιο αντικλεπτικό πέταλο ή κουλούρα. Για τον περισσότερο κόσμο, ο χώρος αυτός θα τον γλιτώσει από το κόστος αγοράς μπαγκαζιέρας, που ως γνωστόν δυσκολεύει τον συνεπιβάτη και επηρεάζει αρνητικά την συμπεριφορά των παπιών όταν έχει αέρα ή όταν βάλεις βαριά πράγματα μέσα τους. Η μεγάλη διαφορά του Crypton S από το Crypton X είναι στην φιλοσοφία σχεδιασμού. Το X είχε τονισμένη τη σπορ πλευρά του. Η αξιοπιστία του κινητήρα του απλώς το βοήθησε να παίξει με επιτυχία τον ρόλο εργαλείου δουλειάς. Το Crypton S από την άλλη μεριά, έχει σχεδιαστεί πρωτίστως για να είναι πρακτικό. Καλύτερη προστασία από την ποδιά, αποθηκευτικός χώρος κάτω από την σέλα, πιο άνετη εργονομία οδήγησης, πιο μαλακές ρυθμίσεις αναρτήσεων, λιγότερες απαιτήσεις συντήρησης για τον κινητήρα.

Με εξαίρεση τις κόντρες στα φανάρια, οι επιδόσεις του είναι άκρως ικανοποιητικές. Ξεπερνάει γρήγορα και εύκολα τα 100km/h ανεξαρτήτως φορτίου και μέσα στην κίνηση της πόλης είναι ευέλικτο και ταχύτατο. Ο κινητήρας δεν έχει ενοχλητικούς κραδασμούς και δουλεύει αδιαμαρτύρητα όσο βάναυσα κι αν του συμπεριφερθείς.

 

ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΗΣΗ

Ισχύς: 8,2/7.100

Ροπή: 0,92/5.600

 

 
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ           
Αντιπρόσωπος:
ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΗΚΗ ΑΕ
Τιμή:
€2.370
 
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΚΙΤΣΟ
Μήκος (mm):
1.910
Ύψος (mm):
1.095
Μεταξόνιο (mm):
1.230
Απόσταση από το έδαφος (mm):
150
Ύψος σέλας (mm):
780
Ίχνος (mm):
-
Γωνία κάστερ (˚):
-
Απόσταση σέλας - τιμονιού (mm):
500
Απόσταση σέλας - μαρσπιέ (mm):
550
Απόσταση μαρσπιέ - τιμονιού (mm):
750
Απόσταση πίσω σέλας - πίσω μαρσπιέ (mm):
460
 
ΜΕΤΡΗΣΗ ΒΑΡΟΥΣ
 
101kg (χωρίς καύσιμο: 98,5kg)
Πίσω
52%
Εμπρός
48%
Σφάλμα στοιχείων κατασκευαστή:
0%
 
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος:
Ατσάλινος κεντρικός δοκός
Πλάτος (mm):
 
Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):
-/100
 
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος:
Μονοκύλινδρος, αερόψυκτος με 1ΕΕΚ και 2Β/Κ
Διάμετρος επί διαδρομή (mm):
 -Χ-
Χωρητικότητα (cc):
114
Σχέση συμπίεσης:
9,3:1
Ισχύς (ΗΡ/rpm):
9/7.000
Ροπή (kg.m/rpm):
1/5.500
Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):
78,9
Τροφοδοσία:
Ψεκασμός
Σύστημα εξαγωγής:
1 σε 1
Σύστημα λίπανσης:
Υγρό κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης:
Μίζα/Μανιβέλα
 
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Συμπλέκτης:
Υγρός, ημιαυτόματος
Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:
-
Τελική μετάδοση / σχέση:
Αλυσίδα/-
 
ΠΙΣΩ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Διπλά αμορτισέρ
Διαδρομή (mm):
91
Ρυθμίσεις:
Προφόρτιση ελατηρίου σε πέντε θέσεις
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
Αλουμινίου χυτή
Ελαστικό:
80/90-17
Πίεση:
-
ΦΡΕΝΟ
Ταμπούρο
 
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Ταχύμετρο, ολικός χιλιομετρητής, ένδειξη βενζίνης και σχέσης ταχυτήτων
 
ΕΜΠΡΟΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Τηλεσκοπικό πιρούνι
Διαδρομή/Διάμετρος (mm):
100/-
Ρυθμίσεις:
-
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
Αλουμινίου χυτή
Ελαστικό:
70/90-17
Πίεση:
-
ΦΡΕΝΟ
Δίσκος με δαγκάνα ενός εμβόλου και γλίστρα
 
 
 
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ
Μέση
2,2
Ελάχιστη
1,8
Μέγιστη
3,2
Αυτονομία (km):
181
Αυτονομία ρεζέρβας (km):
-
Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):
4/-

 

SUZUKI GSX1300R HAYABUSA: ‘Ετσι έγινε θρύλος στην Ελλάδα

Η μοτοσυκλέτα-σταθμός στην ιστορία της Suzuki μέσα από τις σελίδες του ΜΟΤΟ
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/11/2020

Σήμερα, το όνομα “Hayabusa” δεν χρειάζεται συστάσεις. Λίγο-πολύ όλοι έχουν μια σαφή εικόνα για τί είδους μοτοσυκλέτα είναι και ποιες είναι οι ικανότητές της. Όμως πίσω στο 1999 ήταν “απλώς” ένα καινούριο μοντέλο της Suzuki στην μεγάλη κατηγορία των Sport –touring που κανείς μας δεν είχε την παραμικρή ιδέα πως πρόκειται να ανατρέψει τα δεδομένα της κατηγορίας. Σε λίγες εβδομάδες η Suzuki θα παρουσιάζει μετά από πολλά χρόνια τον αντικαταστάτη του σημερινού μοντέλου κι αυτό μας έδωσε την ιδέα να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο και να θυμηθούμε μαζί το πρώτο γιγαντιαίο τεστ της Hayabusa του ΜΟΤΟ. Όπως έχουμε γράψει από το 2019 ακόμη, αποφεύγουμε να ανακοινώνουμε κάθε 2-3 μήνες πως έρχεται το νέο μοντέλο, όπως βλέπουμε αλλού να συμβαίνει. Από την πρώτη στιγμή είπαμε πότε θα έρθει το νέο Hayabusa κι όλα συνηγορούν πως από τότε είμαστε σωστοί... Ευκαιρία για ένα αφιέρωμα λοιπόν με λεπτομέρειες και αριθμούς σαν αυτά που δεν υπάρχουν πολλά εκεί έξω. Ένα πολυήμερο τεστ, με δοκιμασίες σε κάθε είδους δρόμο, που δεν είχε ξαναγίνει ποτέ σε μοτοσυκλέτα αυτού του είδους και αποτέλεσε την αρχή της λαμπρής ιστορίας της Hayabusa στην Ελλάδα. Σε αυτό το flash-back θα ξεφυλλίσουμε μαζί το τεύχος 218 και θα δούμε τι κάναμε και πως ζήσαμε οι συντάκτες του ΜΟΤΟ την άφιξη της Hayabusa στη χώρα μας.

 

Πρώτο ραντεβού στις Σέρρες!

Το τρίπτυχο Hayabusa-MOTO-Πίστα ήταν εκείνο που σημάδεψε την ιστορία αυτή της μοτοσυκλέτας περισσότερο και την διαφοροποίησε από τα υπόλοιπα Supersport της εποχής. Το πρώτο ραντεβού μας μαζί της ήταν στην πίστα των Σερρών και αυτό από μόνο του αποτελεί “δημοσιογραφική ανωμαλία” για δοκιμή sport-touring μοτοσυκλέτας. Όμως η ελληνική αντιπροσωπεία είχε αποφασίσει να κάνει εκεί την δημοσιογραφική παρουσίαση και όπως αποδείχτηκε δεν ήταν καθόλου κακή επιλογή. Άλλωστε το Hayabusa ανήκει στην οικογένεια των GSX-R! Απλώς είναι 1300 και λιιιίγο παχουλό.

Τα κιλά και η “περιφέρεια μέσης” ήταν τα δύο στοιχεία που έβαζαν περιορισμό στην οδήγηση μέσα στην πίστα των Σερρών, πιέζοντας τα φρένα και τις αναρτήσεις. Τα περιθώρια κλίσης ήταν μια χαρά για μοτοσυκλέτα του είδους, όμως οι ικανότητες του πλαισίου και του κινητήρα της Hayabusa τα έκαναν να φαίνονται λίγα. Το φαίρινγκ, οι εξατμίσεις και το σταντ γδερνόντουσαν σε κάθε στροφή. Αυτό δεν ήταν πρόβλημα για τον αναβάτη. Το πρόβλημά ήταν πως το Hayabusa είχε όντως γονίδια GSX-R και σου έδειχνε πως αν σηκώσεις τις εξατμίσεις και σκληρύνεις τις αναρτήσεις για να μην “βουλιάζει” μέσα στη στροφή, μπορεί να πάει πολύ γρήγορα ακόμα και μέσα σε αυτή την τεχνική πίστα. Το πόσο “GSX-R” ήταν το πλαίσιο της Hayabusa φάνηκε μερικούς μήνες μετά, όταν ταξιδέψαμε στο Nurburgring και στα χέρια του Άλκη Συνιώρη έκανε σε χρόνο 8 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα τον γύρο (Bridge To Gate) στην θρυλική “Πράσινη Κόλαση” πηγαίνοντας τρενάκι μαζί με την R1 του Γερμανού εκπαιδευτή!

Μάλιστα η συγκεκριμένη μαύρη Hayabusa ήταν η ίδια που είχαμε στις Σέρρες και είχαμε “ξεσκίσει” στα τεστ επί μήνες οι Έλληνες δημοσιογράφοι, αποδεικνύοντας πως εκτός από επιδόσεις, ο κινητήρας της είχε “αντισώματα” στους κανίβαλους!   

Πρώτη στους αριθμούς

 

Τα όργανα μετρήσεων και το δυναμόμετρο του ΜΟΤΟ δεν είχαν δείξει ποτέ πριν τόσο μεγάλους αριθμούς στη ζωή τους. Τα εργοστάσια πάντα φουσκώνουν του αριθμούς στα τεχνικά χαρακτηριστικά που δημοσίευαν, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις ιπποδυνάμεις και το βάρος. Ως αποτέλεσμα, όσα περιοδικά κάνουμε μετρήσεις επιδόσεων, πολλές φορές βλέπουμε μεγάλες αποκλείσεις. Έως τον Ιούνιο του 1999 που βγήκε στα περίπτερα το τεύχος 218 με το πρώτο τεστ του Hayabusa δεν υπήρχε μοτοσυκλέτα παραγωγής που να είχε δείξει πάνω από 140 ίππους στον τροχό και να είχε ξεπεράσει τα 290km/h στο όργανο μετρήσεων του περιοδικού.

Το Honda CBR1100XX Blackbird Fi είχε πάρει την σκυτάλη των επιδόσεων από το γερασμένο Kawasaki ZZ-R 1200, έχοντας 142,1 ίππους στον τροχό και 294km/h τελικής ταχύτητας. Η Honda είχε επιτύχει τελική 300km/h στην οβάλ πίστα του Nardo της Ιταλίας, όμως η μοτοσυκλέτα εκείνη δεν είχε καθρέπτες και η Dainese είχε σχεδιάσει ειδική φόρμα και κράνος για την μικρόσωμη αναβάτρια Yuko, την Ιαπωνίδα συντάκτρια που είχαμε συνεργασία και εμείς στο ΜΟΤΟ. Όταν λοιπόν ήρθε το Hayabusa γράφοντας 157,6 ίππους στο δυναμόμετρο και 308km/h πραγματικής τελικής, έπεσαν τα σαγόνια όλων στο πάτωμα! Η Suzuki ποτέ δεν είχε τη φήμη πως φτιάχνει τις δυνατότερες και γρηγορότερες μοτοσυκλέτες στην ευθεία. Γι΄αυτό και η Hayabusa σόκαρε τόσο πολύ τους μοτοσυκλετιστές εκείνη την εποχή. Η σύγκριση των μετρήσεων επιδόσεων μεταξύ Hayabusa και Blackbird δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο, το άλμα απόδοσης και την αλλαγή σελίδας που έκανε η Suzuki εκείνη την εποχή.  

 

 Στα χαρτιά υπήρχαν και πριν μοτοσυκλέτες που έλεγαν πως βγάζουν 150 ίππους όμως η Hayabusa ήταν η πρώτη που τους έδειξε πάνω στο δυναμόμετρο και μάλιστα είχε 15 άλογα παραπάνω από το Blackbird Fi

Οι επιταχύνσεις από στάση ήταν καταιγιστικές και ακόμα και σήμερα προκαλούν τον θαυμασμό. Λόγω του μακρύ μεταξονίου, του χαμηλού κέντρου βάρους και του απίστευτα ανθεκτικού συμπλέκτη, τα 0-400μ ήρθαν σε 9,72 δευτερόλεπτα και έπιανε τα 200km/h σε μόλις 7,02 δευτερόλεπτα

Το 1999 η τελική ταχύτητα είχε την δική της βαρύτητα στις συζητήσεις των μοτοσυκλετιστών. Σε πολλά κοντέρ υπήρχε ο μαγικός αριθμός 300km/h όμως μόνο η Hayabusa τα έπιανε στην πραγματικότητα

Τα κυβικά και βήχας δεν κρύβονται. Οδηγώντας την Hayabusa ήταν εύκολο να καταλάβεις πως είχε πολύ ροπή σε όλο το φάσμα των στροφών, παρά την ευστροφία του κινητήρα. Οι μετρήσεις των ρεπρίζ επιβεβαίωσαν την ανωτερότητά του και σε αυτόν τον τομέα