Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/9/2019

Με μπόλικο αέρα, πολύ κόσμο στις κερκίδες αλλά λίγες συμμετοχές, ξεκίνησε ο τέταρτος αγώνας του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας στα Μέγαρα, όπου τα supersport χάρισαν το περισσότερο θέαμα. Περιμέναμε αντίστοιχη μάχη στα Superbike όμως ο Μπεγνής δεν άφησε κανέναν περιθώριο, πέρασε γρήγορα μπροστά και έκανε ένα τεράστιο κενό οδηγώντας σε απόσταση αναπνοής από το ρεκόρ της πίστας! Με τον ρυθμό που οδηγούσε ο Μπεγνής, και που ήταν συνέχεια όσων είδαμε το Σάββατο, δεν υπήρχε περίπτωση να τον πλησιάσει κανείς, πόσο μάλλον να του απειλήσει την νίκη, κι έτσι η πρώτη θέση ήταν κλειδωμένη ήδη. Λίγο αργότερα έπεσε και ο Συνιώρης που είναι σίγουρο πως ό,τι κι αν γίνει θα κυνηγά πάντα εκείνον που έχει μπροστά του και το θέαμα θα τελείωνε εκεί, αν δεν γινόταν μία αλλαγή στους τελευταίους γύρους!

Ας ξεκινήσουμε όμως από τα Supersport που περιμέναμε μία εύκολη νίκη του Καρακώστα και την εμπλοκή του Τριντή σε μάχες, δύο πράγματα που τελικά δεν συνέβησαν ακριβώς έτσι. Ο Καρακώστας έχασε την εκκίνηση από έναν δυνατό Παπαγεωργίου που έχει προετοιμαστεί σωστά αυτό το διάστημα και έχει επιστρέψει ιδιαίτερα ανανεωμένος και με την μοτοσυκλέτα του όπως την ήθελε, έχοντας βρει τις ρυθμίσεις με την ομάδα του. Άντεξε τις αρχικές επιθέσεις του Καρακώστα που λίγο αργότερα πέρασε τελικά εμπρός, με τον Τριντή να ακολουθεί στην τρίτη θέση. Από εδώ και πέρα τα πιο ασφαλή προγνωστικά έλεγαν πως θα βλέπαμε μία μάχη για την δεύτερη θέση με τον Καρακώστα να φεύγει μπροστά. Δεν έγινε όμως έτσι. Ο Καρακώστας έκανε το σωστό πηγαίνοντας με ρυθμό που προστάτευε τα ελαστικά, ενώ ο Τριντής έμενε πίσω όσο ο Παπαγεωργίου ψαλίδιζε την διαφορά με την πρώτη θέση. Οι δύο πρώτοι γρήγορα ξεμάκρυναν πολύ από τον Τριντή που εκείνη την στιγμή άρχισε να φαίνεται πως δεν είναι ο εαυτός του και κάτι άλλο συμβαίνει. Πράγματι η μοτοσυκλέτα του είχε πρόβλημα και πάλευε να διατηρήσει τον καλύτερο ρυθμό.

Ο Άλεξ ήταν σε μία εκπληκτική ημέρα κάνοντας καταπληκτικά φρεναρίσματα στο τέλος της ευθείας, πιάνοντας τον Καρακώστα γύρο με τον γύρο. Στην πίσω ευθεία πλησίαζε ακόμη περισσότερο, κέρδιζε έδαφος μέσα στην πλατεία που ο Καρακώστας είχε πιο ανοιχτή γραμμή και έχανε λίγο στην έξοδο όπου οι αντιδράσεις της μοτοσυκλέτας ήταν πιο απότομες. Αργότερα θα πει πως αυτό συνέβαινε γιατί ο ίδιος δεν κρατιόταν σε εκείνη την στροφή ανοίγοντας απότομα. Έχοντας πλησιάσει πλέον τον Καρακώστα το ιδανικό για τον Άλεξ θα ήταν να περιμένει κάνοντας γύρους και να κάνει την επίθεσή του στο τέλος. Περίπου όπως ο Marquez έκανε σήμερα στον Quartararo. Όπως εξήγησε όμως δεν είχε κανένα σκοπό να κάνει αγώνα τακτικής και ήθελε απλά να χαρεί την μάχη, προς μεγάλη χαρά δική μας και των θεατών που πήρε αυτή την απόφαση. Κάπως αντίθετα από την στρατηγική εκείνου που κυνηγά την νίκη. Για αυτό και τελικά επιτέθηκε στην πρώτη στροφή, στην πρώτη μόλις ευκαιρία που είχε. Απλά έδωσε το έναυσμα στον Καρακώστα πως δεν οδηγεί μόνος και αμέσως εκείνος απάντησε. Από εκείνη την στιγμή θα βλέπαμε έναν εξαιρετικό αγώνα, γιατί τον Δημήτρη δεν τον κρατάς εύκολα πίσω. Ο Άλεξ έκανε αλάνθαστη οδήγηση σε καλό ρυθμό παίρνοντας την ιδανικότερη γραμμή σε όλη την πίστα, μην αφήνοντας τον Καρακώστα να περάσει εμπρός, πράγμα που επιχειρούσε σε κάθε στροφή και ευκαιρία. Προσπάθησε ο Καρακώστας να πάρει και ακόμη πιο κλειστή στροφή στην «πλατεία» και παραλίγο να φέρει ένα καταστροφικό highsiding, αλλά δεν το έβαλε κάτω. Όπως είπε, ο πατέρας του το έχει μάθει πως όποιος έχει την εσωτερική στρίβει πρώτος, κι έτσι ακριβώς ξανά δοκίμασε το ίδιο! Αρκετά επιθετικά αλλά απόλυτα καθαρά χωρίς να έρθουν σε επαφή με τον Άλεξ, πήρε μία τσαμπουκαλεμένη προσπέραση, την τελευταία του αγώνα. Μετά από αυτό και με την μανέτα του Άλεξ να έχει χάσει σε αίσθηση, οι δυο τους «χώρισαν» αφήνοντας κενό, τελειώνοντας τον αγώνα με αυτή ακριβώς την σειρά. Στο μεταξύ τα προβλήματα του Τριντή γιγαντώθηκαν και λίγο έλειψε να χάσει την θέση από τον Ευθυμίου, με τον Τζωρτζόπουλο και τον Κοντογιάννη να κλείνουν την εξάδα των… εξακοσίων.

Ο Καρακώστας πήρε την νίκη, αλλά χάρη στον Παπαγεωργίου χαρήκαμε αγώνα ως θεατές σε μία μάχη που ήταν η καλύτερη της ημέρας κερδίζοντας και οι δύο το χειροκρότημα όλων.

Στα Superbike ο Μπεγνής από την pole position δεν έστριψε πρώτος, με τον Συνιώρη να κάνει μία καλή εκκίνηση και τον Λευτέρη Πίππο μία πιο απότομη, με μικρές σούζες ισχύος. Έστριψαν όλοι μαζί στην πρώτη στροφή, πράγμα τρομακτικό να το βλέπεις από έξω, και γρήγορα ο Μπεγνής πήρε την απόφαση να μην παίξει το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού, όσο τα ελαστικά ήταν στην μέγιστη απόδοσή τους. Απλά πέρασε εμπρός και κατευθείαν άνοιξε σε μήκος… λεωφορείου την απόσταση! Ταυτόχρονα ο Συνιώρης έχανε συνέχεια έδαφος καταλήγοντας στην τέταρτη θέση, με τον Λευτέρη Πίππο να περνά εμπρός και αμέσως μετά τον Παπαγγέλου που είχε βάλει στόχο την δεύτερη θέση. Είπαμε ήδη πως η πρώτη ήταν του Σωτήρη Μπεγνή, δεν υπήρχε περίπτωση να τον ακολουθήσει άλλος στον ρυθμό που πήγαινε. Έχουμε λοιπόν την ελπίδα πως όλες οι πίσω θέσεις θα κριθούν μέσα από δυνατές μάχες, όμως ακριβώς τότε ο Συνιώρης έχει μία πολύ άσχημη πτώση με τρόπο -δυστυχώς- γνώριμο για εκείνον. Λυσσασμένος όρμηξε μετά την ευθεία στα φρένα και προδόθηκε τελικά από την ίδια στροφή, κι ας την έχουν στρώσει πρόσφατα. Επειδή είναι εξαιρετικός στα φρένα και παίρνει το ρίσκο, θεώρησε πως μετά την ευθεία θα μπορούσε να χωθεί και να πάρει πίσω τις θέσεις που έχασε. Γλίστρησε, βρέθηκε στην εξωτερική και η μοτοσυκλέτα δεν τον βοήθησε, φεύγοντας σε ένα highsiding που τον έστειλε απευθείας στο νοσοκομείο. Το «απευθείας» είναι σχετικό, και έχει να κάνει με ένα σημαντικό πρόβλημα ασφαλείας, όπως θα δούμε παρακάτω.

Ο Παπαγγέλου γλίτωσε παρά τρίχα την πτώση με τον Συνιώρη και πέρασε γρήγορα τον Λευτέρη Πίππο ευελπιστώντας να κλειδώσει την δεύτερη θέση. Μπροστά ο Μπεγνής εκεί που ήταν, έβλεπε άλλο λεπτό της ημέρας…

Αργά αλλά σταθερά, γύρο με τον γύρο, ο Λευτέρης ψαλίδιζε την διαφορά με τον Παπαγγέλου. Η εντελώς «μανίσια» CBR1000 δεν μπορούσε να βοηθήσει τον Παπαγγέλου να ξεφύγει από την πολύ δυνατή R1 του Λευτέρη. Αργά ή γρήγορα η διαφορά αυτή θα εξαφανιζόταν. Ο Λευτέρης έφτασε στο τέλος του αγώνα τον Δημήτρη και με καθαρό προσπέρασμα πήρε την δεύτερη θέση στο βάθρο.

Μακάρι οι εταιρίες στην Ελλάδα να μπορούσαν να συντηρήσουν παραπάνω από έναν αναβάτες, τον μόνο τρόπο να δούμε περισσότερες συμμετοχές στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, αλλά ακόμη και ένας είναι πρόβλημα στις μέρες μας. Κι όταν λέμε να «συντηρήσουν» δεν μιλάμε για μισθό αλλά για τα λειτουργικά έξοδα που είναι τεράστια. Οι εταιρίες ελαστικών είναι που κάνουν αυτή την στιγμή την περισσότερη δουλειά για να κρατήσουν το άθλημα και υπάρχουν ταλέντα που μένουν χωρίς την βοήθεια που θα έπρεπε. Πάντα έτσι ήταν, σε όλες τις χώρες γενικά. Λίγο περισσότερο στην Ελλάδα του σήμερα.

Ο Μπεγνής από την άλλη δεν είχε αυτό το θέμα, και το μόνο που θα ήθελε είναι οι λέσχες και οι μοτοσυκλετιστές να μην πηγαίνουν εκδρομές με προορισμό τα σουβλάκια, αλλά όταν έχει αγώνα να βρίσκονται στις κερκίδες. Στην ίδια κατεύθυνση είναι όλα αυτά, μέρος του ίδιου προβλήματος. Περισσότεροι θεατές δικαιολογούν τα έξοδα για τις εταιρίες, και στο τέλος καταλήγουμε να έχουμε καλύτερους αγώνες, ένας κύκλος είναι όλα.

Για την οργάνωση του αγώνα υπήρχαν παραλείψεις, αλλά μία ήταν η σοβαρότερη, όταν η μοτοσυκλέτα του Συνιώρη έμεινε μέσα στην πίστα. Όχι κάπου έξω αλλά πάνω στην άσφαλτο. Αν κάποιος αποφάσιζε να ντουμπλάρει στην στροφή εκείνη, παρόλο που η κίτρινη σημαία δεν σταματούσε να κυματίζει έντονα, τότε θα είχαμε άσχημη σύγκρουση. Το πρόβλημα με τα Μέγαρα το ξέρουμε, δεν υπάρχει βοηθητική οδός. Αν κάποιος πέσει, ή μαζεύει τα κομμάτια του και περπατάει, όπως έκανε ο Συνιώρης, ή διακόπτεται ο αγώνας με κόκκινη σημαία, όπως και θα έπρεπε να είχε γίνει. Με τον Συνιώρη κάτω να έχει σπάσει την κλείδα του και να μην ξέρει εκείνη την στιγμή αν είναι ΟΚ να σηκωθεί ή θα ανακαλύψει και κάτι άλλο, το σωστό θα ήταν να τον μαζέψουν με φορείο. Που σημαίνει να φτάσει το ασθενοφόρο, άρα να σταματήσει ο αγώνας, πράγμα που δεν έγινε. Το ασθενοφόρο πήγε μέσα από τα χόρτα, ο Συνιώρης πέρασε απέναντι περπατώντας και όλα αυτά με την μοτοσυκλέτα του να είναι επί 4-5 γύρους πάνω στην άσφαλτο. Είχαν σπάσει τα κλιπόν και δεν ήταν εύκολο να την βγάλουν έξω, για αυτό και έπρεπε να τρέξει κόσμος να βοηθήσει ή να βγει η κόκκινη σημαία.

Αν γινόταν αυτό θα αναγκαζόταν και ο Μπεγνής να δει για άλλη μία φορά τους υπόλοιπους που είχε ξεχάσει τι μοτοσυκλέτα οδηγούσαν, εκεί μόνος του που οδηγούσε στον δικό του ρυθμό… Η μόνη πάλη που είχε τελικά ήταν με τον πολύ δυνατό αέρα και τις άκομψες στάσεις που έπαιρνε στην μοτοσυκλέτα για να καταφέρει να μείνει στην σέλα.

Πέρα από αυτό το παράπτωμα με την μοτοσυκλέτα του Συνιώρη που δεν απομακρύνθηκε άμεσα, υπήρχαν και άλλα θέματα με την οργάνωση από πλευράς αγωνιζομένων αν και τα περισσότερα στην πορεία ξεπερνιόντουσαν. Από τα κάγκελα που έπεφταν από τον αέρα στα δοκιμαστικά μέχρι την ενημέρωση για τους γύρους στον αγώνα… Ωστόσο ας τραβήξουμε μία γραμμή γιατί είναι βλακώδες να μιλάμε -για παράδειγμα- για το πώς καθάρισε τα τζάμια η καθαρίστρια, όταν σου λείπει ολόκληρη η πόρτα, κι ένας τοίχος από την άλλη πλευρά του σπιτιού! Τι σημαίνει αυτό; Πως με τεράστια έλλειψη χρημάτων, προσωπικού εξειδικευμένου, εξοπλισμού κτλ, το ζήτημα δεν είναι ποιος μπορεί να κάνει κάτι καλύτερα, αλλά αν μπορούμε να κάνουμε κάτι όλοι μαζί για να βελτιωθεί η κατάσταση των αγώνων. Σε αυτό το στάδιο βρισκόμαστε, την πυρόσβεσης, που προηγείται της απόδοσης ευθυνών… Και που προφανώς ανοίγει διαφορετική κουβέντα.

Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει ηλιαχτίδα και είναι οι νέοι αναβάτες, εκείνοι που μπορείς πραγματικά να στηριχτείς επάνω τους για να δικαιολογήσεις την ανάγκη να έχουν μέλλον οι αγώνες σε αυτή την ριμαδοχώρα και το θέαμα των κατηγοριών Supersport 300 και Νέων είναι ακριβώς αυτό που θέλεις να βλέπεις. Ο Γερακιανάκης έκανε μία τεράστια πρόοδο, έκανε την διαφορά και βρίσκεται εμπρός τόσο από τον Σκούρτα, όσο και από τον Παπανικολάου και τον Μπαξίσογλου και στις δύο κατηγορίες που συμμετέχει. Προφανώς και μεγάλος απών είναι ο Περιστεράς, που με σπασμένο πόδι ήταν παρόλο αυτά εκεί, στον αγωνιστικό χώρο, για να μην χάσει καθόλου σε αίσθηση και πολύ θα ήθελε να βρεθεί σε μοτοσυκλέτα.

Στην πολυπληθή κατηγορία της OPEN με τα εξακοσάρια και τα χιλιάρια μαζί, η πίστα των Μεγάρων ευνόησε τον μεταξύ τους ανταγωνισμό. Ο Δέσκας έχει έρθει προπονημένος από αλλού, να εφαρμόσει αυτά που ξέρει στα Μέγαρα και το κατάφερε, ενώ ο Θεοδωρόπουλος ήταν από κοντά. Ο Γεωργόπουλος έκανε έναν άθλο στα δοκιμαστικά, ενώ ακόμη αναρρώνει από το πρόβλημα με το πόδι του και ο δυνατός αέρας ήταν το μόνο ζήτημα που αντιμετώπισε. Η OPEN είχε μεγαλύτερο πρόβλημα με τον καιρό και τον δυνατό αέρα…

Ο αρκετός κόσμος που βρέθηκε στις κερκίδες είναι ένα θετικό σημάδι. Μπορεί αρκετοί να αποχώρησαν όταν έπεσε ο Συνιώρης, αλλά φταίει ο Μπεγνής σε αυτό γιατί έτσι όπως πήγαινε, και πολύ γρήγορα και πολύ σταθερά, δεν θα τον έφτανε άλλος. Το μήνυμα προς τα εκεί είναι πως με τέτοιους αναβάτες έχει κανείς να δει πολλά και να μάθει από τον τρόπο που οδηγούν και αξίζει να τους βλέπεις για όσο περισσότερο μπορείς…

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

φωτό: APEX Photography