Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/5/2019

Ολοκληρώθηκε ο πρώτος αγώνας του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας στην Τρίπολη που ενάντια στις προβλέψεις κατάφερε να γίνει χωρίς βροχή, ή περίπου γιατί τα superbike δεν γλίτωσαν την κόκκινη σημαία. Οι υπόλοιποι αγώνες πραγματοποιήθηκαν δίχως πρόβλημα βροχής, πέρα από μερικές σταγόνες στους τελευταίους γύρους της Supersport ενώ τα πυκνά σύννεφα έκαναν πιο υποφερτή την κατάσταση στις τέντες, με τον δυνατό αέρα να είναι το μόνο τελικά πρόβλημα. Εκτός από τα Superbike που υπήρξε διακοπή και επανεκκίνηση. Εκεί υπήρξε και η βασική παρατήρηση που θα μπορούσε κανείς να κάνει συνολικά προς την αγωνιστική διοργάνωση του αγώνα. Ο περισσότερος κόσμος εκτός του στενού κύκλου που παρακολουθούν συστηματικά το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, δεν μπορεί να αντιληφθεί τις θεμελιώδεις διαφορές που υπάρχουν με οποιαδήποτε άλλη διοργάνωση μπορεί να βλέπει στην τηλεόραση. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας βασίζεται στον εθελοντισμό και τον περιστασιακή εργασία, δεν υπάρχει μία εταιρία, ένας διοργανωτής, όπως για παράδειγμα η Dorna για τα MotoGP, αλλά κάθε φορά οι τοπικές λέσχες και φορείς των περιφερειών, αναλαμβάνουν να σηκώσουν το βάρος της διοργάνωσης. Με τα χρόνια κριτές και εμπλεκόμενοι είναι λίγο ή πολύ οι ίδιοι, δεν είναι όμως ούτε το επάγγελμά τους, ούτε και η ενασχόληση με την διοργάνωση του πρωταθλήματος έρχεται πρώτη στο πρόγραμμά τους, πέρα από τις ίδιες τις ημέρες του αγώνα, και στην καλύτερη αρκετές μέρες πριν και λίγες μετά. Αν δεν ήταν αυτοί οι άνθρωποι, δεν θα γινόντουσαν αγώνες στην Ελλάδα. Ας το θυμόμαστε αυτό πριν βιαστούμε να αφήσουμε ένα γρήγορο σχόλιο για το γεγονός πως γίνονται αγώνες σε προσωρινές πίστες, όπως είναι η Τρίπολη, ή για τον ρόλο του καθενός. Τα υπόλοιπα είναι για μία μεγαλύτερη και πολύ πιο βαθιά συζήτηση, προς το παρόν το γεγονός παραμένει πως δεδομένων των συνθηκών της Τρίπολης έγινε ένας άρτιος αγώνας, σωστός στην διοργάνωσή του, δίχως προβλήματα. Το Αθλητικό Σωματείο «Άρης» ανέλαβε φέτος τον αγώνα της Τρίπολης, μια ευχάριστη έκπληξη αν σκεφτεί κανείς πως είναι στα «μαχαίρια» με την ΑΜΟΤΟΕ. Συν-διοργανωτές και μεγάλη βοήθεια προσέφεραν η Περιφέρεια Πελοποννήσου και το Επιμελητήριο Αρκαδίας, μαζί με τον Δήμο Τριπόλεως.

Superbike 

Ο αγώνας των Superbike χαρακτηρίστηκε από την αναγκαστική διακοπή του, αλλά και από το γεγονός πως είχε πρακτικά δύο νικητές και πιθανότατα και τρίτο, θα το εξηγήσουμε αναλυτικά στην περιγραφή του, αλλά το γεγονός είναι πως την καρό σημαία είδε ο απίθανος σήμερα Σωτήρης Μπεγνής, με τελικό όμως νικητή του αγώνα τον Καναδό Edie Bodhi και έτοιμο στο πρώτο σκέλος να κάνει την ανατροπή, τον Σάκη Συνιώρη. Ας δούμε τι έγινε αναλυτικά.

Σε μία βεβιασμένη διαδικασία για να προλάβουν το σύννεφο που ερχόταν να ρίξει καταιγίδα, όπως φαινόταν εκείνη την στιγμή τουλάχιστον, τα Superbike στήθηκαν γρήγορα στην εκκίνηση πρακτικά χωρίς να τοποθετήσουν κουβέρτες, που τις φορούσαν στα paddock ή καλύτερα στην τέντα του ο καθένας. Πρώτος ο «τουρίστας» Edie που πήρε μία γενναία pole position εχθές και αστειευόμενοι του λέγαμε πως μπορεί να βλέπει την εμπειρία της Τρίπολης σαν ένα λίγο (πολύ) μίζερο Isle of Man, πράγμα στο οποίο και συμφώνησε. Ο νεαρός «τουρίστας», διότι για τουρισμό έχει έρθει, δεν είναι τυχαίος αναβάτης αλλά εξαιρετικά προπονημένος και κάνει μόνο αυτό στην ζωή του. Προπονείται με Motocross και τρέχει αγώνες ταχύτητας, φέτος θα ακολουθήσει μία σειρά από τοπικά πρωταθλήματα στην Ευρώπη για να έχει να λέει ιστορίες όταν μεγαλώσει και να σετάρει την Yamaha R1 για κάθε κατάσταση. Όπως για παράδειγμα ο δικός μας μόνιμος συνεργάτης, Δημήτρης Κεραμιδάς, που έχει τρέξει Motocross σε κάθε ήπειρο εκτός Ανταρκτικής. Αυτός είναι εν συντομία ο στόχος του Καναδού Edie που συνδυάζει τουρισμό και αγώνες.

Δίπλα του στήθηκε ο Σωτήρης Μπεγνής που από πέρσι στα Μέγαρα είχε δείξει πως βρίσκεται σε φάση ανανέωσης. Αυτή η ανανέωση αν δεν έχει ολοκληρωθεί ήδη, δεν ξέρουμε πόσο περισσότερο μπορεί να έχει ακόμη, γιατί σήμερα ήταν από τους δυνατότερους αναβάτες, κυρίως στο δεύτερο σκέλος. Τρίτος στην σχάρα ο Συνιώρης που δεν ήθελε στα δοκιμαστικά υπό βροχή να πάρει το παραμικρό ρίσκο, και όλοι μαζί ξεκίνησαν περίπου έτσι μέχρι και την πρώτη στροφή που μπήκε σφήνα ο Τσαλίκης στην δεύτερη θέση.

Ο Τσαλίκης που σήμερα είχε να παλέψει και με μία ίωση που δεν τον άφηνε σε ησυχία, θα έλεγες πως δεν γινόταν να βρει την δύναμη για μία από τις καλές του εκκινήσεις αλλά κατάφερε και παρέδωσε, κρατώντας την δεύτερη θέση για ενάμιση γύρο, πριν ο Συνιώρης την πάρει δικαιωματικά και αρχίσει να κυνηγά τον Καναδό που κατευθείαν έκανε την διαφορά. Σχεδόν τα μισά χρόνια χωρίζουν τον Edie από τον Σάκη, αλλά αυτό δεν ήταν εμπόδιο γιατί μόλις ο «τουρίστας» κατέβηκε στο 0.57 τον ακολουθήσε και ο Συνιώρης. Οι δυο τους είχαν φτάσει σχεδόν τα 2.5 δευτερόλεπτα διαφοράς και τα ντουπλαρίσματα ήταν κιόλας πρόβλημα, όταν ο Συνιώρης πήρε το πράγμα επάνω του και μείωσε κατευθείαν στα 1.9 κάνοντας συνεχώς ταχύτερους γύρους από τον Edie. Με μικρή βέβαια διαφορά, αλλά σταθερά μειώνοντας την απόστασή τους στην μέση του αγώνα δείχνοντας πως έρχεται η μάχη που περιμέναμε. Εκείνη ακριβώς την στιγμή ήταν που έπεσε η βροχή και βγήκε η κόκκινη σημαία, ακριβώς την ώρα που έπρεπε. Ούτε πολύ νωρίς στην πρώτη ψιχάλα που δεν ήταν και πρόβλημα, ούτε και αργά να κινδυνέψει κανείς.

Μέχρι εκείνη την στιγμή ο Πίππος που ήταν πίσω στην εκκίνηση είχε σκαρφαλώσει θέσεις και πάλευε με τον Τσαλίκη και τον Παπαγγέλου. Ο Μπεγνής ήταν μπροστά τους βλέποντας τον Συνιώρη αλλά όχι σε απόσταση επίθεσης, με τον Συνιώρη να ψαλιδίζει την διαφορά που λέγαμε με τον Edie.

Μόλις βγήκε η κόκκινη σημαία, η διοργάνωση κήρυξε τον αγώνα βρόχινο και έδωσε δέκα λεπτά στους αναβάτες να αλλάξουν ελαστικά. Αμέσως μετά έδωσαν και πρόσθετο χρόνο γιατί φαινόταν πως δημιουργούνταν μία τρύπα και θα μπορούσαν να αγωνιστούν με slick. Ξεκίνησε εδώ ένας μικρός πανικός στις ομάδες, διότι στον μικρό χώρο που θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις pit lane, βρέθηκαν να αλλάζουν ελαστικά.

Πρώτος ο Πίππος έπιασε το νόημα και ακολουθήσαν και οι υπόλοιποι στο παράδειγμά του. Έβαλε τα βρόχινα με κουβέρτες, χωρίς όμως να ασφαλίσει πλήρως τροχούς και κράτησε τα slick κι αυτά στις κουβέρτες τους. Με την βροχή να γίνεται στιγμιαία έντονη, και όλα αυτά να βασίζονται σε απλά, γυμνά πολύμπριζα, αντιλαμβάνεστε πως υπήρχε ένα κλίμα το λιγότερο επεισοδιακό. Γλιτώνοντας την ηλεκτροπληξία και με την τρύπα στα σύννεφα να αφήνει ακτίδες να περάσουν στεγνώνοντας πλήρως την πίστα τα βρόχινα δεν γινόταν να τοποθετηθούν από κανένα. Κι όμως, στο βάθος ο καιρός έκλεινε ξανά! Μπροστά σε αυτό τον κίνδυνο, η διοργάνωση θέλησε να επισπεύσει τον χρόνο για να προλάβει τον καιρό. Δυστυχώς αυτό ήταν ένα μικρό λάθος. Διότι καλές οι προθέσεις και απολύτως κατανοητές, αλλά δεν γίνεται να επισπεύσεις τις διαδικασίες για όλους. Πρέπει ο χρόνος που δίνεται να είναι αμετάκλητος. Σωστά επίσης δόθηκε νέα εκκίνηση και δικαίωμα ανεφοδιασμού, καθώς ο αγώνας διακόπηκε στον 16^ο γύρο αλλά μετρούσαν οι χρόνοι έως τον 15^ο γύρο. Το θέμα είναι πως αν άρχιζε να βρέχει θα ήταν όλοι με slick και ο αγώνας δεν θα μπορούσε να διακοπεί ξανά, μονάχα να ακυρωθεί ή να πέσουν όλοι… Και το λέμε αυτό γιατί πράγματι έπεσαν μερικές σταγόνες στην δεύτερη εκκίνηση. Ο εκνευρισμός απέναντι στον καιρό ήταν διάχυτος. Μιλάμε για αναβάτες που είναι ταυτόχρονα team manager, και έχουν ένα σωρό άλλους ρόλους, με την επιλογή ελαστικών να βαραίνει τους ίδιους αποκλειστικά. Πάνω σε αυτό τον διάχυτο εκνευρισμό, ο Συνιώρης έκανε άκυρη εκκίνηση και σωστά του δόθηκε ποινή να περάσει από την pit lane. Πράγμα που έκανε αλλά αρκετά γρήγορα, κι αυτό δεν ήταν το καλύτερο μπροστά στα ήδη «ανεβασμένα» πνεύματα. Το γεγονός είναι πως δεν υπάρχει κάποια μέτρηση ταχύτητας στην pit lane και πως πριν από εκεί το εσάκι που κανονικά θα σου έκοβε ταχύτητα, είναι ένα ζιγκ-ζαγκ σε κάγκελα που σε αναγκάζουν να κόψεις πολύ περισσότερο από το να έχεις 4.000 στροφές με πρώτη. Δικαιολογία δεν υπάρχει, αλλά σε ένα ωκεανό του «περίπου» αυτό είναι σταγόνα, εκτός κι αν συγκρουόταν με κάποιον άλλο αναβάτη βγαίνοντας, όπως και παρα-τρίχα να γίνει.

Σε κάθε περίπτωση δεν θα άλλαζε κάτι με βάση το γυρολόγιο του δεύτερου αγώνα, εκεί που ο Μπεγνής ήταν ο καλύτερος όλων, κρατώντας πίσω του τον φοβερό Edie. Ποιος ξέρει τι «κλικ» έγινε στον Μπεγνή, ποια ήταν η διαφορά μεταξύ των δύο εκκινήσεων, αλλά έφυγε μπροστά και πήγαινε διαβολεμένα γρήγορα. Ο Μπεγνής άλλαξε την κατάταξη που ακολουθούσε τις διαφορές πριν την διακοπή εκεί που ο πρώτος έφτασε στο 0.57 χαμηλό! Με την ποινή στον Συνιώρη και με την δική του φοβερή επίδοση πέρασε στην δεύτερη θέση, αφήνοντας τον Σάκη στην τρίτη.

Ο Παπαγγέλου επικράτησε τελικά του Πίππου, σε μία πίστα που το ταιριάζει και φαίνεται αυτό με βάση τον τρόπο που στρίβει πάνω στα τσιμέντα, δίχως να αγχώνεται για πτώση. Ο Τσαλίκης τελικά νικήθηκε από την ίωση και την κούραση όπως αντίστοιχα και ο Κουτσουμπός που παράλληλα υπέφερε από την χθεσινή του πτώση. Ο Μαρκεσίνης δυστυχώς εγκατέλειψε από πρόβλημα στο κιβώτιο.

Ο αγώνας κατέληξε έτσι να έχει έντονο ενδιαφέρον, με μάχες στην αρχή για την τρίτη-τέταρτη θέση και πράγματα συνεχώς να συμβαίνουν. Αναφέρουμε απλά για να καταγραφεί σωστά, ώστε να μην αρχίσει καμία παραφιλολογία, πως υπήρχε χθες Σάββατο, μία λεκτική αψιμαχία μεταξύ Κουτσουμπού και Edie, όταν ο πρώτος τον έκοψε σε γρήγορο γύρο δοκιμών, και ο δεύτερος απάντησε χειρονομώντας. Αμέσως μετά ο έμπειρος Μιχάλης πήγε στην τέντα του Edie, απολογήθηκε και το πράγμα έληξε εκεί στην πραγματικότητα, με τον κόσμο σήμερα να δίνει συνέχεια που δεν υπάρχει, όπως πάντα γίνεται σε κάθε ιστορία που διαδίδεται στόμα με στόμα.

Ο Συνιώρης αποδίδει το λάθος στον εκνευρισμό της στιγμής και ήταν φανερά απογοητευμένος με την τρίτη θέση.

Ο Λευτέρης Πίππος δεν ήταν στις καλύτερες ημέρες και ενώ η μοτοσυκλέτα έχει επαναφερθεί μετά από τις πτώσεις το σετάρισμα και οι ρυθμίσεις δεν είναι όπως θα έπρεπε, ενώ και οι συνεχείς αλλαγές μέσα στην ομάδα δεν αφήνουν τον πολυπρωταθλητή με το Ν1 στο φαίρινγκ να επικεντρωθεί πλήρως στην οδήγηση…

Supersport

Στα Supersport ο Καρακώστας μεταμορφώθηκε από την εκκίνηση σε επιθετικό ελικόπτερο που κατά καιρούς τα βλέπεις στο αεροδρόμιο της Τρίπολης, απογειώθηκε και δεν τον είδε ποτέ και κανένας ξανά. Μόνος του πήγαινε μπροστά χτίζοντας διαφορά από την πρώτη στροφή, άπιαστος τελείως. Όλο το δεύτερο μισό της πίστας είναι καθαρά δικό του και δεν τον πιάνει κανείς, όμως σήμερα ήταν καλός και στα τσιμέντα, με αποτέλεσμα να μην τον δει κανένας… Πίσω του όμως υπήρχε μία πάρα πολύ καλή μάχη.

Ο Άλεξ Παπαγεωργίου πίεζε το Σταύρο Τριντή στην δεύτερη θέση. Αρκετά πιο πίσω τους ο Τζωρτζόπουλος πάλευε με τον Ευθυμίου, αλλά τα μάτια όλων ήταν στον Άλεξ και στον Σταύρο καθώς στα φρένα της τελευταίας στροφής άγγιζαν ο ένας τον άλλο κινδυνεύοντας με πτώση.

Ο Άλεξ που έχει και ταχύτερη μοτοσυκλέτα, ήταν εξαιρετικός στα φρένα, και έχει τον έλεγχο να τα πατά πιο βαθιά στην στροφή και να τα κρατά μέχρι το κέντρο. Ο Σταύρος από την άλλη είναι απίστευτα γυμνασμένος αναβάτης και κρατάει την ροή του μέσα στα τσιμέντα. Αυτό σημαίνει πως οι δυο τους ήταν εξίσου γρήγοροι αλλά σε άλλα σημεία της πίστας και έτσι πάλευαν συνέχεια. Ο Άλεξ πέρασε κάποια στιγμή εμπρός στα φρένα πριν την τελευταία στροφή. Ο Σταύρος που δεν ήξερε πόσοι γύροι απομένουν πίεσε να τον περάσει στο όριο. Και ο Άλεξ πήρε την απόφαση να σπάσει το δικό του. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε από έξω πως αυτοί οι δύο θα πέσουν έτσι όπως πάνε… Τελικά ο Σταύρος γλιτώνει ένα highsiding πριν την ευθεία της εκκίνησης, και το γλιτώνει έχοντας σηκωθεί από την σέλα σε μία έντονη αναπήδηση, ανοίγει τέρμα το γκάζι και νομίζοντας πως δεν μένει χρόνος το κράτησε πολύ ώρα ανοικτό πιέζοντας τα φρένα περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε, σημειώνοντας μία άσχημη πτώση από την οποία βγήκε ευτυχώς αλώβητος. Είχε ήδη μία εντυπωσιακή πτώση και εχθές, προσπαθώντας να την σώσει την τελευταία στιγμή, όταν έκλεισε το γκάζι και το φρένο του κινητήρα ήρθε απότομα και βαρύ…

Ο Άλεξ πήρε την δεύτερη θέση πίσω από τον ιπτάμενο Καρακώστα έχοντας χαρίσει στους λιγοστούς θεατές μία από τις καλύτερες μάχες ολόκληρης της ημέρας.

Ολόκληρος ο αγώνας έως και την διακοπή των Superbike:

Ωραίες μάχες όμως είχαμε και στην OPEN που πρώτος τερμάτησε ο Παπαγεωργίου κυνηγημένος διαρκώς από τον Αγγελακόπουλο. Ο Νικόλαος Γεωργόπουλος έκανε με Honda 600 έναν μοναχικό αγώνα στην OPEN, πρώτη φορά που οδηγούσε αγωνιστικά μετά από τον τραυματισμό του σε αυτή την πίστα και μόλις μία ημέρα πριν αποχαιρετήσει την πολιτική ζωή, πηγαίνοντας φαντάρος…

Χριστάκης και Παπαντριανταφύλλου μας έδωσαν επίσης μερικά πολύ ωραία περάσματα, σε έναν αγώνα που δεν είχε πολλές συμμετοχές, όπως συμβαίνει συνήθως στην OPEN στην Τρίπολη.

Ο Γιάννης Περιστεράς έκανε έναν φοβερό αγώνα στους νέους κερδίζοντας με σημαντική διαφορά σε μία μοτοσυκλέτα που είχε πολύ μικρή προσαρμογή και που δεν είναι η πλέον κατάλληλη για το νεαρό της ηλικίας του. Βλέπαμε πως πραγματοποιούσε πολύ γρήγορα περάσματα και είχε έναν ρυθμό που συγκρίνεται μονάχα με μεγαλύτερη παιδιά και με πολλαπλάσια εμπειρία, αφήνοντας τις καλύτερες προσδοκίες για το μέλλον.

Πίσω του στους νέους ο εξαιρετικός Παπανικολάου ενώ στην συνδυασμένη κατηγορία των SS300 και δίχρονων Racing που ο Παπανικολάου συμμετέχει στην δεύτερη, ο Περιστεράς πάλεψε με τον Γερακιανάκη, με τον δεύτερο να παίρνει την πρώτη θέση με μικρή διαφορά και περίσσεια χαρά για την μάχη αυτή. Αντάξιος ενός πραγματικού αθλητή, ο Γερακιανάκης κρατούσε την καρό σημαία και μιλούσε για την μάχη με ενθουσιασμό αποδεικνύοντας αγωνιστικό πνεύμα.

Αποτελέσματα αναλυτικά

Οι φωτογραφίες είναι ιδιοκτησία του περιοδικού ΜΟΤΟ - απαγορεύεται η αναδημοσίευση