Ο Pol Tarres με Yamaha Tenere 600 του 1983 κερδίζει αγώνα pre 85 - Video
Ο τελευταίος τίτλος που κατέκτησε η Kawasaki στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro ήταν το μακρινό 1999 με τον Φινλανδό Vesa Kytönen και μια τετράχρονη KLX250, ενώ έκτοτε επικέντρωσε τις off-road προσπάθειές της κατά κόρον στο Motocross.
Η επιστροφή της Kawasaki στο Enduro ξεκίνησε διστακτικά το 2024 με τα δίχρονα cross-country μοντέλα ΚΧ250Χ και ΚΧ300Χ, πρωτίστως από τις ΗΠΑ (με την ισχυρή cross-country αγορά), ενώ πλέον έχει παρουσία και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro με έναν και μοναδικό αναβάτη, τον Ιταλό Davide Soreca στην κατηγορία Enduro 1 με KX250X.

Φαινομενικά η Kawasaki δεν διαφημίζει την πρόθεσή της να γυρίσει στο Παγκόσμιο Enduro και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από ένα απλό γεγονός: στην off-road γκάμα της για το 2026 η μοναδική μοτοσυκλέτα που έχει φώτα είναι η KLX450R, ένα μοντέλο περισσότερο dual sport παρά αγωνιστικό enduro, που μάλιστα δεν έχει ανανεωθεί καθόλου από το 2024. Όλα τα υπόλοιπα είναι είτε ΜΧ ή cross-country υβρίδια που υπάρχουν πρωτίστως για να εξυπηρετούν μεγάλες αγορές αυτού του χώρου, όπως οι ΗΠΑ και η Αυστραλία.
Και ξαφνικά εμφανίζεται η Bimota με το ΒΧ450, με φώτα και με αγωνιστικές επιτυχίες πριν καν πουληθεί έστω και μια μοτοσυκλέτα στο ευρύ κοινό.

Η Bimota έστησε το ΒΧ450 πάνω στο cross-country ΚΧ450Χ, κρατώντας το μεγαλύτερο μέρος της μοτοσυκλέτας στην εργοστασιακή του μορφή. Ούτε υβριδικά πλαίσια με συνδυασμό αλουμινίου και ατσαλιού, ούτε περίτεχνα ψαλίδια, μόνο η βάση όπως τη σχεδίασε και έφτιαξε η Kawasaki στην Ιαπωνία, με μερικές προσθήκες όπως η κεντρική ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου Athena GET με χαρτογραφήσεις ειδικά σχεδιασμένες για το BX450.
Οι μηχανικοί της Bimota επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στα ηλεκτρονικά: δύο χαρτογραφήσεις, ρυθμιζόμενο traction control, launch control και μια συσκευή ελέγχου (controller) που πωλείται προαιρετικά και επιτρέπει προηγμένες ρυθμίσεις και διαγνωστικά. Προσέθεσαν ακόμη ένα σύστημα εξάτμισης τιτανίου Akrapovic, ρύθμισαν τις αναρτήσεις κατά τα δικά τους γούστα και έφτιαξαν δύο διαφορετικά ρεζερβουάρ καυσίμου ανάλογα με τις ανάγκες του αναβάτη: ένα 6,2 κι ένα 10,7 λίτρων που μπορούν να τοποθετηθούν ως έχουν χωρίς αλλαγές στη μοτοσυκλέτα και αμφότερα περιλαμβάνονται στο βασικό πακέτο.

Η Bimota παρουσίασε το ΒΧ450 στο τέλος του 2022, ωστόσο δεν το ξαναείδαμε ως το 2024 που το έτρεξε σε πρωτότυπη μορφή σε δύο ιταλικά πρωταθλήματα, Motorally και Raid TT, στα οποία κατέκτησε νίκες και τον τίτλο στο δεύτερο. Με αφετηρία αυτήν την επιτυχία, οι Ιταλοί πήραν ξανά τον χρόνο τους (όλο το 2025) και φέτος ανακοίνωσαν πως η μοτοσυκλέτα τους θα διατεθεί για πρώτη φορά στην αγορά σε περιορισμένη παραγωγή.
Ωστόσο αυτά δεν είναι η πρώτη γραμμή επικαιρότητας. Το σημαντικό είναι κάτι που δεν έχει λεχθεί ευθέως και κρύβεται στα λόγια των Ιταλών της Bimota, όπως του εκτελεστικού διευθυντή της, Pierluigi Marconi:
"Για μας οι αγώνες δεν είναι κατηγορίες, είναι η ουσία μας. Κοιτώντας την enduro μας, δεν βλέπουμε κάτι εντελώς νέο, αλλά μάλλον μια νέα πρόκληση. Μπαίνοντας στον κόσμο του enduro δεν ξεδιπλώνουμε κάποια στρατηγική, είναι ένα φυσικό βήμα που ταιριάζει με το DNA μας. Αυτό δεν είναι παιχνίδι, είναι μια καθαρόαιμη αγωνιστική μηχανή. Η επιτυχία μας το 2024, όταν κερδίσαμε το Ιταλικό πρωτάθλημα Raid TT, το επιδεικνύει περίτρανα. Η εξέλιξη του BX450 ακολούθησε ένα ακριβές μονοπάτι όπου συναντιούνται ο σχεδιασμός και οι δοκιμές για βελτιστοποίηση πριν την παραγωγή. Το enduro είναι νέο για τη Bimota, μα οι αγώνες όχι. Τώρα είμαστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα. Ήρθε η ώρα να αγωνιστούμε."

Από τα παραπάνω δεν προκύπτει βέβαια εμπλοκή στο κορυφαίο επίπεδο του EnduroGP, αλλά ακόμη κι αν δεν προορίζεται για φέτος, αργά ή γρήγορα η Bimota θα θελήσει να βρεθεί εκεί. Και αυτή η λογική δείχνει να ταιριάζει γάντι με τη στρατηγική που ακολουθεί η Kawasaki – σιωπηρά εν πολλοίς – στο αγωνιστικό πεδίο τα τελευταία χρόνια.
Για την ιαπωνική εταιρεία, η οικονομική κρίση στο τέλος της δεκαετίας του 2000 λειτούργησε ως καταλύτης για μια μεγάλη στροφή. Σταδιακά έκοψε το πρόγραμμα MotoGP και μετακύλησε δραστηριότητες σε ιδιωτικές ομάδες (λ.χ. Endurance), ωστόσο δεν εξαφανίστηκε από τις πίστες. Απεναντίας, έριξε βάρος στο WSBK όπου κατέκτησε έξι σερί τίτλους με τον Jonathan Rea, ενώ ανάλογα δυναμικά επέμεινε και στο Motocross, με τον Romain Febvre να τη δικαιώνει με την κατάκτηση του κορυφαίου πρωταθλήματος MXGP το 2025.

Τώρα το τοπίο έχει αλλάξει ελαφρώς και πάλι, αυτή τη φορά με δάκτυλο Bimota. Η εξαγορά του 49,9% της ιταλικής εταιρείας στα τέλη του 2019 λειτούργησε ως καταλύτης για μια νέα εποχή, στην οποία φαίνεται πως η ιταλική εταιρεία αναλαμβάνει ολοένα και πιο σημαντικό αγωνιστικό ρόλο στην Kawasaki.
Δείτε για παράδειγμα τη φετινή εικόνα του WSBK: η εργοστασιακή Kawasaki τρέχει φέτος μια και μόνη ZX-10R στο πρωτάθλημα με τον Αμερικανό Garett Gerloff, αλλά τα καλύτερα αποτελέσματα έρχονται από το δίδυμο των Alex Lowes και Axel Bassani με την ΚΒ998 Rimini της bimota by Kawasaki Racing Team. Φαντάζει λες και η Kawasaki έχει εναποθέσει την εκπροσώπησή της στη Bimota.
Τώρα η εμφάνιση του ΒΧ450 μοιάζει να κινείται στον ίδιο άξονα. Από τη μια η Kawasaki επιμένει να μη φτιάχνει enduro μοντέλα, αλλά να ‘σου η Bimota με ένα enduro και μεγαλόσχημες δηλώσεις περί αγώνων. Μήπως οδεύουμε προς EnduroGP με ένα μοντέλο ανάλογο του WSBK;
Τα γεγονότα προς εκεί δείχνουν και δη σε τέτοιον βαθμό που πλέον δεν περιμένουμε ανακοινώσεις συμμετοχής στο EnduroGP από την Kawasaki, αλλά από τη Bimota. Και, γιατί όχι, και Rally-Raid και Hard Enduro και Super Enduro.