Οδηγούμε πρώτοι τα Kawasaki Versys 1000 και 650

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/12/2014

Μόλις έχουμε κατέβει από την σέλα του καινούργιου Kawasaki Versys 1000, ενώ την προηγούμενη μέρα είχαμε την πρώτη οδηγική επαφή με το δικύλινδρο εν σειρά 650. Σε δύο διαδρομές που είχαν υψομετρικές διαφορές άνω των 2.000 μέτρων, καθώς από το επίπεδο της θάλασσας βρεθήκαμε μια ανάσα κάτω από τον κρατήρα της Αίτνας –η οποία παρεμπιπτόντως καπνίζει ακόμη…- οδηγήσαμε συνολικά σχεδόν 400 χιλιόμετρα που περιλάμβαναν από ορεινό επαρχιακό δίκτυο μέχρι autostrada.
Με τον χαρακτηριστικό ήχο από τα μέταλλα που κρυώνουν και συστέλλονται ακόμη στα αφτιά μας, οι μνήμες και οι εμπειρίες είναι κάτι παραπάνω από νωπές. Ευτυχώς είναι και οι μοναδικές, καθώς παρά την απειλή από τα βαρυφορτωμένα σύννεφα, η οδήγηση των δύο μοτοσυκλετών δεν συνοδεύτηκε από τον κατακλυσμό και την καταιγίδα που μας υποδέχτηκε την πρώτη μέρα. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η παρουσίαση το πρώτο βράδυ διακόπηκε δύο φορές λόγω διακοπής ρεύματος εξαιτίας των κεραυνών που έσκαγαν κολλητά στο ξενοδοχείο. Καταιγίδα – Kawasaki σημειώσατε "1".


Οι επόμενες δύο μέρες κύλησαν κάτω, γύρω και πάνω στην Αίτνα, με την άσφαλτο εμπλουτισμένη από ηφαιστειακά πετρώματα αλλά και… χιόνι. Στα 2.100 μέτρα, κι ενώ ετοιμαζόμασταν για την φωτογράφιση του Versys 1000, μας ενημέρωσαν ότι η διαδρομή θα αλλάξει κι ότι θα κατεβαίναμε το βουνό για μια εναλλακτική πορεία, λόγω του πάγου και του χιονιού που υπήρχε πιο πάνω. Μόλις όμως ξεκινήσαμε ο πλοηγός ακολούθησε τη αρχικά επιλεγμένη διαδρομή και άρχισε να ανηφορίζει, με αποτέλεσμα να μπούμε μέσα στην ομίχλη από τα πυκνά σύννεφα, με το χιόνι και τον πάγο να είναι μόνιμη συντροφιά στις άκρες του δρόμου για επόμενα 20 σχεδόν χιλιόμετρα. Οι θερμοκρασίες ήταν χαμηλότερες κι από την πρόβλεψη για την αύξηση του ΑΕΠ της Ελλάδας και για να δούμε διψήφιο νούμερο έπρεπε να φτάσουμε σχεδόν στην θάλασσα! Το θέαμα όμως του κομβόι των Versys με τα προβολάκια ομίχλης αναμμένα (οι μοτοσυκλέτες που οδηγήσαμε και τις δύο μέρες ήταν πλήρως φορτωμένες με τα αξεσουάρ της Kawasaki) ήταν άκρως εντυπωσιακό.


Και μιας και κάνουμε λόγο για τα αξεσουάρ των Versys, όσοι θέτετε υποψηφιότητα για την αγορά του καινούργιου 650 μπορείτε να χαρείτε κι όσοι είσαστε ιδιοκτήτες των προηγούμενων μπορείτε να ετοιμάζετε την αγγελία για την αντικατάσταση με το νέο. Στα παλαιότερα Versys 650 ήταν αδύνατο να τοποθετηθούν ταυτόχρονα οι εργοστασιακές πλαϊνές βαλίτσες και το top case λόγω λάθους σχεδιασμού των βάσεων. Πλέον, στο Versys 650 του 2015 το πρόβλημα έχει λυθεί, όπως μας δήλωσαν περήφανα οι άνθρωποι της εταιρείας, και μπορούν οι ιδιοκτήτες του να απολαύσουν την μέγιστη δυνατή αύξηση του αποθηκευτικού χώρου, ενώ και για το 1000 έχει προβλεφθεί το κεντρικό σταντ στον στάνταρ εξοπλισμό του.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.