AJP PR7 2016

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/11/2015

Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο εξελικτικής διαδικασίας, η πορτογαλική εταιρεία παρουσίασε στην EICMA την AJP PR7, μια adventure μοτοσυκλέτα που διατήρησε πολλά από τα στοιχεία που είχε όταν παρουσιάστηκε ως πρωτότυπο πέρσι στην Intermot. Η AJP τοποθετεί την PR7 στην αγορά ως "μια καθαρόαιμη μοτοσυκλέτα για το χώμα, ευέλικτη αλλά ταυτόχρονα και άνετη, μικρή σε διαστάσεις και ελαφριά, με δυνατότητα να φορτωθεί με αποσκευές και να ταξιδέψει για πολλά χιλιόμετρα χωρίς πρόβλημα."
Σε σχέση με το πρωτότυπο διατηρήθηκε το υβριδικό περιμετρικό πλαίσιο δύο δοκών που συνδυάζει αλουμινένια με ατσάλινα μέρη, ενώ πλέον είναι ελαφρύτερο και πιο άκαμπτο και ενώνεται με βίδες με το λαιμό που παίζει και τον ρόλο του δοχείου λαδιού.
Το ανεστραμμένο πιρούνι του είναι διαμέτρου 48mm και δίνει διαδρομή 300 χιλιοστών, ενώ το πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ δίνει 280mm διαδρομής αντίστοιχα για τον πίσω τροχό. Τα φρένα του είναι ένα δίσκος 300mm εμπρός με μια δαγκάνα δύο εμβόλων και πίσω διαθέτει έναν δίσκο 240mm με δαγκάνα ενός εμβόλου.
Το ρεζερβουάρ των 17 λίτρων είναι τοποθετημένο κάτω από τη σέλα, συμβάλλοντας στην συγκέντρωση των μαζών, το συνολικό βάρος ανακοινώνεται μόλις στα 165 κιλά -πλήρες υγρών- και η απόσταση από τα έδαφος φτάνει τα 320mm.
Ο κινητήρας του είναι ένας τετράχρονος, υγρόψυκτος, μονοκύλινδρος 630 κυβικών (ο γνωστός κινητήρας του Husqvarna TE630), με δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους από την SWM, ο οποίος διαθέτει και αντικραδασμικό άξονα, με διαστάσεις 100x76,4mm και ψεκασμό με σώμα διαμέτρου 45 χιλιοστών.

Ετικέτες

EICMA

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα

Είχε 228 χωρίς το RamAir

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2026

Το Kawasaki Ninja H2 εμφανίζεται με την μειωμένη ισχύ της γυμνής έκδοσης, σε καταλόγους των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στον κατάλογο της Καλιφόρνια που εδώ και χρόνια έχει ζητηθεί να αποκρύπτει τα μελλοντικά οχήματα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να τα αφήνουν όλα φόρα – παρτίδα.

Η πορεία της μοτοσυκλέτας στο μέλλον ήταν αμφίβολη μετά το 2026 εξαιτίας των αυστηρών προδιαγραφών, αν και υπάρχει λύση μέσω της μείωσης της απόδοσης στα μόλις 197 άλογα του ZH2.

Επειδή η σειρά H2, βασίζεται στην υπερβολή και είναι ένα χάρμα βιομηχανικής κατασκευής που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα αυτή την στιγμή, τα έχουμε εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν ώστε απλά να μπορούμε να το θέσουμε εδώ ως κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, τα μόλις 200 άλογα είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ασχέτως αν είναι εύκολη η διαχείρισή τους, ακόμη και της έκδοσης H2R που δεν βγάζει πινακίδα και την έχουμε οδηγήσει πολλές φορές στο MOTO, ενώ υπάρχουν και τουλάχιστον 2 στην Ελλάδα, ο κόσμος πάντα θα αναρωτιέται αν χρειάζονται τα περισσότερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που έχουν αυξηθεί οι περιπολίες στους δρόμους. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδεικνύει τι γινόταν πριν, όμως σε κάθε περίπτωση η επιτάχυνση και όχι η υψηλή τελική, ήταν το χάρισμα όλης αυτής της οικογένειας. Ένα viral video από την Τουρκία που έδειχνε το H2R να πιάνει τα 400 στο κοντέρ είναι που ανέδειξε την τελική, πάνω από την πραγματική αξία που έχουν αυτές οι μοτοσυκλέτες. Εμείς μετρήσαμε επιτάχυνση στο αεροδρόμιο Τατοίου πριν δέκα χρόνια μαζί της και έπειτα την βάλαμε στην πίστα των Σερρών, καταδεικνύοντας επίσης πως το κοντέρ κλέβει ασύστολα μετά τα 320 περίπου. Η επιτάχυνση ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο λοιπόν, η υψηλή τελική είναι απλά το πρόσθετο κέρδος όχι όμως το σημείο αναφοράς.

Υπό αυτή την συνθήκη τα 33 άλογα που θα απουσιάζουν από τον στρόφαλο είναι ένα πλήγμα, μένει να δούμε αν αυτό θα αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αν στην Ευρώπη που για την μοτοσυκλέτα αποφασίζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για αυτή, δεν οδηγούν μοτοσυκλέτες και δεν ενδιαφέρονται και τόσο για την ευημερία της, θα συνεχίσει να υπάρχει η σειρά H2 και με ποιο τρόπο, τουλάχιστον στα μοντέλα με πινακίδα.