BMW R nineT Urban G/S 2017

8/11/2016

Για όσους γνωρίζουν ήδη το R nineT Scrambler, το Urban G/S δεν αποτελεί έκπληξη, αλλά το επόμενο βήμα. Θα περίμενε κανείς πως η BMW δεν θα περιοριζόταν μόνο στην εμφάνιση, αλλά θα έδινε και λίγο διαφορετικό χαρακτήρα σε μια μοτοσυκλέτα που έχει τα ιστορικά αρχικά G/S. Αντί όμως για λίγο πιο χωματερές αναρτήσεις, το Urban G/S έχει ψηλό φτερό και μασκάκι που θυμίζει αυτά των πρώτων R80G/S του 1980, κοκκινοπορτοκαλί σέλα και αυτοκόλλητα στο λευκό ρεζερβουάρ του.

Μηχανολογικά δεν διαφοροποιείται σε τίποτα από το Scrambler, με τις ίδιες διαδρομές αναρτήσεων στα 125/140mm εμπρός – πίσω, τους ίδιους 110 ίππους, τις ίδιες χυτές ζάντες, ίδια όλα. Με τις έξτρα ακτινωτές ζάντες και τα TKC80 της Continental, φαίνεται πολύ καλύτερο, ειδικά αν του προσθέσει κανείς το μονόσελο και το σκαράκι από την σειρά των αξεσουάρ. Ο δρόμος που διάλεξε η BMW ήταν αυτός του ελάχιστου κόστους εξέλιξης και κατασκευής, μάλλον χάνοντας μια ευκαιρία να φτιάξει μια πραγματικά χρήσιμη μοτοσυκλέτα που θα γοήτευε τους ταξιδευτές.

Με ένα μεγαλύτερο ρεζερβουάρ σαν του R80G/S Paris Dakar, και αντίστοιχες διαδρομές αναρτήσεων, θα αποτελούσε μια πιο απλή εναλλακτική πρόταση τουρισμού παντός εδάφους, αντί να απευθύνεται μόνο σε αυτούς που τους αρκεί να θυμίζει κάτι η εμφάνιση. Ήδη, η Ducati με την παρουσίαση του Scrambler Desert Sled έδειξε πως μπορείς να έχεις και φιλική μοτοσυκλέτα και εμφάνιση και δυνατότητες: Είναι μελετημένο και φτιαγμένο για χρήση στο χώμα, με πιο ενισχυμένο πλαίσιο και 200mm διαδρομές αναρτήσεων. Και η Ducati δεν είχε στην γκάμα της έναν θρύλο όπως το R80G/S.

Βασίλης Καραχάλιος

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Παύλο Καρατζά

22/4/2026

Οι καταγγελίες των κατοίκων που μένουν κοντά σε πίστες είναι συχνό φαινόμενο, όμως στο Κάνσας των Ηνωμένων Πολιτειών θεσπίστηκε νόμος για την προστασία των χώρων μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Η Πολιτεία του Κάνσας λοιπόν θέσπισε νόμο με στόχο να διασφαλίσει το μέλλον των πιστών της από αστικές αγωγές σχετικά με τον θόρυβο και την κυκλοφορία, υπό την προϋπόθεση ότι η πίστα υπήρχε πριν μείνουν εκεί οι γείτονες.

Στην ουσία, το επιχείρημα είναι ότι αν επιλέξεις να αγοράσεις ή να χτίσεις δίπλα σε μια υπάρχουσα πίστα, δεν μπορείς στη συνέχεια να αλλάξεις γνώμη και να παραπονεθείς για τον θόρυβο που κάνει αφότου μετακομίσεις.

Οι καταγγελίες των ανθρώπων που μένουν κοντά σε μία πίστα δεν είναι βέβαια αποκλειστικά αμερικανικό ζήτημα και με την κίνηση αυτή στο Κάνσας αποκλείονται οι αξιώσεις όσων μετακόμισαν σε ακτίνα πέντε μιλίων μετά την ύπαρξη μιας πίστας.

Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμοί στο νομοσχέδιο, όπως το ότι η προστασία δεν ισχύει αν διαπιστωθεί ότι μια πίστα έχει παραβιάσει τους όρους λειτουργίας της – για παράδειγμα, λειτουργώντας εκτός των επιτρεπόμενων ωρών ή αν δεν έχει φιλοξενήσει αγώνα τα τέσσερα χρόνια πριν από την κατασκευή των γειτονικών ακινήτων.

Ακόμη και μερικές από τις πιο γνωστές πίστες της Αμερικής δεν γλιτώνουν. Η Laguna Seca αντιμετωπίζει συνεχείς διαμάχες με τους κατοίκους της περιοχής λόγω του θορύβου. Νομοθεσίες όπως αυτή δεν διαφυλάσσουν απλώς την κληρονομιά των αγώνων, αλλά αναγνωρίζουν και την οικονομική αξία που προσφέρουν αυτές οι εγκαταστάσεις μέσω της απασχόλησης, του τουρισμού και των εκδηλώσεων.