Νέα προσθήκη στη γκάμα της CFMoto: CFMoto 650MT

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/11/2016

Έχει αρχίσει να γίνεται πολλή κουβέντα γύρω από τη νέα δικύλινδρη μοτοσυκλέτα που θα προστεθεί στη γκάμα της CFMoto και κατά πάσα πιθανότητα θα την δούμε σε λίγες μέρες στην προσεχή EICMA στο Μιλάνο, και όπως συμβαίνει συνήθως η πραγματικότητα εμπλουτίζεται με φήμες και παραφιλολογία, με αποτέλεσμα να χάνεται η αλήθεια κάπου στη μετάφραση…


Το νέο μοντέλο λοιπόν θα ονομάζεται 650ΜΤ και θα συμπεριλαμβάνεται στον ανταγωνισμό των Tracer 700, Kawasaki Versys 650 και Suzuki V-Strom 650. Στην ουσία είναι μια ακόμη έκδοση που βασίζεται στην πλατφόρμα των 650NK και 650TR, με σχεδίαση που φέρει την υπογραφή του Kiska, του ανθρώπου που έχει γίνει συνώνυμο του σχεδιασμού των μοτοσυκλετών της ΚΤΜ και ο οποίος εδώ και μερικά χρόνια έχει δημιουργήσει την δική του ανεξάρτητη εταιρεία, με συνεργασίες με μεγάλες φίρμες και εκτός του χώρου της μοτοσυκλέτας. Άλλωστε, η CFMoto έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό μια συνεργασία με την ΚΤΜ προκειμένου να κατασκευάζονται μοντέλα από την οικογένεια των Duke (200 και 390) στην Κίνα με προορισμό την εγχώρια αγορά. Ο Kiska βρίσκεται πίσω και από την ανανεωμένη εμφάνιση των υπόλοιπων δικύλινδρων της εταιρείας, τα οποία μάλιστα είδαμε από κοντά στην Intermot της Κολονίας, μένοντας εντυπωσιασμένοι από το αποτέλεσμα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το σχεδιαστικό κομμάτι.

Το ανανεωμένο CF650NK


Ο δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας και το πλαίσιο του 650ΜΤ –το οποίο κρύβεται επιμελώς κάτω από πλαστικά κομμάτια- είναι πανομοιότυπα, όπως συμβαίνει στα ΝΚ και TR, με του Kawasaki ER-6 με διαστάσεις 83 x 60mm που δίνουν χωρητικότητα 649,3cc αποδίδοντας, όπως ανακοινώνει η CFMoto, 69,73 ίππους στις 8.500 στροφές και 6,32 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 7.000 στροφές αντίστοιχα. Ο στρόφαλος είναι 180 μοιρών και διαθέτει και αντικραδασμικό άξονα. Το ψαλίδι είναι καινούργιο όπως και το ανεστραμμένο πιρούνι και οι τροχοί (ίδιες αλλαγές έχουν γίνει και στο επανασχεδιασμένο 650TR), ενώ και η σέλα διαθέτει μεγαλύτερο ύψος δημιουργώντας μια εντελώς διαφορετική θέση οδήγησης στα πρότυπα της νέας οπτικής για τα adventure bikes. Το βάρος του ενδεχομένως να είναι λίγο μεγαλύτερο από του ΝΚ, λόγω των αλλαγών και των περισσότερων πλαστικών, με το γυμνό μοντέλο να ζυγίζει 206 κιλά γεμάτο.
Ο συνεργάτης μας Alan Cathcart, είχε επισκεφθεί την περασμένη άνοιξη το εργοστάσιο της CFMoto, ενώ είχε οδηγήσει το 650NK στους δρόμους της Αυστραλίας, χαρακτηρίζοντάς το ως "τον παίκτη που θα αλλάξει τα δεδομένα". Διαθέτει μπόλικη ροπή από χαμηλά, σχεδόν μηδενικούς κραδασμούς, ενώ το εξάρι κιβώτιό του δουλεύει άψογα, στα επίπεδα των αντίστοιχων ιαπωνικών. Από τις 3.000 στροφές παρέχει αρκετή δύναμη μέσω μια γραμμικής παροχής που σταματά 10.800 στροφές που επεμβαίνει ο κόφτης, απελευθερώνοντας παράλληλα έναν ήχο που ικανοποιεί πολύ περισσότερο απ' ό,τι θα περίμενε κανείς από μια μοτοσυκλέτα της κατηγορίας. Αντίστοιχα άνω των προσδοκιών ήταν και η συμπεριφορά του γυμνού δικύλινδρου, παρότι θυμίζουμε ότι διαθέτει συμβατικό πιρούνι και διαφορετικό ψαλίδι από την έκδοση ΜΤ. Πλαίσιο και αναρτήσεις συνεργάζονται άριστα, με αποτέλεσμα που θα ταίριαζε ακόμη και σε μοτοσυκλέτα με ακριβότερο πακέτο περιφερειακών.
Η τιμή του 650ΜΤ δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί, αλλά για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, το 650ΝΚ κοστίζει στην Γερμανία 5.399 ευρώ, ενώ θα υπάρξει διαθέσιμη και έκδοση με 400cc, βασισμένη αντίστοιχα στον κινητήρα του Ninja 400 όπως ονομάζεται το ER-4 στην Ιαπωνία η οποία θα αποδίδει 40 ίππους και 4,7 χιλιογραμμόμετρα ροπής. Προς το παρόν, δεν έχει επιβεβαιωθεί η εισαγωγή του 650ΜΤ στην Ευρώπη και κατόπιν επικοινωνίας μας με την ΤΕΟΜΟΤΟ Α.Ε., που αντιπροσωπεύει στην χώρα μας την CFMoto εισάγοντας τα ATV του εργοστασίου, δεν περιλαμβάνεται στα άμεσα πλάνα τους η εισαγωγή των δικύλινδρων μοτοσυκλετών της κινέζικης εταιρείας στη χώρα μας.

Η έκδοση των 400cc του γυμνού δικύλινδρου της CFMoto

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες