Νέα προσθήκη στη γκάμα της CFMoto: CFMoto 650MT

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/11/2016

Έχει αρχίσει να γίνεται πολλή κουβέντα γύρω από τη νέα δικύλινδρη μοτοσυκλέτα που θα προστεθεί στη γκάμα της CFMoto και κατά πάσα πιθανότητα θα την δούμε σε λίγες μέρες στην προσεχή EICMA στο Μιλάνο, και όπως συμβαίνει συνήθως η πραγματικότητα εμπλουτίζεται με φήμες και παραφιλολογία, με αποτέλεσμα να χάνεται η αλήθεια κάπου στη μετάφραση…


Το νέο μοντέλο λοιπόν θα ονομάζεται 650ΜΤ και θα συμπεριλαμβάνεται στον ανταγωνισμό των Tracer 700, Kawasaki Versys 650 και Suzuki V-Strom 650. Στην ουσία είναι μια ακόμη έκδοση που βασίζεται στην πλατφόρμα των 650NK και 650TR, με σχεδίαση που φέρει την υπογραφή του Kiska, του ανθρώπου που έχει γίνει συνώνυμο του σχεδιασμού των μοτοσυκλετών της ΚΤΜ και ο οποίος εδώ και μερικά χρόνια έχει δημιουργήσει την δική του ανεξάρτητη εταιρεία, με συνεργασίες με μεγάλες φίρμες και εκτός του χώρου της μοτοσυκλέτας. Άλλωστε, η CFMoto έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό μια συνεργασία με την ΚΤΜ προκειμένου να κατασκευάζονται μοντέλα από την οικογένεια των Duke (200 και 390) στην Κίνα με προορισμό την εγχώρια αγορά. Ο Kiska βρίσκεται πίσω και από την ανανεωμένη εμφάνιση των υπόλοιπων δικύλινδρων της εταιρείας, τα οποία μάλιστα είδαμε από κοντά στην Intermot της Κολονίας, μένοντας εντυπωσιασμένοι από το αποτέλεσμα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το σχεδιαστικό κομμάτι.

Το ανανεωμένο CF650NK


Ο δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας και το πλαίσιο του 650ΜΤ –το οποίο κρύβεται επιμελώς κάτω από πλαστικά κομμάτια- είναι πανομοιότυπα, όπως συμβαίνει στα ΝΚ και TR, με του Kawasaki ER-6 με διαστάσεις 83 x 60mm που δίνουν χωρητικότητα 649,3cc αποδίδοντας, όπως ανακοινώνει η CFMoto, 69,73 ίππους στις 8.500 στροφές και 6,32 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 7.000 στροφές αντίστοιχα. Ο στρόφαλος είναι 180 μοιρών και διαθέτει και αντικραδασμικό άξονα. Το ψαλίδι είναι καινούργιο όπως και το ανεστραμμένο πιρούνι και οι τροχοί (ίδιες αλλαγές έχουν γίνει και στο επανασχεδιασμένο 650TR), ενώ και η σέλα διαθέτει μεγαλύτερο ύψος δημιουργώντας μια εντελώς διαφορετική θέση οδήγησης στα πρότυπα της νέας οπτικής για τα adventure bikes. Το βάρος του ενδεχομένως να είναι λίγο μεγαλύτερο από του ΝΚ, λόγω των αλλαγών και των περισσότερων πλαστικών, με το γυμνό μοντέλο να ζυγίζει 206 κιλά γεμάτο.
Ο συνεργάτης μας Alan Cathcart, είχε επισκεφθεί την περασμένη άνοιξη το εργοστάσιο της CFMoto, ενώ είχε οδηγήσει το 650NK στους δρόμους της Αυστραλίας, χαρακτηρίζοντάς το ως "τον παίκτη που θα αλλάξει τα δεδομένα". Διαθέτει μπόλικη ροπή από χαμηλά, σχεδόν μηδενικούς κραδασμούς, ενώ το εξάρι κιβώτιό του δουλεύει άψογα, στα επίπεδα των αντίστοιχων ιαπωνικών. Από τις 3.000 στροφές παρέχει αρκετή δύναμη μέσω μια γραμμικής παροχής που σταματά 10.800 στροφές που επεμβαίνει ο κόφτης, απελευθερώνοντας παράλληλα έναν ήχο που ικανοποιεί πολύ περισσότερο απ' ό,τι θα περίμενε κανείς από μια μοτοσυκλέτα της κατηγορίας. Αντίστοιχα άνω των προσδοκιών ήταν και η συμπεριφορά του γυμνού δικύλινδρου, παρότι θυμίζουμε ότι διαθέτει συμβατικό πιρούνι και διαφορετικό ψαλίδι από την έκδοση ΜΤ. Πλαίσιο και αναρτήσεις συνεργάζονται άριστα, με αποτέλεσμα που θα ταίριαζε ακόμη και σε μοτοσυκλέτα με ακριβότερο πακέτο περιφερειακών.
Η τιμή του 650ΜΤ δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί, αλλά για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, το 650ΝΚ κοστίζει στην Γερμανία 5.399 ευρώ, ενώ θα υπάρξει διαθέσιμη και έκδοση με 400cc, βασισμένη αντίστοιχα στον κινητήρα του Ninja 400 όπως ονομάζεται το ER-4 στην Ιαπωνία η οποία θα αποδίδει 40 ίππους και 4,7 χιλιογραμμόμετρα ροπής. Προς το παρόν, δεν έχει επιβεβαιωθεί η εισαγωγή του 650ΜΤ στην Ευρώπη και κατόπιν επικοινωνίας μας με την ΤΕΟΜΟΤΟ Α.Ε., που αντιπροσωπεύει στην χώρα μας την CFMoto εισάγοντας τα ATV του εργοστασίου, δεν περιλαμβάνεται στα άμεσα πλάνα τους η εισαγωγή των δικύλινδρων μοτοσυκλετών της κινέζικης εταιρείας στη χώρα μας.

Η έκδοση των 400cc του γυμνού δικύλινδρου της CFMoto

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.