Νέα Triumph Speed Triple S και R 2016

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/11/2015

Το βρετανικό εργοστάσιο παρουσίασε τις ανανεωμένες, εκ βάθρων, Speed Triple S/R, λίγο πριν εκτεθούν δημόσια στην EICMA του Μιλάνου. Οι δύο νέες εκδόσεις φιλοδοξούν να συνεχίσουν την επιτυχημένη πορεία των Speed Triple έχοντας σημαντικά νέα όπλα στην "προίκα" που τις συνοδεύει.
Στο επίκεντρο των αναβαθμίσεων βρίσκεται ο νέος τρικύλινδρος κινητήρας των 1050 κυβικών, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ έχει δεχθεί βελτιώσεις σε 104 σημεία (!), εκ των οποίων τα σημαντικότερα αποτελέσματα είναι η αύξηση της ροπής σε όλο το φάσμα των στροφών, η βελτίωση της κατανάλωσης κατά 10%, ενώ παράλληλα είναι εναρμονισμένος με τις νέες, αυστηρότερες, προδιαγραφές Euro4.


Αυτές οι βελτιώσεις περιλαμβάνουν έναν νέο θάλαμο καύσης και κατά συνέπεια νέα κυλινδροκεφαλή, νέο στρόφαλο, διαφορετικό σχεδιασμό των εμβόλων και νέα σώματα ψεκασμού για το ride-by-wire σύστημα διαχείρισης του γκαζιού. Επιπλέον, διαθέτει τώρα μονόδρομο συμπλέκτη, νέο αποδοτικότερο ψυγείο και νέα εξάτμιση με πιο ελεύθερη ροή κατά 70%.
Οι δύο νέες εκδόσεις του Speed Triple είναι εξοπλισμένες και με ένα νέο πακέτο βοηθημάτων υψηλής τεχνολογίας, για μια πιο ανθρωποκεντρική προσέγγιση προς όφελος του αναβάτη. Ανάμεσα στα καινούργια στοιχεία ξεχωρίζει η νέα ECU που προσφέρει πέντε διαφορετικά riding modes (Road, Rain, Sport, Track και ένα που όλες οι παράμετροι μπορούν να ρυθμιστούν βάσει των προτιμήσεων του αναβάτη), που δίνουν επιλογές για να ευρύτατο φάσμα παραγόντων και σεταρίσματος, έτσι ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί με ευκολία σε διαφορετικά οδηγικά στιλ και συνθήκες. Επίσης, ο αναβάτης έχει στην διάθεσή του και ρυθμιζόμενα συστήματα ABS και traction control για την απόλυτη παραμετροποίηση όλων των χαρακτηριστικών της απόδοσης και της συμπεριφοράς των Speed Triple.


Από τον σαρωτικό αέρα της αλλαγής δεν εξαιρέθηκε η εμφάνιση, καθώς το κλειδί στον σχεδιασμό των νέων Speed Triple S και R είναι η στενή και δυναμική σιλουέτα. Τα πλαστικά είναι επανασχεδιασμένα, δίνοντας έμφαση στην επιθετική και "αθλητική" εμφάνιση, ενώ συμβάλλει σε αυτό τόσο η νέα ουρά που αντλεί την έμπνευσή της από το supersport Daytona 675R της εταιρείας, όσο και η μείωση του πλάτους του συνόλου κινητήρας-ψυγείο κατά 20 χιλιοστά, διατηρώντας την μινιμαλιστική σχεδιαστική άποψη που έχει γίνει συνώνυμο των γυμνών της Triumph.
Οι monoblock ακτινικές δαγκάνες της Brembo αποτελούν μέρος του στάνταρ εξοπλισμού και στις δύο εκδόσεις, ενώ το R διαθέτει καρίνα, ανθρακονημάτινες λεπτομέρειες και εμπρός φτερό, και φυσικά αναρτήσεις της Ohlins.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.