Δοκιμάζουμε στην Πορτογαλία τα νέα Bridgestone με πλοηγό τον Freddie Spencer!

Ο Freddie Spencer παρέα με το MOTO!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/4/2015

Ο “Fast Freddie”, ένας από τους ταχύτερους αναβάτες της ιστορίας, είναι ο πλοηγός μας στην Πορτογαλία, όπου δοκιμάζουμε τα νέα Bridgestone T30 και A40. Νέα ελαστικά, Sport touring και παντός δρόμου, αντίστοιχα. Δύο διαφορετικά ελαστικά και ποικιλία μοτοσυκλετών, και τον Freddie Spencer, να μας δείχνει τον δρόμο. Μερικές φορές, αυτή η δουλειά είναι η καλύτερη του κόσμου! Οι πρώτες εντυπώσεις είναι πως το νέο Adventure ελαστικό, το A40, είναι εξαιρετικό στο δρόμο, αλλά το μπροστινό τα βρίσκει σκούρα στο χώμα. Το 90-10 που δίνει η Bridgestone ως χρήση, είναι πιο κοντά στο 95-5, όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους κατασκευαστές. Το Τ30 είναι περισσότερο touring, από sport, αλλά έρχεται γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας, και το πίσω ελαστικό ανταπεξέρχεται στη ροπή των πολλών κυβικών, βρίσκοντας πρόσφυση ακόμα κι όταν ανοίγεις βίαια το γκάζι σε κλίση. Έχουμε μπροστά μας κι άλλα χιλιόμετρα, αναλύοντας τα ελαστικά, σε διαφορετικές συνθήκες, σε μια διαδρομή που περιέχει πολλά είδη δρόμων.

Ωστόσο η ευχάριστη έκπληξη παραμένει η παρουσία του Freddie Spencer, που έχει χορηγό την Bridgestone, στη σχολή οδήγησης που διατηρεί στην Γαλλία. Ο Αμερικανός έχει μερικές εξαιρετικές ιστορίες, που μας διηγείται αυτές τις μέρες, και μαζί του κάναμε μια συζήτηση για τις νέες μοτοσυκλέτες με τα πάμπολλα ηλεκτρονικά βοηθήματα, αλλά και τη σύγχρονη μορφή των αγώνων! Εν συντομία, οι απόψεις του θα εκπλήξουν τον περισσότερο κόσμο! Είναι υποστηρικτής των ηλεκτρονικών, του αρέσει η Panigale 1299 και πιστεύει ότι από ένα σημείο και μετά, δεν μπορείς να εκμεταλλευτείς τις δυνατότητες των νέων μοτοσυκλετών, αν δεν έχεις ηλεκτρονικά. Πράγματα που λέμε στο περιοδικό, και ορισμένες φορές ακούμε την απάντηση ότι «οι παλιοί θα τα κατάφερναν». Ένας από τους ταχύτερους λοιπόν, λέει πως όχι, ωστόσο δεν θα πρέπει να μαθαίνει κανείς να οδηγά με τα ηλεκτρονικά. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, και θα ακολουθήσουν κι άλλες φυσικά, καθώς η τεράστια εμπειρία του “Fast Freddie”, που ασταμάτητα οδηγεί όλα αυτά τα χρόνια, είναι αστείρευτη πηγή για προβληματισμό. Που να ακούσετε τι έχει να πει, για τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας μόνο με τα φρένα. Πιστεύει ότι οι σύγχρονοι αγώνες είναι εντυπωσιακοί, εξίσου με την δική του εποχή, και έχει ενδιαφέροντα πράγματα να πει για κάθε αναβάτη των MotoGP. Μείνετε συντονισμένοι για συνέντευξη Freddie Spencer και την αναλυτική δοκιμή των νέων Bridgestone!    

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.