Δοκιμάζουμε στην Πορτογαλία τα νέα Bridgestone με πλοηγό τον Freddie Spencer!

Ο Freddie Spencer παρέα με το MOTO!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/4/2015

Ο “Fast Freddie”, ένας από τους ταχύτερους αναβάτες της ιστορίας, είναι ο πλοηγός μας στην Πορτογαλία, όπου δοκιμάζουμε τα νέα Bridgestone T30 και A40. Νέα ελαστικά, Sport touring και παντός δρόμου, αντίστοιχα. Δύο διαφορετικά ελαστικά και ποικιλία μοτοσυκλετών, και τον Freddie Spencer, να μας δείχνει τον δρόμο. Μερικές φορές, αυτή η δουλειά είναι η καλύτερη του κόσμου! Οι πρώτες εντυπώσεις είναι πως το νέο Adventure ελαστικό, το A40, είναι εξαιρετικό στο δρόμο, αλλά το μπροστινό τα βρίσκει σκούρα στο χώμα. Το 90-10 που δίνει η Bridgestone ως χρήση, είναι πιο κοντά στο 95-5, όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους κατασκευαστές. Το Τ30 είναι περισσότερο touring, από sport, αλλά έρχεται γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας, και το πίσω ελαστικό ανταπεξέρχεται στη ροπή των πολλών κυβικών, βρίσκοντας πρόσφυση ακόμα κι όταν ανοίγεις βίαια το γκάζι σε κλίση. Έχουμε μπροστά μας κι άλλα χιλιόμετρα, αναλύοντας τα ελαστικά, σε διαφορετικές συνθήκες, σε μια διαδρομή που περιέχει πολλά είδη δρόμων.

Ωστόσο η ευχάριστη έκπληξη παραμένει η παρουσία του Freddie Spencer, που έχει χορηγό την Bridgestone, στη σχολή οδήγησης που διατηρεί στην Γαλλία. Ο Αμερικανός έχει μερικές εξαιρετικές ιστορίες, που μας διηγείται αυτές τις μέρες, και μαζί του κάναμε μια συζήτηση για τις νέες μοτοσυκλέτες με τα πάμπολλα ηλεκτρονικά βοηθήματα, αλλά και τη σύγχρονη μορφή των αγώνων! Εν συντομία, οι απόψεις του θα εκπλήξουν τον περισσότερο κόσμο! Είναι υποστηρικτής των ηλεκτρονικών, του αρέσει η Panigale 1299 και πιστεύει ότι από ένα σημείο και μετά, δεν μπορείς να εκμεταλλευτείς τις δυνατότητες των νέων μοτοσυκλετών, αν δεν έχεις ηλεκτρονικά. Πράγματα που λέμε στο περιοδικό, και ορισμένες φορές ακούμε την απάντηση ότι «οι παλιοί θα τα κατάφερναν». Ένας από τους ταχύτερους λοιπόν, λέει πως όχι, ωστόσο δεν θα πρέπει να μαθαίνει κανείς να οδηγά με τα ηλεκτρονικά. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, και θα ακολουθήσουν κι άλλες φυσικά, καθώς η τεράστια εμπειρία του “Fast Freddie”, που ασταμάτητα οδηγεί όλα αυτά τα χρόνια, είναι αστείρευτη πηγή για προβληματισμό. Που να ακούσετε τι έχει να πει, για τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας μόνο με τα φρένα. Πιστεύει ότι οι σύγχρονοι αγώνες είναι εντυπωσιακοί, εξίσου με την δική του εποχή, και έχει ενδιαφέροντα πράγματα να πει για κάθε αναβάτη των MotoGP. Μείνετε συντονισμένοι για συνέντευξη Freddie Spencer και την αναλυτική δοκιμή των νέων Bridgestone!    

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες