Lin Jarvis: "Ο Lorenzo ήρθε στη Yamaha ως αντικαταστάτης του Rossi"

Αποκαλύψεις για το παρασκήνιο της μεταγραφής
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/1/2020

Ο Jorge Lorenzo μεταπήδησε στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP όντας δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία των GP250, υπογράφοντας, ως εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha και team mate του Valentino Rossi, το 2008. Από την πρώτη κιόλας στιγμή ήταν έντονα αντιληπτή η εχθρικότητα μεταξύ των δύο αναβατών, ειδικά όταν ο νεαρός –τότε- Ισπανός, πήρε την pole position στο ντεμπούτο του στην κατηγορία, ενώ στον τρίτο αγώνα πήρε την πρώτη του νίκη στα MotoGP.

Η Yamaha βρέθηκε με δύο "ντίβες" στο box της που ανταγωνιζόντουσαν μεταξύ τους για το ποιος θα αποτελέσει το "πρώτο όνομα" της ομάδας, με αποκορύφωμα τον περίφημο τοίχο που υψώθηκε μέσα στο γκαράζ της ανάμεσα στους δύο αναβάτες, με πρωτοβουλία του Rossi, προκειμένου να μην υπάρχει "διαρροή" δεδομένων. Αυτόματα δημιουργήθηκε η απορία σε όλο τον κόσμο σχετικά με το πώς θα μπορούσε να διαχειριστεί η Yamaha μια τόσο δύσκολη κατάσταση, η οποία ωστόσο της έφερε τρεις παγκόσμιους τίτλους (το 2008 και το 2009 με τον Rossi, και το 2010 με τον Lorenzo, πριν φύγει ο Rossi για την ομάδα της Ducati), αλλά και ποιο ήταν το σκεπτικό πίσω από μια τέτοια απόφαση, που ήταν δεδομένο ότι θα έφερνε ένταση μέσα στα πιτς.

Μια συνέντευξη που έδωσε στο CNN το αφεντικό της Yamaha Racing, Lin Jarvis, ρίχνει φως στο μυστήριο και εξηγεί σε μεγάλο βαθμό πώς έφτασαν τα πράγματα ως εκεί. Όπως, λοιπόν, δήλωσε χαρακτηριστικά, ο σχεδιασμός της Yamaha δεν ήταν ποτέ να συνυπάρξουν Rossi και Lorenzo στο ίδιο γκαράζ, αφού στην Yamaha περίμεναν πως ο Γιατρός θα πήγαινε στην Formula 1, κάνοντας μια μεγάλη στροφή στην καριέρα του.

Πράγματι, το 2006, ο Rossi είχε πραγματοποιήσει πολλές και επιτυχημένες δοκιμές με αυτοκίνητα F1, ενώ ήταν γνωστό πως η FIA ήταν "ζεστή" στην ιδέα να έχει στις τάξεις της έναν σούπερ σταρ του βεληνεκούς του Rossi.

Όμως, αυτή η κίνηση δεν έγινε ποτέ, με αποτέλεσμα οι Rossi και Lorenzo να επιδοθούν σε μια σκληρή κόντρα για το ποιος θα είναι ο επικρατέστερος μέσα στην ομάδα. Η κόντρα αυτή συνεχίστηκε και το 2013, όταν ο Rossi επέστρεψε στην Yamaha μετά τα δύο "πέτρινα χρόνια" στην Ducati, μέχρι που ακολούθησε την ίδια πορεία ο Lorenzo το 2017, όταν και μετακόμισε στους "κόκκινους".

"Η αντιπαλότητα είχε χτυπήσει κόκκινο, γιατί ο Rossi ήταν ο κυρίαρχος μέχρι εκείνη την στιγμή και ο Lorenzo ήταν ο νεοεισερχόμενος σφετεριστής", είπε ο Jarvis. "Είναι δύσκολη η διαχείριση όταν έχεις δύο κορυφαίους αναβάτες στην ομάδα, αλλά όταν το καταφέραμε, κατακτήσαμε τρεις φορές σερί και τους τρεις τίτλους στα MotoGP. "Όταν έχεις ανταγωνιστικούς αναβάτες ανεβαίνει το επίπεδο της ομάδας, σπρώχνει ο ένας τον άλλον και απλά ελπίζεις να μην αποδειχθούν αυτοκαταστροφικοί. Εμείς γελούσαμε, γιατί όταν προσλάβαμε τον Jorge ως rookie, πριν καν βρεθεί στα MotoGP, τον προσλάβαμε ως αντικαταστάτη του Rossi, διότι θεωρούσαμε ότι ο Valentino θα αποσυρθεί και θα πήγαινε στην Formula 1. Αυτό συνέβη το 2006, και τότε κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι ο Lorenzo θα αποσυρόταν πριν τον Valentino! Η ζωή είναι περίεργη μερικές φορές…"

 

 

Triumph Street Triple 765 RX 2026 - Νέα έκδοση με κορυφαία περιφερειακά, έτοιμη για trackday

Ανάρτηση Ohlins και στα δύο άκρα, ψηλά κλιπόν και 188 κιλά πλήρης υγρών
Triumph Street Triple 765 RX 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

19/11/2025

Η Triumph παρουσίασε τη Street Triple 765 RX που έρχεται να πάρει τη θέση της στην κορυφή της γκάμας της τρικύλνδρης γυμνής με αλλαγές που θα εκτιμηθούν ιδιαιτέρως σε trackday. 

Η πρώτη φορά που είδαμε τα αρχικά "RX" σε Street Triple ήταν το 2015 με εκείνη την έκδοση να έχει επίσης αλλαγές που την έκαναν πιο διασκεδαστική και αποδοτική σε περιβάλλον πίστας.

Η Street Triple 765 RX, η οποία παρουσιάστηκε στην έκθεση μοτοσυκλέτας Motorcycle Live στο Birmingham της Αγγλίας, θα είναι διαθέσιμη μόνο για ένα έτος και έρχεται για να αποτελέσει το "απόλυτο όπλο σε πίστα", σύμφωνα με την Τriumph που επιμελήθηκε δεόντως για να πιάσει τόπο ο λόγος της.

Τη μεγάλη διαφορά έναντι των υπόλοιπων εκδόσεων την κάνουν οι πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Ohlins με ανεστραμμένο πιρούνι NIX30 και piggyback αμορτισέρ STX40. Το πιρούνι έχει διαδρομή 115 χλστ. και το αμορτισέρ δίνει στον πίσω τροχό 131,2 χλστ. διαδρομής.

Την πέδηση αναλαμβάνουν οι ακτινικής τοποθέτησης 4πίστονες Brembo Stylema που συνδυάζονται με ακτινική τρόμπα Brembo MCS, η οποία έχει ρυθμιζόμενη σε απόσταση μανέτα ενώ ρυθμίζεται ως προς την αναλογικότητα στο τράβηγμα της μανέτας.

Για τη βρετανική sport naked επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Supercorsa SP V3 ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης, ενώ στον εξοπλισμό ανήκουν μεταξύ άλλων η TFT οθόνη των πέντε ιντσών, το quickshifter, το πλήρες ηλεκτρονικό οπλοστάσιο βοηθημάτων για τον αναβάτη με Cornering ABS και Traction Control και λειτουργία πίστας για το σύστημα αντιμπλοκαρίσματος. 

Αλλαγές στον δυνατό εν σειρά τρικύλινδρο των 765 κ.εκ. δεν έχουμε με την ισχύ του να φτάνει τους 128 ίππους και τη ροπή στα 8,16 kg.m ροπής στις 12.000 και 9.500 σ.α.λ. αντίστοιχα.

Άλλες αποκλειστικότητες που χαρακτηρίζουν τη Street Triple 765 RX είναι η πάνω billet αλουμινένια πλάκα το όνομα της έκδοσης που έχει χαραχτεί με lazer στο τελικό, τα ψηλά κλιπόν και η διαφορετική επένδυση της σέλας που φέρει και το σήμα της έκδοσης. 

Αποκλειστικός είναι και ο χρωματικός συνδυασμός Matt Aluminium Silve/Diablo Red με ασημί ματ εμπρός φτερό, ρεζερβουάρ και ουρά και κόκκινο υποπλαίσιο, πλαϊνά πλαστικά και ζάντες. Αυτός ο χρωματικός συνδυασμός αποτίνει φόρο τιμής στο πρώτο Street Triple RX.