Marco Simoncelli: Εγκαίνια Μονάδας Φροντίδας στα γενέθλιά του

Στις 20 Ιανουαρίου θα γινόταν 32 χρονών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/1/2019

Εγκαινιάστηκε χθες Κυριακή, η Μονάδα Φροντίδας που κατασκεύασε το ίδρυμα που φέρει το όνομα του αγαπητού αναβάτη Marco Simoncelli, ο οποίος έχασε την ζωή του σε τραγικό ατύχημα στην Sepang, στις 23 Οκτωβρίου 2011. Η Μονάδα Φροντίδας ατόμων με αναπηρία, είναι ένα όραμα που είχε ο πατέρας του Marco από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του ιδρύματος, το οποίο φτιάχτηκε για να καταγράφονται επίσημα οι χιλιάδες δωρεές που άρχισαν να καταφθάνουν με την τραγική είδηση. Κι αυτό γιατί ο Marco έτρεφε τεράστια αγάπη για τα άτομα με αναπηρία, πραγματοποιούσε επισκέψεις σε νοσοκομεία χωρίς κάμερες, αγκάλιαζε τα παιδιά και τους έδινε μπόλικο από τον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο του.

Η Μονάδα Φροντίδας είχε προγραμματιστεί να εγκαινιαστεί τον περασμένο Σεπτέμβριο, ωστόσο αυτό θα ερχόταν κοντά στο μνημόσυνο για τα επτά χρόνια από τον θάνατο του Marco "Sic" Simoncelli, κι έτσι επιλέχτηκε η ημέρα που κανονικά θα γιόρταζε τα 32α γενέθλιά του, δίνοντας εκ νέου χαρμόσυνο μήνυμα σε αυτή την ημερομηνία.

Η Μονάδα Φροντίδας για άτομα με αναπηρία κόστισε πάνω από 2.2 εκατομμύρια Ευρώ, τα οποία κάλυψε εξ ολοκλήρου το ίδρυμα, δωρίζοντας το σπίτι στον δήμο του Coriano, σημείο ταφής του Marco. Το σπίτι ανήκει πλέον στον δήμο, όπως και η διαχείριση του, με διευθύντρια την κα. Kate Fretti, αρραβωνιαστικιά του Marco έως το θάνατό του που μαζί με τον πατέρα του, Paolo Simoncelli είναι οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανή την μνήμη του Marco.

Πέρσι τέτοια εποχή, κατά την τελετή για τα 31 χρόνια του Simoncelli, αν ήταν ακόμη μαζί μας, η κα. Fretti είχε δηλώσει πως οι αγώνες ήταν ένα πάθος που είχε και η ίδια και το ζούσε μαζί με τον Marco, και που πλέον έχει για πάντα χαθεί από την ζωή της και δεν θέλει να ασχοληθεί μαζί τους ποτέ ξανά. Αυτό που επιθυμεί είναι ένα νέο πάθος στο οποίο να μπορεί να αφοσιωθεί και δεν βρίσκει καλύτερο από την Μονάδα Φροντίδας για τους ΑΜΕΑ, τους ανθρώπους που ο Marco αγαπούσε όσο και την ίδια. Για την Kate και τον Marco οι μοτοσυκλέτες ήταν το καλύτερο μέσο για να θρέψουν το πάθος τους, και πάθος τους ήταν οι αγώνες.

Μέσα από τις δοκιμές του περιοδικού στο εξωτερικό, είχα την τύχη να συναντήσω τον Marco δύο φορές πριν χάσει την ζωή του και συζητώντας μου είπε πως δεν οδηγεί στον δρόμο, ούτε όμως και η κοπέλα του ενδιαφέρεται για ρομαντικές βόλτες στην πίσω σέλα. Ακόμη κι αν αναβάτης είναι ένας από τους καλύτερους στον κόσμο! Εκείνο που ήθελαν και οι δύο είναι οι αγώνες κι ακόμα καλύτερα οι αγώνες με μοτοσυκλέτα, χωρίς σκέψεις για να την βγάλουν από την πίστα. Η κοπέλα αυτή, λίγο αργότερα θα γινόταν αρραβωνιαστικιά του, και θα τον έβλεπε να χάνει την ζωή του με τραγικό τρόπο…

Για εκείνη λοιπόν το πάθος για τους αγώνες χάθηκε εκείνη την ημέρα για πάντα μαζί με τον Marco, και θέλει το σπίτι αυτό να γίνει το νέο της αντικείμενο συγκέντρωσης δυνάμεων.

στιγμιότυπο από το χτίσιμο του Σπιτού του Marco Simoncelli: Ο πατέρας του Paolo και η Kate Fretti, αρραβωνιαστικά του Marco...

Εκτείνεται σε τρεις ορόφους που συνολικά καταλαμβάνουν 1.000 τετραγωνικά με σχεδόν άλλα τόσα σε πάρκινγκ και περιβάλλοντα χώρο, χτισμένο σε προνομιακή θέση στην κορυφή ενός λόφου που βλέπει από μακριά όλη την περιοχή. Διαθέτει δύο ειδικές πισίνες για άτομα με αναπηρία, πλήρως εξοπλισμένο και εξειδικευμένο γυμναστήριο, δωμάτια φιλοξενίας για τους συγγενείς, βοηθητικούς και κοινούς χώρους. Στα εγκαίνια παρευρέθηκε μεγάλο μέρος του δήμου, αγωνιζόμενοι και φίλοι του Marco, που μετά το κόψιμο της κορδέλας τον αποχαιρέτησαν για άλλη μία φορά στον τελευταίο τόπο κατοικίας του.

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες