Maverick Vinales: Κάτοικος Qatar με στόχο την κορυφή

Μια προσπάθεια να εξελιχθεί σε όλους τους τομείς
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/12/2019

Τα πράγματα στα MotoGP έχουν αλλάξει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Από την εποχή που οι αναβάτες έπιναν αλκοόλ και κάπνιζαν πάνω στη μοτοσυκλέτα τους πριν την εκκίνηση (βλ. Barry Sheene) έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο, που υποβάλλουν τον εαυτό τους σε ένα εξαντλητικό πρόγραμμα, τόσο διατροφής όσο και προπόνησης, τα οποία επιμελούνται από ειδικούς διατροφολόγους, γυμναστές κ.ο.κ. Αυτές είναι μερικές από τις “θυσίες” που πρέπει να κάνει πλέον κάποιος, αν θέλει να αποκομίσει το 100% (κάποιες φορές το 110%) του δυναμικού του, αφού ο ανταγωνισμός έχει φτάσει σε άλλο επίπεδο. Από την άλλη, η πίεση που δημιουργείται μέσα από αυτή τη διαδικασία είναι τεράστια και σε συνδυασμό με τα ψυχολογικά παιχνίδια που κάνουν οι αναβάτες μεταξύ τους, μπορεί να οδηγήσει πολλές φορές και στην ψυχολογική κατάρρευση, με πιο πρόσφατο και αντιπροσωπευτικό παράδειγμα τον Johann Zarco.

Επάνω σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε και ο Maverick Vinales, εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha και ομόσταβλος του Γιατρού, όταν αποφάσισε να γίνει μόνιμος κάτοικος του Qatar από τον Σεπτέμβρη που μας πέρασε. Οι λόγοι είναι πολλοί, όπως ανέφερε σε μια πρόσφατη συνέντευξή του. Ο πιο σημαντικός ήταν πως θα συνεργαστεί με την Qatar Motorsports Academy και το Losail Ciruit Sports Club, με στόχο να γίνει ακόμη πιο ανταγωνιστικός και να φτάσει πιο κοντά στο να εκπληρώσει το στόχο του, που δεν είναι άλλος απ’ το να γίνει Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Οι θερμοκρασίες στο Qatar είναι πολύ καλύτερες για προπόνηση αυτό το διάστημα αφού κυμαίνονται από 25 έως 30 οC και δεν θα χρειάζεται να πραγματοποιούνται σε κλειστούς χώρους. Παράλληλα θα μπορεί να πηγαίνει και σε track day με τις συνθήκες να είναι ιδανικές -σχεδόν πάντα- πράγμα που δεν θα μπορούσε να κάνει αν έμενε στη χιονισμένη Andorra της Ισπανίας.

Στον περσινό αγώνα του Qatar, είχε επισκεφτεί την ακαδημία και είχε εντυπωσιαστεί με τις εγκαταστάσεις της, αλλά και τους προπονητές που διαθέτει. Πολλοί από αυτούς είναι πρώην αγωνιζόμενοι στα MotoGP και είναι αρκετά γρήγοροι και ανταγωνιστικοί μέσα στην πίστα, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να πιέσουν τον Vinales και να του δώσουν το κίνητρο για περαιτέρω βελτίωση. Όπως τόνισε μάλιστα, δεν έχει σημασία ότι δεν θα βρίσκεται στη σέλα της Μ1, αφού ο ανταγωνισμός είναι το ζητούμενο, ο οποίος θα υπάρχει αφου θα οδηγά μοτοσυκλέτες αντίστοιχων επιδόσεων με αυτές των προπονητών του. Παράλληλα, ο ίδιος συνεργάζεται και με την Aspire, μια υπερσύγχρονη αθλητική ακαδημία με εκπληκτικές εγκαταστάσεις. Η οδήγηση της μοτοσυκλέτας διαφοροποιείται κατά πολύ απ’ τα περισσότερα αθλήματα και οι μύες των αναβατών χρειάζεται να έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά –αν θέλετε- ώστε να ανταπεξέλθουν πλήρως στις αντίξοες συνθήκες που καταπονούν το σώμα. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα, που ορισμένοι αναβάτες υποβάλλονται σε επεμβάσεις, όπως αυτή που έκανε στους πήχεις ο Quartararo για να αφαιρέσει τους υμένες των μυών, ώστε να μπορούν να διαστέλλονται κατά τη διάρκεια του αγώνα. Στην περίπτωση του Vinales και της Aspire, ο στόχος τους είναι δημιουργήσουν ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα προπόνησης που αφενός μεν να ενισχύει την αντοχή και αφετέρου να δίνει τα ζητούμενα χαρακτηριστικά σε διάφορες μυϊκές ομάδες, όπως παραδείγματος χάριν στους τετρακέφαλους που πρέπει να μην πιάνονται όταν είναι σφιγμένοι, με τα γόνατα σε κλειστή γωνία.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο όμως είναι πως η Aspire δεν εστιάζει αυστηρά στην φυσική κατάσταση, αλλά δίνει και τη δέουσα σημασία στην ψυχική υγεία των αθλητών της. Μέσα από το πρόγραμμά της ενημερώνει και “εκπαιδεύει” τα μέλη της σχετικά με τη διαχείριση δύσκολων καταστάσεων, όπως φερ’ ειπείν να μη χάνουν την ψυχραιμία τους σε δύσκολες περιόδους. Κάτι που δεν κατάφερε να κάνει ο Zarco, όταν από εκεί που μαχόταν για μια θέση στο βάθρο στη σέλα της Μ1, βρέθηκε στις τελευταίες θέσεις με την ΚΤΜ.

Η επιλογή του Vinales να μετακομίσει στο Qatar δείχνει ιδανική μέσα απ’ τις συνεργασίες του και είναι σίγουρο πως απ’ την πλευρά του θα καταβάλει το 100% για να είναι όσο ανταγωνιστικός γίνεται. Έτσι, το μπαλάκι πέφτει στη Yamaha και οφείλει να φανεί αντάξια των προσδοκιών, προσφέροντας μια ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα. Όπως ανέφερε ο Vinales, στόχος τους είναι να εξελίξουν την Μ1 και να γίνει ανταγωνιστική σε όλες τις πίστες και καιρικές συνθήκες και παράλληλα να βελτιωθεί η συμπεριφορά της στις παρατεταμένες στροφές και στις μεγάλες ευθείες.

Ετικέτες

Ο Peter Hickman κυνηγά το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας σε 2 τροχούς: 400 μίλια ανά ώρα!

Ο Βρετανός αναβάτης θα επιχειρήσει το 2027 να σπάσει το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας σε δύο τροχούς με το project GreyhoundLSR
Project 400
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/10/2026

Με στόχο να ξεπεράσει τα 643,7 km/h, η βρετανική ομάδα GreyhoundLSR κατασκευάζει μια ειδικά σχεδιασμένη γύρω από το σώμα του Peter Hickman, streamliner μοτοσυκλέτα, με δύο υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες Suzuki Hayabusa!

Ο Peter Hickman, ένας από τους πιο επιτυχημένους και δημοφιλείς αναβάτες στην ιστορία του Isle of Man TT, στρέφεται σε μια εντελώς διαφορετική πρόκληση. Έχοντας 14 νίκες στον αγώνα και το απόλυτο ρεκόρ γύρου στη Mountain Course, θέλει τώρα να γίνει ο ταχύτερος αναβάτης στον κόσμο, ξεπερνώντας το φράγμα των 400 μιλίων ανά ώρα, δηλαδή 643,7 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Για αυτόν τον στόχο συνεργάζεται με τη βρετανική ομάδα GreyhoundLSR, η οποία αναπτύσσει μια ειδική μοτοσυκλέτα για την απόπειρα κατάρριψης του απόλυτου ρεκόρ ταχύτητας σε δύο τροχούς. Project 400 είναι η ονομασία του φιλόδοξου εγχειρήματος και η προσπάθεια έχει προγραμματιστεί για το 2027, στην αργιλώδη επιφάνεια της Hakskeen Pan στη Νότια Αφρική.

Project 400

Ο Hickman έχει ανακοινωθεί επίσημα ως ο αναβάτης της προσπάθειας, αλλά η συμμετοχή του δεν περιορίζεται στις δοκιμές και στην τελική απόπειρα. Σύμφωνα με την ομάδα, βρίσκεται από την αρχή στη διαδικασία εξέλιξης, με τη θέση οδήγησής του να επηρεάζει άμεσα τη σχεδίαση του πλαισίου, των χειριστηρίων και του αεροδυναμικού αμαξώματος.

Κατασκευή γύρω από τον αναβάτη

Σε ταχύτητες άνω των 640 χιλιομέτρων ανά ώρα, η αεροδυναμική αντίσταση και η ευστάθεια αποκτούν καθοριστική σημασία. Για να περιοριστεί η αντίσταση του αέρα, το αμάξωμα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο συμπαγές, κάτι που απαιτεί να σχεδιαστεί με βάση τις ακριβείς διαστάσεις του αναβάτη.

Η GreyhoundLSR χρησιμοποίησε τρισδιάστατους σαρωτές για να καταγράψει το σώμα του Hickman. Ο Βρετανός κάθισε σε μια μεταλλική κατασκευή που προσομοιώνει το σχήμα του μελλοντικού πλαισίου, ώστε να συγκεντρωθούν τα δεδομένα που χρειάζονται για τον σχεδιασμό. Στη συνέχεια, αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε υπολογιστικές αναλύσεις ρευστομηχανικής CFD, δηλαδή σε προσομοίωση της ροής του αέρα γύρω από τη μοτοσυκλέτα.

Project 400

Ο Hickman έχει ύψος περίπου 1,88 μέτρα και ο διαθέσιμος χώρος είναι εξαιρετικά περιορισμένος. Σε βίντεο που δημοσίευσε η ομάδα, φαίνεται να χρειάζεται να διπλώσει έντονα το σώμα του για να χωρέσει στο εσωτερικό της αεροδυναμικές μοτοσυκλέτας. Η θέση οδήγησης αποτελεί βασικό στοιχείο της συνολικής σχεδίασης, καθώς πρέπει να συνδυάζει μικρή μετωπική επιφάνεια με έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε ακραίες ταχύτητες.

Δύο υπερτροφοδοτούμενοι κινητήρες Hayabusa

Την κίνηση αναλαμβάνουν δύο υπερτροφοδοτούμενοι κινητήρες Suzuki Hayabusa. Η ομάδα επιλέγει την παλαιότερη γενιά του κινητήρα, θεωρώντας ότι προσφέρει μεγαλύτερα περιθώρια απόδοσης από τις νεότερες εκδόσεις, οι οποίες πρέπει να συμμορφώνονται με αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων.

Η εξέλιξη του συστήματος κίνησης γίνεται σε συνεργασία με την Horsepower Factory, εταιρεία που ειδικεύεται στις μοτοσυκλέτες αγώνων drag και έχει εμπειρία και τεχνογνωσία από κινητήρες Hayabusa σε σχετικές κατασκευές. Προς το παρόν, η GreyhoundLSR δεν έχει ανακοινώσει συγκεκριμένα στοιχεία ισχύος.

Project 400

Η ομάδα ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται για μετατροπή μιας συμβατικής μοτοσυκλέτας παραγωγής, αλλά για μια κατασκευή που σχεδιάζεται εξαρχής με μοναδικό στόχο την επίτευξη του συγκεκριμένου ρεκόρ ταχύτητας.

Η ομάδα πίσω από το Project 400

Η GreyhoundLSR είναι βρετανική ομάδα μηχανικών και τεχνικών, στην οποία συμμετέχουν άνθρωποι με εμπειρία από τη Formula 1. Συνιδρυτής της είναι ο Adam Fawsitt, ενώ ένα από τα γνωστά ονόματα του τεχνικού επιτελείου είναι ο Alaster Gibson.

Ο Gibson εργάστηκε για τέσσερα χρόνια ως επικεφαλής μηχανικός στην ομάδα Benetton της Formula 1 και στη συνέχεια για δέκα χρόνια ως αρχιμηχανικός στις ομάδες BAR και Honda Grand Prix.

Project 400

Από τον Ιούλιο, η GreyhoundLSR συνεργάζεται επίσης με την RAF Motorsport, τον μηχανοκίνητο αθλητικό φορέα της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Σύμφωνα με τον Fawsitt, το project δεν αφορά μόνο την κατάρριψη ενός ρεκόρ, αλλά και την ανάδειξη της μηχανολογίας υψηλού επιπέδου, με στόχο να εμπνεύσει νεότερους ανθρώπους να ασχοληθούν με την τεχνολογία και τη μηχανική.

Στη Νότια Αφρική το 2027

Η απόπειρα έχει προγραμματιστεί για την Hakskeen Pan, μια αποξηραμένη επιφάνεια συμπαγούς αργίλου στη Νότια Αφρική, όπου υπάρχει μια ιδιαίτερα επίπεδη διαδρομή μήκους περίπου 19 χιλιομέτρων. Η μεγάλη ευθεία είναι απαραίτητη για να επιταχύνει η μοτοσυκλέτα μέχρι την επιθυμητή ταχύτητα, αλλά και για να υπάρχει αρκετός χώρος επιβράδυνσης.

Hakskeen Pan

Το σχετικά χαμηλό υψόμετρο της περιοχής αποτελεί ένα ακόμη πλεονέκτημα, καθώς η πυκνότερη ατμόσφαιρα μπορεί να βοηθήσει τους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες να αποδώσουν περισσότερη ισχύ. Πριν από τη μετάβαση στη Νότια Αφρική, η ομάδα σχεδιάζει να πραγματοποιήσει τις πρώτες δοκιμές στη Βρετανία, ώστε να ελέγξει τη λειτουργία των συστημάτων και τη συμπεριφορά της κατασκευής.

Η ακριβής ημερομηνία της προσπάθειας δεν έχει ανακοινωθεί.

Το ρεκόρ που θέλει να καταρρίψει

Το σημερινό απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας μοτοσυκλέτας ανήκει στον Αμερικανό Rocky Robinson, ο οποίος το 2010 έφτασε τα 605,7 km/h με το Top 1 Ack Attack στις αλυκές Bonneville της Utah. Η κατασκευή χρησιμοποιούσε επίσης δύο κινητήρες Suzuki Hayabusa και ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα που ξεπέρασε επίσημα τα 600 km/h.

Πριν από τον Robinson, το ρεκόρ ανήκε στον Dave Campos, ο οποίος το 1990 είχε φτάσει τα 518,5 km/h. Η απόλυτη επίδοση βρίσκεται σε αμερικανικά χέρια από το 1956.

Η GreyhoundLSR δεν είναι η μόνη ομάδα που στοχεύει στα 400 μίλια. Λίγες εβδομάδες πριν από την ανακοίνωση της συμμετοχής του Hickman, η ομάδα του Top 1 Ack Attack γνωστοποίησε επίσης ότι σχεδιάζει νέα προσπάθεια για την υπέρβαση του συγκεκριμένου ορίου, αυτή τη φορά στις αλυκές της Βολιβίας.

Από τις στροφές του TT στην απόλυτη ταχύτητα

Ο Hickman έχει κατακτήσει 14 νίκες στο Isle of Man TT και κρατά το απόλυτο ρεκόρ γύρου στη Mountain Course από το 2023, όταν σημείωσε χρόνο 16 λεπτών και 36,115 δευτερολέπτων με BMW M 1000 RR, με μέση ταχύτητα 219,4 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Η μετάβαση από τον αγώνα του TT στην προσπάθεια για το ρεκόρ ταχύτητας αλλάζει πλήρως τις απαιτήσεις. Στο Isle of Man, ο αναβάτης αντιμετωπίζει στενούς δημόσιους δρόμους, ανωμαλίες, άλματα και διαδοχικές στροφές, με ελάχιστα περιθώρια λάθους. Στην Hakskeen Pan, αντίθετα, το ζητούμενο θα είναι η επίτευξη της μέγιστης δυνατής ταχύτητας σε ευθεία, με την αεροδυναμική, τη σταθερότητα και την ακρίβεια του χειρισμού να βρίσκονται στο επίκεντρο.

Project 400

Το αν ο Hickman και η GreyhoundLSR θα καταφέρουν να ξεπεράσουν το τρέχον ρεκόρ θα φανεί το 2027. Μέχρι τότε, η εξέλιξη της ειδικής κατασκευής και οι πρώτες δοκιμές θα δείξουν πόσο κοντά μπορεί να φτάσει η ομάδα στον στόχο της.