MotoGP: Δικαιώθηκε η Ducati

Ανακοινώθηκε η απόφαση για την έφεση των ομάδων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/3/2019

Ο πρώτος αγώνας για τα MotoGP στο Qatar πρόσφερε θέαμα και ένταση, όχι μόνο εντός πίστας αλλά και εκτός, καθώς μετά τη νίκη του Dovizioso πάνω στο νήμα, κατατέθηκαν ενστάσεις από τις ομάδες των Honda, KTM, Suzuki και Aprilia, οι οποίες αρχικά απορρίφθηκαν από τους αγωνοδίκες, αλλά στη συνέχεια κατατέθηκε έφεση στο αρμόδιο όργανο του θεσμού. Το θέμα είχε να κάνει με τα αεροδυναμικά βοηθήματα που είχε χρησιμοποιήσει η Ducati στο πίσω ελαστικό και στο πιρούνι των Desmosedici των Miller, Dovizioso και Petrucci.

Πίσω από αυτές τις κινήσεις υπήρξε πολύ παρασκήνιο, με το κάθε εργοστάσιο να παίρνει θέση για το λόγο που υπέβαλλε την έφεση, ενώ από την πλευρά της Ducati o Team Manager Gigi Dall'Igna προέβαλε την δική τους εκδοχή (ότι λειτουργούν δηλαδή ως βοηθήματα για την ψύξη του ελαστικού κι όχι υπέρ της αεροδυναμικής), αφήνοντας μάλιστα και ανοιχτό το ενδεχόμενο για αντίποινα προς την Honda, τονίζοντας έτσι την ενόχληση των Ιταλών από αυτή την κίνηση.

Το όργανο της FIM που εξετάζει τέτοιες περιπτώσεις είχε δεσμευθεί ότι θα ανακοίνωνε την απόφασή του πριν τον αγώνα της Αργεντινής στις 31 Μαρτίου, όπως και έγινε καθώς χθες βγήκε η επίσημη ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία δικαιώνεται η Ducati. Διαβάστε την πλήρη ανακοίνωση της FIM:
"Κατά την διάρκεια του πρώτου αγώνα της σεζόν των MotoGP στο Qatar στις 10 Μαρτίου, κατατέθηκαν στους αγωνοδίκες τεχνικές ενστάσεις που αφορούσαν την χρήση ενός εξαρτήματος στις μοτοσυκλέτες της Ducati, από την ομάδα Suzuki Ecstar κατά του αναβάτη Jack Miller (Νο 43, Ducati), από την ομάδα Repsol Honda κατά του αναβάτη Andrea Dovizioso (Νο 4, Ducati) και από τιςομάδες Red Bull KTM Factory και Aprilia Racing Gresini, κατά του αναβάτη Danilo Petrucci (Νο 9, Ducati). Οι ομάδες που διαμαρτυρήθηκαν θεώρησαν ότι το εξάρτημα ήταν κυρίως ένα αεροδυναμικό βοήθημα και ως εκ τούτου ήταν ενάντια στους τεχνικούς κανονισμούς των MotoGP. Μετά από ακρόαση, οι τέσσερις ενστάσεις απορρίφθηκαν. Στη συνέχεια, οι ίδιες τέσσερις ομάδες κατέθεσαν εφέσεις κατά της απόφασης των αγωνοδικών στο Όργανο Εφέσεων των MotoGP και προγραμματίστηκε μια νέα ακρόαση. Το Όργανο Εφέσεων θεώρησε ότι απαιτούνταν επιπλέον τεχνική αξιολόγηση, κάτι το οποίο δεν ήταν δυνατόν κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες. Γι' αυτό το λόγο αποφάσισαν ότι θα έπρεπε να αποταθούν στο Εφετείο των MotoGP σύμφωνα με το άρθρο 3.3.3.2 των κανονισμών.
Έπειτα από την ακρόαση που διεξήχθη στην Mies της Ελβετίας την Παρασκευή 22 Μαρτίου, το Εφετείο παρέδωσε την απόφασή του χθες στις 26 Μαρτίου και οι εμπλεκόμενοι (οι τέσσερις ομάδες, η Ducati και η FIM) ενημερώθηκαν πλήρως ότι:
• Οι εφέσεις που κατατέθηκαν από τις ομάδες των Aprilia, Suzuki, Honda και KTM έγιναν δεκτές.
• Τα προσωρινά αποτελέσματα του αγώνα επικυρώνονται και ανακοινώνονται ως τελικά
• Το αίτημα να ανακηρυχθεί το εξάρτημα παράνομο και να απαγορευθεί η μελλοντική του χρήση σε αγώνες, απορρίφθηκε.
Μία εκ νέου έφεση πάνω στην συγκεκριμένη απόφαση μπορεί να κατατεθεί στο CAS (Court of Arbitration of Sport, το διαιτητικό δικαστήριο επίλυσης αθλητικών διαφορών) στην Λωζάνη της Ελβετίας μέσα σε πέντε ημέρες, βάσει του άρθρου 3.9 των κανονισμών του 2019 της FIM για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα."

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.