MotoGP – Misano: Κατατακτήριες δοκιμές με διαφορά… τρίχας!

Τον πρώτο λόγο η Yamaha!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/9/2020

Οι δοκιμές του Σαββάτου, οι τρίτες και τέταρτες ελεύθερες μαζί με τις κατατακτήριες Q1 και Q2, αποζημίωσαν τους λιγοστούς -για τα δεδομένα των MotoGP- θεατές που βρέθηκαν για πρώτη φορά φέτος στην πίστα του Misano. Η κυριαρχία των Yamaha ήταν εμφανέστατη ήδη από την Παρασκευή, αλλά στις FP3 (που σημαδεύτηκαν από πολλές πτώσεις) οι τοπικοί επισκέπτες είχαν έναν ακόμη λόγο να ενθουσιαστούν, καθώς ο Rossi κατάφερε να γράψει τον ταχύτερο χρόνο, μπροστά από τον Vinales και τον πρωτοπόρο της βαθμολογίας, Fabio Quartararo, Στις FP4, ήταν η σειρά του Γάλλου να γράψει τον ταχύτερο γύρο και όλα τα βλέμματα ήταν φυσικά στραμμένα στις κατατακτήριες Q2.

Λίγο πιο πριν, στην πρώτες κατατακτήριες δοκιμές, το εισιτήριο για τις Q2 πήραν οι Pol Espargaro και ο Miguel Oliveira, βάζοντας δύο από τις μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ στην πρώτη δωδεκάδα, αφήνοντας εκτός του Aelix Espargaro και Danilo Petrucci. Ο καιρός ήταν ιδανικός και σίγουρα η παρουσία, έστω και λίγων, θεατών έδωσε επιπλέον κίνητρο στους αναβάτες που μπήκαν ορεξάτοι στην πίστα.

Με το άνοιγμα της πίστας για τους αναβάτες, Ο Vinales έγραψε τον ταχύτερο χρόνο, ενώ ο Pol Espargaro άνοιξε το χορό των πτώσεων στις Q2. Αμέσως όμως ο Γιατρός ισοφάρισε τον πρωινό του χρόνο και πήρε μια βραχυπρόθεσμη πρωτιά, καθώς και ο Quartararo έκανε κι αυτός έναν εξαιρετικό γύρο θέτοντας τον εαυτό του επικεφαλής. Με τρεις Yamaha στην προσωρινή πρώτη σειρά εκκίνησης (αφού και ο Morbidelli ήταν εντυπωσιακά γρήγορος), μπήκαν οι αναβάτες στα πιτς για αλλαγή ελαστικών για τη δεύτερη έξοδό τους στην πίστα.

Ο Vinales ήταν ξανά ο πρώτος που βγήκε με φρέσκα ελαστικά και στον δεύτερο γύρο του κατάφερε να βελτιώσει τον χρόνο του και να μπει αυτός μπροστά στην διεκδίκηση της pole position. Οι Ducati έδειχναν να δυσκολεύονται, με τους Bagnaia και Miller να μην μπορούν να ακολουθήσουν τα γυρολόγια των πρώτων, ενώ και οι Suzuki είχαν θέματα, χάνοντας αρκετές φορές τα φρένα.

Το ξεχωριστό κράνος του Rossi για το Misano, με ένα... Viagra με το λογότυπο του, κάνοντας ξεκάθαρες τις προθέσεις του! - περισσότερες φωτογραφίες πατώντας εδώ

Εν τω μεταξύ, η διαφορά των τριών πρώτων καθορίζονταν από ελάχιστα χιλιοστά του δευτερολέπτου. Στα τελευταία δευτερόλεπτα η πρωτιά άλλαξε χέρια αρκετές φορές, με τον Vinales μάλιστα να κάνει και το απόλυτο ρεκόρ πίστας και να παίρνει τελικά την pole position, έχοντας πίσω του τις δύο μοτοσυκλέτες της Petronas, με τους Morbidelli και Quartararo αντίστοιχα, ενώ ο Rossi έγραψε τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο.

Αύριο λοιπόν, τέσσερις Yamaha θα ξεκινλησουν από τις τέσσερις πρώτες θέσεις της σχάρας εκκίνησης, με τον Miller στην πέμπτη θέση (πρώτο Ducati), τον Bagnaia έκτο, τις δύο Suzuki (Rins και Mir) στην έβδομη και όγδοη θέση, ενώ την δεκάδα συμπλήρωσαν οι Dovizioso και Zarco. Οι δύο ΚΤΜ που ήρθαν από τις Q1, έμειναν στην 11^η (Espargaro) και 12^η (Oliveira) θέση αντίστοιχα.

Κατάταξη Q2

Θέση	Num.	Αναβάτης	Εθν.	Ομάδα	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος	Διαφ 1ος/προηγ.
1	12	Maverick VIÑALES	SPA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	289.5	1'31.411
2	21	Franco MORBIDELLI	ITA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	288.0	1'31.723	0.312 / 0.312
3	20	Fabio QUARTARARO	FRA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	288.7	1'31.791	0.380 / 0.068
4	46	Valentino ROSSI	ITA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	287.2	1'31.877	0.466 / 0.086
5	43	Jack MILLER	AUS	Pramac Racing	Ducati	297.5	1'32.052	0.641 / 0.175
6	63	Francesco BAGNAIA	ITA	Pramac Racing	Ducati	301.6	1'32.054	0.643 / 0.002
7	42	Alex RINS	SPA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	291.8	1'32.090	0.679 / 0.036
8	36	Joan MIR	SPA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	288.7	1'32.102	0.691 / 0.012
9	4	Andrea DOVIZIOSO	ITA	Ducati Team	Ducati	297.5	1'32.184	0.773 / 0.082
10	5	Johann ZARCO	FRA	Esponsorama Racing	Ducati	296.7	1'32.218	0.807 / 0.034
11	44	Pol ESPARGARO	SPA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	295.8	1'32.266	0.855 / 0.048
12	88	Miguel OLIVEIRA	POR	Red Bull KTM Tech 3	KTM	291.8	1'32.323	0.912 / 0.057

Κατάταξη Q1

Θέση	Num.	Αναβάτης	Εθν.	Ομάδα	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος	Διαφ 1ος/προηγ.
1	44	Pol ESPARGARO	SPA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	295.0	1'32.064
2	88	Miguel OLIVEIRA	POR	Red Bull KTM Tech 3	KTM	295.0	1'32.212	0.148 / 0.148
3	41	Aleix ESPARGARO	SPA	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	291.1	1'32.295	0.231 / 0.083
4	30	Takaaki NAKAGAMI	JPN	LCR Honda IDEMITSU	Honda	292.6	1'32.382	0.318 / 0.087
5	9	Danilo PETRUCCI	ITA	Ducati Team	Ducati	298.3	1'32.418	0.354 / 0.036
6	33	Brad BINDER	RSA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	293.4	1'32.534	0.470 / 0.116
7	53	Tito RABAT	SPA	Esponsorama Racing	Ducati	296.7	1'32.791	0.727 / 0.257
8	27	Iker LECUONA	SPA	Red Bull KTM Tech 3	KTM	290.3	1'32.838	0.774 / 0.047
9	6	Stefan BRADL	GER	Repsol Honda Team	Honda	294.2	1'32.915	0.851 / 0.077
10	38	Bradley SMITH	GBR	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	292.6	1'33.166	1.102 / 0.251
11	73	Alex MARQUEZ	SPA	Repsol Honda Team	Honda	294.2	1'33.333	1.269 / 0.167
	35	Cal CRUTCHLOW	GBR	LCR Honda CASTROL	Honda

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!