MotoGP: Σκέψεις Ducati για Vinales το 2021!

Άρχισε η μεταγραφολογία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/12/2019

Ο Maverick Vinales μεταπήδησε από την ομάδα της Suzuki στην Yamaha το 2017 και το ξεκίνημά του ήταν τουλάχιστον εντυπωσιακό: Στους πέντε πρώτους αγώνες εκείνης της χρονιάς είχε τρεις νίκες! Η συνέχεια βέβαια δεν ήταν τόσο λαμπρή, καθώς η απόδοσή του είχε διακυμάνσεις, ενώ φέτος παρά το γεγονός ότι ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της Yamaha για το 2019, υποσκιάστηκε από τα κατορθώματα του δορυφορικού αναβάτη Fabio Quartararo. Από την άλλη, πέρα από τις επιδόσεις, εκτός πίστας σε επίπεδο δημοφιλίας και marketing, απέχει πολύ από τον team mate του, Valentino Rossi.

Το γεγονός ότι για το 2020 ο Quartararo αναβαθμίστηκε έχοντας στην διάθεσή του μια πλήρως εργοστασιακή Μ1, πυροδότησε έντονες συζητήσεις σχετικά με το ότι προετοιμάζεται το έδαφος για να γίνει ο Γάλλος το 2021 ένας πλήρως εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha, είτε στην θέση του Vinales είτε του Rossi. Αυτό έρχεται να "δέσει" και με την έντονη φημολογία που έχει ξεσπάσει για το ότι ο Vinales βρίσκεται στο στόχαστρο της Ducati, η οποία θα παλέψει δυνατά για να τον αποκτήσει μόλις ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή των νέων συμβολαίων.

Θέλοντας να προλάβει τυχόν δυσάρεστες εξελίξεις, ο Lin Jarvis, το αφεντικό του αγωνιστικού τμήματος της Yamaha, έσπευσε να δηλώσει ότι θέλει πολύ να μείνει ο Vinales στην εργοστασιακή ομάδα για πολύ καιρό και μετά το 2021, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί με τους Quartaro και Rossi. "Η χρονιά δεν ξεκίνησε καλά για τον Maverick", δήλωσε ο Jarvis και συνέχισε λέγοντας, "καθώς πάλευε για τους πρώτους πέντε-έξι αγώνες, ενώ και ο Valentino ήταν συνέχεια μπροστά του. Ήταν λίγο χαμένος, αλλά στην συνέχεια είδε τα οφέλη από τις αλλαγές που κάναμε στην ομάδα γι' αυτόν, με τον νέο αρχιμηχανικό του, τον Esteban Garcia και τον Julian Simon ως riding coach. Ήταν πολύ ενθαρρυντικό να τον βλέπουμε να βελτιώνει την απόδοση και τα στατιστικά του κατά την διάρκεια της σεζόν."

Πράγματι, ο Vinales είναι ο μοναδικός αναβάτης της Yamaha που έχει κερδίσει αγώνα φέτος, ενώ τερμάτισε το πρωτάθλημα στην τρίτη θέση της βαθμολογίας. Παρόλα αυτά όμως, όπως αναφέραμε και παραπάνω, πέρασε μεγάλο μέρος της χρονιάς πίσω από τους Quartararo και Rossi, γεγονός που τον καθιστά ίσως τον πιο πιθανό από τους τρεις να χάσει την θέση του στην Yamaha. Το δίλλημα του Maverick που έχει χρονικό περιορισμό, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την απόφαση που θα πάρει ο Rossi, αν θα σταματήσει ή αν θα συνεχίσει να τρέχει και μετά το 2020. Ο Ιταλός εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο για την Yamaha, καθώς παρά το γεγονός ότι οι επιδόσεις του Vinales είναι καλύτερες το τελευταίο διάστημα από του Rossi, ο Γιατρός εξακολουθεί να προσελκύει χορηγούς και οικονομικά οφέλη για την ομάδα, ενώ είναι πιο πιθανό να εγκαταλείψει ο ίδιος την Yamaha παρά να τον διώξουν αυτοί. Από την άλλη, ο Quartarao είναι το πιο "hot" όνομα στην αγορά των αναβατών και η Yamaha ίσως χρειαστεί να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να τον κρατήσει, αν δεν του εξασφαλίσει μια εργοστασιακή θέση για το 2021.

Αν όλα τα παραπάνω δεν ξεκαθαρίσουν σύντομα, ο Vinales ίσως αναγκαστεί να δώσει τη λύση ψάχνοντας για ένα άλλο συμβόλαιο. Η Ducati αυτή τη στιγμή εμφανίζεται να έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς το οδηγικό του στιλ ταιριάζει απόλυτα με την φιλοσοφία της ομάδας και της μοτοσυκλέτας. Πάντως, αυτή τη στιγμή οι "κόκκινοι" έχουν ένα πλήρες "οπλοστάσιο" αναβατών με τους Dovizioso, Petrucci, Miller, Bagnaia (και πλέον και τον Zarco) απ' όπου θα μπορούσε να ανατρέξει για την σύσταση της ομάδας της το 2021.

Σε ό,τι αφορά τις υπόλοιπες εναλλακτικές, η Suzuki αποτελεί μια καλή περίπτωση, καθώς έχει αλλάξει ριζικά από τότε που ανήκε ο Ισπανός στην ομάδα της, με θεαματική βελτίωση και μεγάλες προοπτικές, γεγονός που δίνει αρκετούς πόντους σε μια μελλοντική συμφωνία. Η Honda δεν αποτελεί εναλλακτική, τουλάχιστον όσο είναι ο  Marc Marquez εκεί, ενώ και η ΚΤΜ δείχνει να είναι ικανοποιημένη με την γραμμή παραγωγής νέων ταλέντων που προωθεί.

Μπορεί λοιπόν την επόμενη σεζόν να είναι όλη η προσοχή στραμμένη πάνω στον Marquez και τον Rossi σχετικά με τις αποφάσεις που θα πάρουν για το μέλλον τους, αλλά στην πραγματικότητα ο Vinales αποτελεί το πραγματικό "κελεπούρι" για όλες τις αντίπαλες ομάδες.

 

Οι Αυτοκρατορικοί Φρουροί της Ιαπωνίας οδηγούν Goldwing με καλάθι! [VIDEO]

Με εκπαίδευση που συνήθως διαρκεί πέντε έτη μέχρι να κριθούν ικανοί για τη θέση
Αυτοκρατορική Φρουρά της Ιαπωνίας
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/3/2026

Στο ειδικό site της Honda για τη ναυαρχίδα των μοτοσυκλετών τουρισμού της, βρίσκεται ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο για τους Αυτοκρατορικούς Φρουρούς της Ιαπωνίας και τα Goldwing με καλάθι που οδηγούν.

Ο Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, στα ιαπωνικά γνωστός και ως “ουράνιος κυρίαρχος” αλλά και ως Μικάντο είναι επίσης η ανώτατη αρχή της θρησκείας Σίντο, ενώ σύμφωνα με το ισχύον σύνταγμα, ο αυτοκράτορας είναι το “σύμβολο του κράτους και της ενότητας του λαού”. Ο Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας είναι η παλαιότερη συνεχής κληρονομική μοναρχία του κόσμου. Στο Νιχόν Σόκι, βιβλίο της ιαπωνικής ιστορίας του 8ου αιώνα, λέγεται ότι η Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας ιδρύθηκε το 660 π.Χ. από τον αυτοκράτορα Τζίμου, που σύμφωνα με την παράδοση είχε θεϊκή καταγωγή.

Από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, το αυτοκρατορικό βρίσκεται στην περιοχή του Κάστρου του Έντο, στο κέντρο του Τόκιο. Παλαιότερα η Αυτοκρατορική Οικογένεια κατοικούσε στο Κιότο, για σχεδόν έντεκα αιώνες. Στην Δύση ο θρόνος του είναι γνωστός και ως “ο Θρόνος των Χρυσανθέμων”. Τα γενέθλια του εκάστοτε Αυτοκράτορα (σήμερα στις 23 Φεβρουαρίου), τιμώνται ως εθνική εορτή στην Ιαπωνία.

Σήμερα, ο ρόλος του 126ου Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, του Αυτοκράτορα Ναρουχίτο, είναι καθαρά εθιμοτυπικός, καθώς το πολίτευμα της χώρας είναι βασιλευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Στην υπηρεσία του Ναρουχίτο, και του εκάστοτε Ιάπωνα Αυτοκράτορα, υπάρχει μια μοναδική οργανωτική δύναμη της αστυνομίας που είναι γνωστή ως Αυτοκρατορική Φρουρά.

Μια από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες είναι οι μοτοσυκλέτες της Αυτοκρατορικής Φρουράς, που είναι ειδικά βαμμένα Honda Goldwing με sidecar (καλάθι στα ελληνικά) και έξτρα εξοπλισμό όπως σειρήνες, φάρους, κλπ.

Η Φρουρά ιδρύθηκε το 1886 στο πλαίσιο του Υπουργείου Αυτοκρατορικών Υποθέσεων, και το 1954 έγινε επίσημη υπηρεσία υπό τον νέο Αστυνομικό Νόμο ως ένα προσαρτημένο όργανο της Εθνικής Αστυνομίας.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Το προσωπικό της αριθμεί περίπου 940 (!) επίλεκτα στελέχη -φυσικά δεν είναι όλοι οδηγοί- που λειτουργούν με αυστηρή δομή και πειθαρχία. Σε τελετές συνοδείας, οι Αυτοκρατορικοί Φρουροί συνοδεύουν τα επίσημα αυτοκίνητα με τις μοτοσυκλέτες τους.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Σε κάθε μοτοσυκλέτα της Αυτοκρατορικής Φρουράς θα βρούμε τον αναβάτη και έναν συνεπιβάτη στο καλάθι, ενώ σε κάθε συνοδεία περιλαμβάνονται πολλές μοτοσυκλέτες μπροστά και πίσω από τα επίσημα οχήματα του Αυτοκράτορα και των φιλοξενουμένων του.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Στην ερώτηση γιατί χρησιμοποιούν μοτοσυκλέτες με πλευρικό καρότσι και όχι συμβατικές μοτοσυκλέτες, η απάντηση είναι πως σε περίπτωση ανάγκης οι σταματημένες μοτοσυκλέτες με το καλάθι παρέχουν καλύτερη προστασία στα οχήματα του Αυτοκράτορα, ο συνοδός μπορεί να έχει πρόσβαση σε εξοπλισμό που δεν θα είχε ως συνεπιβάτης, ενώ σίγουρα ένα Goldwing με καλάθι είναι εντυπωσιακότερο από οποιαδήποτε άλλη δίκυκλη  μοτοσυκλέτα.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Οι Goldwing με καλάθι είναι εξοπλισμένες και με όπισθεν, για ευνόητους λόγους, ενώ τα άτομα που θέλουν να ενταχθούν στις μονάδες των Αυτοκρατορικών Φρουρών με μοτοσυκλέτα εκπαιδεύονται εντατικά και επιλέγονται μετά από πολλές δοκιμασίες. Η διαδικασία για να ενταχθούν στη μονάδα ως οδηγοί μπορεί να διαρκέσει ακόμα και 5 χρόνια!

Αυτοκρατορική Φρουρά

Οι εκπαιδεύσεις περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

  • Slalom και ελιγμούς στο δρόμο
  • Γρήγορη οδήγηση χωρίς όμως να ανυψώνεται το καλάθι
  • Ελιγμούς σε στενούς χώρους, συμπεριλαμβανομένων αλλαγών κατεύθυνσης με χρήση όπισθεν
  • Απότομο φρενάρισμα και εκκίνηση
  • Εναλλαγή μεταξύ οχημάτων με ή χωρίς συνοδηγό
  • Ομαδική εκπαίδευση σχηματισμού, όπως στις παρελάσεις
Αυτοκρατορική Φρουρά

Οι περισσότεροι οδηγούν εθελοντικά, γνωρίζοντας την επίπονη και απαιτητική εκπαίδευση που χρειάζεται ώστε να κριθούν ικανοί να αναλάβουν αυτή την υπεύθυνη θέση. Και επειδή μιλάμε για Ιαπωνία, μιλάμε για ένα βαθύ αίσθημα ευθύνης, υπερηφάνειας και καθήκοντος. Αξίζει να σημειωθεί πως οδηγοί των Goldwing δεν είναι μόνο άντρες αλλά και γυναίκες, ενώ εντύπωση προκαλεί ο ρουχισμός εποχής που χρησιμοποιούν με τις χρυσές λεπτομέρειες σε μανίκια και κράνος.

Με πληροφορίες από τη Honda που συνεργάστηκε με το Γραφείο της Αυτοκρατορικής Φρουράς και φωτογραφίες του Kenji Sato.