MotoGP Test, Qatar: H "σούμα" της πρώτης ημέρας

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/3/2016

Με τα λάστιχα να μην έχουν κρυώσει ακόμη από τις δοκιμές του Phillip Island, το "τσίρκο" των MotoGP μετακόμισε στο Qatar για την τελευταία πρόβα τζενεράλε, πριν τον πρώτο αγώνα που θα πραγματοποιηθεί στην πίστα της Losail στις 20 Μαρτίου.
Η πρώτη μέρα δοκιμών βρήκε τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες της Yamaha να καταλαμβάνουν την πρώτη και την τρίτη θέση (Jorge Lorenzo και Valentino Rossi αντίστοιχα), με τις M1 να δείχνουν πιο έτοιμες από τους αντιπάλους τους και προσαρμοσμένες καλύτερα στα νέα δεδομένα για το 2016.

Παρά το γεγονός ότι η πίστα άνοιξε στις 16:00 τοπική ώρα, σχεδόν όλοι οι αναβάτες περίμεναν την δύση του ηλίου για να μπουν μέσα στην πίστα προκειμένου να αποφύγουν τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Στην έρημο όμως οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι μεγάλες, με αποτέλεσμα να είναι κρύα η επιφάνεια της ασφάλτου, ενώ υπήρχαν και μεγάλα τμήματα καλυμμένα με σκόνη λόγω του αέρα. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε τον Lorenzo να συνεχίσει την πρόοδό του από τις προηγούμενες δοκιμές της Sepang και της Αυστραλίας και να γίνει ο πρώτος αναβάτης που έσπασε το φράγμα του 1'55, με ταχύτερο χρόνο στο 1'55.452, σχεδόν μισό δευτερόλεπτο ταχύτερος από τον team mate του Valentino Rossi. Ο Ισπανός δήλωσε πως έχει πολύ καλή αίσθηση με όλα τα ελαστικά της Michelin, πολύ καλύτερη απ' ό,τι στο Phillip Island, αλλά τα ηλεκτρονικά χρειάζονται περισσότερη μελέτη και βελτίωση. Εστίασε όμως στο ότι στον αγώνα θα πρέπει να περιμένουμε εκπλήξεις γιατί έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα και σίγουρα θα είναι ένας αγώνας διαφορετικός απ' ό,τι έχουμε συνηθίσει τα τελευταία τέσσερα με πέντε χρόνια.

Ο "Γιατρός" μπήκε κι αυτός ορεξάτος και δεν πτοήθηκε από μια, ευτυχώς, ανώδυνη πτώση που είχε στο ξεκίνημα των δοκιμών. Επανήλθε πολύ γρήγορα και συνέχισε με την αναζήτηση του καλύτερου στησίματος της Μ1, σε συνθήκες ίδιες με αυτές που θα επικρατούν στον επερχόμενο αγώνα, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στα αποτελέσματα της πρώτης μέρας με χρόνο 1'55.894. "Ξεκίνησα με άσχημο τρόπο", δήλωσε ο Rossi, "καθώς μετά από δέκα στροφές έπεσα, ευτυχώς όχι με μεγάλη ταχύτητα (70km/h), αλλά είχα υπερβολική κλίση και γλίστρησε ο πίσω τροχός. Παρόλα αυτά επέστρεψα με την δεύτερη μοτοσυκλέτα και έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Είναι η τρίτη πίστα που οι Yamaha είναι ανταγωνιστικές. Όπως και στο Phillip Island έτσι κι εδώ, ο Jorge, ο Vinales κι εγώ είμαστε οι πιο δυνατοί αναβάτες. Ο χρόνος μου είναι λίγο καλύτερος από τις περσινές δοκιμές και πλέον έχουμε αποφασίσει ότι θα τρέξουμε με την μοτοσυκλέτα που είναι πιο κοντά στο περσινό Μ1. Είμαστε ήδη σε race-mode"!

Πολύ θετικά ήταν το κλίμα και τα αποτελέσματα για την ομάδα της Suzuki, καθώς ο Maverick Vinales δείχνει συνέχεια και συνέπεια στην εκπληκτική του απόδοση μετά την Αυστραλία, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση της πρώτης ημέρας, ενώ ο Aleix Espargaro συνέχισε με την ομάδα του την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του μένοντας στην 11η θέση. Ο Vinales επικεντρώθηκε στο τελικό σετάρισμα του κινητήρα, κυρίως σε ό,τι αφορά τα ηλεκτρονικά και το συνολικό στήσιμο, ενώ δοκίμασε τόσο το παλιό πλαίσιο όσο και το καινούργιο του 2016. Μάλιστα, μετά το πέρας των δοκιμών δήλωσε ότι δεν μπορούσε να πιστέψει τον χρόνο που έκανε όταν είδε τα χαρτιά με τα αποτελέσματα.

Ο έτερος Ισπανός team mate του είχε πιο δύσκολο έργο, καθώς είχε μια πτώση προς το τέλος της ημέρας, γεγονός που δεν του επέτρεψε να εκμεταλλευτεί όλο τον διαθέσιμο χρόνο. Παρόλα αυτά δήλωσε ότι αποκόμισε θετικές εντυπώσεις και ότι βρήκε ένα καλύτερο στήσιμο σε σχέση με την Αυστραλία που τον έχει οδηγήσει στην σωστή κατεύθυνση.
Μαζί με τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες, παρών ήταν και ο Takuya Tsuda, αναβάτης εξέλιξης της Suzuki, ο οποίος συνέχισε την εξέλιξη του seamless κιβωτίου ώστε να τροφοδοτήσει τους μηχανικούς με τα απαραίτητα δεδομένα για να αποφασίσουν κι αυτοί με τη σειρά τους το πότε θα τοποθετηθεί το νέο κιβώτιο με seamless λειτουργία, τόσο στα ανεβάσματα όσο και στα κατεβάσματα των ταχυτήτων.

Τα χαμόγελα δεν έλειψαν και από τα πιτς της Ducati, με την ομάδα να κάνει λόγο για έναν θετικό απολογισμό της πρώτης μέρας στο Losail. Άλλωστε, η τέταρτη θέση του Iannone και η έβδομη του Dovizioso ήταν αρκετές για να γεμίσουν με αισιοδοξία το Team Ducati. Οι δύο αναβάτες μπήκαν στην πίστα δύο ώρες μετά την έναρξη και συμπλήρωσαν αρκετούς γύρους ο καθένας δουλεύοντας πάνω στο στήσιμο του Desmosedici. "Επιτέλους βρήκαμε τις απαντήσεις που ψάχναμε", δήλωσε ο Iannone. "Αξιολογήσαμε δύο διαφορετικά πλαίσια και επικεντρωθήκαμε στο να δουλέψουμε μεθοδικά και με ηρεμία, γράφοντας πολλούς γύρους. Προς το παρόν μπορώ να κάνω καλά γυρολόγια μόνο με λάστιχα που τα έχω οδηγήσει πολύ, οπότε πρέπει να βρω τρόπο να εκμεταλλευτώ τα νέα ελαστικά από την αρχή".

Ο Dovizioso είπε κι αυτός ότι τα καινούργια ελαστικά έχουν μια περίεργη αίσθηση, υπό την έννοια ότι κάθε φορά χρειάζεται εξοικείωση μαζί τους και κάθε φορά χρειάζεσαι λίγο παραπάνω χρόνο, γιατί όσο γράφει γύρους τόσο καλύτερους χρόνους πετυχαίνει, γι' αυτό και οι καλύτεροι χρόνοι σημειώνονται –παραδόξως- στο τέλος.
Στο στρατόπεδο της Honda το κλίμα δεν ήταν τόσο ευχάριστο, αφού και οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες πάλευαν για να βρουν τις σωστές ρυθμίσεις. Τόσο ο Marquez όσο και ο Pedrosa μπήκαν αργά στην πίστα για να αποφύγουν τις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά είχαν να αντιμετωπίσουν την αυξημένη υγρασία που δυσκόλευε το έργο τους. Χρειάστηκαν περισσότερη προσπάθεια απ' ό,τι περίμεναν για να βρουν ένα καλό σετάρισμα, ενώ οι ομάδες τους έχουν προγραμματίσει μεγάλες αλλαγές για τη δεύτερη μέρα προκειμένου να έρθουν τα καλά αποτελέσματα. Ο Marquez έχει ως στόχο την βελτίωση του RC213V στις εισόδους και τις εξόδους των στροφών, ενώ και οι δύο θα επικεντρωθούν στις ρυθμίσεις των πλαισίων –καθώς χρησιμοποιούν διαφορετικό πλαίσιο ο καθένας, αλλά βιώνουν τα ίδια προβλήματα- που θα τους επιτρέψουν μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στη στροφή.

"Ξέραμε ότι αυτή πίστα είναι μια από τις δυσκολότερες για εμάς φέτος", δήλωσε ο Marquez που σημείωσε τον δέκατο καλύτερο χρόνο της ημέρας και συνέχισε λέγοντας ότι έχασε μεγάλο ποσοστό της εμπιστοσύνης του καθώς "δυσκολευόμαστε πολύ στις στροφές. Απέχουμε από το σημείο που θέλουμε να βρεθούμε και παρόλο που στην Αυστραλία τα πήγαμε καλά, εδώ έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε διαφορετικά πράγματα. Δουλεύουμε πάνω σε όλους τους τομείς και ψάχνουμε να βρούμε την σωστή κατεύθυνση για να κινηθούμε. Νιώθω καλύτερα στα φρένα πριν τις εισόδους των στροφών, αλλά πρέπει να δουλέψουμε στις εξόδους γιατί εκεί χάνουμε πολύ χρόνο".

Ο Pedrosa που έμεινε στην 13η θέση είπε πως τον δυσκόλεψε ιδιαίτερα η πίστα λόγω της σκόνης, γι' αυτό και δεν έκανε πολλούς γύρους. Έκανε λόγο για κάποιες ιδέες που έχουν σχετικά με την αυριανή μέρα, χωρίς όμως να γνωρίζουν στην ομάδα του αν θα δώσουν τις πολυπόθητες λύσεις που προσδοκούν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το πρώτο Honda στην κατάταξη της πρώτης μέρας ήταν αυτό το Cal Crutchlow που τερμάτισε στην όγδοη θέση.

Εξαιρετική ήταν η απόδοση και των δορυφορικών Ducati, με τον Redding να σημειώνει τον πέμπτο χρόνο, καθώς δηλώνει πιο ανταγωνιστικός και με μεγαλύτερο κίνητρο για φέτος, ενώ ο Hector Barbera ήταν έκτος, μόλις ένα δέκατο του δευτερολέπτου πίσω από τον Redding.
Οι δοκιμές στο Qatar θα διαρκέσουν μέχρι και την Παρασκευή 4 Μαρτίου.

Αποτελέσματα 1^ης Ημέρας

Αναβάτης	Ομάδα (Μοτοσυκλέτα)	Ταχ. Γύρος/Διαφορά
1. Jorge Lorenzo	Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)	1'55.452
2. Maverick Viñales	Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)	1'55.880/+0.428
3. Valentino Rossi	Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)	1'55.894/+0.442
4. Andrea Iannone	Ducati Team (Desmosedici GP16)	1'56.119 +0.667
5. Scott Redding	Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)	1'56.213/+0.761
6. Hector Barbera	Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)	1'56.320/+0.868
7. Andrea Dovizioso	Ducati Team (Desmosedici GP16)	1'56.388/+0.936
8. Cal Crutchlow	LCR Honda (RC213V)	1'56.510/+1.058
9. Bradley Smith	Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)	1'56.517/+1.065
10. Marc Marquez	Repsol Honda Team (RC213V)	1'56.523/+1.071
11. Aleix Espargaro	Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)	1'56.552/+1.100
12. Pol Espargaro	Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)	1'56.747/+1.295
13. Dani Pedrosa	Repsol Honda Team (RC213V)	1'56.910/+1.458
14. Yonny Hernandez	Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)	1'57.021/+1.569
15. Loris Baz	Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)	1'57.121/+1.669
16. Jack Miller	Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)	1'57.850/+2.398
17. Michele Pirro	Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)	1'57.891/+2.439
18. Tito Rabat	Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)	1'58.016/+2.564
19. Stefan Bradl	Factory Aprilia Gresini (RS-GP)	1'58.066/+2.614
20. Eugene Laverty	Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)	1'58.269/+2.817
21. Hiroshi Aoyama	Honda Test Rider (RC213V)	1'58.744/+3.292
22. Alvaro Bautista	Factory Aprilia Gresini (RS-GP)	1'58.753/+3.301
23. Takuya Tsuda	Suzuki Test Rider (GSX-RR)	2'00.578/+5.126

https://bit.ly/MOTO_679

Επικαιρότητα

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα

Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”