Ο Fenati γράφει Ιστορία με την Husqvarna στα GP!

Η πρώτη νίκη του εργοστασίου στην Moto3
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/9/2020

O Romano Fenati είναι μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στον χώρο των GP. Όλοι θυμούνται το συμβάν με τον Manzi πριν από δύο χρόνια στην πίστα του Misano, που ουσιαστικά έθεσε τον Ιταλό ταλαντούχο αναβάτη στο περιθώριο. Τότε, είχε κινηθεί μέχρι και η διαδικασία της προανάκρισης για να διερευνηθεί η πιθανότητα άσκησης ποινικής δίωξης στον Fenati, για την δολοφονική ενέργεια απέναντι στον αντίπαλό του.

Ο Ιταλός αναβάτης πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο, χάνοντας όλα όσα είχε καταφέρει να κερδίσει στην αγωνιστική του καριέρα μέχρι τότε, ενώ μετά από ένα μεγάλο διάστημα έκανε δειλά-δειλά την επιστροφή του στην ενεργό δράση, κρατώντας πάντα ένα πολύ χαμηλό προφίλ.

Η μοίρα όμως και το σύμπαν θέλησαν να παίξουν ένα περίεργο σημειολογικό παιχνίδι και στην ίδια πίστα που κόντεψε να τελειώσει η αγωνιστική του καριέρα, ο Fenati πήρε μια σπουδαία νίκη. Μια νίκη που έγραψε Ιστορία, καθώς ήταν η πρώτη νίκη στην Ιστορία της Husqvarna στην Moto3, 89 ολόκληρα χρονιά μετά από την πρώτη της νίκη σε αγώνα GP. Όσοι είστε λάτρεις των ιστορικών στοιχείων και –φυσικά- διαβάζετε το ΜΟΤΟ, θα γνωρίζετε ότι η Husqvarna (η οποία ιδρύθηκε το 1689 ως εταιρεία κατασκευής όπλων και το 1903 έφτιαξε το πρώτο ποδήλατο με κινητήρα που ξεκίνησε τη θρυλική της πορεία στην μοτοσυκλέτα) ξεκίνησε την συλλογή αγωνιστικών δαφνών σε αγώνες GP, το 1931!

Τώρα, 87 χρόνια αργότερα, ο Fenati έβαλε την Husqvarna ξανά στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, κάτι άλλωστε που διαφαινόταν και από την επίδοσή του στον αγώνα του προηγούμενου σαββατοκύριακου στην ίδια πίστα. Εκεί ο Fenati ήταν μόλις μισό δευτερόλεπτο μακριά από έναν τερματισμό στο βάθρο, φτάνοντας στην πηγή χωρίς να πιει νερό. Στον δεύτερο αγώνα όμως του Misano, φάνηκε από την αρχή αποφασισμένος και μεθοδικός, αποτελώντας διαρκώς μέρος ενός λυσσασμένου γκρουπ δεκαπέντε πρωτοπόρων αναβατών που άλλαζαν συνεχώς θέσεις για την κορυφή. Ο Fenati ήταν τέταρτος στον τελευταίο γύρο, αλλά δύο στροφές πριν τον τερματισμό  εκμεταλλεύτηκε το άνοιγμα της γραμμής των Masia και Vietti, αρπάζοντας τα ηνία του αγώνα μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Για τον Fenati ήταν η δωδέκατη νίκη της καριέρας του (ο πιο πολυνίκης αναβάτης στην Moto3), ενώ ήταν και η πρώτη νίκη της Husqvarna στην κατηγορία, μετά από δύο τερματισμούς σε βάθρο το 2014.

"Είναι ιδιαίτερα συναισθηματικό για μένα το να κερδίζω εδώ στην Ιταλία", δήλωσε ο Fenati. "Η εμπιστοσύνη που μου προσφέρει το μπροστινό φρένο με βοηθά στις προσπεράσεις, αλλά είναι δύσκολο γιατί οι άλλοι αναβάτες είναι γρήγοροι. Πολύ γρήγοροι! Στον προηγούμενο αγώνα ήμουν μέσα στην εικοσάδα και τώρα κέρδισα! Είμαι πραγματικά πολύ ευτυχισμένος".

Από την άλλη μεριά, ο Team Manager ο θρύλος των GP Max Biaggi, δήλωσε χαρούμενος και περήφανος που χάρισαν αυτή τη νίκη στην Husqvarna, την οποία όπως είπε "την περιμέναμε πολύ καιρό"

 

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.