100 εκατομμύρια Honda Super Cub!

Η Hοnda γιορτάζει το ορόσημο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/10/2017

Μόλις πριν από λίγο, η Honda ανακοίνωσε ότι η παραγωγή της παγκοσμίως για το Super Cub, το γνωστό μας παπί –για τις καινούργες εκδόσεις του 2018 μπορείτε να διαβάσετε εδώ- έφτασε τα 100.000.000 μονάδες! Για να εορτασθεί το γεγονός, οργανώθηκε μια ιδιαίτερη τελετή στην οποία έδωσε το παρών και ο Πρόεδρος και CEO της Honda Takahiro Hachigo, στο εργοστάσιο στο Kumamoto, εκεί δηλαδή που είναι και η γραμμές παραγωγής του Super Cub.

Η μαζική παραγωγή της πρώτης γενιάς των παπιών C100, ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1958 στο εργοστάσιο του Yamato, βόρεια του Τόκιο. Η άμεση εμπορική του επιτυχία οφείλεται σε πολλούς και διάφορους λόγους, σύμφωνα πάντα με την Honda, όπως η αξιοπιστία και η αποτελεσματικότητά του, καθώς και οι επιδόσεις του τετράχρονου κινητήρα των 50cc (μια επιλογή κόντρα στο ρεύμα της εποχής που ήθελε τους δίχρονους κινητήρες), αλλά και η μοναδική –και διαχρονική θα συμπληρώναμε εμείς- σχεδίασή του: το χαμηλό πλαίσιο μονής ραχοκοκαλιάς, ο φυγοκεντρικός συμπλέκτης με το ημιαυτόματο κιβώτιο και η μεγάλη ποδιά που προστάτευε τα πόδια.

Το πρώτο C50 του 1966

 

Όλα αυτά τα χρόνια, το παπί πέρασε από διάφορα στάδια μετεξέλιξης και βελτιώσεων, αλλά η βασική δομή παρέμεινε ίδια με της πρώτης γενιάς των Super Cub. Ο ρόλος του και η σημαντικότητα ως μοντέλο, επιβεβαιώθηκε μάλιστα το 2014, ως το πρώτο όχημα που αποτελεί ένα τρισδιάστατο σήμα κατατεθέν στην Ιαπωνία.

Σήμερα, η Honda παράγει την οικογένεια των παπιών σε 16 εργοστάσια που βρίσκονται σε 15 διαφορετικές χώρες σε όλο τον κόσμο, ενώ έχει πουληθεί σε πάνω από 160 χώρες! Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο πρόεδρος της Honda είπε πως "το Super Cub που δημιουργήθηκε στην Ιαπωνία, εμπεριέχει το πάθος της Honda στο να υπηρετεί τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, διευρύνοντας τις προοπτικές τους μέσω της δημιουργίας μοναδικών προϊόντων που βάζουν πάνω απ' όλα τον πελάτη. Ως αποτέλεσμα, η οικογένεια των Super Cub προσφέρει τις υπηρεσίες της εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας τις 100 εκατομμύρια μονάδες. Η Honda θα συνεχίσει να πρωτοστατεί στις αλλαγές και την εξέλιξη που φέρνει η νέα εποχή, προσφέροντας προϊόντα που θα ξεπερνούν τις προσδοκίες των πελατών μας."

Το C110 που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2012

 

Τα ορόσημα των Super Cub

1958 Ξεκινά η πώληση των C100, με τον αερόψυκτο, μονοκύλινδρο κινητήρα των 49cc, με βαλβίδες επικεφαλής και ισχύ 4,5 ίππων

1959 Αρχίζει η εξαγωγή του στις Η.Π.Α.

1961 Η παγκόσμια παραγωγή των Super Cub φτάνει το ένα εκατομμύριο. Ξεκινά για πρώτη φορά η παραγωγή τους και σε εργοστάσιο εκτός Ιαπωνίας, στην Ταϊβάν

1964 Ξεκινούν οι πωλήσεις του Super Cub C65, του πρώτου παπιού με επικεφαλής εκκεντροφόρο

1966 Αρχίζει η πώληση του C50

1967 Η παραγωγή των παπιών παγκοσμίως φτάνει το ορόσημο των πέντε εκατομμυρίων μονάδων

1974 Μέσα σε εφτά χρόνια η παραγωγή των Super Cub διπλασιάζεται και φτάνει τα 10.000.000

1983 Ξεκινά η πώληση των Super Cub 50 Super Custom. Την ίδια χρονιά επιτυγχάνεται και κατανάλωση 0,5lt/100km με σταθερή ταχύτητα 30km/h!

1988 Αρχίζει η πώληση του Press Cub

1992 Η παγκόσμια παραγωγή φτάνει στο ορόσημο των 20 εκατομμυρίων μονάδων

1997 Ξεκινά η πώληση του Little Cub

2005 Άλλο ένα ορόσημο για την παραγωγή των παπιών που φτάνει τα 50 εκατομμύρια

2007 Ο ηλεκτρονικά ελεγχόμενος ψεκασμός της Honda PGM-FI, τοποθετείται στα Super Cub 50, Press Cub 50 και Little Cub

2008 Τον Απρίλιο αυτής της χρονιάς, οι πωλήσεις των παπιών παγκοσμίως φτάνουν τα 60 εκατομμύρια, την επέτειο των 50 χρόνων από την γέννηση του πρώτου Super Cub

2009 Ξεκινούν οι πωλήσεις των Super Cub 110 και Super Cub 110 pro

2013 Ξεκινά η πώληση του Cross Cub

2014 Το σχήμα του Super Cub γίνεται το πρώτο όχημα που αποκτά τρισδιάστατο σήμα κατατεθέν στην Ιαπωνία. Παράλληλα η παγκόσμια παραγωγή μοτοσυκλετών της Honda φτάνει στο νούμερο των 300 εκατομμυρίων!

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.