24η Συγκέντρωση Κλασσικών Μοτοσυκλετών & 18ες Μελωδικές Εξατμίσεις

Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2017

Ο τόπος συνάντησης είναι γνωστός σε όλους εδώ και πολλά χρόνια. Η παραλία του Δρέπανου και τα παραλιακά camping γεμίζουν για τρεις ημέρες με τον ήχο μοτοσυκλετών, που οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουν ξαναδεί ποτέ στη ζωή τους, ούτε σε φωτογραφία.

Το συναρπαστικό σε αυτή την εκδήλωση δεν είναι ότι βλέπεις σπάνιες μοτοσυκλέτες. Είναι ότι τις ακούς, τις μυρίζεις, τις αγγίζεις και τις βλέπεις να κινούνται στους δρόμους. Οι άνθρωποι που τις έχουν δεν είναι επιδειξίες συλλέκτες, επενδυτές, καιροσκόποι του κέρδους. Πάνω απ’ όλα είναι γνήσιοι μοτοσυκλετιστές. Οδηγούν τις μοτοσυκλέτες τους, τις γκαζώνουν και τις ταξιδεύουν, χωρίς να τους νοιάζει αν μετά πρέπει να ψάξουν σε όλο τον κόσμο και να δώσουν μια περιουσία για να βρουν μια βίδα που κλώτσησε.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι που δημιουργούν και την διαφορετική ατμόσφαιρα της εκδήλωσης. BMW R 100 παρκαρισμένο δίπλα σε ολοκαίνουριο R1200RT, που σχεδόν ακουμπάει στο δίχρονο πενηντάρι του ’60, το οποίο με τη σειρά του είναι μια ανάσα από το εξατμισμένο Ducati 1098, που βρίσκεται απέναντι από τα Moto Guzzi και Harley, με ένα Victory να κόβει βόλτες, λίγο πριν σταματήσει για να ακούσει τον ήχο της εξάτμισης του τετρακύλινδρου εν σειρά Henderson του 1927… Νομίζω πήρατε μια ιδέα από την ατμόσφαιρα που επικρατούσε εκεί.

Μίξη γενεών

Οι σπάνιες μοτοσυκλέτες, οι ήχοι και οι μυρωδιές τους δεν ήταν το πιο σημαντικό γεγονός εκείνου του τριημέρου στην παραλία του Δρέπανου. Αυτά είναι απλώς η αφορμή για να πας. Λόγω της δουλειάς ως συντάκτες του ΜΟΤΟ, έχουμε βρεθεί σε πολλές μοτοσυκλετιστικές συγκεντρώσεις όλα αυτά τα χρόνια. Τούτη τη φορά όμως μας δημιουργήθηκε μετά από πολύ καιρό ένα αίσθημα αισιοδοξίας. Όχι επειδή είχε κάτι διαφορετικό σε επίπεδο εκδηλώσεων ή σε επίπεδο παρουσίας εντυπωσιακών εκθεμάτων. Εκείνο που μας έκανε να χαμογελάσουμε, ήταν η εικόνα των ανθρώπων που βλέπαμε γύρω μας. Ήταν η τέλεια μείξη ετερόκλητων ομάδων και εντελώς διαφορετικών προσωπικοτήτων.

Ήταν η απουσία διαχωριστικών γραμμών ανάμεσα σε “φραγκάτους” και “παιδιά του λαού”, σε “παλιούς” και “νέους”, σε αστούς και χωριάτες. Με το μάτι ενός περαστικού θα σε έτρωγε η περιέργεια να μάθεις τί στο διάολο συζητάνε τόση ώρα ένας επαρχιώτης κάγκουρας και ένας κολωνακιώτης συλλέκτης. Τι στο καλό έχουν να μοιραστούν ένας εβδομηντάχρονος και ένας δεκαοκτάχρονος; Αυτό το παζλ αταίριαστων κομματιών έβγαλε μια πανέμορφη τελική εικόνα στα μάτια μας.

Η πιο αγαπημένη μας, ήταν των πατεράδων και των παιδιών τους. Των μεγάλης ηλικίας μοτοσυκλετιστών και των πιτσιρικάδων. Όταν το χάσμα των γενεών γίνεται πιο λεπτό κι από τρίχα. Λατρεύαμε να βλέπουμε τέτοιες εικόνες. Λατρεύουμε να βλέπουμε η ανακατασκευή μιας παλιάς μοτοσυκλέτας να γίνεται αφορμή για να μοιραστούν ποιοτικό χρόνο οι γονείς με τα παιδιά τους. Η ικανότητα που έχει η μοτοσυκλέτα να σπάει τους κοινωνικούς, οικονομικούς και ηλικιακούς φράκτες είναι μοναδική. Το είχαμε χάσει αυτό τα τελευταία χρόνια. Είχαμε μετατρέψει τις μοτοσυκλέτες μας σε αξεσουάρ της προσωπικότητάς μας και είχαμε ξεχάσει εντελώς πόσο μεγάλη δύναμη έχουν στο να ενώνουν τους ανθρώπους.

Τα Highlights

Σε επίπεδο μοτοσυκλετών, την παράσταση αυτή τη φορά την έκλεψε το Henderson του κυρίου… Henderson! Δεν γνωρίζουμε αν όντως αυτό ήταν το πραγματικό0 όνομα του βρετανού ιδιοκτήτη της ή αν αγόρασε αυτή τη μοτοσυκλέτα επειδή έχει το ίδιο όνομα με εκείνον. Αυτού που σίγουρα ξέρουμε είναι ότι πρόκειται για μια πολύ σπάνια τετρακύλινδρη σε σειρά αμερικάνικη μοτοσυκλέτα, η οποία έχει τιμή που ξεκινά από τα 100.000 δολάρια σε κατάσταση “χρέπι” και μπορεί να ξεπεράσει τα 350.000 δολάρια αν έχει αγωνιστικό παρελθόν ή διάσημο πρώην ιδιοκτήτη. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ήταν σε κατάσταση για μουσείο, δούλευε κανονικά και έκοβε βόλτες γύρω από το κάμπινγκ.

Εννοείται ότι ήταν χύμα παρκαρισμένη στην είσοδο του κάμπινγκ και μπορούσε ο καθένας να την αγγίξει και να την περιεργαστεί. Ούτε “Μην Αγγίζετε”, ούτε τίποτα! Μάλιστα την Κυριακή το πρωί, στην πρώτη της εξόρμηση παραλίγο να γίνει το μοιραίο, αφού το ρελαντί ήταν κάπως ψηλά, οι δίσκοι του συμπλέκτη κάπως… κολλημένοι… και ο κόσμος αρκετός γύρω της! Είχαμε μια καλή εικόνα γιατί τους συμπλέκτες των μοτοσυκλετών με τις ταχύτητες στο χέρι και τον συμπλέκτη στο πόδι, τους αποκαλούν Suicide Clutch!

Μας άρεσαν επίσης τα δίδυμα δίχρονα Zundapp, όπου το ένα ήταν πλήρως ανακαινισμένο (στην τρίχα που λένε και στο χωριό μου…) και το άλλο είχε πάνω του όλα τα σημάδια του χρόνου. Φυσικά και τα δύο ήταν λειτουργικότατα και έκαναν τις βόλτες τους στην περιοχή.

Στο δελτίο τύπου της οργανωτικής επιτροπής που ακολουθεί, θα βρείτε τις απονομές των βραβείων ανά κατηγορία συμμετοχής:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

24η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΜΟΤΟΣIΚΛΕΤΑΣ

18ες ΜΕΛΩΔΙΚΕΣ ΕΞΑΤΜΙΣΕΙΣ

ΔΡΕΠΑΝΟ 8-9-10 ΣΕΠ. 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αγαπητοί φίλοι

Έχοντας ακόμα έντονη τη “γεύση” από το το τριήμερο και τις όμορφες

στιγμές του φυλαγμένες στο μυαλό και τη καρδιά μας, θέλουμε να

ευχαριστήσουμε όλα τα μέλη μας αλλά και όλους τους φίλους

μοτοσυκλετιστές που μας τίμησαν με την παρουσία τους και τη συμμετοχή

τους.

Για την ιστορία να αναφέρουμε τους νικητές των διαγωνισμών αλλά και

όλους όσους βραβεύθηκαν

Διαγωνισμός “Καλλιστεία Μοτοσυκλετών”

Κατηγορία Kλασικές Mοτοσυκλέτες

1. Βικτωράτος Ανδρέας Laverda 750 SF

2. Παπαδημητρόπουλος Γιώργος Zundapp KS 600

3. Δευτεραίος Νίκος BSA M20 side car

Κατηγορία Ducati

1. Χρήστου Μάρκος Ducati 250

2. Ματσανίκας Γιώργος Ducati 851

3. Μαραγκάκης Δημήτρης Ducati 750 sport

Κατηγορία Moto Guzzi

1. Τσερνίκας Δημήτρης Moto Guzzi 1100 s

2. Λυμπερόπουλος Βασίλης Moto Guzzi Le Mans III

3. Ορφανός Δημήτρης Moto Guzzi

Κατηγορία Σύγχρονες Μοτοσυκλέτες

1. Αναστασιάδης Δημήτρης Triumph Truxton RS

2. Παπαδόπουλος Βίκτωρ ΒΜW R90 Scrambler

3. Πικουλάς Αθανάσιος BMW R Nine T

Κατηγορία μοτοσυκλέτες Cafe Racer

1. Μαμάσης Γιώργος Honda CX500

2. Μέρμηγκας Δημήτρης ΒΜW R69S

3. Καλαμάκης Γιώργος ΒΜW R69S

Διαγωνισμός “Μελωδικές εξατμίσεις”

Κατηγορία Kλασικές Mοτοσυκλέτες

1. Ράσκας Θωμάς Suzuki RG-Γ 500

2. Μέρμηγκας Δημήτρης ΒΜW R69S

3. Σκαρπέτσος Δημήτρης Zundapp KS 50

Κατηγορία Ducati

1. Λαγογιάννης Πάνος Ducati 1098s

2. Μάρκος Χρήστου Ducati 250

3. Γκόνης Τάκης Ducati 860 GTE

Κατηγορία Moto Guzzi

1. Τσερνίκας Δημήτρης Moto Guzzi 1100 s

2. Λυμπερόπουλος Βασίλης Moto Guzzi Le Man III

3. Σαρκύρης Παναγιώτης Moto Guzzi V65

Κατηγορία Σύγχρονες Μοτοσικλέτες

1. Οικονομόπουλος Κων/νος H/D Night Train

2. Κικιδόπουλος H/D Sported

3. Χάλαρης Ιωάννης Victory Las Vegas

Μοτο-πένταθλο

1. Κλίωσης Σάκης BSA M20

2. Μέρμηγκας Δημήτρης ΒΜW R69S

3. Σταματελάτος Τίμος Yamaha SR500

Επίσης στις ειδικές κατηγορίες βραβεύθηκαν :

Best of Show: Neville Henderson Henderson KJ 1929

Mrs Biker: Δριλάκη - Τσούρτη Τίνα Ducati Monster

Bετεράνος αναβάτης: κ. Δευτεραίος Νίκος (85 ετών!!!!) BSA M20

side car

Παλαιότερη μοτοσυκλέτα: Χρυσανθακόπουλος Θωμάς Ariel 1942

Μικρότερη μοτοσυκλέτα: Τσιρβούλης Πέτρος Zundapp KS 50

Μακρινή απόσταση: Παργινός Χάρης Cagiva Elephant 900

Μικρότερος αναβάτης: Γκίνης Νίκος Yamaha XS250

Λέσχη με την μεγαλύτερη συμμετοχή: V-Strom Hellas Club Καλαμάτας

Καλά φθινοπωρινά χιλιόμετρα

η Οργ. Επιτροπή

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Simson - Αμφιλεγόμενο δίτροχο σύμβολο του κόμματος AfD στη Γερμανία!

Οι απόγονοι των ιδρυτών της Simson ενάντια στη χρήση της μοτοσυκλέτας από το AfD

Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Ο Bjorn Hocke, Πρόεδρος του AfD (alternative for Deutschland) Θουριγγίας και το πιο προβεβλημένο πρόσωπο του δημοφιλέστατου ακροδεξιού κόμματος με τις πολιτικές απόψεις που θυμίζουν εκείνες των Ναζί του 1920-1945, έχει κάνει σημαία στις συγκεντρώσεις του τις δίχρονες ανατολικογερμανικές μοτοσυκλέτες Simson του παρελθόντος, κάτι που δεν άφησε αδιάφορους τους απόγονους των ιδρυτών της εταιρείας που καταδικάζουν τη μετατροπή των Simson σε πολιτικό μοχλό των νεοναζί.

Η άνοδος του κόμματος “Εναλλακτική για τη Γερμανία”, του AfD δηλαδή, είναι τρομακτική, αφού το κόμμα διαθέτει πλέον 151 μέλη στην Ομοσπονδιακή Βουλή (Bundestag) και 15 μέλη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το κόμμα ιδρύθηκε το 2013, κατακτώντας αρχικά το 5% στις εθνικές εκλογές, όμως η άνοδός του υπήρξε ραγδαία, και στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 αναδείχθηκε δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα και το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, με 20,8%, ποσοστό που στις περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας έφτασε ακόμα και το 38,5% στη Θουριγγία, με ηγέτη εκεί τον Hocke.

Το AfD δεν είναι ένα συνηθισμένο κόμμα, καθώς οι πολιτικές του ευαγγελίζονται μια “αγνή και απόλυτα καθαρή” Γερμανία, χρησιμοποιώντας ρητορική που πολλές φορές έχει τη βάση του στους λόγους των Χίτλερ, Γκέμπελς και Ες.

Μάλιστα ο Hocke έχει κατηγορηθεί πως υιοθετεί εσκεμμένα το τρέμολο του Γκέμπελς στη φωνή του, ενώ έχει καταδικαστεί δυο φορές για χρήση ναζιστικής ρητορικής.

Στην καμπάνια που θα μπορούσε να δει το AfD να κερδίζει τις επόμενες εκλογές στη Γερμανία, γεγονός που ξυπνά φρικιαστικές μνήμες από το βαρύ παρελθόν της χώρας, ο Hocke διοργανώνει εκδρομές για τη νεολαία, οδηγώντας Simson μοτοσυκλέτες που αποτελούν cult σύμβολα ακόμα και σήμερα.

Σε αυτές τις εκδρομές ο Hocke κάνει κατήχηση στους συμμετέχοντες, με τις πεποιθήσεις του να ευθυγραμμίζονται απόλυτα σχεδόν με εκείνες του Αδόλφου Χίτλερ. Ο Hocke οραματίζεται νέα εθνοκάθαρση, υποστηρίζει θεωρίες εξέλιξης χωρίς καμία επιστημονική βάση, φέρνοντας στο μυαλό μια πολύ πιο ακραία έκδοση του Donald Trump.

Τώρα, οι Εβραίοι απόγονοι της Simson, οι πρόγονοι των οποίων αναγκάστηκαν να διαφύγουν από τη Γερμανία το 1930 με την άνοδο των Ναζί, χαρακτηρίζουν τη χρήση του ονόματος από το AfD ως “παρωδία της ιστορίας”, μιας ιστορίας που ξεκίνησε το 1856 όταν οι αδερφοί Lob και Moses (ναι, Μωυσής) Simson ίδρυσαν την εταιρεία στο Suhl της Θουριγγίας -τώρα προπύργιο του AfD.

Οι απλές και λειτουργικές μοτοσυκλέτες Simson έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς κατά την περίοδο του κομμουνισμού, καθώς ήταν πολύ πιο οικονομικές στην απόκτηση από ένα αυτοκίνητο, και είχαν μεγάλη απήχηση στη νεολαία.

Στο απόγειο της παραγωγής τους στην GDR (German Democratic Republic) ή Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ), 200.000 Simson παραγόταν στο εργοστάσιο Ernst Thalmann στο Suhl κάθε χρόνο! Συνολικά παρήχθησαν κοντά στα 6 εκατομμύρια δίκυκλα Simson, ενώ το εργοστάσιο έκλεισε οριστικά το 2002.

Από την πτώση του τείχους του Βερολίνου το 1989, τα μικρά αυτά μοτοσυκλετάκια απέκτησαν cult υπόσταση, κάτι που εκμεταλλεύτηκε το AfD στην καμπάνια του.

Η χρήση των δίχρονων Simson από τον Hocke έχει και άλλο σημειολογικό χαρακτήρα, καθώς έρχεται σε αντίθεση με τα ηλεκτρικά δίκυκλα που προωθεί η κυβέρνηση και το πράσινο κόμμα της Γερμανίας.

Τα Simson έχουν ενσωματωθεί στις αφίσες του AfD, με το κόμμα να αναφέρει πως συμβολίζουν “την ελευθερία, την ανεξαρτησία (σσ. Από την Ευρωπαϊκή Ένωση μεταξύ άλλων) και την ατομικότητα”. Το κόμμα έχει μάλιστα προωθήσει προτάσεις νόμου για να αποκτήσουν οι μοτοσυκλέτες Simson ταυτότητα πολιτιστικής κληρονομιάς!

Μετά τα καμώματα των ακροδεξιών του AfD, οι απόγονοι της οικογένειας των ιδρυτών της εταιρείας έδωσαν στη δημοσιότητα ένα ανακοινωθέν στο οποίο αναφέρουν τα εξής:

“Θεωρούμε οποιαδήποτε σύνδεση με το AfD απεχθή και προσβολή για το όνομά μας. Η οικογένειά μας απορρίπτει κατηγορηματικά τις εξτρεμιστικές ιδεολογίες και δεν θα αποδεχτούμε την οικειοποίηση του ονόματός μας από το AfD.”

Δυστυχώς η Γερμανία οδηγείται ολοένα και ταχύτερα σε μια επικίνδυνη ριζοσπαστικοποίηση, και υπάρχει κίνδυνος στις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές (προγραμματισμένες για τις 25 Μαρτίου 2029) το AfD να βγει ακόμα και πρώτο κόμμα.

Και τι ειρωνεία… το δημιούργημα δυο Εβραίων αδελφών, οι μοτοσυκλέτες της Simson, να κατέχουν σημαντικότατο ρόλο στην άνοδο του νεοφασισμού στη Γερμανία.

https://bit.ly/MOTO_681