2nd Women’s Ride Event Τρίκαλα

Επιδρομή θετικής ενέργειας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/6/2019

Πολύ σπάνια το sequel μιας ταινίας είναι καλύτερο από την πρώτη. Αν εξαιρέσουμε τα παλιά “Ροζ Πάνθηρας” με τον Πήτερ Σέλερς και το Terminator, που οι δεύτερες ταινίες ήταν ισάξιες ή και καλύτερες από την πρώτη, σε όλες τις υπόλοιπες το ενδιαφέρον είναι μειωμένο και πάντα έχεις την αίσθηση πως ξέρεις τι θα συμβεί μετά. Όμως το 2nd Women’s Ride Event ανήκει δικαιωματικά σε αυτή την σπάνια κατηγορία, που το επόμενο είναι καλύτερο από το προηγούμενο.  Πέρσι στο Πήλιο και φέτος στα Τρίκαλα, η Andeli Mototouring μαζί με τη “δύναμη πυρός” των Ride Me Up από τη Θεσσαλονίκη, έφτιαξαν άλλο ένα απίστευτο κοκταϊλ γυναικείας παρέας που μας θυμίζει κάθε φορά γιατί αγαπήσαμε των μοτοσυκλετισμό.

Η όρεξη αυτών των κοριτσιών να οδηγάνε μοτοσυκλέτα, ισοπεδώνει κάθε κοινωνικό και οικονομικό τοίχο ανάμεσά τους. Γυναίκες που διοικούν εταιρείες με 20 άτομα προσωπικό και καθηγήτριες πανεπιστημίου που έχουν ταξιδέψει από τη μια άκρη της γης στην άλλη, έγιναν ξανά μια αγκαλιά με πιτσιρίκες είκοσι ετών που έβγαιναν για πρώτη φορά έξω από την πόλη τους με μοτοσυκλέτα. Κάποιες ταξίδεψαν με Duke 200 από την Θεσσαλονίκη και άλλες ήρθαν από τη Σαντορίνη. Κάποιες μόλις είχαν πάρει δίπλωμα και κάποιες άλλες είναι στην ομάδα Ζ της τροχαίας!

Όλες αυτές οι αντιφάσεις προσωπικοτήτων και οδηγηκών εμπειριών και ικανοτήτων, που σε μια αντροπαρέα θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε κοκορομαχίες και σε τάσεις αυτονόμησης, εδώ έγινε ένα πολύχρωμο μωσαϊκό που γέμιζε με ενέργεια κάθε σημείο των Τρικάλων που επισκεπτόταν. Ακόμα και όταν πήγαμε στα Μετέωρα, που τα τουριστικά λεωφορεία κατέβαζαν ορθές Κινέζων, τα κορίτσια ήταν εκείνα που “γέμιζαν” τον χώρο!

Το είχαμε γράψει και πέρσι, τα κορίτσια αυτά συμμετέχουν στην εκδρομή γιατί γουστάρουν να οδηγάνε μοτοσυκλέτες και τίποτε άλλο. Αυτό το “τίποτε άλλο” είναι που τις εννοεί τόσο δυνατά μεταξύ τους.

Φυσικά η Andeli Mototuring είχε φροντίσει να εμπλουτίσει τις βόλτες και τη χαρά της οδήγησης με γνώσεις και νέες εμπειρίες. Τα μαθήματα off-road με τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες motocross και enduro της Honda, καθώς και πρακτικά μαθήματα, όπως για παράδειγμα να βάζεις κορδόνι αν σου τρυπήσει το λάστιχο ή πως να αντιμετωπίζεις μηχανικά προβλήματα και να φροντίζεις σωστά τη μοτοσυκλέτα σου.

Μαζί με τα test ride των καινούριων μοντέλων της Honda για το 2019, τα κορίτσια που συμμετείχαν στο 2nd Women’s Ride Event, χόρτασαν οδήγηση και κάποιες από αυτές κέρδισαν δωροεπιταγές για εξοπλισμό αναβάτη, ενώ το μεγάλο δώρα ήταν ένα κράνος Bell Star! Κι επειδή “τρώγοντας έρχεται η όρεξη” έχουν ήδη ξεκινήσει οι σχεδιασμοί για το 3rd… Εννοείται πως θα είμαστε εκεί! 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»