3 αναβάτες της Team HRC στον τερματισμό του Dakar Rally 2013

Από το

Μαύρο Σκύλο

22/1/2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ:

Οι τρεις αναβάτες της Team HRC Helder Rodrigues, Javier Pizzolito και Johnny Campbell οδηγώντας από μία Honda CRF450 Rally ανέβηκαν στη ράμπα του τερματισμού στο Dakar Rally 2013, έχοντας καλύψει 8420 χιλιόμετρα μέσα από 14 ειδικές διαδρομές από την Περού μέχρι τη Χιλή.

Μετά το τέλος της τελευταίας ειδικής διαδρομής του αγώνα από τη La Serena στο Santiago μήκους 346 χιλιομέτρων 2 από τους αναβάτες της Team HRC βρέθηκαν στην πρώτη δεκάδα του αγώνα. Πιο συγκεκριμένα Rodrigues τερμάτισε στην 7η θέση και ο Pizzolito στην 8η θέση ενώ ο τρίτος οδηγός της ομάδος Johnny Campbell τερμάτισε στην 40η θέση. Ο τερματισμός και των 3 οδηγών της ομάδος σε σε ένα από τα πιο σκληρά ράλι του κόσμου ήταν καρπός της αξιοπιστίας της CRF450 Rally, της προσπάθειας ολόκληρης της ομάδος καθώς επίσης και της αλληλοϋποστήριξης των 3 οδηγών σε κάθε ειδική διαδρομή του αγώνα.

Τα προβλήματα πλοήγησης, κάποιες μηχανικές βλάβες ορισμένα θέματα με τα καύσιμα την 2η και 3η ημέρα του αγώνα είχαν σαν αποτέλεσμα οι αναβάτες της HRC να χάσουν πολύτιμο χρόνο αλλά και την επαφή τους με τους πρώτους αναβάτες. Ξεπερνώντας τα προβλήματα αυτά ο Helder Rodrigues, ο Javier Pizzolito και ο Johnny Campbell συνέχισαν την προσπάθεια τους καθ΄ όλη τη διάρκεια του αγώνα για να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος.

Στο τέλος του αγώνα οι 3 οδηγοί δήλωσαν:

Ο Helder Rodrigues που τερμάτισε στην 7η θέση δήλωσε: « Ήταν μια μεγάλη πρόκληση και τιμή για μένα να είμαι μέλος της ομάδος της Honda στο Dakar Rally. Δεν μπορώ να είμαι χαρούμενος με τo αποτέλεσμα όσον αφορά την τελική θέση μου, γιατί με αυτή την ομάδα και αυτή τη μοτοσυκλέτα είχαμε τη δυνατότητα να παλέψουμε για το βάθρο. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είχαμε πολύ χρόνο να πραγματοποιήσουμε δοκιμές με τη CRF450 Rally. Είμαι πολύ ικανοποιημένος που είμαστε όλοι εδώ στο Σαντιάγο και ότι θα συνεχίσουμε η ομάδα μας θα συνεχίσει την προσπάθεια της ".

Ο Javier Pizzolito που τερμάτισε στην 8η θέση δήλωσε: " Είμαι πολύ ικανοποιημένος που κατάφερα να ολοκληρώσω το Dakar Rally 2013 και να τερματίσω στην 8η θέση της Γενικής Κατάταξης. Το ατύχημα που είχα την περσινή χρονιά και μου κόστισε σπάσιμο του μηριαίου οστού και του αγκώνα μου απαίτησε πολύ δουλειά και σκληρή δοκιμασία καθ' όλη τη διάρκεια του έτους προκειμένου να μπορέσω να αντιμετωπίσω τις δυσκολίες οτυ αγώνα. Η CRF450 Rally ήταν αποδείχθηκε πολύ αξιόπιστη και αυτό μας έχει δημιουργήσει μεγάλο ενθουσιασμό για να συνεχίσουμε την προσπάθεια που ξεκινήσαμε ".

Ο Johnny Campbell που τερμάτισε στην 40η θέση δήλωσε: " Δουλέψαμε όλοι πολύ σκληρά στη νεοσύστατη ομάδα μας. Εγώ δυστυχώς είχα ένα σοβαρό ατύχημα στην 8η ειδική διαδρομή του αγώνα που με καθυστέρησε αρκετά. Η επιστροφή μου στο Dakar Rally μετά από 5 χρόνια απαίτησε πολύ μεγάλη προσπάθεια για να μπορέσω να προετοιμαστώ σωστά και να αποκτήσω τη φυσική κατάσταση που απαιτεί ο αγώνα. Για μένα η συμμετοχή μου με την Team HRC στο Dakar Rally ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα ".

Ο Διευθυντής της Team HRC Katsumi Yamazaki, HRC Team δήλωσε: «καταφέραμε να πετύχουμε τον πρώτο μας στόχο που ήταν ο τερματισμός όλων των μοτοσυκλετών στο τέλος του αγώνα. Το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό και απαιτούσε τη μέγιστη προσπάθεια από κάθε μέλος της ομάδος μας. Έχοντας δουλέψει μόλις 6 μήνες στόχος μας δεν ήταν η νίκη, αλλά να φέρουμε ένα καλό αποτέλεσμα. Μετά από 14 ειδικές διαδρομές αποκτήσαμε πολύτιμα δεδομένα για την περαιτέρω βελτίωση της CRF 450 Rally, έτσι ώστε να κατακτήσουμε την 1η θέση το 2014. Θέλω να ευχαριστήσω τον Helder, τον Javier και τον Johnny, καθώς επίσης και όλα τα μέλη της ομάδος μας και όλους τους χορηγούς και συνεργάτες μας για το σπουδαίο έργο και την υποστήριξή τους ».

Η τελική κατάταξη στο Dakar Rally 2013 είναι: 1. Despres (KTM) 2.Faria (KTM) +10'43 ", 3.Lopez (KTM) 18'48" 4.Jakes (KTM) +23'54 ", 5.Pedrero (KTM) +55'29", 7. Helder Rodrigues Team HRC (Honda) +1 h11'22 "8. Javier Pizzolito Team HRC (Honda) +1 h26'07, 40 Johnny Campbell Team HRC (Honda) +8 h11'40

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.