3ο Tourist Trophy Ψυχικού 2018

Τρέξαμε με την γρηγορότερη μοτοσυκλέτα της κατηγορίας και… χάσαμε!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2018

Η ιστορία του πρώτου μεταπολεμικού αγώνα μοτοσυκλετών που έγινε στην Ελλάδα συνεχίζει να μας διδάσκει. Χάρη στις προσπάθειες του Τάκη Μαριολόπουλου που έχει ιδρύσει και το Μουσείο Κλασσικής μοτοσυκλέτας, όσο και στην ενεργή υποστήριξη του δήμου Ψυχικού, είχαμε την ευκαιρία να δούμε, να ακούσουμε (και εμείς προσωπικά να οδηγήσουμε) σπάνιες μοτοσυκλέτες, που συνήθως είναι κριμένες μέσα σε γκαράζ. Μοτοσυκλέτες που όχι απλώς συμβολίζουν μια εποχή, αλλά διδάσκουν στις νεότερες γενιές το πάθος, την θέληση και την χαρά της δημιουργίας των ανθρώπων που τις σχεδίασαν, τις κατασκεύασαν, αλλά και όσους τις συντηρούν και της οδηγούν. Ειδικά οι ιδιοκτήτες αυτών των μοτοσυκλετών σήμερα, που κάποιοι τους αποκαλούν λανθασμένα “συλλέκτες” είναι στην πραγματικότητα οι βιβλιοθηκάριοι της γνώσης του μοτοσυκλετισμού.

Με κόπο, χρόνο και πάρα πολλά έξοδα και στερήσεις, κρατάνε ζωντανή την ιστορία και όση αξία κι αν έχουν σε χρήματα αυτές οι μοτοσυκλέτες σήμερα, να είστε βέβαιοι ότι οι κάτοχοί τους έχουν ξοδέψει πολλά περισσότερα για να τις κρατάνε ζωντανές.

Τι είναι όμως αυτή η αναβίωση του TT Ψυχικού; Σίγουρα δεν έχει την μορφή που είχαν οι πρώτοι αγώνες που έγιναν εκεί, στους χωματόδρομους του Ψυχικού. Υπάρχει χρονομέτρηση και υπάρχουν ξεχωριστές κατηγορίες, όμως το πνεύμα της εκδήλωσης δεν είναι να δούμε ποιος θα φτάσει πρώτος στον τερματισμό. Στην πραγματικότητα είναι μια αφορμή, για να βγουν ξανά αυτές οι μοτοσυκλέτες στους δρόμους και να τις απολαύσουμε, είτε είμαστε θεατές, είτε είμαστε συμμετέχοντες. Η λογική της χρονομέτρησης είναι να διατηρήσεις έναν σταθερό ρυθμό για συνολικά έξι γύρους. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες με βάσει την ηλικία της μοτοσυκλέτας που οδηγάς. Η κατηγορία με τα “σύγχρονα” είναι μοτοσυκλέτες της εικοσαετίας 1960-1979 και οι περισσότερες από αυτές έχουν μίζα και δισκόφρενα. Η μεσαία κατηγορία είναι μοτοσυκλέτες των  ‘50ies και η “κορυφαία” κατηγορία έχει μοτοσυκλέτες που πλησιάζουν χρονολογικά τις μοτοσυκλέτες που συμμετοχών στους πρώτους μεταπολεμικούς αγώνες του TT Ψυχικού.

Η δική μας συμμετοχή ήταν φυσικά στη μεσαία κατηγορία, χάρη στο δίχρονο MI-Val του 1954 που μας παραχώρησε από το μουσείο του ο Τάκης Μαριολόπουλος.

Το μηχανάκι αυτό είναι πραγματικά “όπλο” αφού η ιταλική εταιρεία MI-VAL γεννήθηκε και κατασκεύαζε τις μοτοσυκλέτες της σε δύο από τα εργοστάσια όπλων της Beretta στην Μπολόνια. Το όνομα MI-Val είναι από την σύσταση της εταιρείας  Company Industrial Minganti Valtrompia S.p.A  το 1950, κατασκευάζοντας το πρώτο δίχρονο 125 Tourismo, με επιρροές από το DKW RT 125 που ήταν μία από τις δημοφιλέστερες μοτοσυκλέτες της εποχής της. Η MI-VAL έγινε γνωστή με τις νίκες και την πολύ καλή της εμφάνιση στους αγώνες SIX DAYS, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο το 1954 και 1956.

Με τέτοιες αγωνιστικές περγαμηνές, η νίκη ήταν το λιγότερο που έπρεπε να κερδίσουμε με την συμμετοχή μας σωστά; Οπότε τέρμα γκάζι από την εκκίνηση! Βέβαια η αλήθεια είναι ότι δεν είχα και άλλη επιλογή, καθώς στη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα είχε αφαιρεθεί το ταχύμετρο, οπότε δεν είχα καμία πληροφορία για την ταχύτητα. Σκέφτηκα λοιπόν πως ο μόνος τρόπος να διατηρήσω σταθερό γυρολόγιο είναι να πηγαίνω όσο πιο γρήγορα γίνεται!

Πράγματι δούλεψε η στρατηγική, αφού η μέση ωριαία μου ήταν στα 52km/h στους περισσότερους γύρους. Έριξα γύρο σε όλους! Το πρόβλημα ήταν πως ο πρώτος γύρος που έκανα ήταν στα 43km/h και βάσει αυτού του γύρου έτρωγα τις ποινές στη διαφορά του χρόνου… όποτε καταλαβαίνετε γιατί τερμάτισα 24ος, όταν ο νικητής της κατηγορίας μου είχε μέση ωριαία 39-40km/h με την BSA του και ο δεύτερος με μια Harley Davidson είχε 34-35km/h.

Παρ’ όλα αυτά, στο τέλος της ημέρας πάλι κερδισμένος βγήκα. Όχι μόνο διότι η οδήγηση μιας παλιάς μοτοσυκλέτας είναι από τα πιο ψυχαγωγικά πράγματα που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος, αλλά κυρίως για τους νέους φίλους και την παρέα που κάνεις σε τέτοιες εκδηλώσεις με σημαντικούς ανθρώπους. Κι αυτό το τελευταίο είναι ανεκτίμητο…      

 

 

Fuel Pass – Αντιμετωπίζοντας μια οικονομική κρίση με 15 ευρώ/μήνα χαρτζιλίκι

Ανακοινώθηκαν οι πρακτικές λεπτομέρειες του Fuel Pass – Ποιοι, πώς, πόσα
fuel pass
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

23/3/2026

Το νέο Fuel Pass που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός σήμερα, Δευτέρα 23/3, ενεργοποιείται μέσα από ένα πακέτο στήριξης συνολικού ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για τέσσερα μέτρα: κάρτα καυσίμων για ιδιώτες, επιδότηση ντίζελ για διανομές, ενίσχυση αγροτικής παραγωγής και επιδότηση ακτοπλοϊκών εισιτηρίων.

Όσον αφορά στο πρώτο λοιπόν, ένα κονδύλι 130 εκατομμυρίων ευρώ προορίζεται για το νέο Fuel Pass με στόχο να το πάρουν περίπου 3 εκατομμύρια ιδιοκτήτες οχημάτων (σε σύνολο 4 εκατομμυρίων).

Δικαιούχος του θα είναι κάθε φυσικό πρόσωπο και ελεύθερος επαγγελματίας που είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας. Υπάρχουν και εισοδηματικά κριτήρια, που έχουν ως εξής:

  • Άγαμος με οικογενειακό εισόδημα έως 25.000 ευρώ
  • Έγγαμος με οικογενειακό εισόδημα έως 35.000 ευρώ, αυξανόμενο κατά 5.000 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο
  • Μονογονεϊκή οικογένεια με εισόδημα έως 39.000 ευρώ, αυξανόμενο κατά 5.000 για κάθε επιπλέον τέκνο πέραν του πρώτου.

Η επιδότηση θα δοθεί τον Απρίλιο, καλύπτοντας το δίμηνο Απριλίου και Μαΐου 2026, με τη μορφή ψηφιακής κάρτας ή εναλλακτικά (για όσους δεν έχουν smartphone) με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό.

Το ποσό της επιδότησης ορίζεται σε:

  • Μοτοσυκλέτα: 30 ευρώ με κάρτα / 25 ευρώ χωρίς κάρτα στην ηπειρωτική Ελλάδα
  • Μοτοσυκλέτα: 35 ευρώ με κάρτα / 30 ευρώ χωρίς κάρτα στη νησιωτική Ελλάδα
  • Αυτοκίνητο: 50 ευρώ με κάρτα / 40 ευρώ χωρίς κάρτα στην ηπειρωτική Ελλάδα
  • Αυτοκίνητο: 60 ευρώ με κάρτα / 50 ευρώ χωρίς κάρτα στη νησιωτική Ελλάδα

Η διαδικασία θα είναι παρόμοια με αυτή που ίσχυσε την προηγούμενη φορά που δόθηκε Fuel Pass το 2022, δηλαδή ο ενδιαφερόμενος θα δηλώνει το όχημά του σε σχετική πλατφόρμα στην ιστοσελίδα vouchers.gov.gr. Η ενίσχυση αυτή προβλέπεται αποκλειστικά για ένα όχημα ανά φυσικό πρόσωπο (και μόνο ένα πρόσωπο ανά όχημα, σε περίπτωση συνιδιοκτησίας), προφανώς θα πρέπει το όχημα να είναι σε κυκλοφορία, να μη χρωστά τέλη κυκλοφορίας και το πρόσωπο που το δηλώνει να έχει ποσοστό ιδιοκτησίας ή συμβόλαιο μακροχρόνιας μίσθωσης.

Η Ψηφιακή Κάρτα Καυσίμων θα μπορεί να χρησιμοποιείται στα πρατήρια καυσίμων, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και στα ταξί.

Το ποσό της επιδότησης δεν λογίζεται ως κόστος καυσίμων, αλλά ως αντιστάθμισμα για την αυξημένη τιμή τους και, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της κυβέρνησης, συνδυαστικά προσφέρει κατά μέσο όσο 36 λεπτά ανά λίτρο. Δεν είναι ξεκάθαρο πώς προκύπτει το νούμερο αυτό, υπάρχει ωστόσο ένας απλούστερος και ευθύς τρόπος για να δεις τι σημαίνουν αυτά τα 30 ευρώ.

Η μέση αύξηση της τιμής της βενζίνης στη λιανική προκύπτει κατά μέσο όρο περίπου 0,30 λεπτά/λίτρο από την αρχή του πολέμου στον Περσικό Κόλπο (ως τη Δευτέρα 23/3), έτσι το ποσό των 30 ευρώ ισοσκελίζει την αύξηση που έχει επιβαρύνει μια ποσότητα 100 λίτρων (30/0,30) καυσίμου.

Γνωρίζοντας κανείς την κατανάλωση του δικύκλου του και τα χιλιόμετρα που κάνει καθημερινά, μπορεί να καταλήξει εύκολα στο κατά πόσο το νέο fuel pass τον καλύπτει ή όχι. Για παράδειγμα, μια μοτοσυκλέτα που καθημερινά κάνει περίπου 40 χιλιόμετρα σπίτι-δουλειά-σπίτι, καίγοντας κατά μέσο όρο 6 λίτρα βενζίνης ανά 100 χιλιόμετρα, θα καταναλώσει χοντρικά 48 λίτρα καυσίμου τον μήνα ή 96 το δίμηνο. Με το Fuel Pass θα έχεις πάρει πίσω όλη την αύξηση τιμής για το δίμηνο αυτό.

Αν πάλι αυτή η διαδρομή γίνεται με ένα μικρό σκούτερ που καίει 2.5 λίτρα στα 100 χλμ, τότε μιλάμε για 20 λίτρα τον μήνα και 40 το δίμηνο, άρα μένει και περίσσευμα από τα 30 ευρώ.

Αν μιλάμε για περισσότερα χιλιόμετρα σε καθημερινή βάση, όπως ένας διανομέας για παράδειγμα, τότε δύσκολα το Fuel Pass θα έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Υπάρχει ένα ακόμη πρόβλημα όμως: όλοι αυτοί οι υπολογισμοί παύουν να ισχύουν αν η βενζίνη ακριβύνει κι άλλο. Αν λ.χ. το 0,30 γίνει 0,40 – αν δηλαδή η βενζίνη πάρει άλλα 10 σεντς στο λίτρο – τότε αυτομάτως το Fuel Pass αναλογεί στην αύξηση τιμής σε 75 λίτρα καυσίμου και, όσο ανεβαίνει η τιμή, τόσο το επίδομα εξανεμίζεται.

Η χρήση του Fuel Pass στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς έχει ένα νόημα, κάτι που ωστόσο δεν υφίσταται ούτε αστείο στο ταξί, όπου 30 ευρώ φτάνουν-δεν φτάνουν για μια μακρινή μετακίνηση εντός λεκανοπεδίου.

Εν κατακλείδι, το νέο κυβερνητικό χαρτζιλικάκι μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να εξομαλύνει την αύξηση στα καύσιμα, αλλά συνολικά δεν καταφέρνει τίποτε περισσότερο απ’ το να μας θυμίζει πως πληρώνουμε παράλογα υψηλούς φόρους στα καύσιμα και πως ουδείς έχει τον παραμικρό σκοπό να τους μειώσει.

Η κυβέρνηση πιθανότατα δεν χρειάστηκε καν να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψει αυτά τα μικροδωράκια, καθώς ήδη εδώ και μερικές εβδομάδες πληρώνουμε ασάλιωτη υπεραξία κάθε φορά που πάμε το βενζινάδικο. Οι φόροι και οι πολεμικές τιμές βενζίνης που έχουμε πληρώσει τις τρεις τελευταίες εβδομάδες γεμίζουν κρατικά ταμεία για να το παίζει μάγος των δημοσιονομικών ο ένας και μέγας εθνικός ευεργέτης με τα πάσα του ο άλλος.

Επί της ουσίας, το κατά πόσο αυτά τα μέτρα θα έχουν απτό αποτέλεσμα στις τσέπες μας θα το δούμε στην καθημερινότητα: θα μειωθούν οι τιμές όλων αυτών των προϊόντων που -και καλά- ακρίβυναν λόγω μεταφορικών; Διότι μόνο με τηλεξαγγελίες τύπου Fuel Pass δουλειά δεν γίνεται. Τουλάχιστον όχι μόλις απομακρυνθείς από την οθόνη της τηλεόρασης προς τον πραγματικό κόσμο, εκεί που το κόστος ζωής ακριβαίνει κάθε μέρα που περνά.