Africa Twin Raid Greece: 38 Ελβετοί με Africa στην Ελλάδα και πώς τα πέρασαν!

4/11/2016

Είναι τρελοί αυτοί οι Ελβετοί… θεόμουρλοι θα έλεγα καλύτερα.

του: Στέλιου Οικονομάκη

φωτό: Δημοσθένης Παπαδόπουλος

διοργάνωση: Events Concept και Kipling events

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή. Η Honda Moto Switzerland κάθε χρόνο διοργανώνει μια εκδρομή κάπου στον κόσμο, ως επιβράβευση προς τους συνεργάτες της. Φέτος το πρόγραμμα έλεγε Ελλάδα - και για πρώτη φορά το ταξίδι, θα πραγματοποιούνταν με μοτοσυκλέτες. Τριάντα οκτώ ολόφρεσκα Africa Twin λοιπόν, ταξίδεψαν από τα τέσσερα καντόνια της Ελβετίας στην Ελλάδα, για να συναντήσουν τους ιδιοκτήτες τους οι οποίοι είχαν έρθει αεροπορικώς στην πρωτεύουσα. Πίσω από όλο αυτό το πραγματικά μεγάλο μοτοσυκλετιστικό event - Africa Twin Raid Greece 2016 το όνομά του - υπήρχε ένα ταξιδιωτικό γραφείο στην Ελβετία κι ακόμη ένα στην Ελλάδα, που είχαν αναλάβει την όλη διοργάνωση πολλούς μήνες νωρίτερα! Επίσης υπήρξε και μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων με 2 οχήματα υποστήριξης, κινητό συνεργείο με Ελβετούς τεχνικούς, Έλληνα φωτογράφο, Ισπανούς οπερατέρ και Έλληνες Motorcycle Tour Operators.

Μέσα Σεπτέμβρη λοιπόν, οι Ελβετοί καταφθάνουν απογευματάκι στην Αθήνα και αφού παίρνουν μια γεύση από την Ακρόπολη και την νυκτερινή ζωή της πρωτεύουσας, καβαλάνε τις μοτοσυκλέτες για να αρχίσει το δίτροχο ταξίδι. Τρία γκρουπ ξεχύνονται στην Αθηνών-Πατρών και στρίβουν προς Επίδαυρο για να γευτούν τα πρώτα στροφιλίκια. Πρώτη στάση στον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου, ξενάγηση από Γαλλόφωνους και Γερμανόφωνους ξεναγούς (περίεργη χώρα η Ελβετία, μεταξύ τους δεν συνεννοούνται) και αμέσως μετά πορεία νότια προς Παράλιο Άστρος για μεσημεριανό. Τα πιτσιρίκια μας υποδέχονται φωνάζοντας “Σούζα” και οι Ελβετοί μας ρωτούν τι σημαίνει. Τους εξηγούμε και αμέσως γίνεται το σύνθημα τους!

Συνεχίζουμε προς το γραφικό χωριό του Κοσμά ανηφορίζοντας τον Πάρνωνα από τον Δρόμο των 100 Ημερών. Το φαγητό σε συνδυασμό με τις πολλές πέτρες στο οδόστρωμα, κρατούν τον ρυθμό χαμηλά, αλλά ο καφές στην μικρή πλατεία του χωριού λειτουργεί ως τονωτικό ώστε να απολαύσουμε το στριφτερό κατέβασμα προς Μονεμβάσια, βαμμένο με τα χρώματα της δύσης του ηλίου.

Η επόμενη μέρα περιλάμβανε μια μικρή επίσκεψη μέχρι το “φιορδ” του χωριού Γέρακα και ελεύθερο πρόγραμμα ώστε να απολαύσουν της ελληνικές ακτές αλλά και τις ομορφιές του “Βράχου”. Η βροχή που ξεκίνησε το μεσημέρι δεν πτόησε κανέναν από αυτούς… συνηθισμένα τα βουνά (οι Ελβετοί) στα χιόνια (στην βρόχα).

Ο καιρός έπαιζε παιχνίδια και την επόμενη ημέρα, αλλά μας άφησε στεγνούς μέχρι τον Μυστρά, όπου υπήρξε ακόμα μια ξενάγηση του γκρουπ. Από εκεί συνεχίσαμε μέχρι το Άργος για να αφήσουμε τους κεντρικούς δρόμους και να τραβήξουμε προς Χρυσοβίτσι, και μετά Δημητσάνα. Πανέμορφη διαδρομή που γίνετε ακόμα πιο όμορφη λόγω των χρωμάτων του φθινοπώρου αλλά και του ψιλόβροχου που κάνει την γη να ευωδιάζει. Στάση για φαγητό στην πλατεία του χωριού και πορεία λίγο πιο βόρεια, στα Καλάβρυτα.

Οι ερωτήσεις από τους Ελβετούς έπεφταν βροχή: “Μπορούμε να ακολουθήσουμε αυτόν τον χωματόδρομο που βλέπουμε; ”Φυσικά” τους απαντάμε και μας κοιτάν σαν να είδαν εξωγήινους… και πριν προλάβουμε να καταλάβουμε τι γίνεται τους κυνηγάμε στις κορυφές των παραπλήσιων βουνών. Το άσβηστο χαμόγελο στα πρόσωπα τους κατά το δείπνο μαρτυρούσε πολλά… Δεν είναι συνηθισμένοι οι Βορειοευρωπαίοι σε τέτοια ελευθερία, τους φαινόταν αδιανόητο ότι οι χωματόδρομοι ανήκουν σε όλους και φυσικά δεν ήθελαν να χάσουν καμία ευκαιρία!

Η επόμενη μέρα είχε πολύ πρωινή αναχώρηση και όλοι ήταν έξω από το ξενοδοχείο στην ώρα τους, χαμογελαστοί. Ο λόγος: ήταν η ημέρα που το πρόγραμμα ανέγραφε off-road οδήγηση! Οι πρώτες στροφές βόρεια προς Διακοπτό λειτουργούν ως υποκατάστατο καφεΐνης και σε σύντομο χρόνο αφήνουμε την άσφαλτο ακολουθώντας ένα μικρό χωματόδρομο προς το χωριό Τράπεζα. “Εντούρεν” φωνάζουν οι Ελβετοί και τα χαμόγελα ξεχωρίζουν ακόμα και μέσα από τα κράνη.

Στάση στην Τράπεζα για να απολαύσουμε την μαγευτική θέα στον Κορινθιακό κόλπο και πορεία προς Ρίο παρέα με τα αιωνόβια έργα. Διασχίζουμε την γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και τραβάμε προς Θέρμο με θέα την λίμνη Τριχωνίδα. Το συνεχές στροφιλίκι μας οδηγεί στην Μαύρη Σπηλιά λίγο έξω από τον Προυσό. Μετά την δραστηριότητα (via ferrata) στην σπηλιά και την όμορφη διαδρομή Προυσός-Καρπενήσι, ακολουθεί παραδοσιακή βραδιά με τους Ελβετούς να μυούνται στο σπάσιμο πιάτων σε τοπική παραδοσιακή ταβέρνα!

Το πρόγραμμα της επόμενης μέρας είχε το όνομα Άγραφα, αλλά ο καιρός είχε διαφορετική γνώμη. Η δυνατή βροχή και η πυκνή ομίχλη μας διατάζουν να ακολουθήσουμε την σχεδιασμένη από πριν εναλλακτική διαδρομή, στέλνοντάς μας στέλνουν προς Βελούχι και από εκεί προς λίμνη Σμόκοβου με ορατότητα μηδέν. Η λίμνη δεν φαίνεται καν και συνεχίζουμε σημειωτόν προς Πλαστήρα. Μας κάνει την χάρη και ανοίγει στο φράγμα αλλά η πυκνή ομίχλη ξαναεμφανίζεται μόλις το προσπεράσουμε. Στάση για φαγητό αλλά και «διατάσεις στα μάτια» τα οποία κοντεύουν να βγουν έξω από την ζελατίνα του κράνους! Συνέχεια προς Ελάτη αμέσως μετά με ενδιάμεση στάση στο γεφύρι της Παλαιοκαρυάς. Η εικόνα του γεφυριού κάνει μέχρι και τους πιο συγκρατημένους Ελβετούς αναβάτες να αρχίσουν τα επιφωνήματα θαυμασμού. Το ανέβασμα προς Ελάτη συνοδεύεται και πάλι από ομίχλη, αλλά τα επιφωνήματα συνεχίζονται μόλις αντικρίζουμε τα Μετέωρα πίσω από την γκρεμισμένη γέφυρα Διάβα η οποία κατέρρευσε πρόσφατα λόγω κακοκαιρίας.

Το πρωινό περιλαμβάνει κατάβαση ραπέλ στους βράχους, επίσκεψη στο Μεγάλο Μετέωρο, φαγητό και “λούνα παρκ” Όλυμπος. Τελευταία οδηγική μέρα και οι Ελβετοί έχουν εξοικειωθεί 200% με την οδήγηση και τους Ελληνικούς δρόμους και δείχνουν να το διασκεδάζουν στο μέγιστο. Σε κάποια μικρή στάση εκδηλώνουν τον θαυμασμό τους για την χώρα μας τονίζοντας μας ότι ζούμε σε ένα μοτοσυκλετιστικό παράδεισο. Οδηγικό επιδόρπιο το φιδάκι που κατεβαίνει στο Λιτόχωρο μέσω Καρυας, και παράταξη μοτοσυκλετών για υποδοχή του προέδρου του HRC Ελβετιας, Mr Hiroshi Nomura. Το φινάλε για εμάς πέφτει το ίδιο βράδυ σε μια πανέμορφη εκδήλωση με ζωντανή ροκ μουσική, φαί και πολύ κέφι, όπου (προς τιμήν μας) όλοι οι συμμετέχοντες δηλώνουν την ικανοποίηση τους για την άρτια διοργάνωση και αφήνουν να εννοηθεί ότι θα μας ξανά επισκεφτούν και του χρόνου!

Η αυλαία για το υπόλοιπο γκρουπ πέφτει την επόμενη όπου πηγαίνουν με το μεγάλο κουτί -το λεωφορείο ντε- στην Θεσσαλονίκη, για να γνωρίσουν τις ομορφιές της πριν πετάξουν πίσω στην πατρίδα τους.

“Σούζα”, “Εντούρεν” και γιατί όχι, εις στο επανιδείν τρελοελβετοί!

ΥΓ: Φημολογείται ότι στην EICMA στο Μιλάνο θα παίζει κλιπάκι από το οδοιπορικό στην Ελλάδα. Αν είναι έτσι το MOTO θα το δει από κοντά και θα το σχολιάσει…

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Αυστριακός μοτοσυκλετιστής χάθηκε στην ζούγκλα του Βιετνάμ εξαιτίας Google Maps

Όχι απλά δεν είχε χάρτη, δεν είχε ούτε offline χάρτη

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/8/2026

Το χωριό Lài Han στην επαρχία Lạng Sơn στο Việt Nam έχει αρχίσει να βλέπει ξένους για πρώτη φορά στην μακρά του ιστορία, εξαιτίας λανθασμένης ένδειξης στους χάρτες της Google. Αφότου έσωσαν τον Flo Florian, Αυστριακό μοτοσυκλετιστή, δήλωσαν σε εφημερίδα του HÀ NỘI πως δεν έχουν συνηθίσει να βλέπουν ξένους και δεν περνά κανείς από το χωριό τους, πέρα από το τελευταίο διάστημα που διασώζουν χαμένους περιπατητές, όπου όλοι τους έχουν ένα κοινό μεταξύ τους: Ακολουθούσαν τις οδηγίες της Google. Το χρονικό:

Λίγο πριν ξεκινήσει η περίοδος των βροχών στην περιοχή ο Αυστριακός τουρίστας νοίκιασε ένα Honda XR, δημοφιλές μοντέλο σε έκδοση που παράγεται στη χώρα και μοιάζει και με εκείνη της Λ. Αμερικής, και ξεκίνησε να διασχίζει από νότο προς βορρά την μακρόστενη χώρα.

Περνώντας από την πρωτεύουσα συνέχισε βορειοανατολικά σε μία ιδιαίτερα δασώδη περιοχή στα όρια της ζούγκλας, περνώντας από χωριά που παρότι σε ευθεία γραμμή δεν είναι μακριά από τον πολιτισμό, στην πράξη ζουν σε απομόνωση. Σε ένα από αυτά ο Αυστριακός ακολούθησε ένα μονοπάτι που οι χάρτες της Google εμφάνιζαν ως την μοναδική διαδρομή, όταν στην πράξη οι ντόπιοι έχουν ένα άλλο χωματόδρομο που χρησιμοποιούν πιο συχνά.

Είναι ένα συχνό λάθος των χαρτών της Google σε περιοχές που λόγω της μορφολογίας του εδάφους συνδέονται με τα διπλανά χωριά από μία μακρύτερη κυκλική διαδρομή. Σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει μία περίπτωση όταν ζητήσεις πλοήγηση να οδηγηθείς από κάποιον δρόμο που σπάνια χρησιμοποιείται, αντί της μακρύτερης διαδρομής.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τον Florian που βγήκε εκτός διαδρομής στην χειρότερη ώρα, το σούρωπο και σε ένα απότομο σημείο γλίστρησε πέφτοντας σε χαράδρα χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί.

Αδυνατώντας να βγάλει την μοτοσυκλέτα του από εκεί που είχε πέσει και χωρίς σύνδεση στο κινητό του, μόνο με την διαδρομή που είχε αποθηκεύσει και μην γνωρίζοντας προς τα που υπάρχουν σπίτια και οικισμοί, ο Florian συνέχισε με τα πόδια και πέρασε μία νύκτα στη ζούγκλα, γεμίζοντας κάθε λεπτό με περισσότερο φόβο, κυριολεκτικά όπως περιέγραψε μετά.

Στο μεταξύ ένας από τους χωρικούς που είχε βγει για τα βουβάλια του είδε στο μονοπάτι ροδιά που σταματούσε απότομα και έψαξε να βρει πεσμένη μοτοσυκλέτα, χωρίς όμως επιτυχία, τόσο πυκνό είναι εκεί το μέρος.

Επέστρεψε, ενημέρωσε το χωριό για να δουν αν λείπει κανείς ή αν κάποιος περίμενε επισκέψεις που δεν έφτασαν. Παρόλο που δεν υπήρχε θετική απάντηση σε κάποιο από αυτά τα σενάρια διοργανώθηκε αναζήτηση χωρίς όμως αποτελέσματα.

Οπότε η διοργάνωση της αναζήτησης του Florian είχε ξεκινήσει προτού ο ίδιος ζητήσει βοήθεια!

Ταυτόχρονα ο ιδιοκτήτης της μοτοσυκλέτας που είχε χάσει την επαφή με το GPS Tracker σε μία περιοχή στα όρια της ζούγκλας, είχε ήδη αρχίσει να ψάχνει για συνεργάτη στην περιοχή που θα μπορούσε να βοηθήσει πηγαίνοντας στο τελευταίο στίγμα.

Όλα αυτά μπορούν να δημιουργούν εντύπωση σε κάποιον ευρωπαίο όπου περιμένει οι ενέργειες να έχουν κεντρικό σημείο, όμως είναι ο τρόπος που δουλεύει η επαρχία στην Ασία, στηριζόμενη στους δεσμούς των κατοίκων και της καλής γειτονίας, στοιχεία που χαρακτήριζαν και την δική μας επαρχία και παραμένουν σε κάποια μέρη ακόμη και τώρα.

Την επόμενη ημέρα και ενώ στο χωριό ο ένας μετά τον άλλο ενημερώνονται πως ψάχνουν μία μοτοσυκλέτα, ο Florian φτάνει σε ένα από τα πιο απομακρυσμένα σπίτια, εξουθενωμένος, πεινασμένος και αφυδατωμένος. Ο ιδιοκτήτης, Triệu Văn Hội είναι στον περιβάλλοντα χώρο και τρόμαξε αρχικά στην εικόνα του Αυστριακού. Ο Florian προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του μέσω Google Translate έχοντας κατεβάσει πριν από μέρες την γλώσσα, όμως δεν μπορούσε να ενεργοποιήσει την μετάφραση ομιλίας και ο κύριος Hội δεν μπορούσε να διαβάσει, οπότε δεν υπήρχε καμία συνεννόηση. Σύμφωνα με το εκτενές ρεπορτάζ της τοπικής εφημερίδας που ταξίδεψε έως εκεί και κατέγραψε τα πάντα, ο Florian εκλιπαρούσε για βοήθεια με κάθε δυνατό τρόπο που μπορούσε και ο Hội κατάλαβε πως υπήρχε πρόβλημα αφήνοντάς τον μόνο στο σπίτι για να ενημερώσει τους προύχοντες του χωριού.

Από εκείνη την στιγμή τα πάντα κινήθηκαν σε ρυθμό αστραπής για τα μάτια του Florian καθώς το χωριό που ήδη έψαχνε για κάποιον μοτοσυκλετιστή που χρειάζεται βοήθεια, είχε πλέον απαντήσεις στα ερωτήματά του.

Μέσα σε λίγα λεπτά ήταν περικυκλωμένος με όλο το χωριό που τον αντιμετώπισε ως επίτιμο προσκεκλημένο. Όπως εξήγησε ο Triệu Hinh, αρχηγός του χωριού, «τώρα τελευταία έχουμε δει μερικούς ξένους, όλοι τους χαμένοι προσπαθώντας να παν κάπου αλλού και για μερικούς από τους κατοίκους εδώ είναι η πρώτη φορά που βλέπουν ξένο. Είναι πολύ απομακρυσμένο μέρος, μακριά από οποιαδήποτε διαδρομή, πόσο μάλλον από τις τουριστικές ατραξιόν και έτσι δεν περιμένουμε επισκέψεις».

Από διπλανό οικισμό στο μεταξύ είχε φτάσει ο Triệu Văn Lưu, κάτοικος που είχε ειδοποιηθεί από τον ιδιοκτήτη του γραφείου ενοικιάσεων. Με το κινητό του Lưu αυτή τη φορά και μέσω της δικής του εφαρμογής, οι κάτοικοι έμαθαν για πως είναι από την Αυστρία και πως έχει χάσει την μοτοσυκλέτα του στην κοιλάδα, στο σημείο που είχαν ξανά ψάξει.

Τουλάχιστον μία ντουζίνα χωρικών πήγε ξανά στο σημείο όσο ο Florian ξεκουραζόταν και παρόλο που ήξεραν τι να ψάξουν και που, τους πήρε μισή ώρα για να εντοπίσουν το XR και πολύ περισσότερο για να καταφέρουν να τον ανασύρουν. Δεν είχε πάθει το παραμικρό, μάλιστα μόλις έφτασε σε ξέφωτο έδωσε σήμα και στον ιδιοκτήτη.

Τον περασμένο Οκτώβριο δύο Δανοί τουρίστες είχαν βγει πέντε χιλιόμετρα εκτός πορείας σε γειτονική περιοχή ακολουθώντας τους χάρτες.

Η Google βασίζεται πολλές φορές αποκλειστικά σε χαρτογράφηση μέσω δορυφορικής εικόνας όταν δεν υπάρχουν στοιχεία και σε περιοχές όπως αυτή, που ο δρόμος εμφανίζεται από ψηλά, μία φουρκέτα εδώ και μία εκεί, μπορεί να δίνει εσφαλμένα την εντύπωση από ανοίγματα στα δέντρα πως είναι χωματόδρομος, όταν στην πράξη είναι μονοπάτι ή ξεχασμένος και παρατημένος από χρόνια δρόμος που έχει κλείσει, πέρα από μερικά σημεία. Είναι εξαιρετικά σύνηθες ακόμη και στην Ελλάδα και σε μέρη πολύ κοντά σε χωριά, όπως για παράδειγμα τα Πιέρια Όρη, που δεν περιμένεις να βρεις τέτοια προβλήματα, πόσο μάλλον στην μέση της ζούγκλας στο Βιετνάμ.

Ο Florian είχε την πιο τρομακτική εμπειρία της ζωής του όπως είπε, πίστεψε πως θα πεθάνει, δεν μπορούσε να αντιληφθεί μέχρι εκείνη την στιγμή πόσο ζωντανεύει η ζούγκλα το βράδυ και είναι βαθιά ευγνώμων για τους κατοίκους και την τεράστια βοήθεια που του παρείχαν.