Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Με το σκεπτικό πως προκαλούν προβλήματα σε πεζούς, ΑΜΕΑ και γονείς με παιδιά σε καρότσια
Μοτοσυκλέτες σε πεζοδρόμια
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

14/2/2024

Η Αγγλία εξετάζει την απαγόρευση μίας πολύ γνωστής και σε εμάς εδώ πρακτικής, που αφορά την στάθμευση μοτοσυκλετών πάνω στα πεζοδρόμια, με βασική αφορμή να αποτελούν τα παράπονα πεζών, ειδικότερα ατόμων με αναπηρικό αμαξίδιο και γονείς με καρότσια μωρών, αλλά και οι καταστροφές που μπορεί να συμβούν στις πεζοδρομημένες επιφάνειες.

Ο Σύνδεσμος Τοπικής Αυτοδιοίκησης (LGA), που αποτελεί το εθνικό όργανο για τις τοπικές αρχές της Αγγλίας και της Ουαλίας, πιέζει για την εφαρμογή νόμων που θα απαγορεύουν την στάθμευση των μοτοσυκλετών πάνω στα πεζοδρόμια. Με αφορμή μία έκθεση, η οποία ανατέθηκε από τον LGA και πραγματοποιήθηκε από τον ανεξάρτητο φορέα Sustrans and Transport for All, ο LGA θέλει τα δημοτικά συμβούλια σε ολόκληρη την Αγγλία να ακολουθήσουν τον δρόμο που πρώτο χάραξε το Λονδίνο -εκεί απαγορεύεται εξ ολοκλήρου και αυστηρά η στάθμευση στα πεζοδρόμια. Την αγγλική πρωτεύουσα ακολούθησε τον Δεκέμβριο που μας πέρασε η Σκωτία, η οποία εφάρμοσε με την σειρά της ένα νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του εν λόγω ζητήματος.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Η έκθεση που προέκυψε από την παραπάνω έρευνα, τονίζει τα προβλήματα που μπορεί να προκληθούν από την στάθμευση στα πεζοδρόμια, κυρίως για τους ΑΜΕΑ που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο και τους γονείς που έχουν μικρά παιδιά σε καρότσια. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζονται οι πιθανές ζημιές που μπορούν να προκληθούν, οι οποίες με την σειρά τους ενέχουν κίνδυνο για τους περαστικούς, καθώς μπορεί να προκαλέσουν πτώση και τραυματισμό, ενώ η επισκευή τους κοστίζει ακριβά.

Η στάθμευση στα πεζοδρόμια είναι μία τακτική που ακολουθούμε και στην Ελλάδα, με τα ίδια αποτελέσματα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι μοτοσυκλέτες λειτουργούν ως εμπόδιο, ειδικά για ανθρώπους με μειωμένες κινητικές ικανότητες. Επομένως, μπορούμε να καταλάβουμε από πρώτο χέρι τις αιτίες για απαγόρευση που αναφέρονται στην έκθεση. Στην Αγγλία ωστόσο, σε πολλές επαρχιακές και όχι μόνο περιοχές, πολλοί δρόμοι είναι εξαιρετικά στενοί, θυμίζοντας αυτούς που συναντάμε συνήθως σε ορεινά χωριά, ενώ πολλές φορές εντοπίζονται σε κεντρικά σημεία, με αυξημένη κίνηση. Σε αυτά τα σημεία, η στάθμευση πάνω στο πεζοδρόμιο αποτελεί πολλές φορές τη μοναδική λύση, προκειμένου η μοτοσυκλέτα να μην εμποδίζει την κίνηση.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Για την ώρα, η κατάσταση όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα παραμένει αρκετά μπερδεμένη, καθώς ο νόμος αφήνει πολλά παραθυράκια. Αν και δεν υπάρχει το νομοθετικό πλαίσιο που να απαγορεύει ρητά τη στάθμευση στο πεζοδρόμιο, πολλές περιοχές έξω από το Λονδίνο έχουν ήδη εφαρμόσει κανονισμούς, με τους οποίους η παρακώλυση των πεζών μπορεί να οδηγήσει σε πρόστιμο. Σύμφωνα, όμως, με τον δημοτικό σύμβουλο Darren Rodwell, που είναι και εκπρόσωπος του LGA, τα δημοτικά συμβούλια εκτός Λονδίνου δεν έχουν τις εξουσίες που χρειάζονται για την αντιμετώπιση του ζητήματος.

Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι πέραν των προβλημάτων που δημιουργεί στους πεζούς, οι οποίο αναγκάζονται να βγουν στον δρόμο, αυξάνοντας τον κίνδυνο να τραυματιστούν από τα διερχόμενα οχήματα, ένα ακόμα ζήτημα είναι οι ζημιές που προκαλούνται. Όπως λέει, τα χρήματα που δίνονται για την επισκευή των ζημιών που προκαλούνται από τη στάθμευση στα πεζοδρόμια, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση του οδοστρώματος, ενίσχυση της αστικής συγκοινωνίας και τη δημιουργία καλύτερων χώρων στάθμευσης.

Η Κυβέρνηση της Αγγλίας έχει θέσει ως στόχο μέχρι το 2030 οι μισές διαδρομές εντός αστικού ιστού να γίνονται είτε με ποδήλατο, είτε με τα πόδια. Για να καταστεί εφικτό κάτι τέτοιο, θα πρέπει σύμφωνα με τον Rodwell, οι περιοχές εκτός του Λονδίνου να έχουν τη δύναμη να επιβάλουν νόμους που θα κάνουν πιο ασφαλείς τους δρόμους, και τα πεζοδρόμια προσβάσιμα σε όλους.

Από την μεριά της, η Κυβέρνηση μετά από διαβούλευση πρότεινε τρεις πιθανές λύσεις. Πρώτη ήταν η εισήγηση νέων Διατάξεων Ρύθμισης της Κυκλοφορίας, για τις τοπικές αρχές, επιτρέποντας την επιλεκτική εφαρμογή των απαγορεύσεων στάθμευσης στο πεζοδρόμιο, σε περιοχές που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα. Η δεύτερη πρόταση είναι να επιτρέψουν στις τοπικές αρχές να θέσουν την “άσκοπη παρακώληση του πεζοδρομίου” ως αστικό ζήτημα, επιτρέποντάς τους την έκδοση ειδοποιητηρίων για την επιβολή προστίμων. Αυτή την στιγμή, μόνος αρμόδιος για την επιβολή χρηματικών ποινών στους παραβάτες, είναι η αστυνομία. Αυτό αφήνει την ερμηνεία των κανόνων στην κρίση των τροχονόμων, έχει όμως σαν πλεονέκτημα το ότι απαλλάσσει τις δημοτικές αρχές από το να παρακολουθούν συνεχώς όλους τους δρόμους, αλλά και να εγκαταστήσουν πινακίδες παντού, για να δείχνουν πού επιτρέπεται και πού όχι η στάθμευση.

Η τρίτη πρόταση είναι και η πιο αυστηρή, καθώς φέρνει στην κουβέντα την εθνική απαγόρευση της στάθμευσης στα πεζοδρόμια, όπως ήδη συμβαίνει σε Λονδίνο και Σκωτία. Το εν λόγω νομοθετικό πλαίσιο εξακολουθεί να αφήνει στην κρίση των δημοτικών συμβουλίων τυχών εξαιρέσεις σε κάποιες περιοχές, όπως για παράδειγμα σε σημεία που ο δρόμος είναι εξαιρετικά στενός για οποιαδήποτε άλλη επιλογή. Ο γενικός κανόνας, όμως, είναι η καθολική απαγόρευση στάθμευσης στα πεζοδρόμια. Εδώ κρύβεται όμως και μία παγίδα, καθώς η εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου σημαίνει ότι θα πρέπει να ελεγχθούν όλοι οι δρόμοι, για να κριθεί το πού απαιτούνται εξαιρέσεις και ποιοι θα ενταχθούν στον νόμο. Κάτι τέτοιο είναι τόσο χρονοβόρο, όσο και ακριβό να γίνει.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Η πιο λογική φαίνεται να είναι η δεύτερη πρόταση, η οποία δίνει μεγαλύτερη εξουσία στις τοπικές αρχές, ενώ αποτελεί τη μόνη που υποστηρίζει η RAC (Royal Automobile Club, εταιρεία που ειδικεύεται στην ασφάλιση οχημάτων). Όπως ανέφερε ο Επικεφαλής πολιτικής του φορέα, Simon Williams, μία τέτοια προσέγγιση θα είναι πιο αποτελεσματική, αποτρέποντας τον έλεγχο όλων των δρόμων και την σπατάληση πόρων για την τοποθέτηση πινακίδων και νέων διαγραμμίσεων.

Τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, με τις εκλογές στην Αγγλία να πλησιάζουν, οι εκκλήσεις της LGA είναι μάλλον απίθανο να εφαρμοστούν σύντομα, καθώς ο Πρωθυπουργός Rishi Sunak έχει ήδη δηλώσει υπέρμαχος των οδηγών και των δικαιωμάτων τους. Αυτό, όμως δεν σημαίνει ότι σε δεύτερο χρόνο δεν υπάρχει η πιθανότητα για αυστηροποίηση των νόμων που αφορούν τη στάθμευση.

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”