Ακυρώθηκε η Intermot 2020 - Ξανά το 2022

Θα ακολουθήσει ψηφιακό «υποκατάστατο»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/6/2020

Με σημερινή ανακοίνωση της  διοργανώτριας εταιρείας, η Intermot, η μεγάλη έκθεση μοτοσυκλέτας που γίνεται κάθε δύο χρόνια στην Κολονία, ακυρώνεται για φέτος. Πρόκειται για αναμενόμενη απόφαση, από την στιγμή που BMW και KTM ανακοίνωσαν μέσα στην πανδημία πως δεν θα συμμετέχουν σε εκθέσεις για φέτος. Η Intermot διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια, εναλλάξ με το Σαλόνι του Τόκυο και πλαισιώνει την μεγαλύτερη έκθεση μοτοσυκλέτας, την EICMA που γίνεται κάθε χρόνο στο Μιλάνο και που το ΜΟΤΟ δίνει πάντα ηχηρό παρόν. Η Intermot κάθε δύο χρόνια κλέβει κομμάτι των παρουσιάσεων νέων μοντέλων, όπως για παράδειγμα το λανσάρισμα -τότε- της οικογένειας Scrambler από την Ducati που παραδόξως έγινε εκεί αντί για την Ιταλία, ώστε και επικοινωνιακά να διαχωριστεί από την μητέρα Ducati.

Φέτος η Intermot είχε σκοπό να τραβήξει επάνω της ένα σημαντικό ποσοστό παρουσιάσεων νέων μοντέλων που αναγκαστικά θα ερχόντουσαν το 2021 εξαιτίας των νέων προδιαγραφών ρύπων. Ασχέτως αν δοθεί παράταση ή όχι στην εφαρμογή των νέων κανονισμών, ήδη αρκετές από τις εταιρείες έχουν αποφασίσει να μην λανσάρουν κάποια μοντέλα το 2021, αλλά να τα αφήσουν για το 2022. Η απόφαση της BMW Motorrad για παράδειγμα να μην συμμετέχει σε Εκθέσεις, βασίστηκε και στο αναθεωρημένο πλάνο παρουσιάσεων που θα ακολουθήσει.

Η Intermot βέβαια δεν ήταν μία Έκθεση μονάχα για τον απλό κόσμο, αλλά μεγάλο κομμάτι της ήταν και το B2B, καθαρά εμπορικό δηλαδή και σε αυτό τον τομέα προσανατολίζονται στην διοργάνωση να βοηθήσουν τους Εκθέτες δημιουργώντας μία πλατφόρμα επικοινωνίας για τον εμπορικό κόσμο. Παράλληλα με ένα portal που η κάθε εταιρεία θα παρουσιάζει τα νέα της μοντέλα ψηφιακά στο ευρύ κοινό.

Στόχος της Intermot είναι αυτό το portal να παραμείνει και το 2022, όταν και θα ξανά γίνει η φυσική Έκθεση, ώστε να υπάρχει ένα «υβριδικό» μοντέλο Έκθεσης. Αυτό λίγο – πολύ γίνεται ήδη τα τελευταία χρόνια, με τον τεράστιο όγκο φωτογραφιών και video που ανεβαίνουν από τους επισκέπτες και τους εκπροσώπους τύπου που αποφασίζουν να κάνουν το έξοδο και να βρεθούν εκεί. Η φυσική περιήγηση στην Έκθεση, ιδιαίτερα τις ημέρες που είναι κλειστή για το κοινό και ανοικτή για εμάς, μας δίνει την ευκαιρία να έχουμε -και να μεταφέρουμε και σε εσάς στην Ελλάδα- ένα πρώτο σχόλιο για την θέση οδήγησης, την συναρμογή των πλαστικών και όλα όσα δεν μπορεί κάποιος να πει από μία φωτογραφία και μόνο. Επιπρόσθετα να μιλήσουμε με τους ανθρώπους των εργοστασίων, που είναι εκεί μόνο για λίγες ώρες, στα εγκαίνια της Έκθεσης και να πάρουμε σημαντικές πληροφορίες. Αυτό είναι το μόνο ουσιαστικό που χάνεται με την ψηφιακή παρουσίαση των νέων μοντέλων…

Τις επόμενες ημέρες είναι πολύ πιθανό μία τέτοια ανακοίνωση να έρθει και για την EICMA. Αυτό όμως που δεν είναι πολύ γνωστό, είναι πως ένα μεγάλο ποσοστό από τους σχεδόν 2.000 Εκθέτες έχει ήδη προπληρώσει την συμμετοχή τους στο Μιλάνο. Αν η Έκθεση γίνει κανονικά, έστω και με τα μισά περίπτερα, έστω και με λίγο κόσμο στους διαδρόμους, οι πληρωμές δεν επιστρέφονται, αν ακυρωθεί όμως το ζήτημα αλλάζει. Αναμένουμε να δούμε την στάση που θα κρατήσουν οι Ιταλοί…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.