Άλλη μία Πολιτεία των ΗΠΑ επαναφέρει νόμο για χρήση κράνους!

Το παράδειγμα των ΗΠΑ χρησιμοποιείται εδώ ως επιχείρημα για την μη χρήση
Άλλη μία Πολιτεία των ΗΠΑ επαναφέρει νόμο για χρήση κράνους!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/8/2025

Ένα από τα πλέον ανόητα επιχειρήματα εκείνων που δεν φορούν κράνος, είναι πως ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ επιτρέπουν την οδήγηση χωρίς κράνος. Αδυνατούν φυσικά να εξηγήσουν πως σε καμία μεγάλη πόλη των ΗΠΑ όπου οι μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούνται για καθημερινές μετακινήσεις, δεν επιτρέπεται να οδηγείς δίχως κράνος ενώ σε άλλες, όπως η Φλόριντα, θα πρέπει να έχεις μία ειδική ασφάλιση για να μπορείς να οδηγείς χωρίς κράνος που κοστίζει τόσο πολύ, που οι περισσότεροι τα φορούν. Έτσι και αλλιώς ο τομέας της ιατρικής περίθαλψης διαφέρει στις ΗΠΑ που είναι και ένα βασικό αντεπιχείρημα για εκείνους που κάνουν σύγκριση σε ανόμοιες περιπτώσεις. Οι περισσότερες πολιτείες που δεν επιβάλλουν την χρήση κράνους κατά την οδήγηση δεν έχουν μεγάλα αστικά κέντρα και σε κάθε περίπτωση δεν παρουσιάζουν αυτά την πυκνότητα χρήσης της μοτοσυκλέτας όπως στις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ.

Πλέον όμως το ανόητο αυτό επιχείρημα αδυνατίζει ακόμη περισσότερο καθώς η Pennsylvania επαναφέρει την υποχρεωτικότητα χρήσης κράνους. Ο λόγος είναι η κατακόρυφη αύξηση των θανάτων μοτοσυκλετιστών χωρίς αντίστοιχη αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων.

Είναι σαν να σου λένε ότι ένα και ένα κάνουν δύο, ή ότι ο αρτιμελής γάιδαρος έχει 4 πόδια, αλλά στην Pennsylvania είδαν πως αφότου επέτρεψαν σε κάθε αναβάτη αν είναι πάνω από 21 ή οδηγεί για τουλάχιστον δύο χρόνια, να οδηγεί χωρίς κράνος, αυξήθηκαν κατακόρυφα οι θάνατοι των αναβατών και οι μόνιμες αναπηρίες!

Ο εκπρόσωπος της πολιτείας Manuel Guzman μιλώντας στον Time Observer τόνισε το απόλυτα λογικό, πως είναι ευθύνη της Πολιτείας η προστασία των πολιτών, όταν εκείνοι δεν λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για τους εαυτούς τους, όπως συμβαίνει παντού, από τα εργοτάξια μέχρι την οδήγηση αυτοκινήτου. «19 Πολιτείες και η District of Columbia επιβάλλουν την χρήση κράνους μεταξύ των οποίων η Καλιφόρνια, η Νέα Υόρκη, το Όρεγκον, η Βόρεια Καρολίνα και το Μέριλαντ η Πενσυλβάνια πρέπει να είναι η επόμενη».

«οι βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις είναι η βασικότερη αιτία θανάτου και επίσης η βασικότερη αιτία σε μόνιμες αναπηρίες σε ατυχήματα με μοτοσυκλετιστές που δεν φορούν κράνος. Τα δεδομένα που έχουμε συλλέξει ξεκαθαρίζουν πως το νομικό πλαίσιο δεν προστατεύει το κοινό».

Στο μεταξύ η Νεμπράσκα σχετικά πρόσφατα επέτρεψε υπό όρους στους πολίτες να οδηγούν χωρίς κράνος. Μιλάμε για μία κεντρική πολιτεία με τεράστιες εκτάσεις, χωρίς μεγάλη πυκνότητα αστικών χώρων και ήδη υπάρχουν τα πρώτα στοιχεία που φανερώνουν αύξηση θανάτων. Οι φωνές μέσα στην πολιτεία να δουν το παράδειγμα του γειτονικού Μιζούρι πληθαίνουν.

Στο Μιζούρι που το 2020 άλλαξαν τον νόμο που η Νεμπράσκα αντέγραψε, τα δεδομένα είναι ξεκάθαρα: Τα ατυχήματα έχουν μετατραπεί σε δυστυχήματα κατά 800%!

Η χρήση κράνους θα έπρεπε να είναι αυτονόητη για όλους, είναι περίεργο να πρέπει να επιβληθεί!

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.